Relaties
alle pijlers
Labels
vrijdag 19 augustus 2011 om 21:33
Mede viva'ers,
Ik zie hier, (al heel lang), het ene exen-topic na het andere geopend worden. Niks mis mee, maar het gelabel, waar komt dat vandaan?
Je word er mee doodgegooid onderhand.
Voor de een is het verwerken, de ander zit er nog in.
Ik zie alleen bijna nooit, dat iemand ook echt een diagnose heeft gekregen. Maar door huidige verdrietige ex (man of vrouw), word "gelabelt", narcistisch,borderliner, adhd en nog vele andere varianten.
Ben ik de enige die me hieraan irriteerd?
Hoe denken jullie hierover?
Wanneer geeft het iemand het recht om iemand anders een label te geven volgens eigen visie, zonder professionele diagnose?
Ik zie hier, (al heel lang), het ene exen-topic na het andere geopend worden. Niks mis mee, maar het gelabel, waar komt dat vandaan?
Je word er mee doodgegooid onderhand.
Voor de een is het verwerken, de ander zit er nog in.
Ik zie alleen bijna nooit, dat iemand ook echt een diagnose heeft gekregen. Maar door huidige verdrietige ex (man of vrouw), word "gelabelt", narcistisch,borderliner, adhd en nog vele andere varianten.
Ben ik de enige die me hieraan irriteerd?
Hoe denken jullie hierover?
Wanneer geeft het iemand het recht om iemand anders een label te geven volgens eigen visie, zonder professionele diagnose?
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:24
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:26
quote:evelynsalt schreef op 19 augustus 2011 @ 22:21:
Dan kunnen ze hun borst straks natmaken. Als ze nu niet met die jongen aan de gang gaan, dan wordt hij in de puberteit onhandelbaar. Niet dat dat jouw probleem is . Onze zoon (7) heeft ook pdd nos, maar met hem gaat het juist heel goed.Nee dat is inderdaad mijn probleem niet. Hoe ging de diagnose met jou zoontje? Ik bedoel, werd die door leraar alleen gesteld als aanname?
Dan kunnen ze hun borst straks natmaken. Als ze nu niet met die jongen aan de gang gaan, dan wordt hij in de puberteit onhandelbaar. Niet dat dat jouw probleem is . Onze zoon (7) heeft ook pdd nos, maar met hem gaat het juist heel goed.Nee dat is inderdaad mijn probleem niet. Hoe ging de diagnose met jou zoontje? Ik bedoel, werd die door leraar alleen gesteld als aanname?
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:29
"evelynsalt, 77 seconden geleden
Wat een volslagen onzin Mali30. Een label is juist goed mits gediagnosticeerd door een psych"
Zo doe eens even wat subtieler, mag een mens een mening hebben!
Het is beperkend, want je bent dit en je blijft dit, dikke punt! Vaste stramien van pillen of therapie. Terwijl niet elke borderliner, of manisch depressieve of vul maar in hetzelfde is. En dus ook niet hetzelfde nodig hebben. Want naast het label, zijn het ook gewoon mensen!
Wat een volslagen onzin Mali30. Een label is juist goed mits gediagnosticeerd door een psych"
Zo doe eens even wat subtieler, mag een mens een mening hebben!
Het is beperkend, want je bent dit en je blijft dit, dikke punt! Vaste stramien van pillen of therapie. Terwijl niet elke borderliner, of manisch depressieve of vul maar in hetzelfde is. En dus ook niet hetzelfde nodig hebben. Want naast het label, zijn het ook gewoon mensen!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:35
quote:MonaTwist schreef op 19 augustus 2011 @ 22:26:
[...]
Nee dat is inderdaad mijn probleem niet. Hoe ging de diagnose met jou zoontje? Ik bedoel, werd die door leraar alleen gesteld als aanname?Bij ons ging het wat anders 4 jaar lang hadden we geen onvertogen woord over het gedrag van onze zoon gehoord. Consultatieburo was tevreden en op het kdv deed hij het ook goed. Tot hij naar de basisschool ging. Bij het eerste de beste tien minutengesprek wat wij als ouders hadden kregen we te horen dat onze zoon 'afwijkend gedrag vertoonde wat niet bij zijn leeftijd zou horen', zonder enige vorm van onderbouwing. Ik raakte daar dusdanig van in opstand dat we uiteindelijk zelf een pscyhologenburo hebben ingeschakeld om hem te laten testen, maar juist met de insteek dat er niks aan de hand was. Ik had dan een rapport van een prof, waarin stond dat er niks aan de hand was, en kon daarmee de juffen om de oren slaan. Hij was toen 5. Uiteindelijk bleek er wel wat aan de hand te zijn. Destijds werd het vermoeden van het syndroom van asperger uitgesproken, maar omdat hij nog zo jong was, durfde de orthopedagoog niet te diagnosticeren. In het rapport wat we toen hadden was het dus slechts een vermoeden. Dit jaar is hij dus weer getest en daar kwam dus PDD NOS uit. Ditmaal is hij wel gediagnocisteerd omdat hij teveel afweek van de norm (wat dat dan precies is weet ik ook niet). Dit rapport is drie jaar geldig en als hij 10 is wordt hij weer getest. Tja, en toen we dat wisten zijn we daarmee verder gegaan. Inmiddels heeft hij een sociale vaardigheidstraining achter de rug, die hem heel goed heeft gedaan. Ik krijg regelmatig opmerkingen dat het zo'n leuk joch is zegt iedere moeder over haar kind, maar voor mij is dit wel een bevestiging dat we het goed doen. Volgend jaar krijgt hij in groep 4 een vervolg op de sociale vaardigheidstraining, hij zit op scouting en hij gaat op judo om zijn energie kwijt te raken. En hij krijgt visolie capsules. Het is niet wetenschappelijk bewezen dat die werken, maar de juf in groep 3 merkte wel een verbetering in zijn concentratie, dus blijkbaar doet het toch wel wat met hem.
[...]
Nee dat is inderdaad mijn probleem niet. Hoe ging de diagnose met jou zoontje? Ik bedoel, werd die door leraar alleen gesteld als aanname?Bij ons ging het wat anders 4 jaar lang hadden we geen onvertogen woord over het gedrag van onze zoon gehoord. Consultatieburo was tevreden en op het kdv deed hij het ook goed. Tot hij naar de basisschool ging. Bij het eerste de beste tien minutengesprek wat wij als ouders hadden kregen we te horen dat onze zoon 'afwijkend gedrag vertoonde wat niet bij zijn leeftijd zou horen', zonder enige vorm van onderbouwing. Ik raakte daar dusdanig van in opstand dat we uiteindelijk zelf een pscyhologenburo hebben ingeschakeld om hem te laten testen, maar juist met de insteek dat er niks aan de hand was. Ik had dan een rapport van een prof, waarin stond dat er niks aan de hand was, en kon daarmee de juffen om de oren slaan. Hij was toen 5. Uiteindelijk bleek er wel wat aan de hand te zijn. Destijds werd het vermoeden van het syndroom van asperger uitgesproken, maar omdat hij nog zo jong was, durfde de orthopedagoog niet te diagnosticeren. In het rapport wat we toen hadden was het dus slechts een vermoeden. Dit jaar is hij dus weer getest en daar kwam dus PDD NOS uit. Ditmaal is hij wel gediagnocisteerd omdat hij teveel afweek van de norm (wat dat dan precies is weet ik ook niet). Dit rapport is drie jaar geldig en als hij 10 is wordt hij weer getest. Tja, en toen we dat wisten zijn we daarmee verder gegaan. Inmiddels heeft hij een sociale vaardigheidstraining achter de rug, die hem heel goed heeft gedaan. Ik krijg regelmatig opmerkingen dat het zo'n leuk joch is zegt iedere moeder over haar kind, maar voor mij is dit wel een bevestiging dat we het goed doen. Volgend jaar krijgt hij in groep 4 een vervolg op de sociale vaardigheidstraining, hij zit op scouting en hij gaat op judo om zijn energie kwijt te raken. En hij krijgt visolie capsules. Het is niet wetenschappelijk bewezen dat die werken, maar de juf in groep 3 merkte wel een verbetering in zijn concentratie, dus blijkbaar doet het toch wel wat met hem.
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:37
quote:fossiel schreef op 19 augustus 2011 @ 22:20:
Ik heb borderline en het voelt nogal lullig om de opmerkingen bij sommige topics te lezen. Niet alleen op dit forum overigens.
Dan lees ik een verhaal over een gemene onbetrouwbare vriendin en dan staat er onder:
Je vriendin klinkt als een borderliner, Run Forrest Run. OF Wat bitch, misschien heeft ze wel borderline.
Vanwege dit soort opmerkingen heb ik mijn omgeving niet verteld heb dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb.
Mee eens, als mede-borderliner. Mijn omgeving weet het wel, maar die staan dan ook open voor wat ik zelf te zeggen heb.
Ik heb ook het idee dat mensen vaak nauwelijks weten wat (bijv.) borderline inhoudt, want veel van de gedragingen waarover 'borderline!' wordt geroepen passen helemaal niet bij deze stoornis. Het lijkt wel alsof iedereen dan spontaan een diploma psychologie heeft behaald.
Ik probeer het dan ook maar niet te lezen
Ik heb borderline en het voelt nogal lullig om de opmerkingen bij sommige topics te lezen. Niet alleen op dit forum overigens.
Dan lees ik een verhaal over een gemene onbetrouwbare vriendin en dan staat er onder:
Je vriendin klinkt als een borderliner, Run Forrest Run. OF Wat bitch, misschien heeft ze wel borderline.
Vanwege dit soort opmerkingen heb ik mijn omgeving niet verteld heb dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb.
Mee eens, als mede-borderliner. Mijn omgeving weet het wel, maar die staan dan ook open voor wat ik zelf te zeggen heb.
Ik heb ook het idee dat mensen vaak nauwelijks weten wat (bijv.) borderline inhoudt, want veel van de gedragingen waarover 'borderline!' wordt geroepen passen helemaal niet bij deze stoornis. Het lijkt wel alsof iedereen dan spontaan een diploma psychologie heeft behaald.
Ik probeer het dan ook maar niet te lezen
Time spent with a cat is never wasted
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:37
ik heb me goed ingelezen in al die stempeltjes, omdat mijn zoon heel moeilijk is.
noem mijn man wel eens een autist (niet dat hij dat is maar er wel trekken van heeft), omdat hij niet van zijn patroon af kan wijken, nu kan ik er soms om lachen.
maar 15 jaar lang vond ik gewoon dat hij een egoist was. en altijd eerst zijn ding ging doen voordat hij bv een kind in bad deed.
ik ben een adhd type, nu bespreken we elkaars beperkingen, en hoe op te lossen.
dit werkt heel goed.
wil nog niet zeggen dat wij het hebben maar we hebben er trekjes van.
noem mijn man wel eens een autist (niet dat hij dat is maar er wel trekken van heeft), omdat hij niet van zijn patroon af kan wijken, nu kan ik er soms om lachen.
maar 15 jaar lang vond ik gewoon dat hij een egoist was. en altijd eerst zijn ding ging doen voordat hij bv een kind in bad deed.
ik ben een adhd type, nu bespreken we elkaars beperkingen, en hoe op te lossen.
dit werkt heel goed.
wil nog niet zeggen dat wij het hebben maar we hebben er trekjes van.
