Kinderen
alle pijlers
de Prikbitches
donderdag 30 juni 2011 om 17:11
quote:abc schreef op 30 juni 2011 @ 16:49:
Karan, balen. Wat een pech. Zitten jullie in een regio en vakgebied waar makkelijk werk in te vinden is? Heel veel sterkte ermee.
Taartje, ik zit ook op dag drie en ik voel ook vanalles. Maar voor mijn gevoel vooral aan mijn eierstaokken, die zijn nog steeds gevoelig na mijn overstimulatie (en mijn punctie is al ruim twee maanden geleden).
De duizeligheid is vandaag een stuk beter dan de afgelopen dagen. Ik heb zelfs gewerkt (ruim een halve dag). Volgens mijn vriend moest ik meer/vaker eten en dat lijkt tot nu toe wel te werken.
Regelmatig eten voorkomt in ieder geval dat je flauw wordt omdat je behoefte hebt aan suiker. Het lastige aan duizeligheid door medicijnen is dat je er zo weinig aan kan doen.... Vooral bij jou lijkt me dat evenwicht heel lastig hoor.
Ik ben ook weer een stuk rustiger dan vanmorgen. Even mijzelf flink gerust gesteld en soms is het gewoon ook accepteren dat het twee kanten op kan gaan, helaas. Hoe hard het ook is, als ik kijk naar het schema wat Karan hier neer heeft gezet, heb ik 50% kans.
Het kan dus twee kanten op gaan.
Karan, balen. Wat een pech. Zitten jullie in een regio en vakgebied waar makkelijk werk in te vinden is? Heel veel sterkte ermee.
Taartje, ik zit ook op dag drie en ik voel ook vanalles. Maar voor mijn gevoel vooral aan mijn eierstaokken, die zijn nog steeds gevoelig na mijn overstimulatie (en mijn punctie is al ruim twee maanden geleden).
De duizeligheid is vandaag een stuk beter dan de afgelopen dagen. Ik heb zelfs gewerkt (ruim een halve dag). Volgens mijn vriend moest ik meer/vaker eten en dat lijkt tot nu toe wel te werken.
Regelmatig eten voorkomt in ieder geval dat je flauw wordt omdat je behoefte hebt aan suiker. Het lastige aan duizeligheid door medicijnen is dat je er zo weinig aan kan doen.... Vooral bij jou lijkt me dat evenwicht heel lastig hoor.
Ik ben ook weer een stuk rustiger dan vanmorgen. Even mijzelf flink gerust gesteld en soms is het gewoon ook accepteren dat het twee kanten op kan gaan, helaas. Hoe hard het ook is, als ik kijk naar het schema wat Karan hier neer heeft gezet, heb ik 50% kans.
Het kan dus twee kanten op gaan.
donderdag 30 juni 2011 om 18:14
Heb zojuist (voor de derde keer, want ik heb er iedere keer na een paar maanden genoeg van...) weer een hyves account aangemaakt. (Eigenlijk door wat jullie pas vertelden over hyves.) Maar hoe kan ik die 'ene' hyve / persoon nou vinden? En blijft het dan nog een beetje anoniem? Of hoe werkt dat?
Lekker laten leven...
donderdag 30 juni 2011 om 18:21
Karan wat ontzettend klote voor je man (en voor jou natuurlijk ook)!!! Zit hij in een sector met voldoende werkgelegenheid?
Dotje, wij hebben 2 hele verschillende honden, ééntje is nu 4 jaar en dat is een vuilnisbakkenras, alleen wel erg goed gelukt vinden wij. En de andere is nog een pup die is nu zon 10 mnd en dat is een mini maltezer. Jammer dat je man niet wil, die van mij eerst ook niet, maar heb om heel eerlijk te zijn mijn zin doorgedramd en toen vond ie het geweldig. Trouwens wil je geen lid worden van de hyves? (Moet je yamuna voor hebben) Omdat je je mailadres had neergezet? Via hyves is misschien makkelijker!
