Kinderen
alle pijlers
Broertje
donderdag 28 juli 2011 om 21:49
Mijn broertje is 7 jaar oud. Zelf ben ik 21.
Lang verhaal kort te maken, mijn ouders konden geen kinderen krijgen en 7 jaar geleden bleek mijn moeder onverwachts op een natuurlijke manier zwanger te zijn. Zelf ben ik een IVF-kind
Doordat er dat jaar wel meer heftige dingen zijn gebeurd heb ik in die tijd een groot deel van de opvoeding overgenomen.
Maar nu zit ik met iets in mn maag:
Hij slaat mij veel en makkelijk (als hij zijn zin niet krijgt)
Hij scheldt me uit
Hij is heel druk
Hij gaat over iedereens grenzen heen
Hij neemt alles letterlijk
Hij luistert naar datgene wat hij goed vindt of leuk vindt
Ik heb het er al een keer met mijn ouders over gehad, maar die zeggen dat er niks aan de hand is. Het slaan en schelden gebeurt overigens alleen als mijn pa en/of ma thuis is. Als we met z'n 2en zijn, is er niks aan de hand.
Maak ik me nou terecht zorgen of is er inderdaad niks aan de hand?
Lang verhaal kort te maken, mijn ouders konden geen kinderen krijgen en 7 jaar geleden bleek mijn moeder onverwachts op een natuurlijke manier zwanger te zijn. Zelf ben ik een IVF-kind
Doordat er dat jaar wel meer heftige dingen zijn gebeurd heb ik in die tijd een groot deel van de opvoeding overgenomen.
Maar nu zit ik met iets in mn maag:
Hij slaat mij veel en makkelijk (als hij zijn zin niet krijgt)
Hij scheldt me uit
Hij is heel druk
Hij gaat over iedereens grenzen heen
Hij neemt alles letterlijk
Hij luistert naar datgene wat hij goed vindt of leuk vindt
Ik heb het er al een keer met mijn ouders over gehad, maar die zeggen dat er niks aan de hand is. Het slaan en schelden gebeurt overigens alleen als mijn pa en/of ma thuis is. Als we met z'n 2en zijn, is er niks aan de hand.
Maak ik me nou terecht zorgen of is er inderdaad niks aan de hand?
vrijdag 29 juli 2011 om 15:28
ik heb al een aantal keer geprobeerd een goed gesprek aan te gaan. Ook met de verschillende technieken (de eerste keer werd een forse ruzie) en vooral betrekken op de situatie, het gezin en hoe het voor broertje zou voelen (hij wilt aandacht van mn moeder). Maar daar geloofde ze niks van en ik was vooral jaloers.
vrijdag 29 juli 2011 om 15:40
Is het een optie om eens met iemand van jeugdzorg of maatschappelijk werk te praten? Google daar eens op voor jouw woonstad.
Misschien dat ze jou en je broertje kunnen helpen. Jou door tips te geven en mogelijk een gesprek met je ouders aan te gaan.
Jouw broertje krijgt duidelijk weinig aandacht van je ouders en jij hebt dat waarschijnlijk in het verleden ook gehad.
Ik vind het wel knap wat je doet ...
Misschien dat ze jou en je broertje kunnen helpen. Jou door tips te geven en mogelijk een gesprek met je ouders aan te gaan.
Jouw broertje krijgt duidelijk weinig aandacht van je ouders en jij hebt dat waarschijnlijk in het verleden ook gehad.
Ik vind het wel knap wat je doet ...
vrijdag 29 juli 2011 om 16:04