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:37
quote:mali30 schreef op 19 augustus 2011 @ 22:29:
"evelynsalt, 77 seconden geleden
Wat een volslagen onzin Mali30. Een label is juist goed mits gediagnosticeerd door een psych"
Zo doe eens even wat subtieler, mag een mens een mening hebben!
Het is beperkend, want je bent dit en je blijft dit, dikke punt! Vaste stramien van pillen of therapie. Terwijl niet elke borderliner, of manisch depressieve of vul maar in hetzelfde is. En dus ook niet hetzelfde nodig hebben. Want naast het label, zijn het ook gewoon mensen!Je méént het........
"evelynsalt, 77 seconden geleden
Wat een volslagen onzin Mali30. Een label is juist goed mits gediagnosticeerd door een psych"
Zo doe eens even wat subtieler, mag een mens een mening hebben!
Het is beperkend, want je bent dit en je blijft dit, dikke punt! Vaste stramien van pillen of therapie. Terwijl niet elke borderliner, of manisch depressieve of vul maar in hetzelfde is. En dus ook niet hetzelfde nodig hebben. Want naast het label, zijn het ook gewoon mensen!Je méént het........
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:47
Dank je Nelletje. Dat is ook mijn punt richting Monatwist voor wat betreft haar voormalige stiefzoon. Als je als ouders weet dat er iets met je kind aan de hand is, wat dat dan ook maar mag zijn, dan moet je daar wel naar gaan handelen vind ik. Wat ik van haar ex lees, is dat het nou niet bepaald een toegewijde vader is, die het beste voor zijn zoon wil. De echte moeder kan blijkbaar ook niet voor hem zorgen dus alles komt op stiefmoeder neer. Niet echt een stabiele situatie voor een kind waar iets mee aan de hand is en daar hebben ze juist behoefte aan. Structuur en veiligheid. En die is er niet als paps 60 uur werkt en mams er ook niet kan zijn.
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:53
Het geeft mensen een gevoel van macht.
Het verbaast me dat mensen meestal vinden dat culturele integratie van twee kanten moet komen (behalve als het echt een rotcultuur is), maar bij "neurologische" aanpassing ligt de bal wel al-tijd bij de minderheid.
Dus als je iemand een label geeft, betekent dat in onze huidige cultuur: JIJ moet je aanpassen, ik niet.
Ook al is er niks intrinsiek slechts aan die minderheid / dat label.
Nu begrijp ik dat een wereld vol borderliners waarschijnlijk slechter zou zijn, maar wat zou er slecht kunnen zijn aan een wereld vol adhd'ers? Misschien zou die wereld wel beter zijn. Een wereld vol narcisten? De narcisten zouden er niet mee zitten. Etc.
Het verbaast me dat mensen meestal vinden dat culturele integratie van twee kanten moet komen (behalve als het echt een rotcultuur is), maar bij "neurologische" aanpassing ligt de bal wel al-tijd bij de minderheid.
Dus als je iemand een label geeft, betekent dat in onze huidige cultuur: JIJ moet je aanpassen, ik niet.
Ook al is er niks intrinsiek slechts aan die minderheid / dat label.
Nu begrijp ik dat een wereld vol borderliners waarschijnlijk slechter zou zijn, maar wat zou er slecht kunnen zijn aan een wereld vol adhd'ers? Misschien zou die wereld wel beter zijn. Een wereld vol narcisten? De narcisten zouden er niet mee zitten. Etc.
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:54
quote:evelynsalt schreef op 19 augustus 2011 @ 22:47:
Dank je Nelletje. Dat is ook mijn punt richting Monatwist voor wat betreft haar voormalige stiefzoon. Als je als ouders weet dat er iets met je kind aan de hand is, wat dat dan ook maar mag zijn, dan moet je daar wel naar gaan handelen vind ik. Wat ik van haar ex lees, is dat het nou niet bepaald een toegewijde vader is, die het beste voor zijn zoon wil. De echte moeder kan blijkbaar ook niet voor hem zorgen dus alles komt op stiefmoeder neer. Niet echt een stabiele situatie voor een kind waar iets mee aan de hand is en daar hebben ze juist behoefte aan. Structuur en veiligheid. En die is er niet als paps 60 uur werkt en mams er ook niet kan zijn.