Vandaag de laatste IUI gehad, eigenlijk is het deze maand kansloos, al werd het niet in die woorden gezegd maar daar kwam het wel op neer. We werden eerst in een spreekkamer geroepen, toen wist ik al wel hoe laat het was. Zaad was zeer slecht, 200.000 zaadjes. Dus niet goed genoeg voor inseminatie. Maar ja, omdat ik er toch was, en de hele maand gespoten had, is het toch geinsemineerd.. Maar mijn hoop is wel een beetje voorbij.
Dotje, wij hebben 2 hele verschillende honden, ééntje is nu 4 jaar en dat is een vuilnisbakkenras, alleen wel erg goed gelukt vinden wij. En de andere is nog een pup die is nu zon 10 mnd en dat is een mini maltezer. Jammer dat je man niet wil, die van mij eerst ook niet, maar heb om heel eerlijk te zijn mijn zin doorgedramd en toen vond ie het geweldig. Trouwens wil je geen lid worden van de hyves? (Moet je yamuna voor hebben) Omdat je je mailadres had neergezet? Via hyves is misschien makkelijker!
Vandaag de laatste IUI gehad, eigenlijk is het deze maand kansloos, al werd het niet in die woorden gezegd maar daar kwam het wel op neer. We werden eerst in een spreekkamer geroepen, toen wist ik al wel hoe laat het was. Zaad was zeer slecht, 200.000 zaadjes. Dus niet goed genoeg voor inseminatie. Maar ja, omdat ik er toch was, en de hele maand gespoten had, is het toch geinsemineerd.. Maar mijn hoop is wel een beetje voorbij.
donderdag 30 juni 2011 om 19:33
He getver Karan, dat konden jullie er ook nog wel bij hebben... sterkte hoor, hopelijk heeft je man snel een veel leuke baan! En hoe gaat het met jouw bedrijfje?
Eva, wat jammer! Bij onze laatste IUI had manlief ook maar 200,000 zaadjes. Gek is dat he? Ineens zoveel minder?
Taartje en Abc, sterkte met wachten en wachten en nog maar weer wachten. Kon je de klok maar vooruit zetten of kon je nu alvast maar weten waar je aan toe was.
Och en Ramiaatje ook nog een hele dikke balen dat het niet gelukt is. Mag je gelijk deze cyclus weer verder of moet/ wil je een maandje wachten?
Yam, hoe is het met jou?
Eva, wat jammer! Bij onze laatste IUI had manlief ook maar 200,000 zaadjes. Gek is dat he? Ineens zoveel minder?
Taartje en Abc, sterkte met wachten en wachten en nog maar weer wachten. Kon je de klok maar vooruit zetten of kon je nu alvast maar weten waar je aan toe was.
Och en Ramiaatje ook nog een hele dikke balen dat het niet gelukt is. Mag je gelijk deze cyclus weer verder of moet/ wil je een maandje wachten?
Yam, hoe is het met jou?
donderdag 30 juni 2011 om 20:53
Karan:
Wat een rotnieuws!
Hopelijk lukt het snel om een nieuwe baan te vinden voor hem.
Eva, balen van het slechte bericht, Ben nog niet zo thuis in de aantallen en dergelijke, maar begrijp dus dat jullie nu zeker door gaan voor IVF.
Hoe hebben jullie dat eigenlijk gedaan? Hebben jullie van te voren een grens gesteld qua behandelingen?
Of is die grens langzaam verschoven?
Toch wel benieuwd hiernaar, mijn man ziet het niet zitten om verder te gaan dan IUI, ik zelf ben hier nog niet over uit, ook omdat je met IUI best weinig zwangerschapskansen hebt.
Ben vanmiddag gebeld door het ziekenhuis, mag 11 juli weer het circus in voor een echo, hopelijk lukt het nu sneller dan de vorige keer toen moest ik 7 echos laten maken voordat ik de pregnyl mocht spuiten.
Wat een rotnieuws!
