Psyche
alle pijlers
Gifbeker
vrijdag 12 augustus 2011 om 13:50
Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik zal beginnen. Alles komt even bij elkaar en heb het gevoel dat ik nog niet aan het einde van de gifbeker zit maar dat deze in ieder geval al een flink eind leeg is.
Ik dacht dat het eigenlijk best goed met me ging, had wel een klein dipje gehad maar voelde me steeds gelukkiger worden. Maar dan ineens komt het besef dat dit eigenlijk helemaal niet zo is. Al tijden niet en dat ik soms denk gelukkig te zijn maar dat gewoon niet ben.
Nu valt alles een beetje als een kaartenhuis in elkaar. Zal even een hele korte samenvatting geven. Twee jaar geleden ben ik voor mezelf begonnen, niet omdat dit altijd een droom was van mij maar liep toevallig zo. Nu gaat dat niet zo heel goed meer, ik ben zowel qua werkzaamheden niet gelukkig maar brengt ook gewoon veel te weinig op en ik doe het samen met iemand en wij zijn qua werk geen match denk ik, anders was het wel anders verlopen. We huurden ook een kantoor maar dit is te duur nu dus gaan we eruit, volgende week. En dan zit ik thuis, opgesloten. Dag kantoor, dag iedere ochtend de deur uit. En ook eigenlijk dag bedrijf. Dag droom waar je toch twee jaar mee bezig bent geweest, voor niks dus. Enkele weken geleden de knoop doorgehakt dat het gewoon niet gaat lukken en sindsdien een paar sollicitatiebrieven eruit gegaan. Ik werk er dus aan maar kan niet verwachten dat ik meteen een baan heb en ben nu ook somber dus ben bang dat ik bij sollicitaties niet heel gelukkig over kom. Maar dat is speculeren, ik heb twee gesprekken gehad en bij beiden gesprekken mag ik door naar de volgende ronde dus kan daar niet over klagen. Maar goed mijn droom is weg, mijn leven gaat omgegooid worden en afscheid nemen hiervan is pijnlijk.
Daarnaast heb ik het gevoel ook dat ik twee jaar heb stilgestaan, weinig nieuwe mensen ontmoet, was toch wel qua werk heel eenzaam dus in die zin ben ik blij dat ik hopelijk snel weer bij een bedrijf kan werken. Die eenzaamheid gaf mij ook teveel tijd om na te denken, piekeren en tobben. Eigenlijk gewoon twee absoluut geen gelukkige jaren achter de rug. Ook qua geld was het vaak een harde dobber en nu liggen er ook alweer veel te veel rekeningen die betaald moeten worden.
Daarnaast mis ik het hebben van een hobby, iets wat van mij is waar ik blij van wordt. Ik heb helemaal niks. Zou niet weten ook wat te doen. Aan de ene kant is er de beperking van geld en aan de andere kant weet ik ook gewoon echt niet wat mij nou blij maakt. Denk me suf maar kom er niet uit.
Qua relatie, ik ben alleen. Iets wat ik soms zwaar vindt maar wat voor nu ook even niet anders kan. Op dit moment ben ik totaal ongeschikt voor een relatie, heb even niks te geven. Ongeveer een jaar geleden is het uitgegaan met mijn toenmalige vriend en daar ben ik lang heel verdrietig om geweest, soms zelfs nog wel eens. Tegelijkertijd besef ik dat het opgaan in een man een vlucht is dat ik iets uit hun probeer te halen wat ik uit mezelf moet halen. Alleen lukt mij dat niet, geen idee hoe ik dat zou moeten doen.
Dus nu ben zit ik vanaf volgende week thuis, alleen en ik ben doodsbang. Hoe ga ik het trekken? Hoe kan ik de hele dag alleen thuis zitten en toch tegelijkertijd uit het dal kruipen? Hoe herpak ik mij?
(er zijn nog wel meer dingen maar dan gaat het helemaal een te lang verhaal worden).
