Relaties
alle pijlers
Bindingsangst?
donderdag 12 mei 2011 om 15:57
Vandaag ga ik toch mijn hart is luchten, omdat het nu al zo lang afspeelt. En ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.
3 jaar geleden leer ik via een vriend van mij (Jeroen) een jongen kennen. ( Dave.)
We doen beide spw, en praten veel over ons werk met jonge kinderen met gedragsproblematiek.
Tijdens een avondje stappen, ontvluchten we de groep en drinken we samen een drankje. Het is een leuk gesprek, maar omdat we aardig aangeschoten zijn. Besluit hij mij naar huis te brengen. Bij de voordeur zoenen we en vanaf die tijd gaan we wat smsen, ik zat in die periode slecht in mijn vel, en ontvlucht een beetje in het werk. Maar merk dat ik toch kriebels krijg bij hem. en na een paar maanden spreken we wat af. Dat is zo gezellig, dat we vaker afspreken en ook voor zijn vrienden stelt hij mij voor als vriendin. Ik ben erg wantrouwig naar hem toe, maar eindelijk weet hij mij vertrouwen te winnen en hebben het ontzettend leuk met elkaar.
Ik geef wel aan dat ik niet altijd lekker in mijn vel zit. Hij reageerd daar erg respectvol op en schrijft een lieve brief en zoekt mij persoonlijk op, en vertelt dat hij steeds leuker vind, en zelfs van mij begint te houden, terwijl hij dacht nooit meer van iemand te houden.Hij vertelt steeds meer over zijn dramatische jeugd en over zijn zoontje van 1, die hij heeft met zijn ex-vriendin. Met de weken komt daar steeds meer over los, en zegt die dat er flinke ruzie`s zijn geweest en nadat hij het uitmaakt, zij zwanger blijkt te zijn. Hij wil nogmaals inzetten voor de relatie maar dat wil ze niet. ( ik heb altijd alleen zijn kant van zijn verhaal gehoord/en van zijn vrienden dus hoe het precies zit zou ik nooit weten.) maar dat er vreselijke ruzie`s zijn geweest wel, hij is depressief geweest van die heftige periode en na 2 maand heeft hij pas voor het eerst zijn kind gezien. hij is er druk mee, en wij genieten van elkaar. Ik begin steeds meer te voelen en begin dus uit mijzelf dat ook steeds meer te laten merken naar hem toe. Mijn ouders vinden het leuk en ik vertel dat die maar snel lekker mee moet eten ect. Om het verhaal wat in te korten. Op een gegeven moment zegt hij of ik zijn familie wil ontmoeten en of ik niet eind van de zomer een weekendje met zijn zoontje op vakantie wil. Ik ben verrast en reageer blij. een week later vraagt hij of ik langs wil komen, houd mij stevig vast en zegt dat hij niet weet of hij dit wel wil, ook met het verleden ect. Ik vond het vreemd, hij deed wel is wat apart met afspreken maar dat hij het zo bedoelde. Ik respecteerde zijn keuze en besloten gewoon onze eigen weg te gaan. maar al snel spraken we toch weer af, hij wou niet te itiem voor zijn gevoelens, maar dat was niet altijd te weerstaan. Maanden spraken we elkaar gewoon en zagen elkaar af en toe. Toen ik op vakantie ging naar Turkije, kreeg ik ineens een afstandelijke sms maar dat hij mij veel plezier wensde. Eenmaal terug vroeg hij of ik daar met jongens los was gegaan.. Ik bevestigde dat het niet zo was, en ik daar geen type voor ben. Na de zomer is het contact wat verdwenen, maar vond het prima zo. Ik wou niet wanhopig overkomen en had genoeg aan mijn eigen dingen. Maar miste hem wel, als we elkaar zagen, hing er speciaal gevoel. steeds weer kom ik hem tegen, soms na maanden elkaar niet gesproken te hebben, zoekt hij contact weer op, het is gezellig.. maar kan hem niet goed peilen. Vorig jaar vroeg ik na wat gedronken te hebben in de stad, of hij niet regelmatig met andere meisjes ging. Hier schrok hij van en reageerde dat als ik zo dacht, we idd beter niet konden afspreken. hij zei ik vind je nog steeds leuk maar een relatie weet ik niet, ik weet met die maanden dat we veel met elkaar ongingen dat hij een gevoelige jongen is.. die ook als oudste van het gezin een soort vader is voor zijn zusjes. Ik had hem paar weken niet gesproken maar in Maart kwam ik hem weer tegen en liet hij merken, dat hij mij niet vergeten is. Toen ik zei dat ik hem wel gemist had, vroeg hij waarom ik dat niet liet merken. ook wel uitgelegd dat ik hem niet kan peilen. Maargoed we wonen nu dichter bij elkaar sinds ik verhuist ben. al met al is dit al 3 jaar zo. We zijn beide nog vrijgezel, en ga nog steeds met groot plezier met zijn vrienden om en het klikt heel leuk. Hij heeft ooit wel is gezegd dat die dacht dat hij misschien last van bindingsangst had. want sinds ik toe-hapte , nam hij afstand. Ik vind het lastig. wacht niet op hem, maar kom hem steeds wel tegen en klikt zo geweldig. Ook zijn vrienden zeggen dat hij vroeger altijd veel over mij praten, hoe geweldig die mij vond. lief zorgzaam en vooral dat we goed konden praten en veel konden lachen. Ik heb zin in een leuke zomer, en sluit niet uit dat we gewoon is gezellig filmpje gaan kijken of weer wat intiemer worden, denk ook dat ik er verder niet naar vraag.. maar mocht het echt weer opbloeien, wil ik het hem toch is voorleggen..
