Psyche
alle pijlers
Verward, en toch wat hulp nodig..
dinsdag 17 mei 2011 om 14:39
quote:invincible schreef op 17 mei 2011 @ 14:06:
[...]
Sneeuwwit, het klinkt alsof hij jou jezelf oncomfortabel kan laten voelen, door iets te doen waardoor je je rot voelt, wát het ook is. Hij doet het dan af als een grapje. Als het een grapje is, was het niet kwaad bedoeld toch? Dus dat doet ie handig.
Wat ik wil zeggen is dat ik denk dat hij het op de een of andere manier nodig heeft om je pijn te doen, daar zelfs misschien onbewust van geniet en het als een grapje verpakt, voor zichzelf omdat hij er ook daadwerkelijk plezier aan beleeft en voor jou omdat het dan niet kwaad bedoeld was.
Dat jij hierdoor gevoelsmatig behoorlijk in de war begint te raken is dan volgens mij ook volslagen normaal. Jouw gevoel zegt je dat hier iets niet klopt.
Helemaal mee eens. Doet mij sterk denken aan een vriendje dat ik had. Die deed/zei soms ook aparte dingen als een soort van grapje. En toch voelde 't ergens niet goed. Ik begon te denken dat 't allemaal aan mezelf lag, dat ik zeker moeite had met vertrouwen of paranoide was ofzoiets. Nu ben ik mss ook niet de meeste stabiele persoon op deze aarde maar achteraf gezien ben ik blij dat ik ermee gestopt ben, want nu zie ik dat hij echt wel over mijn grenzen ging. Hij had/heeft wat sadistische neigingen die na de breuk helemaal duidelijk tot uiting kwamen. Na de breuk ging ik nog vriendschappelijk met hem om; tenminste dat dacht ik. Maar hij haalde me verbaal bijv onnodig een keer helemaal onderuit (rotopmerkingen maken), terwijl er totaal geen aanleiding toe was (we hadden geen ruzie o.i.d.). Toen ik nog een relatie met hem had, deed ie dat meer op een subtiele manier (verpakt als grapje), waardoor ik steeds dacht dat ik 't niet zo verkeerd op moest vatten. Het was toch een grapje? Ik kan nog meer voorbeelden bedenken (dat bijten bv komt me ook bekend voor). Verder was 't trouwens ook gewoon een ontzettend leuke jongen waar ik veel lol mee kon hebben (als 't niet te zeer ten koste van mij ging dan). Maar die alarmbellen bleven maar afgaan. Dat had ik in een eerdere relatie niet.
Maar goed, ik redeneer dus vanuit een persoonlijke ervaring en dat wil niet zeggen dat jouw vriend ook per se zo is. En ik wil je ook niet bang praten. Het kan ook gewoon zijn dat je je onnodig zorgen maakt. Er komt voor veel mensen idd ook wel wat (negatieve) spanning kijken bij verliefd worden. Heb je trouwens eerdere relaties/vriendjes gehad? Had je dan diezelfde 'angst'? Voelde je je dan ook eerst niet veilig/op je gemak?
[...]
Sneeuwwit, het klinkt alsof hij jou jezelf oncomfortabel kan laten voelen, door iets te doen waardoor je je rot voelt, wát het ook is. Hij doet het dan af als een grapje. Als het een grapje is, was het niet kwaad bedoeld toch? Dus dat doet ie handig.
Wat ik wil zeggen is dat ik denk dat hij het op de een of andere manier nodig heeft om je pijn te doen, daar zelfs misschien onbewust van geniet en het als een grapje verpakt, voor zichzelf omdat hij er ook daadwerkelijk plezier aan beleeft en voor jou omdat het dan niet kwaad bedoeld was.
Dat jij hierdoor gevoelsmatig behoorlijk in de war begint te raken is dan volgens mij ook volslagen normaal. Jouw gevoel zegt je dat hier iets niet klopt.
