mijn reactie overdreven?

10-06-2011 17:14 83 berichten
Alle reacties Link kopieren
jee wat voel ik me kut zeg, ik ben laaiend maar vraag me af of mijn gevoel terecht is.

heb sinds 4 maanden een lief.

we kunnen het heel gezellig hebben met elkaar en hij is een geweldige minnaar.

misschien heb ik meer behoefte aan sex en of intimiteit dan hij. misschien is dat t.

hij komt veel bij mij over de vloer, heeft de sleutel. waait vaak langs.

Ik kan niet zomaar de deur uit omdat ik nog een zoontje heb.

als ie weg gaat, dan gaat ie vaak zo, zonder even een lekkere knuffel of zoen te geven.

dan smst ie me vaak wat ie de vlg avond met me wil gaan doen waardoor ik helemaal geil wordt.

nu de hele afg week als hij zo'n spannend berichtje stuurde steeds en hij vervolgens langs kwam, had ik me helemaal mooi gemaakt en heeft hij geen zin, gaat op de andere bank zitten en is na een uurtje, misschien 2 weer weg. moe of hoofd ergens anders zegt hij dan..

zo gaat het de vlg avond ook en de avond ervoor ook, en de week ervoor ook .. :( ik voel me dan afgewezen. want eerst suggereert hij een spannend avondje en puntje bij t paaltje zit hij op de andere bank en zo heeft hij wel eens gezegd dat hij geen fokstier is. maar uiteindelijk was hij diegene die die lekker makende smsjes stuurde. en komt hij wel steeds naar me toe.

nu hebben we allebei een ander leuk evenementen voor pinksteren gepland, hebben we al een week geen sex gehad en zou hij gister blijven slapen.

dit terwijl hij me al een week aan het lijntje houdt met spannende smsjes.

voor de rest hebben we het wel heel gezellig en kunnen lachen en honderduit kletsen

toen werd ik gister pissig dat hij toch weg ging na een uurtje ofzo ( na dus een uur over sexuele ervaringen met anderen te hebben gepraat) terwijl hij zou blijven slapen en ik hem dan weer dagen niet zie. toen ik hem niet direct een kus gaf bij het weggaan vond hij dat flauw.

heb zo slecht geslapen en heel boos wakker geworden.

ik ben ook onzeker omdat ik slank ben en hij meer op volle types valt.

dan zegt hij enerzijds dat ik kom zoals ik kom en dat hij hem ook van mij omhoog krijgt en dat ik me niet afgewezen moet voelen maar ondertussen heb ik hem ook wel eens horen zeggen als ik wat dikker was, hij zeker niet van me af zou kunnen blijven

toen heb ik gsmst dat het lijkt alsof hij me niet meer leuk vindt en dat hij maar iemand anders zo aan het lijntje moet houden.

als het over mij gaat overdrijft hij, als het over hem gaat, bagatelliseert hij.

zegt dat ik niks te kort kom, terwijl hij steeds allerlei dingen belooft voor morgen en er maar niet van komt.

begin bijna spijt te hebben dat ik m aan mn ouders heb voorgesteld en hem zo deel heb laten uitmaken van mijn leven en dat van mijn zoon. het leek allemaal zo mooi en ookal blijft hij bij me over de vloer komen en doen we dingen samen, heb ik het gevoel dat hij me zo op afstand houdt.

hij gooit het dan op dat het oneerlijk is als ik zo reageer als hij geen zin in sex heeft, maar een knuffel zit er ook dus niet in als hij op de andere bank gaat zitten.

hij denkt dat als hij me maandag in de armen sluit het allemaal opeens weer goed is maar ik zit met een kutgevoel en heb hem gesmst dat ik geen zin heb om hem maandag te zien.

mijn onderbuik zegt, als hij zo afstandelijk doet, doe ik dat ook maar. maar of dat goed is? ben ik een dramaqueen?
Alle reacties Link kopieren
Maar dat kun je je huidige vriend toch niet verwijten, dat hij die vrijheden nog wel hebt die jij als alleenstaande moeder hebt moeten inleveren. Jij wilt niet voor elke poep en scheet een oppas regelen, dat is jouw keuze. Gevolg is dat jij inderdaad veel mjinder vrij bent dan hij. Dat kun je hem niet aanrekenen.
Alle reacties Link kopieren
Nee kreng, dat klopt. Zo heb ik dat ook niet aan hem geuit, zeg juist dat hij zijn ding moet doen.

Vraag me alleen hardop af of mijn onbestemde gevoel daar indirect mee te maken heeft, dat het daardoor lijkt alsof hij alleen aanwaait voor een bliksembezoek aangezien ik 's avonds door de week toch altijd thuis ben.
MissChief,

ik weet niet waar je onbestemde gevoel precies aan ligt, maar als jullie relatie vooral bestaat uit door de weekse bliksembezoeken van zijn kant en als hij bijna nooit kan blijven slapen, dan vraag ik me wel af wat hij dan allemaal doet in de weekenden en waarom hij steeds niet kan blijven slapen. Dingen voor jezelf doen is niets mis mee maar dit moet denk ik wel in balans zijn.



