Relaties
alle pijlers
MIjn eigen schuld
vrijdag 24 juni 2011 om 22:52
Hoi allemaal,
ik heb hier twee onderwerpen geplaatst en alleen maar geklaagd maar het is mijn eigen schuld dat ik niet weg ga. Zelfs niet toen ik voelde dat hij niet van me hield en me voor de gek heeft gehouden om kinderen met mij te willen.
Hij wilde gewoon geen sex meer tot ik te oud was om kinderen te krijgen. Dat hij in de beginjaren niet van me hield gaf hij gewoon toe, hij hield nog van zijn ex. Hij is bij mij gekomen omdat ik een huis had en hij op een camping zat na de scheiding en de huur niet meer kon opbrengen.
Nu zegt hij wel van mij te houden en hij vroeg me dus ten huwelijk een jaar of 6 terug. Ik geloofde hem.
Ik ben stom he? En toch ga ik niet want we hebben hondjes en die doet hij in het asiel als ik weg ga. Of ze moeten er sowieso in want als ik alleen ben zal ik 40 uur moeten werken en dat is sneu voor ze.
Ben een idioot, ik zal inderdaad op mijn sterfbed kunnen zeggen dat ik mijn eigen leven verknoeit heb.
Wel bedankt voor al jullie meedenken en antwoorden, ik heb er heus iets aan gehad.
Liefs
ik heb hier twee onderwerpen geplaatst en alleen maar geklaagd maar het is mijn eigen schuld dat ik niet weg ga. Zelfs niet toen ik voelde dat hij niet van me hield en me voor de gek heeft gehouden om kinderen met mij te willen.
Hij wilde gewoon geen sex meer tot ik te oud was om kinderen te krijgen. Dat hij in de beginjaren niet van me hield gaf hij gewoon toe, hij hield nog van zijn ex. Hij is bij mij gekomen omdat ik een huis had en hij op een camping zat na de scheiding en de huur niet meer kon opbrengen.
Nu zegt hij wel van mij te houden en hij vroeg me dus ten huwelijk een jaar of 6 terug. Ik geloofde hem.
Ik ben stom he? En toch ga ik niet want we hebben hondjes en die doet hij in het asiel als ik weg ga. Of ze moeten er sowieso in want als ik alleen ben zal ik 40 uur moeten werken en dat is sneu voor ze.
Ben een idioot, ik zal inderdaad op mijn sterfbed kunnen zeggen dat ik mijn eigen leven verknoeit heb.
Wel bedankt voor al jullie meedenken en antwoorden, ik heb er heus iets aan gehad.
Liefs
vrijdag 24 juni 2011 om 23:44
vrijdag 24 juni 2011 om 23:48
maar er zijn nog zoveel jaren te gaan waarin je alsnog een gelukkiger leven kunt leiden? Er valt nog genoeg te (be)leven na je 43e!!!
Kijk je 20-jarige zelf eens in de ogen en stel jezelf de vraag: is dit wat ik voor mezelf wilde en is dit wat deze 20-jarige verdiend heeft? En laat het antwoord je niet verder de put in werken, maar je kracht geven om dingen aan te pakken!
Kijk je 20-jarige zelf eens in de ogen en stel jezelf de vraag: is dit wat ik voor mezelf wilde en is dit wat deze 20-jarige verdiend heeft? En laat het antwoord je niet verder de put in werken, maar je kracht geven om dingen aan te pakken!
vrijdag 24 juni 2011 om 23:48
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:25:
Juf ik denk dat mijn oudste zus blij zou zijn. Ik weet het niet zeker. Er was ruzie bij de erfenis omdat een man van een andere zus besliste wat ik mocht hebben en wat niet. Ik wilde een asbakje, omdat ik daar altijd met mijn moeder in rookte toen ik nog rookte en zij nog leefde.
En hij zei: nee dat niet! En niemand kwam in opstand, het voelde zo onterecht, ik wilde toch geen goud of zo?
Ik weet niet wat ik er van moet denken.Dit soort dingen hoor ik heel vaak, ook van mijn ouders. Ik zeg altijd koester je gedachten, die kunnen ze niet van je afnemen. Dat zo'n #@$% asbak.
Juf ik denk dat mijn oudste zus blij zou zijn. Ik weet het niet zeker. Er was ruzie bij de erfenis omdat een man van een andere zus besliste wat ik mocht hebben en wat niet. Ik wilde een asbakje, omdat ik daar altijd met mijn moeder in rookte toen ik nog rookte en zij nog leefde.
En hij zei: nee dat niet! En niemand kwam in opstand, het voelde zo onterecht, ik wilde toch geen goud of zo?