Helemaal mee eens. Doet mij sterk denken aan een vriendje dat ik had. Die deed/zei soms ook aparte dingen als een soort van grapje. En toch voelde 't ergens niet goed. Ik begon te denken dat 't allemaal aan mezelf lag, dat ik zeker moeite had met vertrouwen of paranoide was ofzoiets. Nu ben ik mss ook niet de meeste stabiele persoon op deze aarde maar achteraf gezien ben ik blij dat ik ermee gestopt ben, want nu zie ik dat hij echt wel over mijn grenzen ging. Hij had/heeft wat sadistische neigingen die na de breuk helemaal duidelijk tot uiting kwamen. Na de breuk ging ik nog vriendschappelijk met hem om; tenminste dat dacht ik. Maar hij haalde me verbaal bijv onnodig een keer helemaal onderuit (rotopmerkingen maken), terwijl er totaal geen aanleiding toe was (we hadden geen ruzie o.i.d.). Toen ik nog een relatie met hem had, deed ie dat meer op een subtiele manier (verpakt als grapje), waardoor ik steeds dacht dat ik 't niet zo verkeerd op moest vatten. Het was toch een grapje? Ik kan nog meer voorbeelden bedenken (dat bijten bv komt me ook bekend voor). Verder was 't trouwens ook gewoon een ontzettend leuke jongen waar ik veel lol mee kon hebben (als 't niet te zeer ten koste van mij ging dan). Maar die alarmbellen bleven maar afgaan. Dat had ik in een eerdere relatie niet.
Maar goed, ik redeneer dus vanuit een persoonlijke ervaring en dat wil niet zeggen dat jouw vriend ook per se zo is. En ik wil je ook niet bang praten. Het kan ook gewoon zijn dat je je onnodig zorgen maakt. Er komt voor veel mensen idd ook wel wat (negatieve) spanning kijken bij verliefd worden. Heb je trouwens eerdere relaties/vriendjes gehad? Had je dan diezelfde 'angst'? Voelde je je dan ook eerst niet veilig/op je gemak?
wat je water geeft, groeit
dinsdag 17 mei 2011 om 15:18
Dag sneeuwwit,
Jeetje, wat herkenbaar dit zeg! Mijn vorige 'vriend' en ik waren ook zo. We wilden allebei geen label relatie, en hij was en bleef afstandelijk. Op deze manier zorgde hij ervoor dat ik steeds mijn grenzen ongemerkt ging verleggen naar hem toe.
Grapjes uithalen die echt niet leuk zijn, me respectloos behandelen door me altijd te laten wachten (soms op niets).. Ik zag er niets echt iets verkeerds in. Dat zou wel veranderen als hij minder onzeker zou worden en als zijn grote muur kleiner zou worden. Dit dacht ik zeker te weten omdat het op vele momenten zo leuk was en hij zo ontzettend lief kon zijn. Vooral op momenten dat ik toch ergens mijn grens aangaf.
Anyway, dit resulteerde erin dat ik een jaar lang heb getwijfeld aan mezelf, waarom ik dit liet doorgaan en wat er nou zo geweldig aan hem was. Ik wist toch wel beter wat ik wilde? Uiteindelijk ben ik duizenden malen gelukkiger met mezelf, en weer zeker van mezelf, sinds het over is.
Ik zeg zeker niet dat jij in dezelfde situatie zit, maar ik herken er een hoop in. Dit klinkt niet leuk. Luister naar je alarmbellen, die heb je niet voor niks!
Jeetje, wat herkenbaar dit zeg! Mijn vorige 'vriend' en ik waren ook zo. We wilden allebei geen label relatie, en hij was en bleef afstandelijk. Op deze manier zorgde hij ervoor dat ik steeds mijn grenzen ongemerkt ging verleggen naar hem toe.
Grapjes uithalen die echt niet leuk zijn, me respectloos behandelen door me altijd te laten wachten (soms op niets).. Ik zag er niets echt iets verkeerds in. Dat zou wel veranderen als hij minder onzeker zou worden en als zijn grote muur kleiner zou worden. Dit dacht ik zeker te weten omdat het op vele momenten zo leuk was en hij zo ontzettend lief kon zijn. Vooral op momenten dat ik toch ergens mijn grens aangaf.
Anyway, dit resulteerde erin dat ik een jaar lang heb getwijfeld aan mezelf, waarom ik dit liet doorgaan en wat er nou zo geweldig aan hem was. Ik wist toch wel beter wat ik wilde? Uiteindelijk ben ik duizenden malen gelukkiger met mezelf, en weer zeker van mezelf, sinds het over is.
Ik zeg zeker niet dat jij in dezelfde situatie zit, maar ik herken er een hoop in. Dit klinkt niet leuk. Luister naar je alarmbellen, die heb je niet voor niks!
dinsdag 17 mei 2011 om 16:06
Hm ja, als je dit gevoel in eerdere relaties niet had dan is dat toch wel vreemd. Maar ook wel weer logisch mss omdat hij zo afstandelijk blijft, waardoor je ook niet zo weet waar je aan toe bent.