Bedankt voor het lezen in ieder geval.
Ik dacht dat het eigenlijk best goed met me ging, had wel een klein dipje gehad maar voelde me steeds gelukkiger worden. Maar dan ineens komt het besef dat dit eigenlijk helemaal niet zo is. Al tijden niet en dat ik soms denk gelukkig te zijn maar dat gewoon niet ben.
Nu valt alles een beetje als een kaartenhuis in elkaar. Zal even een hele korte samenvatting geven. Twee jaar geleden ben ik voor mezelf begonnen, niet omdat dit altijd een droom was van mij maar liep toevallig zo. Nu gaat dat niet zo heel goed meer, ik ben zowel qua werkzaamheden niet gelukkig maar brengt ook gewoon veel te weinig op en ik doe het samen met iemand en wij zijn qua werk geen match denk ik, anders was het wel anders verlopen. We huurden ook een kantoor maar dit is te duur nu dus gaan we eruit, volgende week. En dan zit ik thuis, opgesloten. Dag kantoor, dag iedere ochtend de deur uit. En ook eigenlijk dag bedrijf. Dag droom waar je toch twee jaar mee bezig bent geweest, voor niks dus. Enkele weken geleden de knoop doorgehakt dat het gewoon niet gaat lukken en sindsdien een paar sollicitatiebrieven eruit gegaan. Ik werk er dus aan maar kan niet verwachten dat ik meteen een baan heb en ben nu ook somber dus ben bang dat ik bij sollicitaties niet heel gelukkig over kom. Maar dat is speculeren, ik heb twee gesprekken gehad en bij beiden gesprekken mag ik door naar de volgende ronde dus kan daar niet over klagen. Maar goed mijn droom is weg, mijn leven gaat omgegooid worden en afscheid nemen hiervan is pijnlijk.
Daarnaast heb ik het gevoel ook dat ik twee jaar heb stilgestaan, weinig nieuwe mensen ontmoet, was toch wel qua werk heel eenzaam dus in die zin ben ik blij dat ik hopelijk snel weer bij een bedrijf kan werken. Die eenzaamheid gaf mij ook teveel tijd om na te denken, piekeren en tobben. Eigenlijk gewoon twee absoluut geen gelukkige jaren achter de rug. Ook qua geld was het vaak een harde dobber en nu liggen er ook alweer veel te veel rekeningen die betaald moeten worden.
Daarnaast mis ik het hebben van een hobby, iets wat van mij is waar ik blij van wordt. Ik heb helemaal niks. Zou niet weten ook wat te doen. Aan de ene kant is er de beperking van geld en aan de andere kant weet ik ook gewoon echt niet wat mij nou blij maakt. Denk me suf maar kom er niet uit.
Qua relatie, ik ben alleen. Iets wat ik soms zwaar vindt maar wat voor nu ook even niet anders kan. Op dit moment ben ik totaal ongeschikt voor een relatie, heb even niks te geven. Ongeveer een jaar geleden is het uitgegaan met mijn toenmalige vriend en daar ben ik lang heel verdrietig om geweest, soms zelfs nog wel eens. Tegelijkertijd besef ik dat het opgaan in een man een vlucht is dat ik iets uit hun probeer te halen wat ik uit mezelf moet halen. Alleen lukt mij dat niet, geen idee hoe ik dat zou moeten doen.
Dus nu ben zit ik vanaf volgende week thuis, alleen en ik ben doodsbang. Hoe ga ik het trekken? Hoe kan ik de hele dag alleen thuis zitten en toch tegelijkertijd uit het dal kruipen? Hoe herpak ik mij?
(er zijn nog wel meer dingen maar dan gaat het helemaal een te lang verhaal worden).