Ik weet niet wat ik er van moet denken.Dit soort dingen hoor ik heel vaak, ook van mijn ouders. Ik zeg altijd koester je gedachten, die kunnen ze niet van je afnemen. Dat zo'n #@$% asbak.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:49
Indintiteit is wel waar. Ik kijk tegen mensen op die in hun auto stappen en bijvoorbeeld naar de tandarts gaan en weer terug komen.
Ik was een wilde meid met motorrijbewijs en lange leve de lol. Op vakantie naar Spanje enzo
Nu ben ik al 6 jaar niet in een auto gestapt. Durf het denk ik niet eens meer.
Ik zit verschrikkelijk vast.
Ik was een wilde meid met motorrijbewijs en lange leve de lol. Op vakantie naar Spanje enzo
Nu ben ik al 6 jaar niet in een auto gestapt. Durf het denk ik niet eens meer.
Ik zit verschrikkelijk vast.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:51
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:44:
Het is niet zoveel jaren meer dat ik het vol moet houden, ik zit al over de helft
En kinderen heb ik me toch al laten ontzeggen, hoe stom kun je zijn.
Ik zei altijd dat ik graag moeder wilde worden. Het leven is voor mijn nu gewoon nog om uit te leven.Kinderen zijn voor mij helaas ook niet weggelegd, door wat voor reden dan ook. Ik heb ook geen relatie, maar dat betekent niet dat ik maar het leven 'uit ga zitten'. Je moet er zelf wat van maken, houd van jezelf. En als de medicatie niet bevalt, probeer iets anders. Er zijn meer wegen die naar Rome leiden.
Het is niet zoveel jaren meer dat ik het vol moet houden, ik zit al over de helft
En kinderen heb ik me toch al laten ontzeggen, hoe stom kun je zijn.
Ik zei altijd dat ik graag moeder wilde worden. Het leven is voor mijn nu gewoon nog om uit te leven.Kinderen zijn voor mij helaas ook niet weggelegd, door wat voor reden dan ook. Ik heb ook geen relatie, maar dat betekent niet dat ik maar het leven 'uit ga zitten'. Je moet er zelf wat van maken, houd van jezelf. En als de medicatie niet bevalt, probeer iets anders. Er zijn meer wegen die naar Rome leiden.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:53
Ik ben zelf al 10 jaar niet naar een tandarts of kapper geweest.
Mijn tanden zijn goed hoor, ik heb wel een gaatje die al jaren pijn doet maar op de een of andere manier vind ik dat ik daar geen aandacht aan moet besteden.
Ik zie nu zelf hoe stom ik ben en voel me weer even zoals toen , toen ik wel mezelf was en voor mezelf kon kiezen.
3 jaar terug was ik ziek en ga een week op bed pijn liggen te hebben en mijn man vindt dat natuurlijk wel ok, dan kan ik met niemand contact maken. Totdat ik naar de eerste hulp moest.
En toch vond ik dat ik ook niet kon gaan want ik ben te stom, te lelijk , te dik.
Nu ik dit lees zie ik het hoe jullie het zien hoor. Maar toch blijf ik zitten en afwachten wat ik kan doen zonder ruzie.
Mijn tanden zijn goed hoor, ik heb wel een gaatje die al jaren pijn doet maar op de een of andere manier vind ik dat ik daar geen aandacht aan moet besteden.
Ik zie nu zelf hoe stom ik ben en voel me weer even zoals toen , toen ik wel mezelf was en voor mezelf kon kiezen.
3 jaar terug was ik ziek en ga een week op bed pijn liggen te hebben en mijn man vindt dat natuurlijk wel ok, dan kan ik met niemand contact maken. Totdat ik naar de eerste hulp moest.
En toch vond ik dat ik ook niet kon gaan want ik ben te stom, te lelijk , te dik.
Nu ik dit lees zie ik het hoe jullie het zien hoor. Maar toch blijf ik zitten en afwachten wat ik kan doen zonder ruzie.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:02
zaterdag 25 juni 2011 om 00:04
Maar ik ga jullie nu verlaten, ga lekker naar bed. Een goede nachtrust is ook nodig voor een gezond leven. Als je van jezelf houdt dan doe je wat goed voor je is 
.
Heel veel sterkte en denk er goed overna, dat je de kans pakt om te kiezen voor jezelf. Ga naar de tandarts, ga naar de kapper, dat zijn normale dingen waar je recht op heb.
