Gezondheid
alle pijlers
mijn vader heeft weer kanker
vrijdag 17 juni 2011 om 11:06
ik wil graag wat kwijt, ik heb redelijk veel topics geopend , duidelijk vanwege deze frustratie, mijn vader is 7 jaar "schoon" geweest van beenmergkanker, dit vreet je botten op , bij mijn vader zit het in zijn rug, daardoor zijn er 3 wervels ingezakt en heeft hij altijd pijn.
en nu is het weer terug.
ik ben daardoor enorm gefrustreerd en reageer het op mijn omgeving af , vooral mijn man, die heel veel overwerkt.
ik weet het al sinds vorig jaar mei toen hij controle had, de dokters willen alleen eerst kijken hoe snel het gaat, eind van deze maand laatste check en dan horen we wat ze gaan doen.
chemo krijgt hij niet meer.
ik merk aan mezelf dat ik al aan het afscheid nemen ben,
mijn man zegt dat ik van elk moment met hem met volle teugen moet genieten , maar dat lukt me gewoon niet, ik kijk wel naar alle momenten dat ik hem zie uit.
ik wil niet dat hij gaat maar als hij niet meer kan moet hij loslaten
mijn vader heeft alles voor iedereen over en staat ondanks zijn ziekte nog steeds altijd voor iedereen klaar
ik weet niet wat ik nog moet zeggen ik ben emotioneel een wrak nu.
in elk geval fijn dat ik het hier kwijt kon
ik vind het zo vreselijk oneerlijk! wij hebben als gezin al zoveel meegemaakt en dan ook nog dit, ik ben depressief aan het worden ben ik bang
en nu is het weer terug.
ik ben daardoor enorm gefrustreerd en reageer het op mijn omgeving af , vooral mijn man, die heel veel overwerkt.
ik weet het al sinds vorig jaar mei toen hij controle had, de dokters willen alleen eerst kijken hoe snel het gaat, eind van deze maand laatste check en dan horen we wat ze gaan doen.
chemo krijgt hij niet meer.
ik merk aan mezelf dat ik al aan het afscheid nemen ben,
mijn man zegt dat ik van elk moment met hem met volle teugen moet genieten , maar dat lukt me gewoon niet, ik kijk wel naar alle momenten dat ik hem zie uit.
ik wil niet dat hij gaat maar als hij niet meer kan moet hij loslaten
mijn vader heeft alles voor iedereen over en staat ondanks zijn ziekte nog steeds altijd voor iedereen klaar
ik weet niet wat ik nog moet zeggen ik ben emotioneel een wrak nu.
in elk geval fijn dat ik het hier kwijt kon
ik vind het zo vreselijk oneerlijk! wij hebben als gezin al zoveel meegemaakt en dan ook nog dit, ik ben depressief aan het worden ben ik bang
vrijdag 17 juni 2011 om 11:22
Wat goed van je dat je zelf inziet dat je het af reageert op anderen. En wat vreselijk dat jullie dit moeten meemaken .. Ik wil niet direct met een psycholoog smijten ofzo, maar wie weet kan een maatschappelijk werker oid je hiermee helpen omgaan? Zodat je beter in staat bent om te genieten van de tijd die jullie nog hebben?
Sterkte!
Sterkte!
vrijdag 17 juni 2011 om 12:42
vrijdag 17 juni 2011 om 13:44
vrijdag 17 juni 2011 om 20:38
sterkte To!Ik kan me voorstellen hoe jij je voelt,je machteloosheid en je angst!Mijn schoonvader had ook kanker
in zijn alvleesklier en is helaas een maand geleden eraan overleden.Ik zou misschien met een maatschappelijk werkster
gaan praten ofzo?En vooral ook dat je beter kunt genieten van
ieder mooi moment met je vader!De tijd is gewoon zo kostbaar.
Heb het zelf aan den lijve ervaren met mijn schoonpa.Nogmaals
sterkte!
in zijn alvleesklier en is helaas een maand geleden eraan overleden.Ik zou misschien met een maatschappelijk werkster
gaan praten ofzo?En vooral ook dat je beter kunt genieten van
ieder mooi moment met je vader!De tijd is gewoon zo kostbaar.
Heb het zelf aan den lijve ervaren met mijn schoonpa.Nogmaals
sterkte!
zondag 19 juni 2011 om 08:47
@roos
Dit duurt al een hele tijd en het is niet raar dat je door deze situatie zo onder spanning komt te staan. Ik denk ook dat het beter zou zijn om op een andere manier af te reageren, want ik kan me zo voorstellen dat je nu liever steun van je partner ontvangt dan er ruzie mee maakt. Probeer idd toch eens een psych oid, ik denk dat je daar veel aan kunt hebben.