Nou ja, het is moeilijk om je advies te geven. Maar t lijkt erop dat deze jongen je meer energie kost dan oplevert? Als je nu al naar therapeut wil omdat je je niet goed bij/door hem voelt... En dan hebben jullie nog geeneens een relatie.
Maar het kan geen kwaad om een gesprek te hebben met een psycholoog. Hoewel... ik heb toen ook een gesprek gehad en die psych ging er gelijk vanuit dat 't probleem meer bij mij lag (wantrouwen e.d.). Mss had ie gelijk, maar ik ging daardoor nog meer aan mezelf en mijn intuïtie twijfelen. Maar ja, ík was daar natuurlijk 'de patiënt' en de psych ging er verder gemakshalve vanuit dat die vriend psychisch helemaal gezond was. Hoe dan ook, ik heb er (ook) moeite mee om op mijn eigen oordeel te vertrouwen.
Maar als jij heel objectief je verhaal verteld (wat ik niet deed, want ik gaf mezelf gelijk al de schuld) en dus ook precies verteld wat het is waardoor je aan hem twijfelt, dan kan die psych zijn mening geven. Want hier vertel je ook niet precies wat hij dan precies doet en dat is ok. Maar dan kunnen we er ook moeilijk over oordelen. Alleen dat 't niet zo'n goed teken is dat jij je niet veilig voelt bij hem. Maar of dat nu aan hem of aan jezelf ligt, is moeilijk te zeggen zo.
Nou ja, het is moeilijk om je advies te geven. Maar t lijkt erop dat deze jongen je meer energie kost dan oplevert? Als je nu al naar therapeut wil omdat je je niet goed bij/door hem voelt... En dan hebben jullie nog geeneens een relatie.
Maar het kan geen kwaad om een gesprek te hebben met een psycholoog. Hoewel... ik heb toen ook een gesprek gehad en die psych ging er gelijk vanuit dat 't probleem meer bij mij lag (wantrouwen e.d.). Mss had ie gelijk, maar ik ging daardoor nog meer aan mezelf en mijn intuïtie twijfelen. Maar ja, ík was daar natuurlijk 'de patiënt' en de psych ging er verder gemakshalve vanuit dat die vriend psychisch helemaal gezond was. Hoe dan ook, ik heb er (ook) moeite mee om op mijn eigen oordeel te vertrouwen.
Maar als jij heel objectief je verhaal verteld (wat ik niet deed, want ik gaf mezelf gelijk al de schuld) en dus ook precies verteld wat het is waardoor je aan hem twijfelt, dan kan die psych zijn mening geven. Want hier vertel je ook niet precies wat hij dan precies doet en dat is ok. Maar dan kunnen we er ook moeilijk over oordelen. Alleen dat 't niet zo'n goed teken is dat jij je niet veilig voelt bij hem. Maar of dat nu aan hem of aan jezelf ligt, is moeilijk te zeggen zo.
wat je water geeft, groeit
dinsdag 17 mei 2011 om 18:09
quote:sneeuwwit schreef op 17 mei 2011 @ 15:10:
[...]
Op welke manier vind je dat ik erin sta, Invincible? Dat is een serieuze vraag..Ik vind dat er best veel paniek doorklinkt in je OP...En dan het feit dat je naar een psycholoog wilt..dat zijn dingen die best wel wat bezorgdheid opwekken. Je bent er misselijk van zeg je. Het is alsof jouw verstand zegt: ja maar het is toch een leuke vent en we kunnen goed praten/hebben goede seks etc etc. maar van binnen zegt je gevoel iets wat je niet helemaal kunt definiëren, maar goed voelt het in ieder geval niet, zoveel is zeker. Je gevoel liegt nooit, vergeet dat niet. En ik weet zo langzamerhand uit ervaring dat dit soort relaties vaak geen lang leven beschoren zijn. M.a.w. er is iets aan de hand, alleen voel je het onbewust aan, maar weet je met je verstand nog niet wat het precies is. Misschien dat wij je erbij kunnen helpen...
[...]