Hopelijk lukt het snel om een nieuwe baan te vinden voor hem.
Eva, balen van het slechte bericht, Ben nog niet zo thuis in de aantallen en dergelijke, maar begrijp dus dat jullie nu zeker door gaan voor IVF.
Hoe hebben jullie dat eigenlijk gedaan? Hebben jullie van te voren een grens gesteld qua behandelingen?
Of is die grens langzaam verschoven?
Toch wel benieuwd hiernaar, mijn man ziet het niet zitten om verder te gaan dan IUI, ik zelf ben hier nog niet over uit, ook omdat je met IUI best weinig zwangerschapskansen hebt.
Ben vanmiddag gebeld door het ziekenhuis, mag 11 juli weer het circus in voor een echo, hopelijk lukt het nu sneller dan de vorige keer toen moest ik 7 echos laten maken voordat ik de pregnyl mocht spuiten.
donderdag 30 juni 2011 om 21:10
Ramiaatje, ik heb toen ik 22 was, stage gelopen op de fertiliteitsafdeling. Ik weet dat ik toen bij mezelf dacht "IUI, okay maar IVF/ICSI dat echt NOOIT dat gaat me echt een brug te ver"
Maar ja, dat is makkelijk praten als je het niet nodig denkt te hebben.
Nadat bleek dat we dus de mmm nodig hadden om zwanger worden zijn we vol goede moed aan IUI begonnen. Maar met elke IUI werd de teleurstelling groter en begin je toch langzaamaan je grenzen te verleggen.
Het is een proces en het is k*t genoeg dat je niet gewoon naar bed kan gaan met je man en 2 weken later een positieve test in handen hebt. Je neemt elke keer stappen in het proces, eerst de huisarts, dan de onderzoeken, de 1e IUI etc.
Hopelijk hebben jullie helemaal geen IVF nodig en ben je straks snel zwanger via IUI!
Maar ja, dat is makkelijk praten als je het niet nodig denkt te hebben.
Nadat bleek dat we dus de mmm nodig hadden om zwanger worden zijn we vol goede moed aan IUI begonnen. Maar met elke IUI werd de teleurstelling groter en begin je toch langzaamaan je grenzen te verleggen.
Het is een proces en het is k*t genoeg dat je niet gewoon naar bed kan gaan met je man en 2 weken later een positieve test in handen hebt. Je neemt elke keer stappen in het proces, eerst de huisarts, dan de onderzoeken, de 1e IUI etc.
Hopelijk hebben jullie helemaal geen IVF nodig en ben je straks snel zwanger via IUI!
donderdag 30 juni 2011 om 21:27
Ramiaatje, ICSI is onze enige mogelijkheid. We hebben er eigenlijk niet echt heel bewust een keuze in gemaakt. Op het moment dat het spontaan niet lukte, dachten we beide al meteen aan IVF, ergens vonden we het niet eens een verrassing. Er gaat bij ons nooit iets zoals wij het graag willen en ik ben medisch gezien sowieso een complex geval.
We hebben wel meteen besloten dat we niet verder gaan dan dit. Dus geen draagmoederschap, eiceldonatie, zaaddonor of adoptie. We willen een kind van ons samen door mij gedragen en gebaard. We hebben trouwens al wel twee serieuze aanbiedingen van vrouwen die draagmoeder voor ons zouden willen zijn.
We hebben wel meteen besloten dat we niet verder gaan dan dit. Dus geen draagmoederschap, eiceldonatie, zaaddonor of adoptie. We willen een kind van ons samen door mij gedragen en gebaard. We hebben trouwens al wel twee serieuze aanbiedingen van vrouwen die draagmoeder voor ons zouden willen zijn.
vrijdag 1 juli 2011 om 08:39
vrijdag 1 juli 2011 om 10:56
vrijdag 1 juli 2011 om 11:51
Dolfijn, hier ook een chagerijn.
Kan mn draai maar niet vinden vandaag en ben echt ontzettend chagerijnig.
