Gezondheid
alle pijlers
Second opinion
donderdag 4 augustus 2011 om 00:12
Beste mensen,
Ten eerste sorry voor de taal foutjes, Nederlands is mijn moedertaal niet.
Ik zit hier met een probleem en ik weet echt geen raad meer.
Sinds maart lijd ik aan chronische stress, ik kan me simpleweg niet meer ontspannen. Er zijn heel veel nare dingen gebeurd in deze 4-5 maanden - mijn moeder is ziek geweest, mijn werk contract wordt niet verlengd, ik moet (weer) zoeken naar een baan in een industrie waar de crisis al lang niet voorbij is, mijn man is amper thuis vanwege zijn baan en hij wordt binnenkort mogelijk naar het buitenland gestuurd voor 4 maanden.
Mijn stres niveau is erg hoog maar toch moet ik gewoon doorgaan: zonder geen enkel enthousiasme iedere dag naar kantoor toe, actief solliciteren en mezelf goed presenteren, enz. Dit is mij te veel geworden; ik heb regelmatig (dagelijks) hartkloppingen en (acute) pijn in mijn borst / schouders / armen, ik word wakker met een hoofdpijn, Ik heb maag klachten, ik ben continuu duizelig en ik kan me moeilijk concentreren.
Met deze klachten ben ik de laatste 6 weken al 4 keer bij mijn huisarts geweest. Ik heb een geschiedenis van agoraphobie en paniekstoornis, ben al 2 keer in therapie geweest en het heeft me heel goed geholpen. Met huisarts kent mijn verleden dus hij wilt mij nu weer in de therapie zetten. Hij begrijpt gewoon niet dat het minstens 2-3 maanden duurt totdat je een intake gesprek bij de GGZ / PSYQ mag voeren. Ik heb het heel duidelijk uitgelegd dat mijn probleem is HIER en NU en niet over 2-3 maanden.
Ik heb uiteindeljik antidepressiva gekregen (Paroxetine). Ik ben bekend met ad's en ik weet dat de eerste 2-3 weken zeer zwaar zijn juist omdat de angsten / stress meer naar boven komen. Op deze manier moet ik dagelijks naar mijn werk, naar sollicitatiegesprekken, enz. Mijn huisarts weigert mij een benzodiazepine (Oxazepam bijvorbeeld) daarbij te schrijven omdat hij denkt dat pillen niet de oplossing zijn......
Ik sta op het punt om mij ziek te melden zodat ik al die nare bijwerkingen thuis kan meemaken maar dan ben ik bang dat mijn agoraphobisch verleden weer naar boven komt.... Ik ben gewoon zeer kwaad op mijn huisarts en tijdens mijn laatste afspraak ben ik letterlijk gaan huilen.
Mijn man heeft gesugereed dat ik een second opinion van een andere huisarts moet zien te krijgen; ik heb vandaag met 3 huisartsenpraktijken in mijn dorp gebeld - 2 daarvan hebben meteen gezegd dat ze niet aan "second opinion" meedoen (!) en bij de derde kon ik een afspraak maken voor 24 augustus... Dat is over 3 weken en mijn probleem is HIER en NU...
Wat zijn de alternatieven hiervoor? De Nederlandse medisch systeem bijft echt een raadsel voor mij...
Mag ik gewoon naar een ziekenhuis gaan en daar om een bloedonderzoek / (maag) echographie vragen - eventueel contant betallen?
Is het verstandig om mijn zorgverzekeraar hierbij in te schakelen?
Zijn er prive klinieken in Rotterdam (en omgeving) waar ik met mijn klachten terecht kan?
Ik weet niet wat ik moet doen om serieus genomen te worden en dat brengt nog meer frustraties bij...
Alvast bedankt voor jullie input, ik ben er echt benieuwd naar...
Groetjes!
Ten eerste sorry voor de taal foutjes, Nederlands is mijn moedertaal niet.
Ik zit hier met een probleem en ik weet echt geen raad meer.
Sinds maart lijd ik aan chronische stress, ik kan me simpleweg niet meer ontspannen. Er zijn heel veel nare dingen gebeurd in deze 4-5 maanden - mijn moeder is ziek geweest, mijn werk contract wordt niet verlengd, ik moet (weer) zoeken naar een baan in een industrie waar de crisis al lang niet voorbij is, mijn man is amper thuis vanwege zijn baan en hij wordt binnenkort mogelijk naar het buitenland gestuurd voor 4 maanden.