.Heel veel sterkte en denk er goed overna, dat je de kans pakt om te kiezen voor jezelf. Ga naar de tandarts, ga naar de kapper, dat zijn normale dingen waar je recht op heb.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:05
Neala,
het is net middernacht geweest. Mijn moeder zou zeggen, als ik me zo zou voelen als jij nu doet: ga lekker in bed liggen, slaap helpt en ik heb de neiging dat ook tegen jou te zeggen. Ga morgen een stapje nemen, zoals een bezoekje aan de kapper.
Aan de andere kant: als dit nu bij jou loskomt en je het idee hebt dat jij nu iets aan het vinden bent, iets positiefs (!!), dan wil ik de laatste zijn die je weer 'in slaap sust'.
De vraag is dus: wat je nu doet, schrijven, zien wat je geschreven hebt, ordenen: is dat constructief? Ga dan nog even door. Is het niet constructief, leidt je jezelf rond in een kringetje van negatieve gedachten: ga dan slapen.
het is net middernacht geweest. Mijn moeder zou zeggen, als ik me zo zou voelen als jij nu doet: ga lekker in bed liggen, slaap helpt en ik heb de neiging dat ook tegen jou te zeggen. Ga morgen een stapje nemen, zoals een bezoekje aan de kapper.
Aan de andere kant: als dit nu bij jou loskomt en je het idee hebt dat jij nu iets aan het vinden bent, iets positiefs (!!), dan wil ik de laatste zijn die je weer 'in slaap sust'.
De vraag is dus: wat je nu doet, schrijven, zien wat je geschreven hebt, ordenen: is dat constructief? Ga dan nog even door. Is het niet constructief, leidt je jezelf rond in een kringetje van negatieve gedachten: ga dan slapen.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:06
Ik weet nu ook wat het is om geen kinderen te krijgen en bovendien ben ik nu te oud, dat zou ik nu niet meer willen.
Ik snap mezelf niet, het is een gevangenis met open deuren maar ik heb de moed niet.
Ik wil slachtoffer blijven omdat ik mezelf niets waard vind of ik vind het stiekum wel best zo.
Ik steek ook wel mijn hand in eigen boezem, zo heb ik een leven met mijn diertjes, ik moet gewoon aanpassen en weet al lang wat ik kan zeggen of niet.
Eenzaam ben je dan wel, maar als dat het enige is? Veel mensen op deze aarde hebben het veel zwaarder,.
Ik snap mezelf niet, het is een gevangenis met open deuren maar ik heb de moed niet.
Ik wil slachtoffer blijven omdat ik mezelf niets waard vind of ik vind het stiekum wel best zo.
Ik steek ook wel mijn hand in eigen boezem, zo heb ik een leven met mijn diertjes, ik moet gewoon aanpassen en weet al lang wat ik kan zeggen of niet.
Eenzaam ben je dan wel, maar als dat het enige is? Veel mensen op deze aarde hebben het veel zwaarder,.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:09
Jeetje Neala, ik zou je wel door elkaar willen schudden om je zover te krijgen een stap in de juiste richting te zetten.
Dat gaat niet natuurlijk en je moet het zelf doen (en ten eerste willen) maar vrouw toch, dit kun je voor jezelf toch niet nog jaren willen.
Ga eens langs een asiel en praat daar eens met iemand over de mogelijkheden voor je honden als je bij die man weg zou gaan. Ja, het is een asiel maar ze hebben vaak veel begrip voor die mensen die dol op hun beesten zijn maar die echt klem (komen te) zitten door een veranderde thuissituatie. Dan ben je je beesten kwijt ja en dat is vreselijk maar dan heb je er wel zelf iets anders voor gezocht ipv dat je man ze dumpt.
Bel je zus en speel open kaart. Niet geschoten is altijd mis.
Wellicht komt er weinig uit maar stel nou hè, stel nou dat je zus je tot steun kan zijn.. in welke stap je dan ook neemt of niet. Het alles alleen moeten beleven is ook wel erg eenzaam, al heb je jezelf voor/door hem in die situatie gemanoeuvreerd.
Je man werkt? Maak een afspraak met je huisarts. Soms kun je aangeven dat je wat meer tijd nodig hebt, als je bang bent dat je in die 10 minuutjes teveel op de vlakte blijft over je problematiek en vervolgens met een herhalingsreceptje Seroxat weer buiten staat. Wellicht kun je worden doorverwezen naar een specifiek iemand die je kan helpen handvaten te vinden om voor jezelf te kiezen. Om die ruggegraat terug te vinden, die er volgens mij echt nog wel zit.
Accepteren dat dit het is is toch geen optie? Je kunt niet weten wat je wellicht nog op je pad krijgt als je wel voor jezelf kiest. Je kinderwens zal niet meer vervuld worden nee en ik zal ook niet zeggen dat het leven per definitie zeer rooskleurig wordt maar beter wordt het zeker. Zeker weten.