Dit duurt al een hele tijd en het is niet raar dat je door deze situatie zo onder spanning komt te staan. Ik denk ook dat het beter zou zijn om op een andere manier af te reageren, want ik kan me zo voorstellen dat je nu liever steun van je partner ontvangt dan er ruzie mee maakt. Probeer idd toch eens een psych oid, ik denk dat je daar veel aan kunt hebben.
vrijdag 24 juni 2011 om 09:50
en vandaag is het zover, vanmiddag weten we wat er gaat gebeuren , nog een behandeling of niet, als hij behandeld word hoe en wat.
ik ben zo verschrikkelijk gespannen , ik voel me leeg en heb tegelijkertijd enorme buikpijn.
ik ben bang om de uitslag te horen , bang voor wat er komen gaat.
de onmacht vreet me op ik kan niets doen en kan alleen toekijken hoe mijn lieve vader letterlijk word gesloopt
en boos ben ik woedend op de ziekte die deze onschuldige man genadeloos velt.
waarom mijn vader?! waarom geen kindermoordenaar of een verkrachter?! waarom mijn vader??
de man die altijd voor iedereen klaarstaat , die alles doet wat ie kan , zelfs nu hij zo lijd nog steeds doet wat hij kan.
dat je zo iemand zo ziet lijden en weet dat hij deze strijd zal verliezen
ik kan het niet verkroppen.
ik ben zo verschrikkelijk gespannen , ik voel me leeg en heb tegelijkertijd enorme buikpijn.
ik ben bang om de uitslag te horen , bang voor wat er komen gaat.
de onmacht vreet me op ik kan niets doen en kan alleen toekijken hoe mijn lieve vader letterlijk word gesloopt
en boos ben ik woedend op de ziekte die deze onschuldige man genadeloos velt.
waarom mijn vader?! waarom geen kindermoordenaar of een verkrachter?! waarom mijn vader??
de man die altijd voor iedereen klaarstaat , die alles doet wat ie kan , zelfs nu hij zo lijd nog steeds doet wat hij kan.
dat je zo iemand zo ziet lijden en weet dat hij deze strijd zal verliezen
ik kan het niet verkroppen.
vrijdag 24 juni 2011 om 22:57
Het is een vreselijk oneerlijke ziekte.
En dat je het op anderen afreageert kan af en toe gebeuren. Meestal zijn dat de mensen die het dichtste bij je staan omdat je je bij hen veilig voelt en jezelf kunt zijn. En op dit moment ben je bang en boos en dat is dus ook de kant van jou die er nu uitkomt. Neem dit jezelf niet al teveel kwalijk, als de mensen van je houden en je begrijpen zullen zij dit ook niet doen.
Hebben ze vandaag nog een behandeling voorgesteld? Ik lees in je OP dat er geen chemo meer wordt gegeven. Weet je daar ook de reden van?
En dat je het op anderen afreageert kan af en toe gebeuren. Meestal zijn dat de mensen die het dichtste bij je staan omdat je je bij hen veilig voelt en jezelf kunt zijn. En op dit moment ben je bang en boos en dat is dus ook de kant van jou die er nu uitkomt. Neem dit jezelf niet al teveel kwalijk, als de mensen van je houden en je begrijpen zullen zij dit ook niet doen.
Hebben ze vandaag nog een behandeling voorgesteld? Ik lees in je OP dat er geen chemo meer wordt gegeven. Weet je daar ook de reden van?
zaterdag 25 juni 2011 om 09:11
Roos, weten jullie al wat meer over een eventuele behandeling?
Ik las net heel toevallig een ander topic van je. Jeetje meid, wat komt er een hoop op je af. Jij moet op meerdere fronten strijden, terwijl het verleden ook nog eens wordt opgerakeld. En dat allemaal nu, op dit moment, terwijl je eigenlijk al je aandacht en energie nodig hebt voor je zieke vader.
Misschien vind je het prettig om een fysieke uitlaatklep te zoeken zodat je je negatieve energie kwijt kunt en positieve energie kunt opladen. Je staat onder hoogspanning en je lichaam maakt een hoop stresshormonen aan. Die moet je kwijt. Klinkt zweverig, is het niet, hoor. Van fanatiek sporten of lekker dansen kun je je soms wat beter gaan voelen. Zoek iets waar jij je lekker bij voelt.