Bedankt voor het lezen in ieder geval.
vrijdag 12 augustus 2011 om 14:01
quote:Barcelona30 schreef op 12 augustus 2011 @ 13:50:
Daarnaast mis ik het hebben van een hobby, iets wat van mij is waar ik blij van wordt. Ik heb helemaal niks. Zou niet weten ook wat te doen. Aan de ene kant is er de beperking van geld en aan de andere kant weet ik ook gewoon echt niet wat mij nou blij maakt. Denk me suf maar kom er niet uit.
Ik kan je niet veel helpen maar hier heb ik wel een oplossing voor. Bij veel sportclubs begint het seizoen nu weer. Kijk in de gemeente gids, bel de secretaris en vraag of je een keer mee kan trainen. Ga een keer volleyballen, hockey, aquqjoggen, pilates, ga bij een schietvereniging kijken, loop binnen bij de breiclub. Zoek maar uit. Zo leer je mensen kennen en je houd er misschien nog een leuke hobby aan over.
Lichaamsbeweging is sowieso goed. Het maakt een stofje vrij waar je vrolijk van wordt.
Succes
Daarnaast mis ik het hebben van een hobby, iets wat van mij is waar ik blij van wordt. Ik heb helemaal niks. Zou niet weten ook wat te doen. Aan de ene kant is er de beperking van geld en aan de andere kant weet ik ook gewoon echt niet wat mij nou blij maakt. Denk me suf maar kom er niet uit.
Ik kan je niet veel helpen maar hier heb ik wel een oplossing voor. Bij veel sportclubs begint het seizoen nu weer. Kijk in de gemeente gids, bel de secretaris en vraag of je een keer mee kan trainen. Ga een keer volleyballen, hockey, aquqjoggen, pilates, ga bij een schietvereniging kijken, loop binnen bij de breiclub. Zoek maar uit. Zo leer je mensen kennen en je houd er misschien nog een leuke hobby aan over.
Lichaamsbeweging is sowieso goed. Het maakt een stofje vrij waar je vrolijk van wordt.
Succes
vrijdag 12 augustus 2011 om 14:02
Wat rot voor je dat je je zo slecht voelt. Ik denk dat dagbesteding voor structuur erg belangrijk voor je is. Wie weet als je snel weer werk hebt, dat het dan alweer wat beter met je gaat. En anders: misschien kun je een tijdje vrijwilligerswerk doen? Tegenwoordig kan dat ook vaker voor een korte tijd. Het geeft structuur en het geeft je het gevoel nuttig bezig te zijn. Misschien kun je eens informeren bij de vrijwilligerscentrale?
Verder: doe je aan sport? Zo nee, is dat een idee? Sporten, bijv. hardlopen, maakt bepaalde stoffen in je lichaam vrij waardoor je je mentaal beter gaat voelen. Je zou ook kunnen denken aan iets in teamverband voor de sociale contacten.
Over je financiëm: ken je de BBZ-regeling? Zo even uit mijn hoofd is dat het bijstandsbesluit zelfstandigen. Dus zeg maar een bijstandsuitkering voor zelfstandigen. Zodat je niet onder het minimum zakt.
Over de afgelopen twee jaar: terugkijken heeft op zich niet zo heel veel nut. Vooral niet als je je door terugkijken nog rotter gaat voelen. Wat je kunt doen is de situatie anders beoordelen, er een ander label aan hangen. Bijv.: ik ben maar wel mooi eigen baas geweest. En nee, het heeft niet zo uitgepakt als gewild, maar het is in ieder geval een ervaring die ik meeneem voor de toekomst. Je hebt nu bijv. helderder wat er wel/niet in werk moet zitten wil het uitdagend voor je zijn. En wie weet hebben de afgelopen twee jaar ook andere dingen opgeleverd? Anders gezegd: kijk niet terug als falen, maar eerder als een geslaagd experiment.
Verder: doe je aan sport? Zo nee, is dat een idee? Sporten, bijv. hardlopen, maakt bepaalde stoffen in je lichaam vrij waardoor je je mentaal beter gaat voelen. Je zou ook kunnen denken aan iets in teamverband voor de sociale contacten.