Merk dat het zonde is, dat als je zoveel moois samen hebt, dat het zo loopt. wat denken jullie? Hoe zou ik het beste er over kunnen beginnen?! of zou ik gewoon eerst weer plezier maken en juist geen druk er op leggen?
Hopelijk hebben jullie ideeen erover. Vind moeilijk om verhaal te maken, want ik weet hoe die echt is. En wat die in die jaren allemaal heeft gezegd en heeft doorgemaakt. Maar hopelijk kunnen jullie met deze informatie ook wat..
Liefs, Estelle
3 jaar geleden leer ik via een vriend van mij (Jeroen) een jongen kennen. ( Dave.)
We doen beide spw, en praten veel over ons werk met jonge kinderen met gedragsproblematiek.
Tijdens een avondje stappen, ontvluchten we de groep en drinken we samen een drankje. Het is een leuk gesprek, maar omdat we aardig aangeschoten zijn. Besluit hij mij naar huis te brengen. Bij de voordeur zoenen we en vanaf die tijd gaan we wat smsen, ik zat in die periode slecht in mijn vel, en ontvlucht een beetje in het werk. Maar merk dat ik toch kriebels krijg bij hem. en na een paar maanden spreken we wat af. Dat is zo gezellig, dat we vaker afspreken en ook voor zijn vrienden stelt hij mij voor als vriendin. Ik ben erg wantrouwig naar hem toe, maar eindelijk weet hij mij vertrouwen te winnen en hebben het ontzettend leuk met elkaar.
Ik geef wel aan dat ik niet altijd lekker in mijn vel zit. Hij reageerd daar erg respectvol op en schrijft een lieve brief en zoekt mij persoonlijk op, en vertelt dat hij steeds leuker vind, en zelfs van mij begint te houden, terwijl hij dacht nooit meer van iemand te houden.Hij vertelt steeds meer over zijn dramatische jeugd en over zijn zoontje van 1, die hij heeft met zijn ex-vriendin. Met de weken komt daar steeds meer over los, en zegt die dat er flinke ruzie`s zijn geweest en nadat hij het uitmaakt, zij zwanger blijkt te zijn. Hij wil nogmaals inzetten voor de relatie maar dat wil ze niet. ( ik heb altijd alleen zijn kant van zijn verhaal gehoord/en van zijn vrienden dus hoe het precies zit zou ik nooit weten.) maar dat er vreselijke ruzie`s zijn geweest wel, hij is depressief geweest van die heftige periode en na 2 maand heeft hij pas voor het eerst zijn kind gezien. hij is er druk mee, en wij genieten van elkaar. Ik begin steeds meer te voelen en begin dus uit mijzelf dat ook steeds meer te laten merken naar hem toe. Mijn ouders vinden het leuk en ik vertel dat die maar snel lekker mee moet eten ect. Om het verhaal wat in te korten. Op een gegeven moment zegt hij of ik zijn familie wil ontmoeten en of ik niet eind van de zomer een weekendje met zijn zoontje op vakantie wil. Ik ben verrast en reageer blij. een week later vraagt hij of ik langs wil komen, houd mij stevig vast en zegt dat hij niet weet of hij dit wel wil, ook met het verleden ect. Ik vond het vreemd, hij deed wel is wat apart met afspreken maar dat hij het zo bedoelde. Ik respecteerde zijn keuze en besloten gewoon onze eigen weg te gaan. maar al snel spraken we toch weer af, hij wou niet te itiem voor zijn gevoelens, maar dat was niet altijd te weerstaan. Maanden spraken we elkaar gewoon en zagen elkaar