En in veel steden bestaan centra voor psychosociale hulp aan kankerpatienten en hun naasten. Voor iedereen die worstelt met de ellende rondom deze ziekte. Ik heb er zelf ervaring mee, En heb daar veel steun gevonden. Misschien ook iets voor jou?
Sterkte met alles. Ik blijf je volgen.
Ik las net heel toevallig een ander topic van je. Jeetje meid, wat komt er een hoop op je af. Jij moet op meerdere fronten strijden, terwijl het verleden ook nog eens wordt opgerakeld. En dat allemaal nu, op dit moment, terwijl je eigenlijk al je aandacht en energie nodig hebt voor je zieke vader.
Misschien vind je het prettig om een fysieke uitlaatklep te zoeken zodat je je negatieve energie kwijt kunt en positieve energie kunt opladen. Je staat onder hoogspanning en je lichaam maakt een hoop stresshormonen aan. Die moet je kwijt. Klinkt zweverig, is het niet, hoor. Van fanatiek sporten of lekker dansen kun je je soms wat beter gaan voelen. Zoek iets waar jij je lekker bij voelt.
En in veel steden bestaan centra voor psychosociale hulp aan kankerpatienten en hun naasten. Voor iedereen die worstelt met de ellende rondom deze ziekte. Ik heb er zelf ervaring mee, En heb daar veel steun gevonden. Misschien ook iets voor jou?
Sterkte met alles. Ik blijf je volgen.
zondag 26 juni 2011 om 14:29
mijn vader heeft vrijdag niet alle uitslagen gekregen , zijn bloedwaarden waren wonder boven wonder vooruit gegaan!
we hebben alleen de uitslag van de beenmergpunctie niet, die volgt over twee weken dus helemaal gerust zijn we nog niet, maar ik ben heel erg opgelucht.
maar toch nog bang , mijn vader is namelijk 7 jaar geleden na zijn behandeling gestart met een onderhoudsbehandeling, deze zorgt ervoor dat de maak van kankercellen onderdrukt word, maar, je lichaam kan er na verloop van tijd averechts op gaan werken, dat was waarschijnlijk het geval bij mijn vader, nu is hij een aantal maanden gestopt en zag zijn bloedbeeld er inneens beter uit.
daar zijn we natuurlijk erg blij mee , maar die onderhoudsbehandeling rekte wel zijn leven, als jullie snappen wat ik bedoel.
en dan het verleden inderdaad, het klinkt waarschijnlijk erg bizar maar het lijkt wel alsof het verdriet van het een het andere verzacht.
ik ben erg blij met jullie luisterende oren en tips.
ik hou jullie op de hoogte
liefs
we hebben alleen de uitslag van de beenmergpunctie niet, die volgt over twee weken dus helemaal gerust zijn we nog niet, maar ik ben heel erg opgelucht.
maar toch nog bang , mijn vader is namelijk 7 jaar geleden na zijn behandeling gestart met een onderhoudsbehandeling, deze zorgt ervoor dat de maak van kankercellen onderdrukt word, maar, je lichaam kan er na verloop van tijd averechts op gaan werken, dat was waarschijnlijk het geval bij mijn vader, nu is hij een aantal maanden gestopt en zag zijn bloedbeeld er inneens beter uit.
daar zijn we natuurlijk erg blij mee , maar die onderhoudsbehandeling rekte wel zijn leven, als jullie snappen wat ik bedoel.
en dan het verleden inderdaad, het klinkt waarschijnlijk erg bizar maar het lijkt wel alsof het verdriet van het een het andere verzacht.
ik ben erg blij met jullie luisterende oren en tips.
ik hou jullie op de hoogte
liefs
donderdag 7 juli 2011 om 10:27
morgen definitieve uitslag van mijn vader met als klap op de vuurpijl: mijn moeder die ook kanker heeft valt ineens in een maand tijd 15 kilo af , gisteren naar de arts geweest allerlei onderzoeken gedaan en blijkbaar foute boel want ze moet morgen al voor de uitslag terugkomen , ik wil natuurlijk niet van het ergste uitgaan , maar ik kan het niet helpen dat ik er toch aan denk.