Dat gaat niet natuurlijk en je moet het zelf doen (en ten eerste willen) maar vrouw toch, dit kun je voor jezelf toch niet nog jaren willen.
Ga eens langs een asiel en praat daar eens met iemand over de mogelijkheden voor je honden als je bij die man weg zou gaan. Ja, het is een asiel maar ze hebben vaak veel begrip voor die mensen die dol op hun beesten zijn maar die echt klem (komen te) zitten door een veranderde thuissituatie. Dan ben je je beesten kwijt ja en dat is vreselijk maar dan heb je er wel zelf iets anders voor gezocht ipv dat je man ze dumpt.
Bel je zus en speel open kaart. Niet geschoten is altijd mis.
Wellicht komt er weinig uit maar stel nou hè, stel nou dat je zus je tot steun kan zijn.. in welke stap je dan ook neemt of niet. Het alles alleen moeten beleven is ook wel erg eenzaam, al heb je jezelf voor/door hem in die situatie gemanoeuvreerd.
Je man werkt? Maak een afspraak met je huisarts. Soms kun je aangeven dat je wat meer tijd nodig hebt, als je bang bent dat je in die 10 minuutjes teveel op de vlakte blijft over je problematiek en vervolgens met een herhalingsreceptje Seroxat weer buiten staat. Wellicht kun je worden doorverwezen naar een specifiek iemand die je kan helpen handvaten te vinden om voor jezelf te kiezen. Om die ruggegraat terug te vinden, die er volgens mij echt nog wel zit.
Accepteren dat dit het is is toch geen optie? Je kunt niet weten wat je wellicht nog op je pad krijgt als je wel voor jezelf kiest. Je kinderwens zal niet meer vervuld worden nee en ik zal ook niet zeggen dat het leven per definitie zeer rooskleurig wordt maar beter wordt het zeker. Zeker weten.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:12
Neala, ik heb je andere topics wel gelezen en zelfs een paar keer gereageerd.
Hij wilde geen seks om geen kindertjes te verwekken? Waarom heb je dat in je andere topic niet gemeld dan? toen vroeg je je tientallen keren af waarom hij toch geen seks wilde.
Al die tijd heb je het geweten wat er speelde en toch een topic geopend waarin je de complete onwetende speelde! Niet eerlijk, vind je wel?
Er waren mensen namelijk die serieus op jou reageerden en je wilden helpen.
Hij wilde geen seks om geen kindertjes te verwekken? Waarom heb je dat in je andere topic niet gemeld dan? toen vroeg je je tientallen keren af waarom hij toch geen seks wilde.
Al die tijd heb je het geweten wat er speelde en toch een topic geopend waarin je de complete onwetende speelde! Niet eerlijk, vind je wel?
Er waren mensen namelijk die serieus op jou reageerden en je wilden helpen.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:28
Neala, je hebt al een stap genomen door toe te geven hoe je je diep van binnen voelt. Nu is dat nog anoniem, en je kan je computer afsluiten als je geen zin meer hebt om reacties te lezen. Maar het is wel een grote stap hoor!
Nog een stapje verder is aan iemand in je omgeving vertellen hoe je je voelt. Dat kan in dit geval heel goed de huisarts zijn.
Dat wil je nu nog niet, maar hou het in je achterhoofd!
Door dit topic te plaatsen, zien wij een kleine roep om hulp. Neem dit mee in het opbouwen van je zelfvertrouwen. Je hebt dit al gedurfd, you go girlie! Laat dit even rustig bezinken, en als je er verder over na denkt, komt hopelijk de motor-meid die naar Spanje ging om het hoekje kijken. En zij zal vaker langskomen om je kracht te geven om oplossingen te bedenken. Je bent nu nog in onmogelijkheden aan het denken, maar concentreer je op die motormeid, en laat de kracht langzaam in je terugvloeien.
Sterkte.
Nog een stapje verder is aan iemand in je omgeving vertellen hoe je je voelt. Dat kan in dit geval heel goed de huisarts zijn.
Dat wil je nu nog niet, maar hou het in je achterhoofd!
Door dit topic te plaatsen, zien wij een kleine roep om hulp. Neem dit mee in het opbouwen van je zelfvertrouwen. Je hebt dit al gedurfd, you go girlie! Laat dit even rustig bezinken, en als je er verder over na denkt, komt hopelijk de motor-meid die naar Spanje ging om het hoekje kijken. En zij zal vaker langskomen om je kracht te geven om oplossingen te bedenken. Je bent nu nog in onmogelijkheden aan het denken, maar concentreer je op die motormeid, en laat de kracht langzaam in je terugvloeien.
Sterkte.
