Gezondheid
alle pijlers
Vraag over fybromyalgie
woensdag 17 augustus 2011 om 16:18
In mijn omgeving heb ik veel vrouwen met fybromyalgie. Een stuk of 6 collega's, 1 zus die officieel de diagnose heeft en 1 zus die de symptomen heeft en nu in de molen zit.
Al die vrouwen hebben een paar dingen gemeen: hun leeftijd (45+), ze zitten in de overgang, hebben flink overgewicht.
Omdat zus 2 nu ook die symptomen heeft en mijn moeder gewrichtsklachten heeft (artrose) maak ik me een beetje zorgen om mezelf. Vooral wat betreft dat gewicht. Mijn zussen zijn beiden veel te dik en doen niets aan extra lichaamsbeweging. Idem met mijn collega's.
Van mijn zussen en 1 collega weet ik dat ze hun leven al veel te zwaar zijn en niet sporten. Ook zijn ze (net als ik) echte Bourgondiërs. Lekker en veel eten, wijntje, snoepen.
Ik ben 42, heb ook overgewicht, denk dat ik zo'n 15 a 20 kilo te zwaar ben. Ik sport wel , 2 tot 3 uur per week. Ben ook gek op lekker eten en een wijntje. Al eet ik wel zoveel mogelijk gezond en vers en had ik laatst al besloten om de drank voorlopig te laten staan.
Heb een beetje gegoogeld en vond wel wat over de relatie tussen fybromyalgie en overgewicht / eten / bewegen.
Voor mij genoeg om het als een soort "zwaard van Damocles" te zien en weer een reden te hebben om nog gezonder te gaan leven en vooral weer meer te gaan sporten.
Ik weet dat fybromyalgie een aandoening is waar veel over te doen is, waarvan gezegd wordt dat ie niet bestaat etc. Ik weet ook dat er in de medische wereld steeds meer erkenning voor is en dat er veel onderzoeken naar worden gedaan. Mijn zus en een paar collega's volgen programma's via het ziekenhuis.
Ik wil ook geen oordeel geven en zeggen 'te dik dus eigen schuld'. Ik ben wel benieuwd naar ervaringen, meningen, onderzoeken etc over de relatie tussen fybromyalgie / eten / gewicht / overgang. En komt het vaker voor dat binnen 1 familie meer mensen het hebben?
Al die vrouwen hebben een paar dingen gemeen: hun leeftijd (45+), ze zitten in de overgang, hebben flink overgewicht.
Omdat zus 2 nu ook die symptomen heeft en mijn moeder gewrichtsklachten heeft (artrose) maak ik me een beetje zorgen om mezelf. Vooral wat betreft dat gewicht. Mijn zussen zijn beiden veel te dik en doen niets aan extra lichaamsbeweging. Idem met mijn collega's.
Van mijn zussen en 1 collega weet ik dat ze hun leven al veel te zwaar zijn en niet sporten. Ook zijn ze (net als ik) echte Bourgondiërs. Lekker en veel eten, wijntje, snoepen.
Ik ben 42, heb ook overgewicht, denk dat ik zo'n 15 a 20 kilo te zwaar ben. Ik sport wel , 2 tot 3 uur per week. Ben ook gek op lekker eten en een wijntje. Al eet ik wel zoveel mogelijk gezond en vers en had ik laatst al besloten om de drank voorlopig te laten staan.
Heb een beetje gegoogeld en vond wel wat over de relatie tussen fybromyalgie en overgewicht / eten / bewegen.
Voor mij genoeg om het als een soort "zwaard van Damocles" te zien en weer een reden te hebben om nog gezonder te gaan leven en vooral weer meer te gaan sporten.
Ik weet dat fybromyalgie een aandoening is waar veel over te doen is, waarvan gezegd wordt dat ie niet bestaat etc. Ik weet ook dat er in de medische wereld steeds meer erkenning voor is en dat er veel onderzoeken naar worden gedaan. Mijn zus en een paar collega's volgen programma's via het ziekenhuis.
Ik wil ook geen oordeel geven en zeggen 'te dik dus eigen schuld'. Ik ben wel benieuwd naar ervaringen, meningen, onderzoeken etc over de relatie tussen fybromyalgie / eten / gewicht / overgang. En komt het vaker voor dat binnen 1 familie meer mensen het hebben?
woensdag 17 augustus 2011 om 16:23
Misschien je vraag stellen op het topic dat al loopt over fibromyalgie? Heb zelf trouwens ook fibro, maar eerder ondergewicht, dus die vlieger gaat voor mij niet op.
Edit: en over familie: de stand van onderzoek is nu dat fibromyalgie niet erfelijk is. De dingen die fibromyalgie triggeren zouden dat natuurlijk wel kunnen zijn. Ik weet niet of overgewicht daar één van is.
Edit: en over familie: de stand van onderzoek is nu dat fibromyalgie niet erfelijk is. De dingen die fibromyalgie triggeren zouden dat natuurlijk wel kunnen zijn. Ik weet niet of overgewicht daar één van is.
woensdag 17 augustus 2011 om 16:40
woensdag 17 augustus 2011 om 17:17
Ik voldoe aan een groot aantal van de 'kenmerken' van fibromyalgie helaas, en heb een heleboel tijd met pijn doorgebracht en in ziekenhuis doorgebracht voordat werd geconcludeerd dat ik waarschijnlijk aan een onduidelijke en hevig bediscussieerde aandoening lijd. Ik hoopte dat er mijn gang door de molen tot gevolg zou hebben dat er iets concreets gevonden werd, iets waar ik makkelijk iets aan zou kunnen doen zodat de pijn zou verdwijnen. Het werd een soort 'uitsluitdiagnose' fibromyalgie, erg frustrerend.
Ik ben overigens 30 en heb een BMI van 20. Anyway, ik ben nu bezig om van alles te proberen om van de pijn af te komen. Wat voor een ander werkt weet ik niet, maar ik weet dat voor mij de volgende dingen pijnverergerend werken:
- piekeren en stress
- te weinig lichaamsbeweging
- slecht eten en een algemeen gevoel van ongezondheid
- en vooral: praten over de pijn.
Ik denk dat het voor meer mensen goed kan zijn om er minder over te praten en zo goed mogelijk voor jezelf te zorgen. Niet de pijn negeren, maar proberen om het actief te verlichten ipv er in te 'zwelgen'. Voor mij is dat gezond eten, genoeg slaap, problemen bij de hoorns pakken en niet 'wegstoppen' en andere best wel voor de hand liggende dingen.
Ik ben overigens 30 en heb een BMI van 20. Anyway, ik ben nu bezig om van alles te proberen om van de pijn af te komen. Wat voor een ander werkt weet ik niet, maar ik weet dat voor mij de volgende dingen pijnverergerend werken:
- piekeren en stress
- te weinig lichaamsbeweging
- slecht eten en een algemeen gevoel van ongezondheid
- en vooral: praten over de pijn.
Ik denk dat het voor meer mensen goed kan zijn om er minder over te praten en zo goed mogelijk voor jezelf te zorgen. Niet de pijn negeren, maar proberen om het actief te verlichten ipv er in te 'zwelgen'. Voor mij is dat gezond eten, genoeg slaap, problemen bij de hoorns pakken en niet 'wegstoppen' en andere best wel voor de hand liggende dingen.
woensdag 17 augustus 2011 om 17:42
Mijn oma, moeder en ik hebben het allebei. Ik met ong. 30kg overgewicht (overigens had ik dat niet toen de diagnose gesteld werd, maar kwam er nóg een kwaal bij), mijn moeder is een maatje 34, en mijn oma ook zonder overgewicht.
Wel geloof ik dat slecht eten je klachten verergeren. Vooral die dodelijke vermoeidheid kan ik vaak stroken met mijn eetpatroon van de laatste week/weken.
Wat Mlle_j zegt ook trouwens. Actief proberen te verlichten. Zwelgen is af en toe ook goed (anders ga je onbewust over in de negeer-stand, is mijn ervaring), maar niet te lang, en niet te vaak.
Over erfelijkheid; officieel schijnt het niet erfelijk te zijn. Wel hebben FM-patienten bijna allemaal hetzelfde profiel qua karakter. En ja, dat karakter is nou eenmaal wel iets wat je door kunt geven als ouder....
TO, heb je op dit moment klachten die de richting van FM op zouden kunnen gaan? Ik weet, dat zijn veel verschillende dingen, maar heb je vermoedens?
Wel geloof ik dat slecht eten je klachten verergeren. Vooral die dodelijke vermoeidheid kan ik vaak stroken met mijn eetpatroon van de laatste week/weken.
Wat Mlle_j zegt ook trouwens. Actief proberen te verlichten. Zwelgen is af en toe ook goed (anders ga je onbewust over in de negeer-stand, is mijn ervaring), maar niet te lang, en niet te vaak.
Over erfelijkheid; officieel schijnt het niet erfelijk te zijn. Wel hebben FM-patienten bijna allemaal hetzelfde profiel qua karakter. En ja, dat karakter is nou eenmaal wel iets wat je door kunt geven als ouder....
TO, heb je op dit moment klachten die de richting van FM op zouden kunnen gaan? Ik weet, dat zijn veel verschillende dingen, maar heb je vermoedens?
woensdag 17 augustus 2011 om 18:03
quote:rosanna08 schreef op 17 augustus 2011 @ 17:14:
ik heb ook een aantal mensen met fibromyalgie in mijn omgeving en die hebben geen van allen overgewicht. Lijkt mij dat er geen verband tussen zit hier idem.
ik heb ook een aantal mensen met fibromyalgie in mijn omgeving en die hebben geen van allen overgewicht. Lijkt mij dat er geen verband tussen zit hier idem.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
woensdag 17 augustus 2011 om 18:17
quote:Mlle_j schreef op 17 augustus 2011 @ 17:17:
Ik voldoe aan een groot aantal van de 'kenmerken' van fibromyalgie helaas, en heb een heleboel tijd met pijn doorgebracht en in ziekenhuis doorgebracht voordat werd geconcludeerd dat ik waarschijnlijk aan een onduidelijke en hevig bediscussieerde aandoening lijd. Ik hoopte dat er mijn gang door de molen tot gevolg zou hebben dat er iets concreets gevonden werd, iets waar ik makkelijk iets aan zou kunnen doen zodat de pijn zou verdwijnen. Het werd een soort 'uitsluitdiagnose' fibromyalgie, erg frustrerend.
Ik ben overigens 30 en heb een BMI van 20. Anyway, ik ben nu bezig om van alles te proberen om van de pijn af te komen. Wat voor een ander werkt weet ik niet, maar ik weet dat voor mij de volgende dingen pijnverergerend werken:
- piekeren en stress
- te weinig lichaamsbeweging
- slecht eten en een algemeen gevoel van ongezondheid
- en vooral: praten over de pijn.
Ik denk dat het voor meer mensen goed kan zijn om er minder over te praten en zo goed mogelijk voor jezelf te zorgen. Niet de pijn negeren, maar proberen om het actief te verlichten ipv er in te 'zwelgen'. Voor mij is dat gezond eten, genoeg slaap, problemen bij de hoorns pakken en niet 'wegstoppen' en andere best wel voor de hand liggende dingen.
Zouden mijn woorden kunnen zijn.
Ook 30, een BMI van 21 en al aantal jaren diagnose FM, en ook mijn moeder heeft de diagnose.
Maar wat ik wou zeggen is dat ik er precies zo insta als hierboven geschreven.
(en 1 dag in de maand/ 2 maanden hou ik een baal, klaag, zeurdag)
Ik voldoe aan een groot aantal van de 'kenmerken' van fibromyalgie helaas, en heb een heleboel tijd met pijn doorgebracht en in ziekenhuis doorgebracht voordat werd geconcludeerd dat ik waarschijnlijk aan een onduidelijke en hevig bediscussieerde aandoening lijd. Ik hoopte dat er mijn gang door de molen tot gevolg zou hebben dat er iets concreets gevonden werd, iets waar ik makkelijk iets aan zou kunnen doen zodat de pijn zou verdwijnen. Het werd een soort 'uitsluitdiagnose' fibromyalgie, erg frustrerend.
Ik ben overigens 30 en heb een BMI van 20. Anyway, ik ben nu bezig om van alles te proberen om van de pijn af te komen. Wat voor een ander werkt weet ik niet, maar ik weet dat voor mij de volgende dingen pijnverergerend werken:
- piekeren en stress
- te weinig lichaamsbeweging
- slecht eten en een algemeen gevoel van ongezondheid
- en vooral: praten over de pijn.
Ik denk dat het voor meer mensen goed kan zijn om er minder over te praten en zo goed mogelijk voor jezelf te zorgen. Niet de pijn negeren, maar proberen om het actief te verlichten ipv er in te 'zwelgen'. Voor mij is dat gezond eten, genoeg slaap, problemen bij de hoorns pakken en niet 'wegstoppen' en andere best wel voor de hand liggende dingen.
Zouden mijn woorden kunnen zijn.
Ook 30, een BMI van 21 en al aantal jaren diagnose FM, en ook mijn moeder heeft de diagnose.
Maar wat ik wou zeggen is dat ik er precies zo insta als hierboven geschreven.
(en 1 dag in de maand/ 2 maanden hou ik een baal, klaag, zeurdag)
woensdag 17 augustus 2011 om 18:27
TO,
Natuurlijk verergert overgewicht je klachten. Probeer je kilo's eens te zien als pakken suiker die je meezeult. Me dunkt dat je sneller moe bent, gewrichts- en spierpijn hebt!
Maar de oorzaak van FM is nog nergens aangetoond, dus ook overgewicht is geen oorzaak.
Het meest recente onderzoek dat ik heb gelezen, gaf aan dat FM-ers juist een soort van vervormde bloedplaatjes hebben, waardoor je zuurstof niet goed aankomt bij de cellen, met pijn als gevolg.
Natuurlijk verergert overgewicht je klachten. Probeer je kilo's eens te zien als pakken suiker die je meezeult. Me dunkt dat je sneller moe bent, gewrichts- en spierpijn hebt!
Maar de oorzaak van FM is nog nergens aangetoond, dus ook overgewicht is geen oorzaak.
Het meest recente onderzoek dat ik heb gelezen, gaf aan dat FM-ers juist een soort van vervormde bloedplaatjes hebben, waardoor je zuurstof niet goed aankomt bij de cellen, met pijn als gevolg.
woensdag 17 augustus 2011 om 20:53
Zou het ook kunnen zijn dat mensen met FM minder gaan bewegen door de pijn en hierdoor in gewicht toenemen? Ik zie het soms ook als een soort van viseuse cirkel: pijn->minder bewegen-> depressie -> eten -> aankomen -> meer pijn ->etc.
Het is dan een beetje een kip en een ei verhaal.
Het is dan een beetje een kip en een ei verhaal.
Optimist tot in de kist!
donderdag 18 augustus 2011 om 17:56
vrijdag 19 augustus 2011 om 09:59
quote:jansenenjanssens schreef op 17 augustus 2011 @ 16:46:
Lijkt me toch duidelijk, ik vraag naar ervaringen. Mag ik dan niet zeggen dat ik snap dat eea niet altijd opgaat? Dat wist ik niet.Huh? Ik zeg toch niet dat je niet mag zeggen dat eea niet altijd opgaat? Ik mag toch wel vragen wat je dan wilt weten?Ik snap je vraag dan niet, of mag ik dat niet vragen?
Lijkt me toch duidelijk, ik vraag naar ervaringen. Mag ik dan niet zeggen dat ik snap dat eea niet altijd opgaat? Dat wist ik niet.Huh? Ik zeg toch niet dat je niet mag zeggen dat eea niet altijd opgaat? Ik mag toch wel vragen wat je dan wilt weten?Ik snap je vraag dan niet, of mag ik dat niet vragen?
vrijdag 19 augustus 2011 om 13:54
Sja, mijn verhaal;
ik heb pijn sinds m'n 12e. Wel redelijk actief leven gehad. In horeca gewerkt van m'n 20-24e ofzo. Toen veel bewogen, ook veel pijn gehad en eigenlijk m'n lichaam niet zo goed verzorgd.
overgewicht sinds zwangerschappen.
10 jr terug met meer bewegen (door pijn en zwangerschappen steeds minder gaan doen) en radicaal gezonder te eten in 2,5 jaar tijd 20 kg afgevallen naar gezond gewicht. 5 jaar terug gaan hardlopen en doordat pijn terug bleef komen, maar eens naar het ziekenhuis gegaan. Diagnose gekregen toen ik dus geen overgewicht en goede conditie had.
Inmiddels wel weer overgewicht./ Toch eet ik gezond en beweeg ik meer dan gemiddeld persoon zonder FM is me vaak gezegd. Dat is, in de weken dat ik dat volhoud.
Ik weet dat ik met gezond eten en bewegen minder last heb, maar vraag me nog steeds af of ik doordat ik last krijg juist meer minder ga bewegen en ga 'troost'eten, of dat ik meer last krijg door eerst minder te gaan bewegen en ongezonder te eten (meer snoepen, meestal)
Met 20 kg minder had ik denk ik wel minder pijn. Voelde me sowieso beter.
ik heb pijn sinds m'n 12e. Wel redelijk actief leven gehad. In horeca gewerkt van m'n 20-24e ofzo. Toen veel bewogen, ook veel pijn gehad en eigenlijk m'n lichaam niet zo goed verzorgd.
overgewicht sinds zwangerschappen.
10 jr terug met meer bewegen (door pijn en zwangerschappen steeds minder gaan doen) en radicaal gezonder te eten in 2,5 jaar tijd 20 kg afgevallen naar gezond gewicht. 5 jaar terug gaan hardlopen en doordat pijn terug bleef komen, maar eens naar het ziekenhuis gegaan. Diagnose gekregen toen ik dus geen overgewicht en goede conditie had.
Inmiddels wel weer overgewicht./ Toch eet ik gezond en beweeg ik meer dan gemiddeld persoon zonder FM is me vaak gezegd. Dat is, in de weken dat ik dat volhoud.
Ik weet dat ik met gezond eten en bewegen minder last heb, maar vraag me nog steeds af of ik doordat ik last krijg juist meer minder ga bewegen en ga 'troost'eten, of dat ik meer last krijg door eerst minder te gaan bewegen en ongezonder te eten (meer snoepen, meestal)
Met 20 kg minder had ik denk ik wel minder pijn. Voelde me sowieso beter.
Later is nu
vrijdag 19 augustus 2011 om 14:38
Een reumatoloog die zich heel erg met FM en voeding bezig houdt is dokter Tisscher. Op zijn website staan wel een aantal interessante overwegingen/rapporten. Mijn moeder is tig jaar geleden bij hem geweest, en heeft een 'suikerloos' (voor zover dat kan natuurlijk) dieet gevolgd. Ze kon het uiteindelijk niet volhouden, maar vertelde me laatst wel dat ze in die periode heel veel minder pijn had.
vrijdag 19 augustus 2011 om 17:34
Quoten lukt even niet maar hardlopen doe ik niet. Fysiek te belastend. Wel doe ik pump, combat, balance, xco, rpm, cardio, krachttraining en boksen. Uiteraard niet allemaal wekelijks en het merendeel aangepast aan mijn mogelijkheden maar ik doe het wél. Het vergt alleen wel geduld en discipline om dit allemaal binnen mijn eigen grenzen te doen, wetende dat die grens altijd ergens anders ligt.
zaterdag 20 augustus 2011 om 15:17
Voor m'n diagnose liep ik hard. Haalde tot 5 km! Ik wil dat dolgraag weer, maar zal eerst af moeten vallen. Dit jaar heb ik al weer wat getraind, bij fysio op loopband, maar ging in diezelfde periode ook weer op de fiets naar het werk (8 km) dat was dubbelop, natuurlijk, dus kwam ik helaas niet ver.
Maar het voelde zó lekker, dat hardlopen, ik wil het weer!
Maar het voelde zó lekker, dat hardlopen, ik wil het weer!
Later is nu