af en toe. Toen ik op vakantie ging naar Turkije, kreeg ik ineens een afstandelijke sms maar dat hij mij veel plezier wensde. Eenmaal terug vroeg hij of ik daar met jongens los was gegaan.. Ik bevestigde dat het niet zo was, en ik daar geen type voor ben. Na de zomer is het contact wat verdwenen, maar vond het prima zo. Ik wou niet wanhopig overkomen en had genoeg aan mijn eigen dingen. Maar miste hem wel, als we elkaar zagen, hing er speciaal gevoel. steeds weer kom ik hem tegen, soms na maanden elkaar niet gesproken te hebben, zoekt hij contact weer op, het is gezellig.. maar kan hem niet goed peilen. Vorig jaar vroeg ik na wat gedronken te hebben in de stad, of hij niet regelmatig met andere meisjes ging. Hier schrok hij van en reageerde dat als ik zo dacht, we idd beter niet konden afspreken. hij zei ik vind je nog steeds leuk maar een relatie weet ik niet, ik weet met die maanden dat we veel met elkaar ongingen dat hij een gevoelige jongen is.. die ook als oudste van het gezin een soort vader is voor zijn zusjes. Ik had hem paar weken niet gesproken maar in Maart kwam ik hem weer tegen en liet hij merken, dat hij mij niet vergeten is. Toen ik zei dat ik hem wel gemist had, vroeg hij waarom ik dat niet liet merken. ook wel uitgelegd dat ik hem niet kan peilen. Maargoed we wonen nu dichter bij elkaar sinds ik verhuist ben. al met al is dit al 3 jaar zo. We zijn beide nog vrijgezel, en ga nog steeds met groot plezier met zijn vrienden om en het klikt heel leuk. Hij heeft ooit wel is gezegd dat die dacht dat hij misschien last van bindingsangst had. want sinds ik toe-hapte , nam hij afstand. Ik vind het lastig. wacht niet op hem, maar kom hem steeds wel tegen en klikt zo geweldig. Ook zijn vrienden zeggen dat hij vroeger altijd veel over mij praten, hoe geweldig die mij vond. lief zorgzaam en vooral dat we goed konden praten en veel konden lachen. Ik heb zin in een leuke zomer, en sluit niet uit dat we gewoon is gezellig filmpje gaan kijken of weer wat intiemer worden, denk ook dat ik er verder niet naar vraag.. maar mocht het echt weer opbloeien, wil ik het hem toch is voorleggen..
Merk dat het zonde is, dat als je zoveel moois samen hebt, dat het zo loopt. wat denken jullie? Hoe zou ik het beste er over kunnen beginnen?! of zou ik gewoon eerst weer plezier maken en juist geen druk er op leggen?
Hopelijk hebben jullie ideeen erover. Vind moeilijk om verhaal te maken, want ik weet hoe die echt is. En wat die in die jaren allemaal heeft gezegd en heeft doorgemaakt. Maar hopelijk kunnen jullie met deze informatie ook wat..
Liefs, Estelle
donderdag 12 mei 2011 om 18:37
donderdag 12 mei 2011 om 19:02
Bedankt voor je reactie.
Maar ik zit al niet meer op de roze wolk
ik heb een zwak voor hem, en ben niet snel verliefd op mannen dus ben zuinig erop. In de tussentijd heb ik wel genoeg gedate. Maar kon niet tippen aan wat ik met hem had.En hij heeft mij altijd respectvol behandeld.. dat ik niet op hem moest wachten ect. Dus het is wel beetje kort door de bocht... Maargoed wat ik al zij.. het complete verhaal is het denk ik een stuk duidelijker.