Ik snap je punt, en inderdaad ex was er niet voor zoon, en wij konden ook niet met elkaar verder. Daardoor heb ik van het verdere verloop rondom zijn zoontje er dus niet veel van meegekregen.Heel vervelend gegaan toen, maar goed.
Wel fijn om te lezen hoe jij het hebt aangepakt, en hoe goed jou zoon het doet.
Dank je Nelletje. Dat is ook mijn punt richting Monatwist voor wat betreft haar voormalige stiefzoon. Als je als ouders weet dat er iets met je kind aan de hand is, wat dat dan ook maar mag zijn, dan moet je daar wel naar gaan handelen vind ik. Wat ik van haar ex lees, is dat het nou niet bepaald een toegewijde vader is, die het beste voor zijn zoon wil. De echte moeder kan blijkbaar ook niet voor hem zorgen dus alles komt op stiefmoeder neer. Niet echt een stabiele situatie voor een kind waar iets mee aan de hand is en daar hebben ze juist behoefte aan. Structuur en veiligheid. En die is er niet als paps 60 uur werkt en mams er ook niet kan zijn.
Ik snap je punt, en inderdaad ex was er niet voor zoon, en wij konden ook niet met elkaar verder. Daardoor heb ik van het verdere verloop rondom zijn zoontje er dus niet veel van meegekregen.Heel vervelend gegaan toen, maar goed.
Wel fijn om te lezen hoe jij het hebt aangepakt, en hoe goed jou zoon het doet.
vrijdag 19 augustus 2011 om 23:45
quote:evelynsalt schreef op 19 augustus 2011 @ 22:24:
Wat een volslagen onzin Mali30. Een label is juist goed mits gediagnosticeerd door een psych. Je weet dan wat er aan de hand is en dan kan je er iets mee doen. Zij het door middel van medicatie of sociale vaardigheidstrainingen of therapie.
Op het moment dat een diagnose niet door een psychiater gegeven wordt, maar ongevraagd bepaald wordt door leken, is het wel degelijk beperkend voor het slachtoffer.
En dát is waar dit topic over gaat.
Wat een volslagen onzin Mali30. Een label is juist goed mits gediagnosticeerd door een psych. Je weet dan wat er aan de hand is en dan kan je er iets mee doen. Zij het door middel van medicatie of sociale vaardigheidstrainingen of therapie.
Op het moment dat een diagnose niet door een psychiater gegeven wordt, maar ongevraagd bepaald wordt door leken, is het wel degelijk beperkend voor het slachtoffer.
En dát is waar dit topic over gaat.
zaterdag 20 augustus 2011 om 08:07
quote:Fency schreef op 19 augustus 2011 @ 23:45:
[...]
Op het moment dat een diagnose niet door een psychiater gegeven wordt, maar ongevraagd bepaald wordt door leken, is het wel degelijk beperkend voor het slachtoffer.
En dát is waar dit topic over gaat.Dat klopt,zo zou je op werkelijk iedereen wel een labeltje kunnen plakken want ieder mens heeft bepaalde trekken van allerlei persoonlijkheidsstoornissen.
[...]
Op het moment dat een diagnose niet door een psychiater gegeven wordt, maar ongevraagd bepaald wordt door leken, is het wel degelijk beperkend voor het slachtoffer.
En dát is waar dit topic over gaat.Dat klopt,zo zou je op werkelijk iedereen wel een labeltje kunnen plakken want ieder mens heeft bepaalde trekken van allerlei persoonlijkheidsstoornissen.
