Relaties
alle pijlers
Puberzoon van 14 jaar is geschorst
woensdag 22 juni 2011 om 11:31
Werd net gebeld door zijn school, hij wordt geschorst voor vandaag en morgen. De laatste tijd was zijn gedrag thuis al niet goed en blijkt dus nu ook op school zo te zijn. Heeft een medeleerling met lelijke woorden uitgescholden, moest terug komen vanwege spijbelen, te laat komen en dan als "straf" eerder moeten melden en dan ook nog presteren om dan te laat komen. Wat dus weer een "straf" van een aantal dagen vroeg melden.
Gisteren de klas uitgestuurd. Pfff, ik weet even niet wat nu te doen...En hoe maak ik duidelijk aan puberzoon dat ik dit onacceptabel vind.
Krijg op korte termijn wel een afspraak om met de conrector te praten. Wie heeft hier ervaring mee en kan mijn advies geven, kan natuurlijk ook zonder deze ervaring.
Gisteren de klas uitgestuurd. Pfff, ik weet even niet wat nu te doen...En hoe maak ik duidelijk aan puberzoon dat ik dit onacceptabel vind.
Krijg op korte termijn wel een afspraak om met de conrector te praten. Wie heeft hier ervaring mee en kan mijn advies geven, kan natuurlijk ook zonder deze ervaring.
woensdag 22 juni 2011 om 11:38
haha gelukkig ben ik daa rnog niet (zijn pas 6 en 4 
)
in mijn optiek gaan ze ooit een keertje de rebel uithangen.
en je probeerd jou en e.v.t. je kids zo goed mogelijk op te
voeden. In mijn optiek met veel respect voor anderen.
Maar ook niet met te strakken lijntjes (dat werkt vaak averegts)
puur wat vragen.
heeft hij tot op heden goede cijfers en is die over?
Welk niveau heeft hij als advies meegekregen op de basis-school en welke opleinding (niveau is ij gaan doen)
Heeft hij enig idee wat hij later wil worden gaan doen.
Dit i.v.m. eventuele eigen motivatie
Goede afsrpaken hierover maken lijkt me een PRE
een 1e stap. met misschien een belonings systeem erachter?
Bijvoorbeelde goede cijfers of geen gezeur/straffen op school
gaan jullie keer naar een pretpark halve wegen het jaar(naar een betaaldvoetbal wedstrijd) of iets in de trant waar zijn interesses liggen?
Zoiets zou ik aan denken?
p.s. zo goed als einde schooljaar, dus kan mooi ingaan na de zomer?
)in mijn optiek gaan ze ooit een keertje de rebel uithangen.
en je probeerd jou en e.v.t. je kids zo goed mogelijk op te
voeden. In mijn optiek met veel respect voor anderen.
Maar ook niet met te strakken lijntjes (dat werkt vaak averegts)
puur wat vragen.
heeft hij tot op heden goede cijfers en is die over?
Welk niveau heeft hij als advies meegekregen op de basis-school en welke opleinding (niveau is ij gaan doen)
Heeft hij enig idee wat hij later wil worden gaan doen.
Dit i.v.m. eventuele eigen motivatie
Goede afsrpaken hierover maken lijkt me een PRE
een 1e stap. met misschien een belonings systeem erachter?
Bijvoorbeelde goede cijfers of geen gezeur/straffen op school
gaan jullie keer naar een pretpark halve wegen het jaar(naar een betaaldvoetbal wedstrijd) of iets in de trant waar zijn interesses liggen?
Zoiets zou ik aan denken?
p.s. zo goed als einde schooljaar, dus kan mooi ingaan na de zomer?
woensdag 22 juni 2011 om 11:40
Eerst: kijk of je zoon open staat voor een gesprek waarbij jij vooral luistert. Wat zijn de dingen die hem dwarszitten, waar loopt hij tegenaan? Werdruk, groepsdruk, zit hij zelf niet lekker in zijn vel, etc. Een lastige leeftijd, 14, dan heb je met een boel dingen te maken waar je behoorlijk van de leg mee kunt raken.
Als je hem niet bereikt, dan kun je hem in ieder geval zelf verantwoordelijk stellen voor zijn gedrag. Niet naar school hoeven ivm schorsing: dan thuis maar aan de bak want niksnutten is belonen. Komt hij nergens toe? Dan in het weekend niet weg, ontspanning is voor mensen die zich ook inspannen. Je kunt jouw ideeen aan hem voorleggen, maar hij maakt zijn keuzes. Jij maakt daarop weer jouw keuzes, en zo zijn de gevolgen van zijn gedrag voor hem. Dat het voor jouw ook niet leuk is, mag je er natuurlijk best bij zeggen.