Mijn stres niveau is erg hoog maar toch moet ik gewoon doorgaan: zonder geen enkel enthousiasme iedere dag naar kantoor toe, actief solliciteren en mezelf goed presenteren, enz. Dit is mij te veel geworden; ik heb regelmatig (dagelijks) hartkloppingen en (acute) pijn in mijn borst / schouders / armen, ik word wakker met een hoofdpijn, Ik heb maag klachten, ik ben continuu duizelig en ik kan me moeilijk concentreren.
Met deze klachten ben ik de laatste 6 weken al 4 keer bij mijn huisarts geweest. Ik heb een geschiedenis van agoraphobie en paniekstoornis, ben al 2 keer in therapie geweest en het heeft me heel goed geholpen. Met huisarts kent mijn verleden dus hij wilt mij nu weer in de therapie zetten. Hij begrijpt gewoon niet dat het minstens 2-3 maanden duurt totdat je een intake gesprek bij de GGZ / PSYQ mag voeren. Ik heb het heel duidelijk uitgelegd dat mijn probleem is HIER en NU en niet over 2-3 maanden.
Ik heb uiteindeljik antidepressiva gekregen (Paroxetine). Ik ben bekend met ad's en ik weet dat de eerste 2-3 weken zeer zwaar zijn juist omdat de angsten / stress meer naar boven komen. Op deze manier moet ik dagelijks naar mijn werk, naar sollicitatiegesprekken, enz. Mijn huisarts weigert mij een benzodiazepine (Oxazepam bijvorbeeld) daarbij te schrijven omdat hij denkt dat pillen niet de oplossing zijn......
Ik sta op het punt om mij ziek te melden zodat ik al die nare bijwerkingen thuis kan meemaken maar dan ben ik bang dat mijn agoraphobisch verleden weer naar boven komt.... Ik ben gewoon zeer kwaad op mijn huisarts en tijdens mijn laatste afspraak ben ik letterlijk gaan huilen.
Mijn man heeft gesugereed dat ik een second opinion van een andere huisarts moet zien te krijgen; ik heb vandaag met 3 huisartsenpraktijken in mijn dorp gebeld - 2 daarvan hebben meteen gezegd dat ze niet aan "second opinion" meedoen (!) en bij de derde kon ik een afspraak maken voor 24 augustus... Dat is over 3 weken en mijn probleem is HIER en NU...
Wat zijn de alternatieven hiervoor? De Nederlandse medisch systeem bijft echt een raadsel voor mij...
Mag ik gewoon naar een ziekenhuis gaan en daar om een bloedonderzoek / (maag) echographie vragen - eventueel contant betallen?
Is het verstandig om mijn zorgverzekeraar hierbij in te schakelen?
Zijn er prive klinieken in Rotterdam (en omgeving) waar ik met mijn klachten terecht kan?
Ik weet niet wat ik moet doen om serieus genomen te worden en dat brengt nog meer frustraties bij...
Alvast bedankt voor jullie input, ik ben er echt benieuwd naar...
Groetjes!
donderdag 4 augustus 2011 om 00:44
donderdag 4 augustus 2011 om 01:26
quote:meds schreef op 04 augustus 2011 @ 00:49:
ik begrijp dat je even moet wachten op therapie en dat je geen benzo's krijgt. Wat wil je van een andere arts dan? Die kan de wachtlijsten ook niet verkortenDat dacht ik ook, maar in de laatste alinea vraagt TO of zij bij een ziekenhuis terecht kan voor bloedonderzoek en een ( maag ) echoscopie. Ik krijg de indruk dat zij verder onderzoek wenst voor haar lichamelijke klachten.
ik begrijp dat je even moet wachten op therapie en dat je geen benzo's krijgt. Wat wil je van een andere arts dan? Die kan de wachtlijsten ook niet verkortenDat dacht ik ook, maar in de laatste alinea vraagt TO of zij bij een ziekenhuis terecht kan voor bloedonderzoek en een ( maag ) echoscopie. Ik krijg de indruk dat zij verder onderzoek wenst voor haar lichamelijke klachten.
donderdag 4 augustus 2011 om 01:32
TO; alle klachten die je beschrijft zijn heel naar, maar wel stress-gerelateerd uitgaand van jouw OP.