Op welke manier vind je dat ik erin sta, Invincible? Dat is een serieuze vraag..Ik vind dat er best veel paniek doorklinkt in je OP...En dan het feit dat je naar een psycholoog wilt..dat zijn dingen die best wel wat bezorgdheid opwekken. Je bent er misselijk van zeg je. Het is alsof jouw verstand zegt: ja maar het is toch een leuke vent en we kunnen goed praten/hebben goede seks etc etc. maar van binnen zegt je gevoel iets wat je niet helemaal kunt definiëren, maar goed voelt het in ieder geval niet, zoveel is zeker. Je gevoel liegt nooit, vergeet dat niet. En ik weet zo langzamerhand uit ervaring dat dit soort relaties vaak geen lang leven beschoren zijn. M.a.w. er is iets aan de hand, alleen voel je het onbewust aan, maar weet je met je verstand nog niet wat het precies is. Misschien dat wij je erbij kunnen helpen...
dinsdag 17 mei 2011 om 18:46
Ik haak hier even in:quote:sneeuwwit schreef op 17 mei 2011 @ 14:08:
Het is ook geen relatie. Ben ik niet mee bezig en hij ook niet.
Lieve schat, daar ben je wel mee bezig.
Zo mee bezig zelfs dat je bereid bent je eigen normen en waarden opzij te zetten.
Bij mijn "gewone" vrienden zal het me jeuken wat voor normen en waarden ze erop na houden namelijk (nou ja wel binnen het acceptabele natuurlijk) maar als een vriend van mij het bijvoorbeeld heerlijk vind om elke dag een joint te roken en elk weekend 4 meisjes mee naar huis te nemen, mag hij van mij zijn goddelijke gang gaan.
Zolang wij op een goede manier met elkaar om kunnen gaan, zal ik echt niet over mijn grens heengaan
Ik wil hem voornamelijk de rust en ruimte geven om me nog meer toe te laten en zijn hoge muur om hem heen, langzaam te laten verdwijnen.
Ik lees hier alleen maar wat HIJ wil
Wat wil JIJ dan, dat zou veel en veel belangrijker voor je moeten zijn
Waarom is dat?
Waarom hang je alles zo op aan zijn gemoedstoestand?
Ben jij niet belangrijk?
Althans, voor mij. We hebben goede en lange, diepe gesprekken en voor hem is dat al heel wat. Daar ben ik blij om. Ik wil hem ruimte geven, als hij dat nodig heeft. Uiteindelijk heb ik de tijd, toch? Geen haast, nergens in. Maar het houdt me bezig.
Maar waarom houdt het je zo bezig dan?
Je hebt toch alle tijd?
Je wilt toch geen relatie met deze meneer?
Dan zou het ontzettend makkelijk moeten zijn zijn gedachten[patroon los te laten
De ene dag denk ik; we zien het wel. De andere dag maak ik mezelf zo gek met bepaalde gedachten, vertrouwen, neukt hij inderdaad met niemand anders? We praten over alles, en zijn voor mijn gevoel erg oprecht tegen elkaar.
Maar hij mag toch met andere mensen neuken?
Jullie hebben toch niets samen?
Bedankt in ieder geval voor de reacties, voel me even wat rustiger.
Ik wil je absoluut niet aanvallen, maar ik denk dat je niet eerlijk bent
En dan bedoel ik voornamelijk niet eerlijk naar jezelf
En dat is zo zonde lieve TO, je doet jezelf te kort
Het is ook geen relatie. Ben ik niet mee bezig en hij ook niet.
Lieve schat, daar ben je wel mee bezig.
Zo mee bezig zelfs dat je bereid bent je eigen normen en waarden opzij te zetten.
Bij mijn "gewone" vrienden zal het me jeuken wat voor normen en waarden ze erop na houden namelijk (nou ja wel binnen het acceptabele natuurlijk) maar als een vriend van mij het bijvoorbeeld heerlijk vind om elke dag een joint te roken en elk weekend 4 meisjes mee naar huis te nemen, mag hij van mij zijn goddelijke gang gaan.
Zolang wij op een goede manier met elkaar om kunnen gaan, zal ik echt niet over mijn grens heengaan
Ik wil hem voornamelijk de rust en ruimte geven om me nog meer toe te laten en zijn hoge muur om hem heen, langzaam te laten verdwijnen.
Ik lees hier alleen maar wat HIJ wil
Wat wil JIJ dan, dat zou veel en veel belangrijker voor je moeten zijn
Waarom is dat?
Waarom hang je alles zo op aan zijn gemoedstoestand?
Ben jij niet belangrijk?