Als je hem niet bereikt, dan kun je hem in ieder geval zelf verantwoordelijk stellen voor zijn gedrag. Niet naar school hoeven ivm schorsing: dan thuis maar aan de bak want niksnutten is belonen. Komt hij nergens toe? Dan in het weekend niet weg, ontspanning is voor mensen die zich ook inspannen. Je kunt jouw ideeen aan hem voorleggen, maar hij maakt zijn keuzes. Jij maakt daarop weer jouw keuzes, en zo zijn de gevolgen van zijn gedrag voor hem. Dat het voor jouw ook niet leuk is, mag je er natuurlijk best bij zeggen.
woensdag 22 juni 2011 om 11:42
Wat vervelend zeg, ik kan me goed voorstellen dat je er mee zit. Ik zou me nog niet al te druk maken. Plan eerst een afspraak op school op korte termijn, het liefst nog voor de zomervakantie om precies te horen wat er nu fout gaat, gegaan is. Misschien heeft een andere leerling hem uitgelokt o.i.d. Natuurlijk moet je ook in gesprek met je zoon hierover, met name ook over zijn gedrag thuis. Ben je alleen of kan je man/partner hier ook bij zijn? Dat zou prettig zijn. Kom je er niet uit met je zoon, dan zijn er verschillende instanties etc. waar je hulp kunt vragen! Sterkte!
woensdag 22 juni 2011 om 11:45
Mijn 12-jarige puberzoon is afgelopen schooljaar (brugklas) 2x geschorst geweest. Gelukkig op een school waar ze zien dat straffen een uiterste middel is en ze vervolgens enorm hun best hebben gedaan om de situatie voor zoon zodanig te verbeteren dat het ongewenste gedrag voorkomen kan worden.
Speciaal onderwijs, dus onvergelijkbaar met regulier, maar ik probeer zelf zo min mogelijk te straffen en zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen door stimuleren van gewenst gedrag.
Hoe zweverig sommigen dat wrsch ook zullen vinden, hier werkt het (tot nu toe) redelijk.
Speciaal onderwijs, dus onvergelijkbaar met regulier, maar ik probeer zelf zo min mogelijk te straffen en zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen door stimuleren van gewenst gedrag.
Hoe zweverig sommigen dat wrsch ook zullen vinden, hier werkt het (tot nu toe) redelijk.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 22 juni 2011 om 11:51
Ik vind belonen een mooi middel, als het positief gedrag is dat wordt beloond. Zwaar negatief gedrag niet consequent aanpakken heeft als resultaat dat dit gedrag getolereerd wordt, en het kind niet leert omgaan met regels, grenzen, afspraken etc. Als je 14 bent kun je echt wel verantwoordelijk gesteld worden voor je eigen gedrag. Dat je daarbij hulp mag vragen, en dat er wel eens iets mag misgaan lijkt me duidelijk. Het is wat mij betreft altijd een 'en-en' situatie: openheid / veiligheid / een positieve insteek bieden, maar begrenzen waar nodig. Anders krijg je van die gepamperde puberale figuren die zich alleen nog gedragen als er iets tegenover staat. Foute houding als ze zich later moeten staande houden in werk en maatschappij!
woensdag 22 juni 2011 om 11:52
Ik zou hem duidelijk maken dat hij nog heel wat jaar leerplichtig is en dat zowel hij als jij daar niets aan kunnen veranderen. Alleen hij kan kiezen hoe hij die tijd op school wil gebruiken. Wil hij de komende 3 jaar weggooien of wil hij er wat van maken? Probeer hem de verantwoording voor zijn opleiding zelf te laten dragen. Biedt hem aan hem elke dag naar school te brengen als hij zelf deze vernatwoording niet aan kan (natuurlijk ga je dan wel op je knalroze crocs en breng je hem tot de deur)
Is hij altijd al opstandig of is dit nieuw voor jullie en de school, misschien dat er hem iets dwars zit? Misschien is de opleiding die hij volgt te zwaar voor hem of juist te makkelijk en gaat hij zich vervelen.