Over je financiëm: ken je de BBZ-regeling? Zo even uit mijn hoofd is dat het bijstandsbesluit zelfstandigen. Dus zeg maar een bijstandsuitkering voor zelfstandigen. Zodat je niet onder het minimum zakt.
Over de afgelopen twee jaar: terugkijken heeft op zich niet zo heel veel nut. Vooral niet als je je door terugkijken nog rotter gaat voelen. Wat je kunt doen is de situatie anders beoordelen, er een ander label aan hangen. Bijv.: ik ben maar wel mooi eigen baas geweest. En nee, het heeft niet zo uitgepakt als gewild, maar het is in ieder geval een ervaring die ik meeneem voor de toekomst. Je hebt nu bijv. helderder wat er wel/niet in werk moet zitten wil het uitdagend voor je zijn. En wie weet hebben de afgelopen twee jaar ook andere dingen opgeleverd? Anders gezegd: kijk niet terug als falen, maar eerder als een geslaagd experiment.
vrijdag 12 augustus 2011 om 14:12
vrijdag 12 augustus 2011 om 14:44
Als ik het zo lees vind ik het allemaal heel erg meevallen.
Je hebt iets geprobeert en het is niet gelukt. Je hebt een besluit genomen om er mee te stoppen, mooi toch. Vervolgens blijk je op de arbeidsmarkt best goed te liggen want je bent twee keer door naar de volgende ronde.
Je dacht dat je gelukkig was? Waarom zou je dat gevoel opeens onderuit halen?
Ik lees in je verhaal vooral heel veel ruimte om op weg te gaan naar frisse, nieuwe dingen. Dat is eng maar ook heel erg spannend.
Je hebt iets geprobeert en het is niet gelukt. Je hebt een besluit genomen om er mee te stoppen, mooi toch. Vervolgens blijk je op de arbeidsmarkt best goed te liggen want je bent twee keer door naar de volgende ronde.
Je dacht dat je gelukkig was? Waarom zou je dat gevoel opeens onderuit halen?
Ik lees in je verhaal vooral heel veel ruimte om op weg te gaan naar frisse, nieuwe dingen. Dat is eng maar ook heel erg spannend.
vrijdag 12 augustus 2011 om 15:07
quote:jo12345 schreef op 12 augustus 2011 @ 14:44:
Als ik het zo lees vind ik het allemaal heel erg meevallen.
Je hebt iets geprobeert en het is niet gelukt. Je hebt een besluit genomen om er mee te stoppen, mooi toch. Vervolgens blijk je op de arbeidsmarkt best goed te liggen want je bent twee keer door naar de volgende ronde.
Je dacht dat je gelukkig was? Waarom zou je dat gevoel opeens onderuit halen?
Ik lees in je verhaal vooral heel veel ruimte om op weg te gaan naar frisse, nieuwe dingen. Dat is eng maar ook heel erg spannend.Wat een lieve, positive reactie is dit, ik sluit me er helemaal bij aan. Hoofd omhoog, blik vooruit en hou je vast aan de toekomst, brengt vast leuke nieuwe dingen! Succes TO!!
Als ik het zo lees vind ik het allemaal heel erg meevallen.
Je hebt iets geprobeert en het is niet gelukt. Je hebt een besluit genomen om er mee te stoppen, mooi toch. Vervolgens blijk je op de arbeidsmarkt best goed te liggen want je bent twee keer door naar de volgende ronde.
Je dacht dat je gelukkig was? Waarom zou je dat gevoel opeens onderuit halen?
