Kinderen
alle pijlers
Advies gevraagd
zaterdag 23 juli 2011 om 12:23
Hallo allemaal.
Ik wil graag iets aan jullie voorleggen, want ik weet niet zo goed hoe met de volgende situatie om te gaan..
Mijn buurvrouw is een jonge alleenstaande moeder met een meisje van ongeveer 3 jaar oud. 2 jaar geleden kwamen wij hier wonen en het is een hele gehorige woning, je hoort werkelijk alles. Het kind was toen nog heel klein en huilde voortdurend. Een huilbaby (dacht ik), daar kun je weinig tegen doen. Ik werd er soms gek van, 's ochtends vroeg. Het viel me toen al op dat ik de buurvrouw tegen de baby hoorde schreeuwen, nadat ze het eerst een uur had laten krijsen.
Nu, 2 jaar later, huilt het kind nog steeds hysterisch meerdere keren per dag. En ik heb de indruk dat de moeder het niet meer aankan. Daar mag ik me niet mee bemoeien natuurlijk, maar de laatste maanden hoor ik de moeder vreselijk tegen het kind tekeer gaan en met dingen gooien. Ik kan niet zeggen dat ze het kind slaat, dat weet ik niet. Maar dat geschreeuw en gegooi lijkt me heel beangstigend voor zo'n kind.
Ik hoor haar met overslaande stem schreeuwen/gillen tegen het meisje, en de volgende teksten heb ik letterlijk opgevangen:
"Hou op met janken, rotkind! Je bent vervelend, je bent een rotkind, mama is overspannen van je! Ik ben blij dat ik je straks mag wegbrengen (opvang) " dit hoor ik dus vaak.
Dit is echt dagelijkse kost. Daarnaast holt het kind soms anderhalf a twee uur heen en weer door het huis (heel vervelend voor ons, het dreunt enorm) en ik heb dan de indruk dat ze het kind maar laat gaan, omdat de moeder te moe is om iets leuks met haar te doen. Ik zie ze nooit samen wandelen of spelen buiten. Het kind gaat alleen de auto in om naar de opvang gebracht te worden.
Ik zie dit nog eens echt uit de hand lopen. Maar iemand zomaar van mishandeling beschuldigen is ook zo wat. Het is geen vrouw waar je een gesprekje mee aanknoopt, ze is erg op zichzelf.
Wat moet ik hier nou mee aan? Melden? Of iets anders?
Iemand een idee?
Ik wil graag iets aan jullie voorleggen, want ik weet niet zo goed hoe met de volgende situatie om te gaan..
Mijn buurvrouw is een jonge alleenstaande moeder met een meisje van ongeveer 3 jaar oud. 2 jaar geleden kwamen wij hier wonen en het is een hele gehorige woning, je hoort werkelijk alles. Het kind was toen nog heel klein en huilde voortdurend. Een huilbaby (dacht ik), daar kun je weinig tegen doen. Ik werd er soms gek van, 's ochtends vroeg. Het viel me toen al op dat ik de buurvrouw tegen de baby hoorde schreeuwen, nadat ze het eerst een uur had laten krijsen.
Nu, 2 jaar later, huilt het kind nog steeds hysterisch meerdere keren per dag. En ik heb de indruk dat de moeder het niet meer aankan. Daar mag ik me niet mee bemoeien natuurlijk, maar de laatste maanden hoor ik de moeder vreselijk tegen het kind tekeer gaan en met dingen gooien. Ik kan niet zeggen dat ze het kind slaat, dat weet ik niet. Maar dat geschreeuw en gegooi lijkt me heel beangstigend voor zo'n kind.
Ik hoor haar met overslaande stem schreeuwen/gillen tegen het meisje, en de volgende teksten heb ik letterlijk opgevangen:
"Hou op met janken, rotkind! Je bent vervelend, je bent een rotkind, mama is overspannen van je! Ik ben blij dat ik je straks mag wegbrengen (opvang) " dit hoor ik dus vaak.