Hang zijn zakgeld en zijn privileges aan zijn prestaties op school. En dan bedoel ik noet zozeer zijn cijfers, maar wel zijn inzet. Dus laks met schoolwerk = ook niet naar zijn sportclub/hobby/computertijd/tvkijken enz.
Je keuzes in het leven hebben consequenties en het wordt tijd dat hij gaat beseffen dat de keuzes die hij nu maakt de rest van zijn leven consequenties hebben.
Ikzelf was niet rebels, ik bleef gewoon weg van school en het duurde 4 maanden voordat de school mijn ouders belde. Nog steeds denk ik wat als iemand eerder had ingegrepen. Bij mij kwam het trouwens omdat ik het helemaal niet naar mijn zin had op school.
Is hij altijd al opstandig of is dit nieuw voor jullie en de school, misschien dat er hem iets dwars zit? Misschien is de opleiding die hij volgt te zwaar voor hem of juist te makkelijk en gaat hij zich vervelen.
Hang zijn zakgeld en zijn privileges aan zijn prestaties op school. En dan bedoel ik noet zozeer zijn cijfers, maar wel zijn inzet. Dus laks met schoolwerk = ook niet naar zijn sportclub/hobby/computertijd/tvkijken enz.
Je keuzes in het leven hebben consequenties en het wordt tijd dat hij gaat beseffen dat de keuzes die hij nu maakt de rest van zijn leven consequenties hebben.
Ikzelf was niet rebels, ik bleef gewoon weg van school en het duurde 4 maanden voordat de school mijn ouders belde. Nog steeds denk ik wat als iemand eerder had ingegrepen. Bij mij kwam het trouwens omdat ik het helemaal niet naar mijn zin had op school.
woensdag 22 juni 2011 om 12:27
Hij is om 11:30 uur thuis gekomen, we hebben samen een gesprek gehad. Vandaag en morgen is hij thuis. De uren dat hij thuis is moet hij gaan inhalen. Ik ga straks weer nog even met hem verder praten, moest ondertussen nog mijn andere kinderen ophalen van school.
Alvast bedankt voor juliie reacties, ik kom zo dadelijk terug op een aantal vragen.
Alvast bedankt voor juliie reacties, ik kom zo dadelijk terug op een aantal vragen.
woensdag 22 juni 2011 om 12:30
School is school en thuis is thuis.
Hij misdraagt zich op school, krijgt daar een passende straf voor op school en hoeft dus, volgens mij, thuis verder niet gestraft te worden. Ik neem tenminste aan dat hij tijdens zijn schorsing op school is, want dat is de school verplicht. (en het werkt beter dan een leerling 2 dagen thuis te laten)
Ik zou zoeken naar een oplossing voor de toekomst.
Hoe kan je zoon zorgen dat dit een eenmalige actie is? Laat hem zelf verzinnen en vertellen hoe dit zo gelopen is en wat daar de consequenties van zijn. Wat ik zelf altijd gebruik bij mijn leerlingen (ik sta voor de klas op een middelbare school)
Stel je voor: aan het einde van het schooljaar ben je een twijfelgeval, je zit in de bespreekzone qua cijfers, je bent een grensgeval. Op dat moment gaan docenten over jouw lot beschikken. Zij gaan, tijdens de rapportvergadering, stemmen of je overgaat of blijft zitten. Bij zo'n beslissing kijken ze onder andere naar het gedrag en het inzicht van een leerling.
Ik laat leerlingen dan zelf de conclusie trekken. Meestal kunnen ze dat wel, zoniet dan help ik ze daarbij...
Hoe je duidelijk maakt dat je dit onacceptabel vindt? Dat ligt eraan hoe jouw zoon in elkaar steekt. Bij het ene kind werkt straffen, bij het andere kind praten en een derde kun je juist he beste als een volwassene aanspreken op zijn verantwoordelijkheid... Daar kan ik je dus geen antwoord op geven. Wat ik wel weet: beter zeggen tegen je zoon "ik weet echt niet wat ik hiermee moet, we hebben het er morgen over" dan allerlei noodsprongen maken waar je later niet echt trots op bent.
(verder vind ik het gedrag wat je beschrijft volstrekt normaal pubergedrag, misschien dat dat je wat geruststelt. Maak het niet te groot...)
Hij misdraagt zich op school, krijgt daar een passende straf voor op school en hoeft dus, volgens mij, thuis verder niet gestraft te worden. Ik neem tenminste aan dat hij tijdens zijn schorsing op school is, want dat is de school verplicht. (en het werkt beter dan een leerling 2 dagen thuis te laten)
Ik zou zoeken naar een oplossing voor de toekomst.