Hoe goed ken je hem? Ben jij welkom in zijn huis, zijn omgeving, zie je wel eens vrienden en familie van hem en dergelijke? Kon hij eerst wel hele weekenden blijven of door de week blijven slapen? Kun je hem altijd bellen?
Alle reacties Link kopieren
hoi adnama, hij is een fanatiek duiker en heeft een seizoensplaats bij een camping vlakbij een mooie duikplaats.

zijn ouders duiken ook en zitten daar ook .

soms ga ik mee, met mooi weer bijv, zoontje gaat ook mee. Nu is slecht weer voorspeld en gaat hij met een vriend duiken, zonder mij dus. prima.

ik zie zijn ouders regelmatig en ja, ik ben overal welkom.

tuurlijk zou ik hem altijd mogen bellen maar hij is niet altijd even bereikbaar. Begrijp ik ook wel, ik houd ook niet van de tegenwoordige druk om altijd maar bereikbaar te moeten zijn.

Het gebeurt hem regelmatig dat zijn batterij leeg is of zijn tel. niet bij zich heeft. plus, ik ben zelf ook niet zo'n beller.



op zich vind ik de woorden van Gaia wel treffend "praat over serieuze toekomstplannen; tegelijkertijd zegt hij dingen als "we zien wel"iets dergelijks. Trekt hij zich dus weer gauw terug.."



Nu heeft hij in het begin wel gezegd soort van bindingsangst te hebben maar zei later, na vele avondjes tot diep in de nacht kletsen op de bank (voordat hij die nieuwe slopende baan kreeg) ' oke, ik ga ervoor, ik wil iets met je opbouwen'.

maar gezien hij zo luchtig blijft zoals gaia terecht schetst, is het nu bij mij wat bekoeld.
Oke MissChief, dat klinkt niet alsof hij een bestaan leidt waar jij geen deel vanuit maakt. Ik snap dat iemand niet altijd bereikbaar kan zijn, maar ging mij er even om of je wel de mogelijkheid hebt om hem te bellen en in zijn leven aanwezig te zijn.



Lastige situatie, want plannen maken en de boot afhouden combineren niet zo lekker he. Ik denk dat je best bij hem mag en kunt aangeven wat je gevoel hierover is, dat staat los van dat hij zijn ding niet zou kunnen of mogen doen. Als je een relatie opbouwt moet je daar nu eenmaal beide in investeren. Ik vind niet dat hij wekelijks thuis zou moeten blijven vanwege jouw zoon, maar hij kan er best rekening mee houden dat jij niet altijd weg kunt, dit bijv. door het thuis zo nu en dan gezellig met je te maken. Als hij kiest voor een relatie met jou (en met je kind) dan is dit een logisch gevolg. Kan me indenken dat jij graag wat meer zicht wilt hebben op waar je staat, zeker met een kindje is het niet zo slim om maar wat aan te rommelen in relatieland. Ik vind dat je er doordacht mee omgaat overigens.



Sterkte en cijfer jezelf niet weg omdat je hem dan misschien het recht op een eigen leven zou ontnemen.
Alle reacties Link kopieren
fijn voor alle inzichten.

het is ook, als ik het gesprek met hem aanga, ik het soms lastig vind dat onbestemde gevoel onder woorden te brengen.



hij hoeft ook niet voor me thuis te blijven, de dingen die hij doet maakt hem voor een deel tot wie hij is.

Wat ik wel zou wensen is dat hij er bewust voor kiest om ook een avond of zo voor ons samen uit te trekken en dat daar meer duidelijkheid in is want nu is het meer 'aanwaaien'.

hier een beetje typen en jullie reacties lezen helpt me wel om het voor mezelf inzichtelijker te maken, want ik vind praten moeilijk als ik het voor mezelf nog niet goed kan benoemen.

Hier kan ik wat mee!
Alle reacties Link kopieren
nou lieffies.. IK BEN EEN MUTS!

Hij kwam gister avond nog langs en ik hoefde weinig te zeggen.. Het kwartje was blijkbaar toch gevallen want hij gaf aan dat het inderdaad fijn was om elkaar nog voor het weekend te zien en dat ie morgen na verjaardag broer toch nog langskomt en blijft slapen.

Ik geloof dat onze recente gesprekken zijn vruchten heeft afgeworpen.

Hij was lief, met aandacht en wat afspraken gemaakt..

Zoon ook blij denk ik, want deze week gaan we zijn boomhut afmaken.

Ik ben iemand die in het normale leven juist heel sterk in de schoenen staat, maar aangezien liefde al zo'n tijd geleden is, sta ik van mezelf versteld hoe onzeker ik er van kan worden!

Waarschijnlijk mede omdat ik voorzichtig wilde zijn vw. mijn zoontje.

Nou, van mij mag dit topic gesloten worden!

Dank mensen, voor de (ook kritische) feedback
Alle reacties Link kopieren
MissChief, stoer van je dat je nog even verslag komt uitbrengen!

Het is ook doodeng soms he wat liefde met je doet. Goed juist van je dat je voorzichtig bent, en de zaken overdenkt, met oog op je zoontje. Ik vind je geen muts hoor, je hebt de boel eerlijk onder de loep genomen. En nu is je vriend weer begripvol, hoopvol en lief. Heel normaal en redelijk dat je het dan nog een kans wilt geven!



Alert blijven dat jij en je zoontje er niet onder gaan lijden. Zie het de komende tijd aan en je zult merken of jullie er samen goed uitkomen. Ik wens je het allerbeste!

Liefs Gaia

(praktisch tipje: je schrijft dat je topic wel gesloten mag worden; je kunt als je dat wilt de Viva Moderators een mailtje sturen)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven