Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet
maandag 15 augustus 2011 om 20:34
Hallo dames,
Ik (24) ben voor een aantal maanden in Kenya geweest en waar mijn moeder zo bang voor was is gebeurd.. Ik ben daar een ontzettend leuke man (29) tegen gekomen waar ik verliefd op ben geworden en ik kan hem maar niet uit mijn hoofd zetten.
Op dit moment hebben we nog dagelijks contact via skype en we missen elkaar ontzettend. Het knaagt echt aan me dat het zo moeilijk is om elkaar te kunnen zien. Verschillende gedachten flitsen door mijn hoofd..
Ik heb gewoon het idee dat ik dit niet goed heb kunnen afsluiten en er weer naar toe moet om uit te zoeken wat mijn gevoel voor hem is. Natuurlijk begrijp ik wel dat mijn gevoel enorm versterkt wordt door het feit dat we gewoon niet 1, 2, 3 bij elkaar kunnen zijn.
Af en toe denk ik aan een toekomst met hem maar ik zou niet weten hoe. Voor hem is het vrijwel onmogelijk om naar Nederland te komen en ik weet niet of ik hier alles kan achter laten en naar Kenya wil vertrekken..
..... Zucht.. HELP!!
(Zijn er hier mensen met soortgelijke ervaringen??)
Ik (24) ben voor een aantal maanden in Kenya geweest en waar mijn moeder zo bang voor was is gebeurd.. Ik ben daar een ontzettend leuke man (29) tegen gekomen waar ik verliefd op ben geworden en ik kan hem maar niet uit mijn hoofd zetten.
Op dit moment hebben we nog dagelijks contact via skype en we missen elkaar ontzettend. Het knaagt echt aan me dat het zo moeilijk is om elkaar te kunnen zien. Verschillende gedachten flitsen door mijn hoofd..
Ik heb gewoon het idee dat ik dit niet goed heb kunnen afsluiten en er weer naar toe moet om uit te zoeken wat mijn gevoel voor hem is. Natuurlijk begrijp ik wel dat mijn gevoel enorm versterkt wordt door het feit dat we gewoon niet 1, 2, 3 bij elkaar kunnen zijn.
Af en toe denk ik aan een toekomst met hem maar ik zou niet weten hoe. Voor hem is het vrijwel onmogelijk om naar Nederland te komen en ik weet niet of ik hier alles kan achter laten en naar Kenya wil vertrekken..
..... Zucht.. HELP!!
(Zijn er hier mensen met soortgelijke ervaringen??)
maandag 15 augustus 2011 om 22:50
@VotesforLeo:
Dankje. Ik vind het wel even fijn om de ongezouten meningen van mensen te horen. In de meeste van de reacties die ik hier gekregen heb kon/kan ik mij ook wel vinden. Ik zou precies hetzelfde schrijven als dit topic van een ander was.
Het is alleen verrekte lastig als je er ineens zelf midden in zit. Als je zelf al die tijd met de persoon bent opgetrokken waar je stapelverliefd op bent geworden wat je eigenlijk wilde voorkomen omdat je natuurlijk nooit helemaal kunt weten wat iemands intenties zijn. Ik ben er echt niet blind ingesprongen. Zoals ik al zei ben ik een aantal maanden daar geweest en weet ik wel hoe het er aan toe gaat.. Ik heb ook met alle macht geprobeerd mijn gevoelens de baas te blijven.. Wat helaas niet gelukt is..
zucht...
Dankje. Ik vind het wel even fijn om de ongezouten meningen van mensen te horen. In de meeste van de reacties die ik hier gekregen heb kon/kan ik mij ook wel vinden. Ik zou precies hetzelfde schrijven als dit topic van een ander was.
Het is alleen verrekte lastig als je er ineens zelf midden in zit. Als je zelf al die tijd met de persoon bent opgetrokken waar je stapelverliefd op bent geworden wat je eigenlijk wilde voorkomen omdat je natuurlijk nooit helemaal kunt weten wat iemands intenties zijn. Ik ben er echt niet blind ingesprongen. Zoals ik al zei ben ik een aantal maanden daar geweest en weet ik wel hoe het er aan toe gaat.. Ik heb ook met alle macht geprobeerd mijn gevoelens de baas te blijven.. Wat helaas niet gelukt is..
zucht...
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:49
Gisteravond las ik heel snel dit topic. Ik reageer niet vaak maar kreeg dit toch niet uit m`n hoofd. Zes jaar geleden was ik dezelfde leeftijd als jou en op stage in een Afrikaans land. De jongen die ik leerde kennen had dezelfde leeftijd als jou vriend. Ik heb altijd gezegd "geen Afrikaan voor mij". Ik was toch niet gek? Zag hoe ze achter elk blank meisje aan zaten, maar toch … Over mijn relatie wil ik privé best open zijn, maar vanwege herkenning niets op internet schrijven. Heb je een mail adres waarop ik je kan mailen?
Maar over het algemeen: Ik neem (bijna) geen enkele mix koppel relatie serieus. Sorry, dit klinkt heel erg hard en ik weet het, ik zit er zelf middenin maar ik zie zo enorm veel voorbij komen. Van koppels met een oudere man en jong meisje of andersom. Je ziet veel koppels waarvan een van de twee vaak vreemd gaat (ik hoor veel verhalen!). En … kijk eens hoe snel de meeste vaak verloven, trouwen en / of een kind krijgen. Een leuk voorbeeldje: een tijd geleden stond ik op het vliegveld op klanten te wachten, staat daar een van de mannen die ik ken uit de stad waar ik woonde. Ik ben altijd one of the guys geweest, want maakte al snel duidelijk dat ik niets met ze moet (behalve dan die ene keer … ). Maar okay, die man staat met een roos, wachtend op z`n vriendin en tegen mij zeggend “mijn vader had 10 vrouwen, ik wil er 20”.
Je gevoel zou ik volgen, ga er eens kijken want als je echt wat voor hem voelt ga je misschien spijt krijgen. Maar kijk daarna inderdaad wel naar de whole picture. Wil je samen een toekomst en zo ja waar eventueel. Hoe zijn jullie ideeën daarover? Het kan namelijk goed gaan, maar makkelijk is het zeker niet. Je hebt heel wat dingen waar jullie mee moeten dealen.
Maar over het algemeen: Ik neem (bijna) geen enkele mix koppel relatie serieus. Sorry, dit klinkt heel erg hard en ik weet het, ik zit er zelf middenin maar ik zie zo enorm veel voorbij komen. Van koppels met een oudere man en jong meisje of andersom. Je ziet veel koppels waarvan een van de twee vaak vreemd gaat (ik hoor veel verhalen!). En … kijk eens hoe snel de meeste vaak verloven, trouwen en / of een kind krijgen. Een leuk voorbeeldje: een tijd geleden stond ik op het vliegveld op klanten te wachten, staat daar een van de mannen die ik ken uit de stad waar ik woonde. Ik ben altijd one of the guys geweest, want maakte al snel duidelijk dat ik niets met ze moet (behalve dan die ene keer … ). Maar okay, die man staat met een roos, wachtend op z`n vriendin en tegen mij zeggend “mijn vader had 10 vrouwen, ik wil er 20”.
Je gevoel zou ik volgen, ga er eens kijken want als je echt wat voor hem voelt ga je misschien spijt krijgen. Maar kijk daarna inderdaad wel naar de whole picture. Wil je samen een toekomst en zo ja waar eventueel. Hoe zijn jullie ideeën daarover? Het kan namelijk goed gaan, maar makkelijk is het zeker niet. Je hebt heel wat dingen waar jullie mee moeten dealen.
donderdag 18 augustus 2011 om 00:50
Yeps, hier ervaringsdeskundige. In dit geval niet Afrika, maar Zuid-Amerika.
Verliefd geworden tijdens reis en een paar maanden met vriendje samengeweest. Was toen al duidelijk dat het echt een relatie was, afscheid nemen was een drama. Half jaar in Nederland geweest om geld te verdienen en toen terug gegaan. In eerste instantie voor dik een half jaar, maar uiteindelijk definitief gebleven
Nu bijna twee jaar verder en zeker geen spijt van. Makkelijk is het zeker niet, maar de moeite waard wél. Vriend probeert me zoveel mogelijk thuis te laten voelen, maar het blijft een feit dat je soms gewoon ver weg van je ´thuis´ bent. Verdien nu mijn geld door eigen bedrijf, maar je hebt wel een spaarpotje nodig voor eerste periode.
Ik zou zeggen: als je klaar bent met studeren en geen kinderen hebt, waag het er gewoon op voor een bepaalde periode. Niet geschoten is altijd mis. Je kunt maar net die leuke uitzondering te pakken hebben
Mocht je meer details, tips oid willen, stuur me gerust een berichtje.
Verliefd geworden tijdens reis en een paar maanden met vriendje samengeweest. Was toen al duidelijk dat het echt een relatie was, afscheid nemen was een drama. Half jaar in Nederland geweest om geld te verdienen en toen terug gegaan. In eerste instantie voor dik een half jaar, maar uiteindelijk definitief gebleven
Nu bijna twee jaar verder en zeker geen spijt van. Makkelijk is het zeker niet, maar de moeite waard wél. Vriend probeert me zoveel mogelijk thuis te laten voelen, maar het blijft een feit dat je soms gewoon ver weg van je ´thuis´ bent. Verdien nu mijn geld door eigen bedrijf, maar je hebt wel een spaarpotje nodig voor eerste periode.
Ik zou zeggen: als je klaar bent met studeren en geen kinderen hebt, waag het er gewoon op voor een bepaalde periode. Niet geschoten is altijd mis. Je kunt maar net die leuke uitzondering te pakken hebben
Mocht je meer details, tips oid willen, stuur me gerust een berichtje.
donderdag 18 augustus 2011 om 01:23
quote:Ik ben er echt niet blind ingesprongen. Zoals ik al zei ben ik een aantal maanden daar geweest en weet ik wel hoe het er aan toe gaat.. .
Lotus, lees nu pas de andere reacties door en wil hier toch nog even apart op reageren. Na een paar maanden in een land te leven (als toerist/vrijwilliger/Europeaan) heb je echt geen flauw idee hoe het er aan toe gaat. Echt niet!
Ik woon hier nu twee jaar en ben hier daarvoor negen maanden als reiziger geweest en nu pas, nu ik de taal vrijwel vloeiend spreek, het nieuws kan volgen, midden in de dingen sta en ze niet alleen maar half zie gebeuren en vooral: nu ik een lokaal salaris verdien (ong. 100 euro per maand), begin ik de dingen pas te begrijpen en kan ik ze beter plaatsen.
Na een paar maanden weet je nog he-le-maal niks van een cultuur. Je vindt de dingen dan nog wel ´leuk´ of grappig, kan nog wel lachten om de gekke dingen omdat het je direct niet beinvloedt, maar als je zelf met de mensen moet werken en deels van ze afhankelijk bent, zijn die dingen soms ineens helemaal zo grappig niet meer.
Verder lijk je me een hele nuchtere dame en het is te prijzen dat je wat achtergrondinfo zoekt
Lotus, lees nu pas de andere reacties door en wil hier toch nog even apart op reageren. Na een paar maanden in een land te leven (als toerist/vrijwilliger/Europeaan) heb je echt geen flauw idee hoe het er aan toe gaat. Echt niet!
Ik woon hier nu twee jaar en ben hier daarvoor negen maanden als reiziger geweest en nu pas, nu ik de taal vrijwel vloeiend spreek, het nieuws kan volgen, midden in de dingen sta en ze niet alleen maar half zie gebeuren en vooral: nu ik een lokaal salaris verdien (ong. 100 euro per maand), begin ik de dingen pas te begrijpen en kan ik ze beter plaatsen.
Na een paar maanden weet je nog he-le-maal niks van een cultuur. Je vindt de dingen dan nog wel ´leuk´ of grappig, kan nog wel lachten om de gekke dingen omdat het je direct niet beinvloedt, maar als je zelf met de mensen moet werken en deels van ze afhankelijk bent, zijn die dingen soms ineens helemaal zo grappig niet meer.
Verder lijk je me een hele nuchtere dame en het is te prijzen dat je wat achtergrondinfo zoekt
donderdag 18 augustus 2011 om 15:32
@Llama:
Fijn om ook eens een verhaal te lezen waarbij het wel goed gaat/is gegaan. Ik vind het wel heel knap van je dat je daar definitief gebleven bent! Het lijkt me zo moeilijk om afscheid te nemen van mijn familie en vrienden!