Hoe kan je zoon zorgen dat dit een eenmalige actie is? Laat hem zelf verzinnen en vertellen hoe dit zo gelopen is en wat daar de consequenties van zijn. Wat ik zelf altijd gebruik bij mijn leerlingen (ik sta voor de klas op een middelbare school)
Stel je voor: aan het einde van het schooljaar ben je een twijfelgeval, je zit in de bespreekzone qua cijfers, je bent een grensgeval. Op dat moment gaan docenten over jouw lot beschikken. Zij gaan, tijdens de rapportvergadering, stemmen of je overgaat of blijft zitten. Bij zo'n beslissing kijken ze onder andere naar het gedrag en het inzicht van een leerling.
Ik laat leerlingen dan zelf de conclusie trekken. Meestal kunnen ze dat wel, zoniet dan help ik ze daarbij...
Hoe je duidelijk maakt dat je dit onacceptabel vindt? Dat ligt eraan hoe jouw zoon in elkaar steekt. Bij het ene kind werkt straffen, bij het andere kind praten en een derde kun je juist he beste als een volwassene aanspreken op zijn verantwoordelijkheid... Daar kan ik je dus geen antwoord op geven. Wat ik wel weet: beter zeggen tegen je zoon "ik weet echt niet wat ik hiermee moet, we hebben het er morgen over" dan allerlei noodsprongen maken waar je later niet echt trots op bent.
(verder vind ik het gedrag wat je beschrijft volstrekt normaal pubergedrag, misschien dat dat je wat geruststelt. Maak het niet te groot...)
woensdag 22 juni 2011 om 12:33
quote:sosofie schreef op 22 juni 2011 @ 12:30:
School is school en thuis is thuis.
Hij misdraagt zich op school, krijgt daar een passende straf voor op school en hoeft dus, volgens mij, thuis verder niet gestraft te worden. Ik neem tenminste aan dat hij tijdens zijn schorsing op school is, want dat is de school verplicht. (en het werkt beter dan een leerling 2 dagen thuis te laten)
Ik zou zoeken naar een oplossing voor de toekomst.
Hoe kan je zoon zorgen dat dit een eenmalige actie is? Laat hem zelf verzinnen en vertellen hoe dit zo gelopen is en wat daar de consequenties van zijn. Wat ik zelf altijd gebruik bij mijn leerlingen (ik sta voor de klas op een middelbare school)
Stel je voor: aan het einde van het schooljaar ben je een twijfelgeval, je zit in de bespreekzone qua cijfers, je bent een grensgeval. Op dat moment gaan docenten over jouw lot beschikken. Zij gaan, tijdens de rapportvergadering, stemmen of je overgaat of blijft zitten. Bij zo'n beslissing kijken ze onder andere naar het gedrag en het inzicht van een leerling.
Ik laat leerlingen dan zelf de conclusie trekken. Meestal kunnen ze dat wel, zoniet dan help ik ze daarbij...
Hoe je duidelijk maakt dat je dit onacceptabel vindt? Dat ligt eraan hoe jouw zoon in elkaar steekt. Bij het ene kind werkt straffen, bij het andere kind praten en een derde kun je juist he beste als een volwassene aanspreken op zijn verantwoordelijkheid... Daar kan ik je dus geen antwoord op geven. Wat ik wel weet: beter zeggen tegen je zoon "ik weet echt niet wat ik hiermee moet, we hebben het er morgen over" dan allerlei noodsprongen maken waar je later niet echt trots op bent.
(verder vind ik het gedrag wat je beschrijft volstrekt normaal pubergedrag, misschien dat dat je wat geruststelt. Maak het niet te groot...)Serieus? Wanneer mijn kind geschorst zou worden zou het thuis ook niet direct een feestje zijn.
School is school en thuis is thuis.
Hij misdraagt zich op school, krijgt daar een passende straf voor op school en hoeft dus, volgens mij, thuis verder niet gestraft te worden. Ik neem tenminste aan dat hij tijdens zijn schorsing op school is, want dat is de school verplicht. (en het werkt beter dan een leerling 2 dagen thuis te laten)
Ik zou zoeken naar een oplossing voor de toekomst.