Althans, voor mij. We hebben goede en lange, diepe gesprekken en voor hem is dat al heel wat. Daar ben ik blij om. Ik wil hem ruimte geven, als hij dat nodig heeft. Uiteindelijk heb ik de tijd, toch? Geen haast, nergens in. Maar het houdt me bezig.
Maar waarom houdt het je zo bezig dan?
Je hebt toch alle tijd?
Je wilt toch geen relatie met deze meneer?
Dan zou het ontzettend makkelijk moeten zijn zijn gedachten[patroon los te laten
De ene dag denk ik; we zien het wel. De andere dag maak ik mezelf zo gek met bepaalde gedachten, vertrouwen, neukt hij inderdaad met niemand anders? We praten over alles, en zijn voor mijn gevoel erg oprecht tegen elkaar.
Maar hij mag toch met andere mensen neuken?
Jullie hebben toch niets samen?
Bedankt in ieder geval voor de reacties, voel me even wat rustiger.
Ik wil je absoluut niet aanvallen, maar ik denk dat je niet eerlijk bent
En dan bedoel ik voornamelijk niet eerlijk naar jezelf
En dat is zo zonde lieve TO, je doet jezelf te kort
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 17 mei 2011 om 18:58
quote:nerd_ schreef op 17 mei 2011 @ 18:37:
@invincible, chokocat
Mooi, zoals jullie schrijven.
Zacht, begrijpend, invoelend, luisterend, visie. Zoiets.
@Invincible
Loepte je. Niet alles doorgespit, maar herinnerde me wel ´t eerste wat ik zag. Dat van iedereen willen helpen, maar niet altijd gezien worden. (Klinkt hier niet door. Juist vrij stoer.)
Schreven jullie ook wel ´ns bij Calimero?
Waren ook wel een paar mensen die eeen beetje op zo´n manier schreven. Eh, Doddie pas, Misia, Zeniba. Jules.
Keek daar af en toe. Vind dat wel ´mooi.` Mooi-menselijk, of zo.
Dan wordt dat ook wakker gemaakt, zie je mensen op een andere manier.
nerd_ je bent een rare
Maar in ieder geval begreep ik deze post van je.
En bedankt voor het compliment...
@invincible, chokocat
Mooi, zoals jullie schrijven.
Zacht, begrijpend, invoelend, luisterend, visie. Zoiets.
@Invincible
Loepte je. Niet alles doorgespit, maar herinnerde me wel ´t eerste wat ik zag. Dat van iedereen willen helpen, maar niet altijd gezien worden. (Klinkt hier niet door. Juist vrij stoer.)
Schreven jullie ook wel ´ns bij Calimero?
Waren ook wel een paar mensen die eeen beetje op zo´n manier schreven. Eh, Doddie pas, Misia, Zeniba. Jules.
Keek daar af en toe. Vind dat wel ´mooi.` Mooi-menselijk, of zo.
Dan wordt dat ook wakker gemaakt, zie je mensen op een andere manier.
nerd_ je bent een rare
Maar in ieder geval begreep ik deze post van je.
En bedankt voor het compliment...
dinsdag 17 mei 2011 om 19:02
*zet psychologen brilletje op*
Lieve Sneeuwwit, je bent verliefd!!!
En niet een klein beetje, je bent allesoverheersend, allesomvattend verliefd
Je kan en je wil deze meneer hebben.
Je wilt op de bank tegen hem aankruipen, je wilt samen de dag doornemen, je wil dat hij je vast houdt en troost als je een ontzettende aanvaring met je baas hebt gehad
MAAR.........
De man heeft een muur, en de man wil geen relatie. (om wat voor reden dan ook)
En nu kan je twee dingen doen.
Kiezen voor jezelf, wat natuurlijk hartstikke moeilijk is want het logische gevolg zou zijn dat je hem kwijt bent
Want deze man vreet energie, en eigenlijk weet je dat je iemand verdiend die wel 100% voor je gaat.
Maar deze keuze wil je eigenlijk niet, want dat voelt als verliezen, als opgeven
Dan hebben we nog een keuze
Je gaat mee in zijn verhaal, zijn gevoel, zijn emotie
En dat zorgt ervoor dat je nu 1000x tegen jezelf hebt gezegd, nee hoor ik wil helemaal geen relatie
dat wat we nu hebben is perfect!
We hebben prachtige gesprekken, we vrijen de sterren van de hemel en we zijn 100% eerlijk en oprecht naar elkaar
Lieve Sneeuwwit, zie je de leugen?