Maar ik zit al niet meer op de roze wolk
ik heb een zwak voor hem, en ben niet snel verliefd op mannen dus ben zuinig erop. In de tussentijd heb ik wel genoeg gedate. Maar kon niet tippen aan wat ik met hem had.En hij heeft mij altijd respectvol behandeld.. dat ik niet op hem moest wachten ect. Dus het is wel beetje kort door de bocht... Maargoed wat ik al zij.. het complete verhaal is het denk ik een stuk duidelijker.
donderdag 12 mei 2011 om 19:18
Nee hoor, maar ben single. En dan plezier met iemand die je goed kent is beter als niksen.. Maar mijn vraag was.. kan hij bindingsangst hebben...
dat is namelijk een psychische klacht. en wat idd ook vaak als smoes word gebruikt. Maargoed hij heeft er wel veel eigenschappen van.Dus vroeg mij af of iemand daar zich in herkent. that's all...
dat is namelijk een psychische klacht. en wat idd ook vaak als smoes word gebruikt. Maargoed hij heeft er wel veel eigenschappen van.Dus vroeg mij af of iemand daar zich in herkent. that's all...
donderdag 12 mei 2011 om 19:39
quote:estelle87 schreef op 12 mei 2011 @ 19:28:
hahaha okeeeeeeeeee.. wijsneus! het niveau is echt verschrikkelijk hier. My god maar bedankt
Wat een rare reactie?
Kun je uitleggen waarom "het niveau echt verschrikkelijk is hier"?
Wat wil je nu graag TO? Iemand die met je meepraat? Uit alles in je verhaal blijkt dat deze jongen schijnbaar niets met je wilt. Anders had hij nu naast je gezeten en had je dit topic niet hoeven openen.
hahaha okeeeeeeeeee.. wijsneus! het niveau is echt verschrikkelijk hier. My god maar bedankt
Wat een rare reactie?
Kun je uitleggen waarom "het niveau echt verschrikkelijk is hier"?
Wat wil je nu graag TO? Iemand die met je meepraat? Uit alles in je verhaal blijkt dat deze jongen schijnbaar niets met je wilt. Anders had hij nu naast je gezeten en had je dit topic niet hoeven openen.
donderdag 12 mei 2011 om 19:59
donderdag 12 mei 2011 om 20:05
quote:estelle87 schreef op 12 mei 2011 @ 19:59:
Neee, maar het word beetje kort door de bocht gezegd.
je zit op een roze wolk? je leeft in een droom?
hahah dan weten jullie meer als mij.
Maar laat maar.. dit is niks van mij.
zeg liever hoe ik dit topic kan verwijderen of mijn account kan opzeggen.Ik vind jou niveau verschrikkelijker dan alles wat ik ooit op dit forum heb gezien. Als je alles goed had doorgelezen voordat je iets schreef, had je gezien dat je een topic niet zomaar (en al helemaal niet zelf) kan verwijderen.
Neee, maar het word beetje kort door de bocht gezegd.
je zit op een roze wolk? je leeft in een droom?
hahah dan weten jullie meer als mij.
Maar laat maar.. dit is niks van mij.
zeg liever hoe ik dit topic kan verwijderen of mijn account kan opzeggen.Ik vind jou niveau verschrikkelijker dan alles wat ik ooit op dit forum heb gezien. Als je alles goed had doorgelezen voordat je iets schreef, had je gezien dat je een topic niet zomaar (en al helemaal niet zelf) kan verwijderen.
donderdag 12 mei 2011 om 20:11
quote:estelle87 schreef op 12 mei 2011 @ 19:59:
Neee, maar het word beetje kort door de bocht gezegd.
je zit op een roze wolk? je leeft in een droom?
Oh, dus je bent volmaakt gelukkig en zit volledig in de realiteit?
Ook goed hoor dame, dan heb ik het verkeerd gelezen
hahah dan weten jullie meer als mij.
Maar laat maar.. dit is niks van mij.
zeg liever hoe ik dit topic kan verwijderen of mijn account kan opzeggen.
Opzeggen?
Dames vertel op!
Waarom heeft niemand me in al die jaren verteld dat er een lidmaatschap aan het forum zit?
Tis verdorie dat groepje natuurlijk weer wat een lidmaatschap heeft!
Neee, maar het word beetje kort door de bocht gezegd.
je zit op een roze wolk? je leeft in een droom?
Oh, dus je bent volmaakt gelukkig en zit volledig in de realiteit?
Ook goed hoor dame, dan heb ik het verkeerd gelezen
hahah dan weten jullie meer als mij.
Maar laat maar.. dit is niks van mij.
zeg liever hoe ik dit topic kan verwijderen of mijn account kan opzeggen.
Opzeggen?
Dames vertel op!