Ik lees in je verhaal vooral heel veel ruimte om op weg te gaan naar frisse, nieuwe dingen. Dat is eng maar ook heel erg spannend.Wat een lieve, positive reactie is dit, ik sluit me er helemaal bij aan. Hoofd omhoog, blik vooruit en hou je vast aan de toekomst, brengt vast leuke nieuwe dingen! Succes TO!!
vrijdag 12 augustus 2011 om 15:12
Bedankt voor de snelle reacties! Ik heb wel leuke vriendinnen hoor dus is niet zo dat ik in een sociaal isolement zit maar dus geen collega's etc. Mis nieuwe mensen waar je soms van kan leren etc. Gewoon ook om iets te hebben naast werk en afspreken met vrienden. Ik loop wel eens hard maar daar is de laatste tijd helemaal de klad ingekomen. Wil het wel weer gaan oppakken omdat beweging inderdaad goed voor je is. Wat ik mis is zeker structuur ook, en ben zo bang dat ik dat dus helemaal moet gaan missen nu ik zeer snel ook geen kantoor meer heb. Het lijkt zo misschien mee te vallen, ja ik ben door naar de volgende ronde bij die sollicitaties maar dat is omdat ze mijn cv zo op het eerste gezicht wel aantrekkelijk vinden en ik kan best wel oké praten dus door ronde 1 is het probleem niet zo. Ik merk dat ik het lastig vindt om precies te omschrijven wat ik bedoel, wat ik mis. Ik mis gewoon gelukkig zijn van mezelf zonder daar anderen bij nodig te hebben. Ik moet nu echt al mijn geluk halen uit het contact met andere mensen, en dat is zwaar, ik wil ook gewoon alleen gelukkig kunnen zijn..
vrijdag 12 augustus 2011 om 15:16
quote:Maja82 schreef op 12 augustus 2011 @ 14:01:
[...]
Ik kan je niet veel helpen maar hier heb ik wel een oplossing voor. Bij veel sportclubs begint het seizoen nu weer. Kijk in de gemeente gids, bel de secretaris en vraag of je een keer mee kan trainen. Ga een keer volleyballen, hockey, aquqjoggen, pilates, ga bij een schietvereniging kijken, loop binnen bij de breiclub. Zoek maar uit. Zo leer je mensen kennen en je houd er misschien nog een leuke hobby aan over.
Lichaamsbeweging is sowieso goed. Het maakt een stofje vrij waar je vrolijk van wordt.
Succes
Goeie Tip!
Zelf heb ik me ook veel eenzaam gevoeld, ondanks dat ik veel sociale contacten heb. Ik ben nu sinds een paar maanden lid van een sportschool waar ik twee á drie keer in de week heen ga. Veel sociale contacten heb ik hier overigens niet opgedaan maar ik ben meer onder de mensen en voel me ook beter en gelukkiger.
[...]
Ik kan je niet veel helpen maar hier heb ik wel een oplossing voor. Bij veel sportclubs begint het seizoen nu weer. Kijk in de gemeente gids, bel de secretaris en vraag of je een keer mee kan trainen. Ga een keer volleyballen, hockey, aquqjoggen, pilates, ga bij een schietvereniging kijken, loop binnen bij de breiclub. Zoek maar uit. Zo leer je mensen kennen en je houd er misschien nog een leuke hobby aan over.
Lichaamsbeweging is sowieso goed. Het maakt een stofje vrij waar je vrolijk van wordt.
Succes
Goeie Tip!
Zelf heb ik me ook veel eenzaam gevoeld, ondanks dat ik veel sociale contacten heb. Ik ben nu sinds een paar maanden lid van een sportschool waar ik twee á drie keer in de week heen ga. Veel sociale contacten heb ik hier overigens niet opgedaan maar ik ben meer onder de mensen en voel me ook beter en gelukkiger.
vrijdag 12 augustus 2011 om 15:34
Barcelona, ik heb bewondering voor je, je hebt geprobeerd eigen baas te zijn. Dat het niet gelukt is zou ik niet teveel bij stil staan. Kijk eerst eens goed om je heen wat je wel hebt. Ik heb een tijdje niet eens een eigen bed gehad laat staan een woning. Mijn hele sociale omgeving was ik kwijt want ik moest naar een andere kant van het land verhuizen. Geen werk meer. Ik had echt alleen een tas met kleren en een hondje. iemand leerde mij toen te kijken naar wat ik wel had en dat was best nog veel! Lieve familie, gezondheid, levenservaring en nieuwe kansen. Ik ben er helemaal bovenop gekomen en ben gelukkiger dan ooit.