Hoe kan je zoon zorgen dat dit een eenmalige actie is? Laat hem zelf verzinnen en vertellen hoe dit zo gelopen is en wat daar de consequenties van zijn. Wat ik zelf altijd gebruik bij mijn leerlingen (ik sta voor de klas op een middelbare school)
Stel je voor: aan het einde van het schooljaar ben je een twijfelgeval, je zit in de bespreekzone qua cijfers, je bent een grensgeval. Op dat moment gaan docenten over jouw lot beschikken. Zij gaan, tijdens de rapportvergadering, stemmen of je overgaat of blijft zitten. Bij zo'n beslissing kijken ze onder andere naar het gedrag en het inzicht van een leerling.
Ik laat leerlingen dan zelf de conclusie trekken. Meestal kunnen ze dat wel, zoniet dan help ik ze daarbij...
Hoe je duidelijk maakt dat je dit onacceptabel vindt? Dat ligt eraan hoe jouw zoon in elkaar steekt. Bij het ene kind werkt straffen, bij het andere kind praten en een derde kun je juist he beste als een volwassene aanspreken op zijn verantwoordelijkheid... Daar kan ik je dus geen antwoord op geven. Wat ik wel weet: beter zeggen tegen je zoon "ik weet echt niet wat ik hiermee moet, we hebben het er morgen over" dan allerlei noodsprongen maken waar je later niet echt trots op bent.
(verder vind ik het gedrag wat je beschrijft volstrekt normaal pubergedrag, misschien dat dat je wat geruststelt. Maak het niet te groot...)Serieus? Wanneer mijn kind geschorst zou worden zou het thuis ook niet direct een feestje zijn.
woensdag 22 juni 2011 om 12:36
Heel herkenbaar....heb een zoon van 13 (brugklas) en hij is ook al meerdere keren thuisgekomen met strafwerk en zelfs een mailtje van lerares gehad dat hij eerder op school moest komen omdat hij de lessen steeds verstoord met praten, andere kinderen van het werk afhouden, etc.
Thuis is hij ook behoorlijk opstandig (alles is nee en straks en later, alles op een snauwerige manier). Is echt vreselijk aan het puberen. Maar ja....er moeten wel grenzen gesteld worden.
Heb nu met hem afgesproken dat hij op school beter gaat luisteren in de klas, niet meer zoveel kletst en dat ik dat bij mentor en betreffende lerares 1 x in de zoveel tijd navraag.
Als er geen verbetering in komt, krijgt hij thuis Playstation-straf. Aan hem de keus !
Thuis is hij ook behoorlijk opstandig (alles is nee en straks en later, alles op een snauwerige manier). Is echt vreselijk aan het puberen. Maar ja....er moeten wel grenzen gesteld worden.
Heb nu met hem afgesproken dat hij op school beter gaat luisteren in de klas, niet meer zoveel kletst en dat ik dat bij mentor en betreffende lerares 1 x in de zoveel tijd navraag.
Als er geen verbetering in komt, krijgt hij thuis Playstation-straf. Aan hem de keus !
woensdag 22 juni 2011 om 12:49
woensdag 22 juni 2011 om 12:51
@ Klaverjas: bij mij zou het ook geen feestje zijn.
Maar, als dit de eerste keer is, en ze pakken hem op school stevig aan, wat voegt een straf thuis dan nog toe?
Ik vind de oplossing van Breezerananas heel goed, dat je vooraf afspreekt: je laat verbetering zien, anders gaat je playstation achter slot en grendel. In dit geval zou ik daar niet voor kiezen omdat hij al flnk gestraft wordt en een straf op dit moment niets met een oplossing te maken heeft.
Ik zou, als moeder, willen kijken naar hoe we dit de volgende keer kunnen voorkomen. Zit hij goed in zn vel? Spelen er dingen? Etc...
Maar, als dit de eerste keer is, en ze pakken hem op school stevig aan, wat voegt een straf thuis dan nog toe?
Ik vind de oplossing van Breezerananas heel goed, dat je vooraf afspreekt: je laat verbetering zien, anders gaat je playstation achter slot en grendel. In dit geval zou ik daar niet voor kiezen omdat hij al flnk gestraft wordt en een straf op dit moment niets met een oplossing te maken heeft.