Als jij niet gerustgesteld bent of bang dat je lichamelijk iets mankeert is het zeker goed een second opinion aan te vragen.
Vreemd dat die 2 huisartsen niet wensen mee te werken aan een second opinion, ik zou toch even verder bellen dan.
Als jij niet gerustgesteld bent of bang dat je lichamelijk iets mankeert is het zeker goed een second opinion aan te vragen.
Vreemd dat die 2 huisartsen niet wensen mee te werken aan een second opinion, ik zou toch even verder bellen dan.
donderdag 4 augustus 2011 om 03:43
Ik begrijp dat je onzeker bent over je lichaam en je geest. Logisch na alles wat er gebeurd is (paniekstoornis en de huidige dingen die spelen).
Goed dat je AD krijgt om te ondersteunen.
En wat stom dat je geen oxazepam krijgt..het is geen oplossing, maar de eerste weken AD slikken is een moeilijke wen-fase..en een oxazepam helpt je daar beter doorheen!
Ik zou teruggqaan naar je huisarts (samen met je man) en toch zeggen dat je blij bent met AD, maar ook graag voir de komende 3weken oxazepam wilt hebben om de bijwerkingen en het wennen aan de AD tegen te gaan.
Dat JOU dat helpt!! Hij wil toch ook dat het "goed" met je gaat?
Verder is het lastig met Ggz e.d, je kan eerst naar een 1e lijns psycholoog gaan, maar gezien je verhaal is 2e lijnspsycholiog beter voor je.
Maar misschien om de wachttijd te over bruggen een 1e lijns psycholoog?
Hoe dan ook succes, kom goed voor jezelf op!!!
Goed dat je AD krijgt om te ondersteunen.
En wat stom dat je geen oxazepam krijgt..het is geen oplossing, maar de eerste weken AD slikken is een moeilijke wen-fase..en een oxazepam helpt je daar beter doorheen!
Ik zou teruggqaan naar je huisarts (samen met je man) en toch zeggen dat je blij bent met AD, maar ook graag voir de komende 3weken oxazepam wilt hebben om de bijwerkingen en het wennen aan de AD tegen te gaan.
Dat JOU dat helpt!! Hij wil toch ook dat het "goed" met je gaat?
Verder is het lastig met Ggz e.d, je kan eerst naar een 1e lijns psycholoog gaan, maar gezien je verhaal is 2e lijnspsycholiog beter voor je.
Maar misschien om de wachttijd te over bruggen een 1e lijns psycholoog?
Hoe dan ook succes, kom goed voor jezelf op!!!
donderdag 4 augustus 2011 om 05:43
Wat een narigheid zeg! Hele dikke knuffel ten eerste en heel veel sterkte gewenst.... Vervelend als je het gevoel hebt dat je niet gehoort of begrepen wordt door je huisarts. Ook heel lastig als je een ander systeem gewend bent...
Nederland zit wat GGZ betreft nog in het stenen tijdperk en dat vreselijke bettutelende gedoe over sommige medicatie is echt onuitstaanbaar.... Helaas is het zo... en het heeft soms ook wel zijn goede kanten maar ik kan me voorstellen dat je je er druk om maakt.
Tuurlijk zijn benzos niet DE oplossing! Dat snap je zelf ook wel... maar het helpt je er nu even doorheen wellicht.... Ik weet niet of je eerder Oxazepam hebt geslikt? Misschien dat je met een brief van je arts (in jouw oorspronkelijke land) je arts ervan kunt overtuigen dat je dat spul op een verantwoordelijke manier kunt gebruiken.....
Ik zou overigens naar een andere huisarts gaan en helemaal niet zeggen dat het een second opinion is. Wellicht gewoon een andere huisarts zoeken. Niet omdat ik denk dat het perse een slechte arts is maar meer omdat jij je niet gehoord voelt en je hem (of haar) niet echt meer vertrouwt daardoor.