Geeft vaak wel een goed gevoel trouwens als je je even kan uitleven op het huishouden en je hebt het maar mooi weer lekker schoon allemaal.
Kaetje, zou jij mijn tekst in de tabel nog aan kunnen passen:
vanaf jan 2009 bezig voor een tweede, vanaf 2010 in MMM en juni 2011 gestart met IUI.
Kan mn draai maar niet vinden vandaag en ben echt ontzettend chagerijnig.
Geeft vaak wel een goed gevoel trouwens als je je even kan uitleven op het huishouden en je hebt het maar mooi weer lekker schoon allemaal.
Kaetje, zou jij mijn tekst in de tabel nog aan kunnen passen:
vanaf jan 2009 bezig voor een tweede, vanaf 2010 in MMM en juni 2011 gestart met IUI.
vrijdag 1 juli 2011 om 13:10
Volgens mij zit het in de lucht. Alles is lekker STOM vandaag!! He lekker hoor om het er even uit te gooien.
Dolfijn, leef je maar lekker uit! Je mag ook wel boos worden, is het huishouden genoeg of heb jee en boksbal nodig?
Ja, een jurk of ander kledingstuk kopen! Goed idee, een kadootje zou ik heel erg fijn vinden vandaag.
*gaat op zoek voor zichzelf*
Dolfijn, leef je maar lekker uit! Je mag ook wel boos worden, is het huishouden genoeg of heb jee en boksbal nodig?
Ja, een jurk of ander kledingstuk kopen! Goed idee, een kadootje zou ik heel erg fijn vinden vandaag.
*gaat op zoek voor zichzelf*
vrijdag 1 juli 2011 om 13:19
Dotje, ik haat het huishouden maar ik word nog chagrijnig van de troep hier. De badkamer en slaapkamer zijn weer spik en span. Nu de rest van het huis nog. Vind het wel lekker, even uitleven daarop en verder niet nadenken.
Ik heb je boksbal dus niet nodig Taartje, maar bedankt!
Gezellig dat ik niet de enige ben met een off-day.
Ramiaatje, ik wist niet dat je al een kindje had. Hoe oud is hij/zij? En werd je toen wel spontaan zwanger?
Ik heb je boksbal dus niet nodig Taartje, maar bedankt!
Gezellig dat ik niet de enige ben met een off-day.
Ramiaatje, ik wist niet dat je al een kindje had. Hoe oud is hij/zij? En werd je toen wel spontaan zwanger?
vrijdag 1 juli 2011 om 14:24
Oooo lekker. Ik heb net al bij de appie chocolade kokos cakejes meegenomen maar sla zon lekkere moorkop niet af Eva heerlijk!
Dolfijn:
Dat klopt, wij hebben al een zoon van nu 3,5 jaar.
Ik ben toen spontaan zwanger geraakt na 9 mnd proberen.
Toen we graag verder wilden proberen voor een tweede kindje, leek het niet te lukken en zijn we de MMM ingedoken.
Het bleek dat mijn baarmoeder uit twee helften bestaat, er zit een tussenschot in over de gehele lengte. ( dit zagen ze ook al in de eerste zwangerschap; maar dit is pas echt goed onderzocht in het traject waar we nu in zitten)
Ook waren de samenlevingstesten niet goed.
We hebben best lang getwijfeld of we het medische circuit wel in wilden en of we wel een tweede wilden.
We hebben immers een prachtzoon, en moeten we daar niet gewoon heel blij mee zijn? (dat zijn we uiteraard ook en we beseffen maar wat goed wat voor een wonder dat mannetje is)
Door de afwijking heb ik ook een groter risico op vroeggeboortes, en ook dat moet je afwegen. Alleen dat is heel moeilijk, omdat ze geen exacte kansen kunnen aangeven. Ze weten alleen dat het risico hoger is. Mocht het lukken om zwanger te raken dan kom ik ook onder controle vlgs een speciaal vroeggeboorte protocol en zullen ze me extra goed vervolgen.