Kijk wat blijer om je heen dan voel je je snel beter. Succes!
Kijk wat blijer om je heen dan voel je je snel beter. Succes!
vrijdag 12 augustus 2011 om 15:43
Ik snap je wel. Je hebt even het gevoel dat het doelloos is. Juist omdat je het niet uit jezelf kan halen en niet weet waar je nou echt gelukkig van wordt. Dat is lastig, ja en herkenbaar. Ik heb veel bewondering (en ook jaloers) op mensen die een passie hebben of een hobby waar ze helemaal voor gaan. Of vinden dat ze de meest geweldige baan hebben. Maar door bewegen en structuur blijf je de dingen wel relativeren. Dus goeie tips hier
vrijdag 12 augustus 2011 om 15:55
vrijdag 12 augustus 2011 om 20:04
Even afgezien van de dramatische titel: ik vind juist dat je jezelf wel een compliment mag geven. Eigen bedrijf begonnen: oke, het is niet gelukt, maar je deed het toch maar en je hebt ervan geleerd. Onder andere dat je niet in je eentje wilt zitten. En misschien nog wel veel meer.
Je trekt je conclusies en je gaat verder; je solliciteert en mag bij twee bedrijven door naar de volgende ronde. Knap! Als je weer werkt in een bedrijf, heb je weer collega's.
Je ziet in dat geluk niet uit een man moet komen, maar dat je daar zelf voor moet zorgen. En dat inzicht alleen al is knap.
Kortom, ik zie allerlei positiefs, en dat zijn allemaal prestaties van jou zélf.
Ik denk dat je gewoon eens even heel goed voor jezelf moet gaan zorgen. Wat vond je vroeger leuk? Uitgebreid in bad, hardlopen, scrapbooken, lezen, met de hond lopen, ik noem maar wat? Wat iemand hier eerder zei: het nieuwe seizoen begint dadelijk weer. Begin gewoon met iets en je merkt vanzelf of je het leuk vindt. Zo niet: volgende. Kijk naar wat jou energie geeft. Succes!
Je trekt je conclusies en je gaat verder; je solliciteert en mag bij twee bedrijven door naar de volgende ronde. Knap! Als je weer werkt in een bedrijf, heb je weer collega's.
Je ziet in dat geluk niet uit een man moet komen, maar dat je daar zelf voor moet zorgen. En dat inzicht alleen al is knap.
Kortom, ik zie allerlei positiefs, en dat zijn allemaal prestaties van jou zélf.
Ik denk dat je gewoon eens even heel goed voor jezelf moet gaan zorgen. Wat vond je vroeger leuk? Uitgebreid in bad, hardlopen, scrapbooken, lezen, met de hond lopen, ik noem maar wat? Wat iemand hier eerder zei: het nieuwe seizoen begint dadelijk weer. Begin gewoon met iets en je merkt vanzelf of je het leuk vindt. Zo niet: volgende. Kijk naar wat jou energie geeft. Succes!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 14 augustus 2011 om 14:50
Bedankt voor alle lieve reacties. Ze geven mij echt een goed gevoel. Elmervrouw, je hebt ook gelijk en er zijn ook dingen waar ik zeker trots op kan zijn maar om de een of andere reden zie ik dat niet echt zo. Mislukken van bedrijf geeft ergens gevoel van falen, ook heb ik op 1punt na mijn master titel maar dat ene punt haal ik maar niet. Voelt als twee mislukkingen. Door de afgelopen twee jaar zijn mijn financiële reserves helemaal op en meer dan dat. Ik weet niet hoe ik volgende maand mijn rekeningen moet betalen. Ik weet dat dit uiteindelijk goed komt op den duur maar zo veel onzekerheid is niet fijn. Ik heb hele lieve familie, vrienden en thuis ook nog twee beestjes en daar word ik blij van. De afgelopen tijd heb ik mijzelf goed leren kennen maar ben ook tegelijkertijd het vertrouwen in mezelf kwijtgeraakt. In de zin van kan ik dat wel? Is iedereen niet veel beter in dat dan dat ik dat ben? Ik kan veel een beetje maar ben nergens heel goed in.