Sorry ik snap ook niets van het systeem in NL zelfs niet na jaren in de zorg te hebben gewerkt
Nederland zit wat GGZ betreft nog in het stenen tijdperk en dat vreselijke bettutelende gedoe over sommige medicatie is echt onuitstaanbaar.... Helaas is het zo... en het heeft soms ook wel zijn goede kanten maar ik kan me voorstellen dat je je er druk om maakt.
Tuurlijk zijn benzos niet DE oplossing! Dat snap je zelf ook wel... maar het helpt je er nu even doorheen wellicht.... Ik weet niet of je eerder Oxazepam hebt geslikt? Misschien dat je met een brief van je arts (in jouw oorspronkelijke land) je arts ervan kunt overtuigen dat je dat spul op een verantwoordelijke manier kunt gebruiken.....
Ik zou overigens naar een andere huisarts gaan en helemaal niet zeggen dat het een second opinion is. Wellicht gewoon een andere huisarts zoeken. Niet omdat ik denk dat het perse een slechte arts is maar meer omdat jij je niet gehoord voelt en je hem (of haar) niet echt meer vertrouwt daardoor.
Sorry ik snap ook niets van het systeem in NL zelfs niet na jaren in de zorg te hebben gewerkt
donderdag 4 augustus 2011 om 09:03
Allemaal hartelijk dank voor jullie reacties!!
Mijn eerste bericht was inderdaad een beetje vaag en dat realiseer ik me nu pas.
De benzo's heb ik nodig voor de eerste weken met Paroxetine. Mijn huisarts wil er niets van weten terwijl ik het echt moeilijk heb.. Daarom dachten mijn man en ik dat er een second opinion zou kunnen helpen. Misschien ziet een andere huisarts de nut van benzo's wel.
Ik heb niets tegen therapie maar het zou echt lang duren totdat ik het krijg + totdat ik de resultaten daarvan zie... Maanden! En die tijd heb ik nu niet. Vorige keer kon ik echt op mijn gemak naar de therapeut - ik was niet werkloos en ik hoefde niet tegelijkertijd solliciteren...
Ik weet dat mijn lichamelijke klachten stress-gerelateerd zijn maar zo'n lange periode met stress eist meestal zijn tol. Ik weet bijvoorbeeld al jaren dat mijn lever het niet zo goed doet en nu krijg ik er veel last van (pijn). Daarom zou ik heel graag en abdominaal echo willen hebben. Dat zou mij een beetje rust geven.
Maar ik denk ook aan mijn schildklier, die zou ook een groot invloed kunnen hebben op de situatie (daardoor die bloedonderzoek)…
Mijn huisarts neemt mijn klachten niet echt serieus en ik hoor van hem alleen maar dat ik jong ben (32) en dat mijn lichaam heel veel kan doorstaan... Op deze manier is inmiddels de kwaliteit van mijn leven zeer laag geworden en juist nu - dat ik bezig met solliciteren ben - kan ik me amper concentreren...
Daarom vraag ik me steeds af: wat is het alternatief? Van huisarts veranderen duurt ook lang, een second opinion krijg pas over 3 weken, enz...
Nogmaals bedankt voor jullie berichten, hier heb ik tenminste een luisterend oor (meerdere eigenlijk!! gevonden...
Mijn eerste bericht was inderdaad een beetje vaag en dat realiseer ik me nu pas.
De benzo's heb ik nodig voor de eerste weken met Paroxetine. Mijn huisarts wil er niets van weten terwijl ik het echt moeilijk heb.. Daarom dachten mijn man en ik dat er een second opinion zou kunnen helpen. Misschien ziet een andere huisarts de nut van benzo's wel.
Ik heb niets tegen therapie maar het zou echt lang duren totdat ik het krijg + totdat ik de resultaten daarvan zie... Maanden! En die tijd heb ik nu niet. Vorige keer kon ik echt op mijn gemak naar de therapeut - ik was niet werkloos en ik hoefde niet tegelijkertijd solliciteren...
Ik weet dat mijn lichamelijke klachten stress-gerelateerd zijn maar zo'n lange periode met stress eist meestal zijn tol. Ik weet bijvoorbeeld al jaren dat mijn lever het niet zo goed doet en nu krijg ik er veel last van (pijn). Daarom zou ik heel graag en abdominaal echo willen hebben. Dat zou mij een beetje rust geven.