(in tegenstelling tot mijn eerste zwangerschap; daar ben ik dus totaal verkeerd door de VLK begeleidt; wist tot op het moment van bevallen niet dat kind in stuit lag, en zoon werd ook te vroeg geboren tot ieders verbazing en dat alles leidde weer tot een PND..)
Al met al vind ik het wel eens lastig, zeker tegenover mensen die al jaren in de MMM lopen voor het krijgen van een eerste kind.
Daar kwam ook een beetje die vraag van die grenzen vandaan, hoever ga je daarin, soms krijg ik het gevoel dat ik niet teveel het lot zou moeten beinvloeden ofzoiets.
Dolfijn:
Dat klopt, wij hebben al een zoon van nu 3,5 jaar.
Ik ben toen spontaan zwanger geraakt na 9 mnd proberen.
Toen we graag verder wilden proberen voor een tweede kindje, leek het niet te lukken en zijn we de MMM ingedoken.
Het bleek dat mijn baarmoeder uit twee helften bestaat, er zit een tussenschot in over de gehele lengte. ( dit zagen ze ook al in de eerste zwangerschap; maar dit is pas echt goed onderzocht in het traject waar we nu in zitten)
Ook waren de samenlevingstesten niet goed.
We hebben best lang getwijfeld of we het medische circuit wel in wilden en of we wel een tweede wilden.
We hebben immers een prachtzoon, en moeten we daar niet gewoon heel blij mee zijn? (dat zijn we uiteraard ook en we beseffen maar wat goed wat voor een wonder dat mannetje is)
Door de afwijking heb ik ook een groter risico op vroeggeboortes, en ook dat moet je afwegen. Alleen dat is heel moeilijk, omdat ze geen exacte kansen kunnen aangeven. Ze weten alleen dat het risico hoger is. Mocht het lukken om zwanger te raken dan kom ik ook onder controle vlgs een speciaal vroeggeboorte protocol en zullen ze me extra goed vervolgen.
(in tegenstelling tot mijn eerste zwangerschap; daar ben ik dus totaal verkeerd door de VLK begeleidt; wist tot op het moment van bevallen niet dat kind in stuit lag, en zoon werd ook te vroeg geboren tot ieders verbazing en dat alles leidde weer tot een PND..)
Al met al vind ik het wel eens lastig, zeker tegenover mensen die al jaren in de MMM lopen voor het krijgen van een eerste kind.
Daar kwam ook een beetje die vraag van die grenzen vandaan, hoever ga je daarin, soms krijg ik het gevoel dat ik niet teveel het lot zou moeten beinvloeden ofzoiets.
vrijdag 1 juli 2011 om 19:58
Ramiaatje, de wens voor een tweede kan net zo groot zijn als de wens voor een eerste kindje! Dus daar hoef je je niet schuldig over te voelen.
Wij hebben alle stappen in de MMM op ons eigen tempo gedaan. Soms langer gewacht dan vanuit het ziekenhuis moest. Ik heb ook 8 keer IUI gedaan terwijl 6 keer normaal is. Er zijn verzekeringen die meer pogingen vergoeden als de arts het zinvol acht. Bij IVF/ICSI hebben we gezegd dat we het 1 keer zouden proberen en dan zouden kijken of het wel iets is waar we door mee wilden gaan. Het kan ontzettend tegenvallen maar ook ontzettend meevallen. Wij wilden eerst zelf ervaren hoe het voor ons zou zijn. Ik had er helemaal geen rekening mee gehouden dat ik ook die eerste keer zwanger kon raken. De beslissing om verder te gaan hoefden we dus ook niet te nemen.