ik word gek van die spanning , ik slaap niet goed en ik heb pijn in mijn nek, dat zal wel stress zijn
ik hoop niet dat wat zich zeven jaar geleden heeft afgespeeld nu weer gaat gebeuren papa en mama allebei in het ziekenhuis allebei behandelingen en chemo`s , heen en weer scheuren tussen twee ziekenhuizen niet even met pa of ma over pa of ma kunnen praten omdat ze allebei liggen te creperen (want dat was het) ik wil en kan het niet nog een keer , vorige week heb ik hoop gekregen maar die uitslag zei blijkbaar nog niet veel * domper *
ik ga nu even buiten zitten , spelen met de poezen en huilen terwijl de poezen me troosten
ik word gek van die spanning , ik slaap niet goed en ik heb pijn in mijn nek, dat zal wel stress zijn
ik hoop niet dat wat zich zeven jaar geleden heeft afgespeeld nu weer gaat gebeuren papa en mama allebei in het ziekenhuis allebei behandelingen en chemo`s , heen en weer scheuren tussen twee ziekenhuizen niet even met pa of ma over pa of ma kunnen praten omdat ze allebei liggen te creperen (want dat was het) ik wil en kan het niet nog een keer , vorige week heb ik hoop gekregen maar die uitslag zei blijkbaar nog niet veel * domper *
ik ga nu even buiten zitten , spelen met de poezen en huilen terwijl de poezen me troosten
donderdag 7 juli 2011 om 16:50
Heel erg veel sterkte en een dikke knuffel! Het is een vreselijke ziekte! Zelf heb ik het kort geleden van heel dichtbij meegemaakt met mijn schoonzusje.
Hoe moeilijk ook, het is nu belangrijk dat je sterk bent als je bij je ouders bent. Voor hen! Maar verder, zoek afleiding, ga sporten zoals eerder werd geadviseerd. Wandelen, van je af schrijven, veel praten met je partner. Ook jij moet die stress kwijt die je in je lijf hebt zitten!
Nogmaals heel erg veel sterkte en kracht!
Hoe moeilijk ook, het is nu belangrijk dat je sterk bent als je bij je ouders bent. Voor hen! Maar verder, zoek afleiding, ga sporten zoals eerder werd geadviseerd. Wandelen, van je af schrijven, veel praten met je partner. Ook jij moet die stress kwijt die je in je lijf hebt zitten!
Nogmaals heel erg veel sterkte en kracht!
donderdag 7 juli 2011 om 16:54
vandaag een belletje gehad van de arts in rotterdam voor mijn moeder, de tumor in haar been word er woensdag uitgehaald , morgen krijgen we de uitslagen van haar bloedonderzoeken maar mijn vader denkt dat het is uitgezaaid , ik heb mijn moeder vaak in het ziekenhuis zien liggen maar nooit met uitzaaiingen , ik heb ook geen idee hoe je dat merkt, wat de symptomen zijn zegmaar, op google vind ik ook niets , misschien heb ik niet goed gezocht.
ze is dus 15 kilo afgevallen , ze heeft geen eetlust en ze ziet eruit , en dit is niet overdreven, alsof ze al , hoe zeg je dat nou fatsoenlijk, alsof ze al overleden is, haar huid ziet er heel droog uit en is geel/bruin
ik wil er niet aan denken maar toch doe ik het ik denk dat mijn vader gelijk heeft
ik zal het af moeten wachten maar wachten duurt zo verschrikkelijk lang , in dit geval ondraaglijk lang.
ze is dus 15 kilo afgevallen , ze heeft geen eetlust en ze ziet eruit , en dit is niet overdreven, alsof ze al , hoe zeg je dat nou fatsoenlijk, alsof ze al overleden is, haar huid ziet er heel droog uit en is geel/bruin
ik wil er niet aan denken maar toch doe ik het ik denk dat mijn vader gelijk heeft
ik zal het af moeten wachten maar wachten duurt zo verschrikkelijk lang , in dit geval ondraaglijk lang.
donderdag 7 juli 2011 om 18:46
Jeetje Roos, jou blijft niet veel bespaard. In ieder geval lijkt me me goed nieuws dat de tumor van je moeder er met spoed uit wordt gehaald. Zo lang er nog geopereerd wordt, is er een sprankje hoop.
Hoe zorg jij voor jezelf in deze moeilijke tijd? Verlies jezelf niet uit het oog, he. Kunnen je zussen en jij steun vinden bij elkaar?
Hoe zorg jij voor jezelf in deze moeilijke tijd? Verlies jezelf niet uit het oog, he. Kunnen je zussen en jij steun vinden bij elkaar?