Maar ik denk ook aan mijn schildklier, die zou ook een groot invloed kunnen hebben op de situatie (daardoor die bloedonderzoek)…
Mijn huisarts neemt mijn klachten niet echt serieus en ik hoor van hem alleen maar dat ik jong ben (32) en dat mijn lichaam heel veel kan doorstaan... Op deze manier is inmiddels de kwaliteit van mijn leven zeer laag geworden en juist nu - dat ik bezig met solliciteren ben - kan ik me amper concentreren...
Daarom vraag ik me steeds af: wat is het alternatief? Van huisarts veranderen duurt ook lang, een second opinion krijg pas over 3 weken, enz...
Nogmaals bedankt voor jullie berichten, hier heb ik tenminste een luisterend oor (meerdere eigenlijk!! gevonden...
donderdag 4 augustus 2011 om 09:08
RELAXXXX!! Dus, ja dat zeg ik. (en ik heb een topic lopen omdat ik me sinds half juni paniekerig voel)
Is er een mogelijkheid om een dagje weg te gaan. Geen werk, geen sollicitaties alleen ff langs het strand lopen ofzo? Masage, sauna, shoppen met een vriendin, verzin wat!
Heb je aantekeningen van je therapie eerder?
Is er een mogelijkheid om een dagje weg te gaan. Geen werk, geen sollicitaties alleen ff langs het strand lopen ofzo? Masage, sauna, shoppen met een vriendin, verzin wat!
Heb je aantekeningen van je therapie eerder?
donderdag 4 augustus 2011 om 09:44
@Maja82
Het klinkt allemaal mooi, een dagje shoppen, langs het strand lopen.. maar het werkt voor mij niet meer. Zelfs als ik leuke dingen doe kan ik me daardoor niet meer ontspannen omdat ik gewoon te gestrest ben. Daarom heb ik die antidepressiva gekregen, om die vicieuze cirkel door te breken.
Ik gebruik constant alles die ik therapie heb geleerd – positieve gedachten, roze bril opzetten, counting my blessings, ademhalingstechnieken, etz. Maar als mijn hart tekeer gaat, word ik gelijk kort van adem en kan ik niet meer “rationeel” denken.
Het klinkt allemaal mooi, een dagje shoppen, langs het strand lopen.. maar het werkt voor mij niet meer. Zelfs als ik leuke dingen doe kan ik me daardoor niet meer ontspannen omdat ik gewoon te gestrest ben. Daarom heb ik die antidepressiva gekregen, om die vicieuze cirkel door te breken.
Ik gebruik constant alles die ik therapie heb geleerd – positieve gedachten, roze bril opzetten, counting my blessings, ademhalingstechnieken, etz. Maar als mijn hart tekeer gaat, word ik gelijk kort van adem en kan ik niet meer “rationeel” denken.
donderdag 4 augustus 2011 om 10:23
Maja, ik probeer steeds van alles en nog wat – floral remedies van Bach, Magnezium, ik neem lekker mijn tijd in bad met wat lavendel olie daarbij, ik lees veel boeken, ik ga naar de bioscoop, in een word doe ik veel om de stres tegen te vechten. Ik doe mijn best om positief te blijven denken.
Mijn situatie is best ingewikkeld; mijn man moet heel vaak naar het buitenland voor zijn werk, mijn familie is ver en met mijn man z’n familie hebben we niet zo veel contact, zo veel vrienden heb ik hier eigenlijk niet – kortom ik heb bijna niemand om mij heen die mij kan helpen / ondersteunen. Daarbovenop komt mijn huisarts met zijn weigerend gedrag…
Solliciteren moet ik wel doen want het is veel makkelijker om van een baan aan een andere te komen. Thuis zitten is geen optie voor mij; ik heb geen kinderen, mijn man is vaak weg… wat moet ik thuis doen? Op kantoor hou ik tenminste contact met medemensen, socialiseer ik een beetje, enz.