Ik zou, als moeder, willen kijken naar hoe we dit de volgende keer kunnen voorkomen. Zit hij goed in zn vel? Spelen er dingen? Etc...
woensdag 22 juni 2011 om 13:07
Ik heb zijn mobieltje ingenomen, ik zit niet te wachten op smsjes van zijn medescholieren, daarnaast wordt de computer uit zijn kamer gehaald, deze kan hij door goed gedrag weer terug verdienen. En over de playstation die is van het weekend al afgekoppeld, hij schreeuwde/snauwde tegen zijn zusje die voorbij het beeld liep, dat zij uit het beeld moest gaan. Het arme kind liep alleen maar voorbij...
Kleine update: hij zelf zegt dat school de situatie verdraait zijn verhaal is niet hetzelfde. Dus school zegt dat hij liegt en mijn zoon zegt dat zij liegen. Hij heeft tegen iemand een lelijk woord gezegt, buiten het schoolplein in de pauze. Deze jongen is wrs naar zijn mentor gegaan en het verteld.
Lastig is dit, ik hou zelf al niet van lelijke woorden zeggen, probeer dat mijn kinderen mee te geven en dan gebeurt zoiets, en ja wrs zegt bijna iedere puber wel iets verkeerds. Maar goed al met al zijn de kleine dingen een grote bal geworden. Ik heb er vrede mee dat hij is geschorst en dat dit een waarschuwing is.
Kleine update: hij zelf zegt dat school de situatie verdraait zijn verhaal is niet hetzelfde. Dus school zegt dat hij liegt en mijn zoon zegt dat zij liegen. Hij heeft tegen iemand een lelijk woord gezegt, buiten het schoolplein in de pauze. Deze jongen is wrs naar zijn mentor gegaan en het verteld.
Lastig is dit, ik hou zelf al niet van lelijke woorden zeggen, probeer dat mijn kinderen mee te geven en dan gebeurt zoiets, en ja wrs zegt bijna iedere puber wel iets verkeerds. Maar goed al met al zijn de kleine dingen een grote bal geworden. Ik heb er vrede mee dat hij is geschorst en dat dit een waarschuwing is.
woensdag 22 juni 2011 om 13:15
Mijn ervaring is dat ouders vaak geen ouders meer zijn..maar willen tegenwoordig vrienden zijn.
Dat kan pas als je kinderen volwassen zijn.
Ik heb gesprekken dat ouders echt niets hebben te vertellen.
12 tot 17 jarige....Ze zijn veel op straat zuipen blowen.
Komen thuis om te eten en dat is het. En ja soms eens wat strenger zijn, opvoeden....en consequent zijn dat kan geen kwaad.
De cursussen die wij geven zien wij dat heel veel ouders bang zijn voor hun eigen kind. De rollen zijn omgedraaid. Wat ik zie is zorgelijk....
Dat kan pas als je kinderen volwassen zijn.
Ik heb gesprekken dat ouders echt niets hebben te vertellen.
12 tot 17 jarige....Ze zijn veel op straat zuipen blowen.
Komen thuis om te eten en dat is het. En ja soms eens wat strenger zijn, opvoeden....en consequent zijn dat kan geen kwaad.
De cursussen die wij geven zien wij dat heel veel ouders bang zijn voor hun eigen kind. De rollen zijn omgedraaid. Wat ik zie is zorgelijk....
woensdag 22 juni 2011 om 13:18
quote:sosofie schreef op 22 juni 2011 @ 13:13:
Ik vind het raar dat school je zoon thuis laat zijn tijdens een schorsing. Volgens mij mag dat officieel niet eens!Dat mag wel. Volgens mij moeten deze schorsingen dan wel gemeld worden (inspectie/leerplicht)? En dat hoeft bij een interne schorsing niet.
Ik vind het raar dat school je zoon thuis laat zijn tijdens een schorsing. Volgens mij mag dat officieel niet eens!Dat mag wel. Volgens mij moeten deze schorsingen dan wel gemeld worden (inspectie/leerplicht)? En dat hoeft bij een interne schorsing niet.
woensdag 22 juni 2011 om 13:39
woensdag 22 juni 2011 om 13:48
Eens met Allis. Vooral het feit dat hij zegt dat de school liegt, doet mij vermoeden dat hij niet helemaal eerlijk is en niet thuis vertelt waarom hij gestraft is. Ik vind het trouwens niet goed van de school dat ze een eerste schorsing thuis laten uitzitten. Hier gaat men een aantal dagen naar een speciale dependance volgens mij.
Een kind wordt toch niet geschorst om een enkele scheldpartij en een keer te laat komen..
Een kind wordt toch niet geschorst om een enkele scheldpartij en een keer te laat komen..