Waarom heeft niemand me in al die jaren verteld dat er een lidmaatschap aan het forum zit?
Tis verdorie dat groepje natuurlijk weer wat een lidmaatschap heeft!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 12 mei 2011 om 20:15
Je verhaal is duidelijk (op alle spellingsfouten na). Dus waarom zouden we "lang door de bocht" moeten gaan als het antwoord kort en simpel kan zijn? Omdat we meer details zouden moeten weten? Ik denk dat je alle grote lijnen hier wel hebt neergezet.
Je wilt tips omdat je " het zonde vind omdat je samen iets moois hebt" terwijl hij aangeeft niet te weten nog iets met je te willen.
Je geeft daarna 2 opties, voorleggen of geen druk leggen..dan ben je toch verliefd op iemand? Of zie ik dat verkeerd?
Als je "naar de mond praten" wilt zou ik zeggen..ga voor optie 1, naar hem toegaan/bellen whatever en zeggen wat je voelt. Dan weet je meteen waar je aan toe bent en hoef je niet alle energie te verspillen die je in optie 2 wil stoppen.
Je wilt tips omdat je " het zonde vind omdat je samen iets moois hebt" terwijl hij aangeeft niet te weten nog iets met je te willen.
Je geeft daarna 2 opties, voorleggen of geen druk leggen..dan ben je toch verliefd op iemand? Of zie ik dat verkeerd?
Als je "naar de mond praten" wilt zou ik zeggen..ga voor optie 1, naar hem toegaan/bellen whatever en zeggen wat je voelt. Dan weet je meteen waar je aan toe bent en hoef je niet alle energie te verspillen die je in optie 2 wil stoppen.
donderdag 12 mei 2011 om 20:21
Het is heel simpel, bindingdangst of iets anders maakt niet zoveel uit, maar meer dan je nu hebt gaat het met deze jongen niet worden.
Dus of je geniet van wat je hebt en stopt met zeuren en pushen, want hij is heel duidelijk Hij wil geen relatie, dus je bent inderdaad single, met een SV-tje.
Als je daar toch geen genoegen mee wilt nemen en wel een echte relatie wilt, vrees ik toch dat je "al dat moois" moet opgeven en het contact moet verbreken.
Op den duur wordt "al dat moois"trouwens vanzelf minder als je je realiseert dat jij het slechtste van twee werelden hebt want je hebt alleen de lasten en niet de lusten van zowel het single zijn als het hebben van een"r elatie"met deze man. En kennelijk date hij wel ook met anderen, dus de kans is ook aanwezig dat als hij een keer echt verliefd wordt, die bindingsangst ineens verdwenen is, en jij alsnog met lege handen staat.
Dus of je geniet van wat je hebt en stopt met zeuren en pushen, want hij is heel duidelijk Hij wil geen relatie, dus je bent inderdaad single, met een SV-tje.
Als je daar toch geen genoegen mee wilt nemen en wel een echte relatie wilt, vrees ik toch dat je "al dat moois" moet opgeven en het contact moet verbreken.
Op den duur wordt "al dat moois"trouwens vanzelf minder als je je realiseert dat jij het slechtste van twee werelden hebt want je hebt alleen de lasten en niet de lusten van zowel het single zijn als het hebben van een"r elatie"met deze man. En kennelijk date hij wel ook met anderen, dus de kans is ook aanwezig dat als hij een keer echt verliefd wordt, die bindingsangst ineens verdwenen is, en jij alsnog met lege handen staat.
vrijdag 13 mei 2011 om 12:21
Knul heeft geen bindingsangst, hij wil gewoon geen relatie met jou. That's it. Veel vrouwen roepen dan gelijk 'bindingsangst' omdat dat makkelijker te accepteren is dan erkennen dat iemand je eigenlijk niet wil. Zij zien dat als een persoonlijk falen. Erg jammer.
Het is eigenlijk altijd zo dat bindingsangst in een keer voorbij is als de juiste persoon voorbij komt. Kortom, hij wil zich best binden, alleen gewoon niet met jou, en dat moet je je helemaal niet persoonlijk aantrekken.
Het is eigenlijk altijd zo dat bindingsangst in een keer voorbij is als de juiste persoon voorbij komt. Kortom, hij wil zich best binden, alleen gewoon niet met jou, en dat moet je je helemaal niet persoonlijk aantrekken.
vrijdag 13 mei 2011 om 12:37
vrijdag 13 mei 2011 om 20:51