Denk dat vooral structuur heel belangrijk is ja, regelmaat en dat ik mij hier ook aan hou. Helaas heb ik hier heel veel moeite mee. Mensen zien mij altijd als vrijheid, blijheid. Als ik nieuwe mensen ontmoet is 1 van de eerste dingen die ze tegen mij zeggen bij jou staat Vrijheid voorop met de hoofdletter v. Dan denk ik van kom ik dan zo anders over dan dat ik ben? Terwijl ze mij ook altijd open eerlijk en oprecht vinden en dit ben ik ook.
Misschien klaag ik teveel en ben ik gewoon een verwend nest, een zeurend kind. Ik heb een huis, vrienden, familie, poezebeesten, ben gezond en toch voel ik mij leeg. Een omhulsel zonder inhoud.
Denk dat vooral structuur heel belangrijk is ja, regelmaat en dat ik mij hier ook aan hou. Helaas heb ik hier heel veel moeite mee. Mensen zien mij altijd als vrijheid, blijheid. Als ik nieuwe mensen ontmoet is 1 van de eerste dingen die ze tegen mij zeggen bij jou staat Vrijheid voorop met de hoofdletter v. Dan denk ik van kom ik dan zo anders over dan dat ik ben? Terwijl ze mij ook altijd open eerlijk en oprecht vinden en dit ben ik ook.
Misschien klaag ik teveel en ben ik gewoon een verwend nest, een zeurend kind. Ik heb een huis, vrienden, familie, poezebeesten, ben gezond en toch voel ik mij leeg. Een omhulsel zonder inhoud.
zondag 14 augustus 2011 om 20:34
Nou, die inhoud is er echt wel, alleen voel je daar volgens mij nu geen contact mee. Het maakt niet uit dat iedereen beter zou zijn in iets dan dan jij bent, het gaat erom wat jij ervan vindt. Of het bij jou past. Misschien waren het allemaal wel dingen die niet echt bij je pasten.
Daarom vroeg ik ook: wat vind jij leuk? Waar word je blij van? Wat geeft jou een goed gevoel (en dan bedoel ik niet alleen lieve reacties van anderen, maar iets wat je zelf doet). Dat zijn allemaal dingen die je dichterbij jezelf brengen.
Je hebt jezelf leren kennen zeg je. En je hebt ontdekt dat sommige dingen niet lukken, maar om dan meteen te concluderen dat je 'het dan niet kan' is een beetje te kort door de bocht. Focus op wat wél goed ging, op wat je hebt geleerd, op de ervaring die je hebt opgedaan. En bouw van daaruit verder.
Btw... huis, vrienden, familie, poezen, gezondheid zijn wel heel grote pluspunten die sommige anderen niet hebben.
Daarom vroeg ik ook: wat vind jij leuk? Waar word je blij van? Wat geeft jou een goed gevoel (en dan bedoel ik niet alleen lieve reacties van anderen, maar iets wat je zelf doet). Dat zijn allemaal dingen die je dichterbij jezelf brengen.
Je hebt jezelf leren kennen zeg je. En je hebt ontdekt dat sommige dingen niet lukken, maar om dan meteen te concluderen dat je 'het dan niet kan' is een beetje te kort door de bocht. Focus op wat wél goed ging, op wat je hebt geleerd, op de ervaring die je hebt opgedaan. En bouw van daaruit verder.
Btw... huis, vrienden, familie, poezen, gezondheid zijn wel heel grote pluspunten die sommige anderen niet hebben.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