Dit is echt dagelijkse kost. Daarnaast holt het kind soms anderhalf a twee uur heen en weer door het huis (heel vervelend voor ons, het dreunt enorm) en ik heb dan de indruk dat ze het kind maar laat gaan, omdat de moeder te moe is om iets leuks met haar te doen. Ik zie ze nooit samen wandelen of spelen buiten. Het kind gaat alleen de auto in om naar de opvang gebracht te worden.
Ik zie dit nog eens echt uit de hand lopen. Maar iemand zomaar van mishandeling beschuldigen is ook zo wat. Het is geen vrouw waar je een gesprekje mee aanknoopt, ze is erg op zichzelf.
Wat moet ik hier nou mee aan? Melden? Of iets anders?
Iemand een idee?
zaterdag 23 juli 2011 om 12:30
Ik zou wel iets doen. Nu schieten namelijk beelden van het journaal door mijn hoofd van een buurman, van een door de moeder vermoorde peuter. Die hoorde ook van alles, alleen dan wat erger, bedreigingen naar het kind enzo.
Hou er ook rekening mee dat het voor de moeder gewoon heel erg zwaar kan zijn, alleen een kind op te voeden. Misschien kan ze wel wat hulp gebruiken. Ik zelf zou wel eerst een gesprek met de buurvrouw aangaan. Als dat echt niet gaat, dan overleggen met Bureau Jeugdzorg ofzo.
Hou er ook rekening mee dat het voor de moeder gewoon heel erg zwaar kan zijn, alleen een kind op te voeden. Misschien kan ze wel wat hulp gebruiken. Ik zelf zou wel eerst een gesprek met de buurvrouw aangaan. Als dat echt niet gaat, dan overleggen met Bureau Jeugdzorg ofzo.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:37
Hoi Nike,
ik ben ook bang dat het uit de hand gaat lopen. Het kindje ziet er altijd wel verzorgd uit, maar dat zegt niet alles natuurlijk.
Ik heb de indruk dat de moeder écht overspannen is, omdat haar dochter werkelijk om alles hysterisch huilt, maar ze kan ook niks van het kind hebben. Het is echt heel erg, hoeveel wij ervan meekrijgen. Ik zal jouw tip zeker in het hoofd houden, alleen het gesprek met de buurvrouw beginnen.......dat vind ik heel moeilijk.
ik ben ook bang dat het uit de hand gaat lopen. Het kindje ziet er altijd wel verzorgd uit, maar dat zegt niet alles natuurlijk.
Ik heb de indruk dat de moeder écht overspannen is, omdat haar dochter werkelijk om alles hysterisch huilt, maar ze kan ook niks van het kind hebben. Het is echt heel erg, hoeveel wij ervan meekrijgen. Ik zal jouw tip zeker in het hoofd houden, alleen het gesprek met de buurvrouw beginnen.......dat vind ik heel moeilijk.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:38
Een melding maken bij het AMK lijkt me verstandig. Misschien is het kind inderdaad onhandelbaar en kan de moeder het totaal niet meer aan. Het is in ieder geval niet goed voor het kind als er zo mee omgegaan wordt. Je zou hen ook eerst om advies kunnen vragen voordat je zegt om wie het gaat. Dan kun je altijd nog beslissen wat je doet.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:42
quote:vivastef schreef op 23 juli 2011 @ 12:34:
Ik zou inderdaad de adviedslijn van de kinderbescherming bellen. Als je niets doet en er gebeurd iets ga je jezelf dingen verwijten.. En de andere buren van hen? Maken die zich ook zorgen?Iedereen hoort het, maar niemand doet iets. Ze vinden het een ver van hun bed show of nemen een afwachtende houding aan.
Ik zou inderdaad de adviedslijn van de kinderbescherming bellen. Als je niets doet en er gebeurd iets ga je jezelf dingen verwijten.. En de andere buren van hen? Maken die zich ook zorgen?Iedereen hoort het, maar niemand doet iets. Ze vinden het een ver van hun bed show of nemen een afwachtende houding aan.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:44
Ik sluit me aan bij een melding maken bij het AMK.