Je bent namelijk niet eerlijk en oprecht
Je bent knetterstrontstraat verliefd op dit heerlijke exemplaar
ZO verliefd dat je je eigen verlangens en behoeftes een ondergeschikt belang geeft om...
en daar is tie.... om hem maar gelukkig te maken
Want heel diep van binnen, is dit niet wat je wilt
Lieve Sneeuwwit, je bent verliefd!!!
En niet een klein beetje, je bent allesoverheersend, allesomvattend verliefd
Je kan en je wil deze meneer hebben.
Je wilt op de bank tegen hem aankruipen, je wilt samen de dag doornemen, je wil dat hij je vast houdt en troost als je een ontzettende aanvaring met je baas hebt gehad
MAAR.........
De man heeft een muur, en de man wil geen relatie. (om wat voor reden dan ook)
En nu kan je twee dingen doen.
Kiezen voor jezelf, wat natuurlijk hartstikke moeilijk is want het logische gevolg zou zijn dat je hem kwijt bent
Want deze man vreet energie, en eigenlijk weet je dat je iemand verdiend die wel 100% voor je gaat.
Maar deze keuze wil je eigenlijk niet, want dat voelt als verliezen, als opgeven
Dan hebben we nog een keuze
Je gaat mee in zijn verhaal, zijn gevoel, zijn emotie
En dat zorgt ervoor dat je nu 1000x tegen jezelf hebt gezegd, nee hoor ik wil helemaal geen relatie
dat wat we nu hebben is perfect!
We hebben prachtige gesprekken, we vrijen de sterren van de hemel en we zijn 100% eerlijk en oprecht naar elkaar
Lieve Sneeuwwit, zie je de leugen?
Je bent namelijk niet eerlijk en oprecht
Je bent knetterstrontstraat verliefd op dit heerlijke exemplaar
ZO verliefd dat je je eigen verlangens en behoeftes een ondergeschikt belang geeft om...
en daar is tie.... om hem maar gelukkig te maken
Want heel diep van binnen, is dit niet wat je wilt
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 17 mei 2011 om 19:04
quote:nerd_ schreef op 17 mei 2011 @ 18:58:
@Summerdance
Als ik lees wat jij aanhaalt, en erbij schrijft, lijkt ´t een beetje op ´t verhaal, althans de insteek, van Calimero.
Zag toevallig net dat de manier van reageren een beetje op elkaar lijkt.
Ik heb daar pas, en eerder alleen heel af en toe gekeken. Er schreven zoveel mensen, dat ´t bijna niet te doen, nou ja, even schrap zetten, is, om te kijken of die van nu, en jij ook, daar ook schreven.
Doet er niet zo toe, maar, ´mooie mensen,´ die op moooie mensen reageren, en je dan pas echt ziet....da´s wel leuk.
Heel mooi.
Nerd, dank je wel voor dit hele mooie compliment ik word er oprecht verlegen van
En een voor jou
@Summerdance
Als ik lees wat jij aanhaalt, en erbij schrijft, lijkt ´t een beetje op ´t verhaal, althans de insteek, van Calimero.
Zag toevallig net dat de manier van reageren een beetje op elkaar lijkt.
Ik heb daar pas, en eerder alleen heel af en toe gekeken. Er schreven zoveel mensen, dat ´t bijna niet te doen, nou ja, even schrap zetten, is, om te kijken of die van nu, en jij ook, daar ook schreven.
Doet er niet zo toe, maar, ´mooie mensen,´ die op moooie mensen reageren, en je dan pas echt ziet....da´s wel leuk.
Heel mooi.
Nerd, dank je wel voor dit hele mooie compliment ik word er oprecht verlegen van
En een voor jou
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 17 mei 2011 om 19:09
@ Nerd, ik ben het niet helemaal met je eens
Als je jezelf helemaal vastdraait in je eigen emoties kan het heel verhelderend zijn om eens met een buitenstaander te praten.
Zij of hij kan je dingen in een ander perspectief laten zien, een perspectief waar je zelf eerder nog helemaal niet aan had gedacht
Als je jezelf helemaal vastdraait in je eigen emoties kan het heel verhelderend zijn om eens met een buitenstaander te praten.
Zij of hij kan je dingen in een ander perspectief laten zien, een perspectief waar je zelf eerder nog helemaal niet aan had gedacht
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 17 mei 2011 om 19:14