Eva, ik snap dat de moed je wel een beetje in de schoenen is gezakt... Misschien helpt een positief verhaal? Een vriendin van mij is nu zwanger voor de 2e keer via IUI. De inseminatie ging een beetje vreemd en dat zat haar niet lekker. De arts ging weg en zij moest even blijve liggen. Toen ze op mocht staan heeft ze de spuit met de slang er aan uit de prullenbak gepakt. Al het zaad zat nog in het slangetje. Het was nog niet eens in de buurt van het uiteinde gekomen. Superdom maar ze durfde er op dat moment niets van te zeggen en is dus naar huis gegaan. Thuisgekomen (half uurtje rijden) heeft ze toch de telefoon gepakt en het ziekenhuis gebeld. De arts heeft haar toen teruggebeld en ze is weer terug gegaan naar het ziekenhuis en het zaad is toen alsnog geinsemineerd. Het had toen al best wel lang in de prullenbak (in de kou) gelegen. Maar ze is die poging wel zwanger geraakt. Hopelijk heeft jullie IUI toch ook nog kans van slagen, hoe klein ook. Ik duim voor jullie!
Ramiaatje altijd stom om ongesteld te worden...
Yam, je houdt de spanning er wel in zo...
Alle wachtenden: Succes!! Ik duim me suf.
Wij kijken vanavond lekker film op de bank. Ik ben heel moe. Gister tot half 11 diploma-uitreiking gehad en pas om half 12 thuis. Bleeeegh, alsof er een wals over me heen is gereden.
Wij hebben alle stappen in de MMM op ons eigen tempo gedaan. Soms langer gewacht dan vanuit het ziekenhuis moest. Ik heb ook 8 keer IUI gedaan terwijl 6 keer normaal is. Er zijn verzekeringen die meer pogingen vergoeden als de arts het zinvol acht. Bij IVF/ICSI hebben we gezegd dat we het 1 keer zouden proberen en dan zouden kijken of het wel iets is waar we door mee wilden gaan. Het kan ontzettend tegenvallen maar ook ontzettend meevallen. Wij wilden eerst zelf ervaren hoe het voor ons zou zijn. Ik had er helemaal geen rekening mee gehouden dat ik ook die eerste keer zwanger kon raken. De beslissing om verder te gaan hoefden we dus ook niet te nemen.
Eva, ik snap dat de moed je wel een beetje in de schoenen is gezakt... Misschien helpt een positief verhaal? Een vriendin van mij is nu zwanger voor de 2e keer via IUI. De inseminatie ging een beetje vreemd en dat zat haar niet lekker. De arts ging weg en zij moest even blijve liggen. Toen ze op mocht staan heeft ze de spuit met de slang er aan uit de prullenbak gepakt. Al het zaad zat nog in het slangetje. Het was nog niet eens in de buurt van het uiteinde gekomen. Superdom maar ze durfde er op dat moment niets van te zeggen en is dus naar huis gegaan. Thuisgekomen (half uurtje rijden) heeft ze toch de telefoon gepakt en het ziekenhuis gebeld. De arts heeft haar toen teruggebeld en ze is weer terug gegaan naar het ziekenhuis en het zaad is toen alsnog geinsemineerd. Het had toen al best wel lang in de prullenbak (in de kou) gelegen. Maar ze is die poging wel zwanger geraakt. Hopelijk heeft jullie IUI toch ook nog kans van slagen, hoe klein ook. Ik duim voor jullie!
Ramiaatje altijd stom om ongesteld te worden...
Yam, je houdt de spanning er wel in zo...
Alle wachtenden: Succes!! Ik duim me suf.
Wij kijken vanavond lekker film op de bank. Ik ben heel moe. Gister tot half 11 diploma-uitreiking gehad en pas om half 12 thuis. Bleeeegh, alsof er een wals over me heen is gereden.
vrijdag 1 juli 2011 om 20:26
Karan helemaal vergeten! kan me voorstellen dat je je zorgen maakt. Als je vriend zelf had besloten weg te gaan had hij rustig uit kunnen kijken naar iets nieuws met zijn huidige baan achter de hand. Nu is de druk ineens veel groter natuurlijk. Net iets wat je er helemaal niet bij kan gebruiken. Hopelijk vindt hij snel iets nieuws en gaat het met het opstarten van jouw eigen bedrijfje ook vlot.