Wij hebben het hier een paar weken terug nog mee gemaakt dat een peuter van 3 bewusteloos in huis is gevonden. Mishandeld door de vriend van de moeder, ook de moeder was medeplichtig... Dat wil je toch liever voor zijn? Je kunt misschien ook voorzichtig bij buren informeren of die het ook is opgevallen.
Wij hebben het hier een paar weken terug nog mee gemaakt dat een peuter van 3 bewusteloos in huis is gevonden. Mishandeld door de vriend van de moeder, ook de moeder was medeplichtig... Dat wil je toch liever voor zijn? Je kunt misschien ook voorzichtig bij buren informeren of die het ook is opgevallen.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:46
Misschien kan zo''n meldpunt je ook advies geven over hoe je een gesprek met de buurvrouw kunt aangaan?
Ik zou maar niet zeggen dat je meisje zo goed kunt horen rennen, want dan heeft ze weer iets om tegen het arme kind te gillen. "En de buurvrouw wordt ook al gek van je! Wat ben je toch een naar wicht!"
Ik zou maar niet zeggen dat je meisje zo goed kunt horen rennen, want dan heeft ze weer iets om tegen het arme kind te gillen. "En de buurvrouw wordt ook al gek van je! Wat ben je toch een naar wicht!"
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:46
Pfff, dat direct roepen om melden bij allerlei instanties vind ik toch zo een nare ontwikkeling.
Begin gewoon eerst met praten met die buurvrouw zelf. Je kan toch gewoon eens bij haar aanbellen en zeggen dat je hoort dat ze het zwaar heeft, en vragen of je haar ergens mee kan helpen? Als je je zo'n zorgen maakt lijkt me dat een stuk constructiever dan een instantie op haar dak te sturen en daarmee haar stress alleen maar te vergroten. Het kan zo simpel zijn:
Hee buuf, hoe gaat het? Ik hoorde die kleine weer huilen, ze is de laatste tijd lastig he? Heb je zin om even een bakkie te komen doen als ze in bed ligt? Neem je de babyfoon mee, kom je lekker een wijntje drinken, ben je d'r ook even uit.
En als ze dan komt, dan vraag je of ze niet af en toe wat hulp kan gebruiken en of jij zelf iets voor haar zou kunnen doen. Sim-pel.
Begin gewoon eerst met praten met die buurvrouw zelf. Je kan toch gewoon eens bij haar aanbellen en zeggen dat je hoort dat ze het zwaar heeft, en vragen of je haar ergens mee kan helpen? Als je je zo'n zorgen maakt lijkt me dat een stuk constructiever dan een instantie op haar dak te sturen en daarmee haar stress alleen maar te vergroten. Het kan zo simpel zijn:
Hee buuf, hoe gaat het? Ik hoorde die kleine weer huilen, ze is de laatste tijd lastig he? Heb je zin om even een bakkie te komen doen als ze in bed ligt? Neem je de babyfoon mee, kom je lekker een wijntje drinken, ben je d'r ook even uit.
En als ze dan komt, dan vraag je of ze niet af en toe wat hulp kan gebruiken en of jij zelf iets voor haar zou kunnen doen. Sim-pel.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 23 juli 2011 om 12:49
Jah (dat had ik er niet bij gezet) Niet naar de buurvrouw zelf gaan.. maar als je eens contact hebt met de buren, kun je heel voorzichtig zeggen dat het je opvalt dat je het kind veel hoort. Probeer eens wat info op het internet te winnen en te horen bij een meldpunt.. Kijk ook goed naar het kind als die bijvoorbeeld met de moeder loopt, kijkt ze altijd erg bang of juist niet. Ik hoop dat je er wat uit komt!
zaterdag 23 juli 2011 om 12:50
Natuurlijk zou het goed zijn om eens met buurvrouw hierover in gesprek te gaan. Maar TO geeft aan dat niet te zien zitten. En helemaal niks doen lijkt me ook niet de oplossing, vandaar mijn advies om het AMK te bellen. Dan hoef je niet meteen een melding te doen en het is anoniem. Daar zijn die instanties voor, toch?
zaterdag 23 juli 2011 om 12:51
quote:sjaann schreef op 23 juli 2011 @ 12:49:
Jah (dat had ik er niet bij gezet) Niet naar de buurvrouw zelf gaan.. maar als je eens contact hebt met de buren, kun je heel voorzichtig zeggen dat het je opvalt dat je het kind veel hoort. Probeer eens wat info op het internet te winnen en te horen bij een meldpunt.. Kijk ook goed naar het kind als die bijvoorbeeld met de moeder loopt, kijkt ze altijd erg bang of juist niet. Ik hoop dat je er wat uit komt!
Ja, lekker achter iemands rug om gaan lopen ouwehoeren met de hele buurt en vooral niet met diegene zelf gaan praten. Goed advies, joh!
Jah (dat had ik er niet bij gezet) Niet naar de buurvrouw zelf gaan.. maar als je eens contact hebt met de buren, kun je heel voorzichtig zeggen dat het je opvalt dat je het kind veel hoort. Probeer eens wat info op het internet te winnen en te horen bij een meldpunt.. Kijk ook goed naar het kind als die bijvoorbeeld met de moeder loopt, kijkt ze altijd erg bang of juist niet. Ik hoop dat je er wat uit komt!
Ja, lekker achter iemands rug om gaan lopen ouwehoeren met de hele buurt en vooral niet met diegene zelf gaan praten. Goed advies, joh!
Am Yisrael Chai!
zaterdag 23 juli 2011 om 12:51
quote:tonkje schreef op 23 juli 2011 @ 12:46:
Misschien kan zo''n meldpunt je ook advies geven over hoe je een gesprek met de buurvrouw kunt aangaan?
Ik zou maar niet zeggen dat je meisje zo goed kunt horen rennen, want dan heeft ze weer iets om tegen het arme kind te gillen. "En de buurvrouw wordt ook al gek van je! Wat ben je toch een naar wicht!"
Zeker ook weer iets waar ik wat mee kan. Dank!
En toevallig hoorde ik haar van de week tegen het meisje schreeuwen: Wat moeten de buren nu wel weer niet hiervan denken?! (alsof dat kind er wat aan kan doen)
Misschien kan zo''n meldpunt je ook advies geven over hoe je een gesprek met de buurvrouw kunt aangaan?
Ik zou maar niet zeggen dat je meisje zo goed kunt horen rennen, want dan heeft ze weer iets om tegen het arme kind te gillen. "En de buurvrouw wordt ook al gek van je! Wat ben je toch een naar wicht!"
Zeker ook weer iets waar ik wat mee kan. Dank!
En toevallig hoorde ik haar van de week tegen het meisje schreeuwen: Wat moeten de buren nu wel weer niet hiervan denken?! (alsof dat kind er wat aan kan doen)
zaterdag 23 juli 2011 om 12:52
quote:maye_ schreef op 23 juli 2011 @ 12:50:
Natuurlijk zou het goed zijn om eens met buurvrouw hierover in gesprek te gaan. Maar TO geeft aan dat niet te zien zitten. En helemaal niks doen lijkt me ook niet de oplossing, vandaar mijn advies om het AMK te bellen. Dan hoef je niet meteen een melding te doen en het is anoniem. Daar zijn die instanties voor, toch?Als je te laf bent om met iemand zelf te gaan praten, dan moet je gewoon helemaal je mond houden, maar dat vind ik. Laf nsb-gedrag altijd dat hier wordt aangemoedigd, gatver. Negeer die laatste opmerking maar, anders wordt het weer zo'n zinloze discussie. Bottom line is dat het gewoon naar is om op die manier met je medemens om te gaan.
Natuurlijk zou het goed zijn om eens met buurvrouw hierover in gesprek te gaan. Maar TO geeft aan dat niet te zien zitten. En helemaal niks doen lijkt me ook niet de oplossing, vandaar mijn advies om het AMK te bellen. Dan hoef je niet meteen een melding te doen en het is anoniem. Daar zijn die instanties voor, toch?Als je te laf bent om met iemand zelf te gaan praten, dan moet je gewoon helemaal je mond houden, maar dat vind ik. Laf nsb-gedrag altijd dat hier wordt aangemoedigd, gatver. Negeer die laatste opmerking maar, anders wordt het weer zo'n zinloze discussie. Bottom line is dat het gewoon naar is om op die manier met je medemens om te gaan.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 23 juli 2011 om 12:52
Goed advies van FV, ook al geef je aan dat ze niet een vrouw is om een gesprek mee te voeren. Op de manier zoals zij het omschrijft erken je haar in hoe zwaar het voor haar zu kunnen zijn. Sterkte want ik kan me voorstellen dat het lastig is!
PS vind het ook iets naars hebben dat dan instellingen meteen worden gebeld zonder dat de persoon zelf op de hoogte is. Dat is een stap nadat je zelf het gesprek hebt gevoerd, maar snap ook dat dat niet altijd mogelijk is. Maar je kan altijd een poging wagen, dan heb je in ieder geval alles gedaan
PS vind het ook iets naars hebben dat dan instellingen meteen worden gebeld zonder dat de persoon zelf op de hoogte is. Dat is een stap nadat je zelf het gesprek hebt gevoerd, maar snap ook dat dat niet altijd mogelijk is. Maar je kan altijd een poging wagen, dan heb je in ieder geval alles gedaan
zaterdag 23 juli 2011 om 12:58
quote:fashionvictim schreef op 23 juli 2011 @ 12:46:
Pfff, dat direct roepen om melden bij allerlei instanties vind ik toch zo een nare ontwikkeling.
Begin gewoon eerst met praten met die buurvrouw zelf. Je kan toch gewoon eens bij haar aanbellen en zeggen dat je hoort dat ze het zwaar heeft, en vragen of je haar ergens mee kan helpen? Als je je zo'n zorgen maakt lijkt me dat een stuk constructiever dan een instantie op haar dak te sturen en daarmee haar stress alleen maar te vergroten. Het kan zo simpel zijn:
Hee buuf, hoe gaat het? Ik hoorde die kleine weer huilen, ze is de laatste tijd lastig he? Heb je zin om even een bakkie te komen doen als ze in bed ligt? Neem je de babyfoon mee, kom je lekker een wijntje drinken, ben je d'r ook even uit.
En als ze dan komt, dan vraag je of ze niet af en toe wat hulp kan gebruiken en of jij zelf iets voor haar zou kunnen doen. Sim-pel.
op zich zou je gelijk kunnen hebben, ware het niet, dat ik niet zit te wachten om de problemen in huis te halen. Ik heb zelf al genoeg aan mijn hoofd. Dan ga ik van haar probleem, mijn probleem maken en dat is niet de bedoeling. Daarnaast heb ik verder nooit contact met haar, dus ineens de banden aanhalen vind ik ook een beetje raar. Ik heb al eens in het verleden geprobeerd een huis-tuin-en-keuken gesprekje aan te knopen, maar dat kapte ze af.
Ik kan de problemen die zij heeft niet wegnemen, daar heeft ze professionele hulp bij nodig. Daarom ben ik wél voor het advies inwinnen bij een deskundige instantie.
Pfff, dat direct roepen om melden bij allerlei instanties vind ik toch zo een nare ontwikkeling.
Begin gewoon eerst met praten met die buurvrouw zelf. Je kan toch gewoon eens bij haar aanbellen en zeggen dat je hoort dat ze het zwaar heeft, en vragen of je haar ergens mee kan helpen? Als je je zo'n zorgen maakt lijkt me dat een stuk constructiever dan een instantie op haar dak te sturen en daarmee haar stress alleen maar te vergroten. Het kan zo simpel zijn:
Hee buuf, hoe gaat het? Ik hoorde die kleine weer huilen, ze is de laatste tijd lastig he? Heb je zin om even een bakkie te komen doen als ze in bed ligt? Neem je de babyfoon mee, kom je lekker een wijntje drinken, ben je d'r ook even uit.
En als ze dan komt, dan vraag je of ze niet af en toe wat hulp kan gebruiken en of jij zelf iets voor haar zou kunnen doen. Sim-pel.
op zich zou je gelijk kunnen hebben, ware het niet, dat ik niet zit te wachten om de problemen in huis te halen. Ik heb zelf al genoeg aan mijn hoofd. Dan ga ik van haar probleem, mijn probleem maken en dat is niet de bedoeling. Daarnaast heb ik verder nooit contact met haar, dus ineens de banden aanhalen vind ik ook een beetje raar. Ik heb al eens in het verleden geprobeerd een huis-tuin-en-keuken gesprekje aan te knopen, maar dat kapte ze af.
Ik kan de problemen die zij heeft niet wegnemen, daar heeft ze professionele hulp bij nodig. Daarom ben ik wél voor het advies inwinnen bij een deskundige instantie.
zaterdag 23 juli 2011 om 12:59
Toevallig heb ik in ongeveer dezelfde situatie gezeten. Iedereen ziet en hoort het maar niemand doet wat. Ik heb het amk gebeld voor advies en de situatie in grote lijnen uitgelegd. Hierna ben ik met moeder in gesprek gegaan. Ze zag het zelf ook wat er gebeurde.. Nu is het alleen niet meer mogelijk om melding te doen, iig niet meer anoniem. Maar ik kan weer met een gerust gevoel slapen snachts want ik heb niet staan toekijken.
Het is een moeilijke stap om te nemen, maar soms wel noodzakelijk.
Succes.
Het is een moeilijke stap om te nemen, maar soms wel noodzakelijk.
Succes.
zaterdag 23 juli 2011 om 13:05
quote:Mopsie41 schreef op 23 juli 2011 @ 12:58:
[...]
op zich zou je gelijk kunnen hebben, ware het niet, dat ik niet zit te wachten om de problemen in huis te halen. Ik heb zelf al genoeg aan mijn hoofd. Dan ga ik van haar probleem, mijn probleem maken en dat is niet de bedoeling. Daarnaast heb ik verder nooit contact met haar, dus ineens de banden aanhalen vind ik ook een beetje raar. Ik heb al eens in het verleden geprobeerd een huis-tuin-en-keuken gesprekje aan te knopen, maar dat kapte ze af.
Ik kan de problemen die zij heeft niet wegnemen, daar heeft ze professionele hulp bij nodig. Daarom ben ik wél voor het advies inwinnen bij een deskundige instantie.
Als je geen problemen in huis wil halen, dan moet je je er gewoon niet mee bemoeien. Nu ben je gewoon een sensatiegeile buurvrouw die graag over de buren kletst zonder dat je a) weet wat er echt speelt en b) echt meeleeft.
Je wéét helemaal niet wat voor problemen ze heeft en het enige wat je met een melding bereikt is dat ze sowieso méér problemen gaat krijgen.
Maar lekker doen wat je niet laten kan, hoor. Hoe zou jij het vinden als een of andere buur zonder ooit met jou gesproken te hebben een melding doet bij een instantie dat er bij jou thuis van alles mis is? Wat gij niet wilt dat u geschiedt...
[...]
op zich zou je gelijk kunnen hebben, ware het niet, dat ik niet zit te wachten om de problemen in huis te halen. Ik heb zelf al genoeg aan mijn hoofd. Dan ga ik van haar probleem, mijn probleem maken en dat is niet de bedoeling. Daarnaast heb ik verder nooit contact met haar, dus ineens de banden aanhalen vind ik ook een beetje raar. Ik heb al eens in het verleden geprobeerd een huis-tuin-en-keuken gesprekje aan te knopen, maar dat kapte ze af.
Ik kan de problemen die zij heeft niet wegnemen, daar heeft ze professionele hulp bij nodig. Daarom ben ik wél voor het advies inwinnen bij een deskundige instantie.
Als je geen problemen in huis wil halen, dan moet je je er gewoon niet mee bemoeien. Nu ben je gewoon een sensatiegeile buurvrouw die graag over de buren kletst zonder dat je a) weet wat er echt speelt en b) echt meeleeft.
Je wéét helemaal niet wat voor problemen ze heeft en het enige wat je met een melding bereikt is dat ze sowieso méér problemen gaat krijgen.
Maar lekker doen wat je niet laten kan, hoor. Hoe zou jij het vinden als een of andere buur zonder ooit met jou gesproken te hebben een melding doet bij een instantie dat er bij jou thuis van alles mis is? Wat gij niet wilt dat u geschiedt...
Am Yisrael Chai!
zaterdag 23 juli 2011 om 13:12
quote:fashionvictim schreef op 23 juli 2011 @ 12:46:
Pfff, dat direct roepen om melden bij allerlei instanties vind ik toch zo een nare ontwikkeling.
Begin gewoon eerst met praten met die buurvrouw zelf. Je kan toch gewoon eens bij haar aanbellen en zeggen dat je hoort dat ze het zwaar heeft, en vragen of je haar ergens mee kan helpen? Als je je zo'n zorgen maakt lijkt me dat een stuk constructiever dan een instantie op haar dak te sturen en daarmee haar stress alleen maar te vergroten. Het kan zo simpel zijn:
Hee buuf, hoe gaat het? Ik hoorde die kleine weer huilen, ze is de laatste tijd lastig he? Heb je zin om even een bakkie te komen doen als ze in bed ligt? Neem je de babyfoon mee, kom je lekker een wijntje drinken, ben je d'r ook even uit.
En als ze dan komt, dan vraag je of ze niet af en toe wat hulp kan gebruiken en of jij zelf iets voor haar zou kunnen doen. Sim-pel.
Zo simpel is het niet altijd FV, denk ik.
Zulke problemen kunnen heel complex zijn en als je als buurvrouw dan op de stoel gaat zitten van maatschappelijk werkster, kun je zelf in de problemen komen. Doordat je niet op tijd de grens weet aan te geven, dat heb je namelijk niet geleerd en een maatschappelijk werkster wel.
Pfff, dat direct roepen om melden bij allerlei instanties vind ik toch zo een nare ontwikkeling.
Begin gewoon eerst met praten met die buurvrouw zelf. Je kan toch gewoon eens bij haar aanbellen en zeggen dat je hoort dat ze het zwaar heeft, en vragen of je haar ergens mee kan helpen? Als je je zo'n zorgen maakt lijkt me dat een stuk constructiever dan een instantie op haar dak te sturen en daarmee haar stress alleen maar te vergroten. Het kan zo simpel zijn:
Hee buuf, hoe gaat het? Ik hoorde die kleine weer huilen, ze is de laatste tijd lastig he? Heb je zin om even een bakkie te komen doen als ze in bed ligt? Neem je de babyfoon mee, kom je lekker een wijntje drinken, ben je d'r ook even uit.
En als ze dan komt, dan vraag je of ze niet af en toe wat hulp kan gebruiken en of jij zelf iets voor haar zou kunnen doen. Sim-pel.
Zo simpel is het niet altijd FV, denk ik.
Zulke problemen kunnen heel complex zijn en als je als buurvrouw dan op de stoel gaat zitten van maatschappelijk werkster, kun je zelf in de problemen komen. Doordat je niet op tijd de grens weet aan te geven, dat heb je namelijk niet geleerd en een maatschappelijk werkster wel.