Leuk dat je daar nu ook je eigen draai gevonden hebt. Ik snap heel goed dat als je daar heen gaat je in het begin gewoon geen inkomen hebt en dus zelf al wat gespaard moet hebben. Wat heb je daar voor bedrijf? Als ik zo brutaal mag zijn
Met: ik weet wel hoe het er daar aan toe gaat, bedoelde ik meer dat ik wel doorheb dat de meeste mannen achter blanke vrouwen aanzitten vanwege het geld en dat dat dus geen ware liefde is maar voor hun gewoon bussines. Daar bedoelde ik echt niet mee te zeggen dat ik het land op mijn duimpje ken en de bedriegers van ver af zie aankomen. Daarom post ik dit hier ook omdat ik de ervaringen van anderen graag wil lezen. In mijn achterhoofd blijft natuurlijk de kleine angst dat hij mij leuk vindt omdat ik blank ben... Maar aan de verhalen te lezen weet je het gewoon nooit...
Maar je bent er inmiddels dus al 2 jaar! Wow.. Zie je jezelf daar voor altijd blijven? Of toch met het idee van ik kom ooit wel weer terug naar Nederland.
Bedankt voor je reactie!
Fijn om ook eens een verhaal te lezen waarbij het wel goed gaat/is gegaan. Ik vind het wel heel knap van je dat je daar definitief gebleven bent! Het lijkt me zo moeilijk om afscheid te nemen van mijn familie en vrienden!
Leuk dat je daar nu ook je eigen draai gevonden hebt. Ik snap heel goed dat als je daar heen gaat je in het begin gewoon geen inkomen hebt en dus zelf al wat gespaard moet hebben. Wat heb je daar voor bedrijf? Als ik zo brutaal mag zijn
Met: ik weet wel hoe het er daar aan toe gaat, bedoelde ik meer dat ik wel doorheb dat de meeste mannen achter blanke vrouwen aanzitten vanwege het geld en dat dat dus geen ware liefde is maar voor hun gewoon bussines. Daar bedoelde ik echt niet mee te zeggen dat ik het land op mijn duimpje ken en de bedriegers van ver af zie aankomen. Daarom post ik dit hier ook omdat ik de ervaringen van anderen graag wil lezen. In mijn achterhoofd blijft natuurlijk de kleine angst dat hij mij leuk vindt omdat ik blank ben... Maar aan de verhalen te lezen weet je het gewoon nooit...
Maar je bent er inmiddels dus al 2 jaar! Wow.. Zie je jezelf daar voor altijd blijven? Of toch met het idee van ik kom ooit wel weer terug naar Nederland.
Bedankt voor je reactie!
woensdag 24 augustus 2011 om 17:35
Hai Lotus,
Zie u net pas je laatste vraag aan mij.
Nee, hij is nog nooit voor haar naar NL toegekomen en hij heeft daarvoor haar ook niet om geld gevraagd oid. Het leek ook gewoon heel mooi allemaal. Maar goed, ik wil ook even benadrukken dat ik naar aanleiding van je reacties kan lezen dat je een persoontje bent die weloverwogen haar keuzes maakt. En ik hoop in dezen dat je happy bent met welke keuze je ook gaat maken. Vlinders kunnen enorm met je aan de haal gaan..ik heb het zelf ook ondervonden en ben 10 jaar geleden verhuisd naar mijn toenmalige Mexicaanse liefde. Ik heb een leuke tijd gehad, totdat ik begon te merken dat hij een zwaar gokprobleem had waar hij niet uitkwam en ik hem niet bij kon helpen. Als klap op de vuurpijl familie omstandigheden in NL waarbij ik de knoop doorhakte terug te gaan. Maar..al met al toch 2 jaar een bijzondere ervaring geweest voor me.
Succes meis!
Zie u net pas je laatste vraag aan mij.
Nee, hij is nog nooit voor haar naar NL toegekomen en hij heeft daarvoor haar ook niet om geld gevraagd oid. Het leek ook gewoon heel mooi allemaal. Maar goed, ik wil ook even benadrukken dat ik naar aanleiding van je reacties kan lezen dat je een persoontje bent die weloverwogen haar keuzes maakt. En ik hoop in dezen dat je happy bent met welke keuze je ook gaat maken. Vlinders kunnen enorm met je aan de haal gaan..ik heb het zelf ook ondervonden en ben 10 jaar geleden verhuisd naar mijn toenmalige Mexicaanse liefde. Ik heb een leuke tijd gehad, totdat ik begon te merken dat hij een zwaar gokprobleem had waar hij niet uitkwam en ik hem niet bij kon helpen. Als klap op de vuurpijl familie omstandigheden in NL waarbij ik de knoop doorhakte terug te gaan. Maar..al met al toch 2 jaar een bijzondere ervaring geweest voor me.
Succes meis!