Mijn situatie is best ingewikkeld; mijn man moet heel vaak naar het buitenland voor zijn werk, mijn familie is ver en met mijn man z’n familie hebben we niet zo veel contact, zo veel vrienden heb ik hier eigenlijk niet – kortom ik heb bijna niemand om mij heen die mij kan helpen / ondersteunen. Daarbovenop komt mijn huisarts met zijn weigerend gedrag…
Solliciteren moet ik wel doen want het is veel makkelijker om van een baan aan een andere te komen. Thuis zitten is geen optie voor mij; ik heb geen kinderen, mijn man is vaak weg… wat moet ik thuis doen? Op kantoor hou ik tenminste contact met medemensen, socialiseer ik een beetje, enz.
donderdag 4 augustus 2011 om 10:29
Meds, ik denk niet dat ik hypochondrisch ben maar mijn lichaam geeft mij dagelijks ernstige signalen die ik niet kan negeren.
Ik heb overal gelezen (Internet, boeken) dat ons lichaam is gebouwd om acute stres tegen te kunnen maar geen chronische stres. Neem als voorbeeld een motor die je continu laat draaien; alle onderdelen worden sneller versleten en dat wil ik juist voorkomen.
Is het mogelijk om zomaar bij een internist te gaan? Voor zo ver ik weet moet je daar een verwijsbrief van de huisarts hebben…
Ik heb overal gelezen (Internet, boeken) dat ons lichaam is gebouwd om acute stres tegen te kunnen maar geen chronische stres. Neem als voorbeeld een motor die je continu laat draaien; alle onderdelen worden sneller versleten en dat wil ik juist voorkomen.
Is het mogelijk om zomaar bij een internist te gaan? Voor zo ver ik weet moet je daar een verwijsbrief van de huisarts hebben…
donderdag 4 augustus 2011 om 10:47
Maja, mijn leverklachten zijn wel gesteld door een arts.
Ik probeer alles om mijn klachten te verminderen en dat is, naar mijn mening, zeer verstanding. Als ik geen hulp / begrip van mijn huisarts krijg, wat moet ik doen? Ik een hoekje gaan zitten en wachten totdat de klachten weg zijn? Dat lijkt mij geen optie want ik moet blijven functioneren en niet terug vallen in mijn agorafobische toestand.
Ik probeer alles om mijn klachten te verminderen en dat is, naar mijn mening, zeer verstanding. Als ik geen hulp / begrip van mijn huisarts krijg, wat moet ik doen? Ik een hoekje gaan zitten en wachten totdat de klachten weg zijn? Dat lijkt mij geen optie want ik moet blijven functioneren en niet terug vallen in mijn agorafobische toestand.
donderdag 4 augustus 2011 om 10:54
quote:dupi1 schreef op 04 augustus 2011 @ 10:47:
Maja, mijn leverklachten zijn wel gesteld door een arts.
Ik probeer alles om mijn klachten te verminderen en dat is, naar mijn mening, zeer verstanding. Als ik geen hulp / begrip van mijn huisarts krijg, wat moet ik doen? Ik een hoekje gaan zitten en wachten totdat de klachten weg zijn? Dat lijkt mij geen optie want ik moet blijven functioneren en niet terug vallen in mijn agorafobische toestand.Je vind jezelf zielig en je moet vanalles van jezelf. Hou daar eens mee op!
Maja, mijn leverklachten zijn wel gesteld door een arts.
Ik probeer alles om mijn klachten te verminderen en dat is, naar mijn mening, zeer verstanding. Als ik geen hulp / begrip van mijn huisarts krijg, wat moet ik doen? Ik een hoekje gaan zitten en wachten totdat de klachten weg zijn? Dat lijkt mij geen optie want ik moet blijven functioneren en niet terug vallen in mijn agorafobische toestand.Je vind jezelf zielig en je moet vanalles van jezelf. Hou daar eens mee op!
donderdag 4 augustus 2011 om 11:04
Meds, ik kan mijn diagnosis niet goed uitleggen maar het ging (3 jaar geleden) om een heel luie galblaas en een abnormaal opgezwollen lever. Dit is allemaal in het buitenland vastgesteld (tijdens vakantie) omdat mijn huisarts mijn terugkerende pijn maar niets vond (misschien iets verkeerds gegeten… ).
Omdat ik het zo erg vind om naar de huisarts te gaan en (weer) niet naar geluisterd te worden, heb die “lever” kwestie laten staan maar de laatste weken is het erger geworden.
Omdat ik het zo erg vind om naar de huisarts te gaan en (weer) niet naar geluisterd te worden, heb die “lever” kwestie laten staan maar de laatste weken is het erger geworden.
