Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

zwanger geworden na IVF/ICSI- het vervolgtopic DEEL 2

05-08-2017 20:47 2359 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
We kennen elkaar al van het 'Zwanger worden met IVF of ICSI'- topic. Hier kletsen we verder na een positieve test!
-
Zwanger:
Naam # Hartje/
20w echo
Uitgerekend Geslacht Afspraken/opmerkingen
Labgeek (28) 1 :heart: 01-2020 meisje
Yaradreamz (36) 1 :heart: 03-2020 ?
HD (34) 2 :heart: 18-5-2020 ?
Windmolen (35) 1 :heart: 5-6-2020 ?
Puk (35) 1 :heart: 10-6-2020 ?
Depster (?) 1 :heart: 6-2020 ?
:heart: = kloppend hartje :gift: = NIPT gehad, :duckie: = 20 weken echo gehad
.
Bevallen:
* 2019: Zot (tweeling J/M, 17 juli), Biekkie, Syrah80 (feb), pippeltje (tweeling J/M, feb), Miekje-5 (mrt)
* 2018: dubbeltje (11 dec), flipje (25 Nov) rucio (20 Nov), grapjasje (nov), taart1 (26 okt), twin84 (11 okt),Fruity-Pebbles (24 aug), tinkerbell (22 aug), boulu (21 aug), mssfiddler (20 aug), lilly1980 (4 aug), dreamer02 (29 jul), selin (23 jul), Chevrolet (17 apr), hosta (mrt), lafemme (mrt), sofie87 (2 mrt), angel (8 feb), zot-83 (22 jan☆), deni308 (1 jan), freexx (2 jan).
* 2017: piene1987 (13 dec), lampje (25 nov), Nemoo (23 nov), unicorn32 (23 nov), zima (9 nov), anne-1985 (5 okt), baggal (3 okt), hannepan (2 sep), ylva (aug), moringa (aug), rosings (21 jul), tasje (13 jul), Lux (apr), Fingers_crossed (13 mrt), women78 (feb), Luina (21 feb), VeeBee17 (tweeling J/M, 9 feb).
* 2016: piene1987 (27 dec☆), someone86 (dec), itsi_us (13 dec), Duufje (12 dec☆), fightster (dec), Noortje81 (9 dec), Lilly1980 (7 dec), Blauwoogje1980 (22 okt), dreamer02 (15 okt), flipje2 (12 jun☆).

deel 1 : zwanger/zwanger-geworden-na-ivf-icsi-he ... 6/27393355

(Zwangernammm / ivficsi2016)
zwangernammm wijzigde dit bericht op 18-11-2019 16:50
67.01% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier gaat het goed! Het gaat weer een stuk beter met slapen dus dat is fijn! Misselijkheid is ook goed te doen voor het grootste gedeelte van de tijd dus het gaat eigenlijk allemaal wel lekker. Begin langzamerhand wel weer erg uit te kijken naar bevestiging en ben blij als het volgende week donderdag is. Dan hebben we met 11 weken de termijnecho :cheer: .

HD, wat een heerlijk nieuws van je goede NIPT!! Toch weer een mooi punt om voorbij te zijn. Hadden jullie met nevenbevindingen gedaan? Zit daar een beetje over te twijfelen omdat ik toch hier en daar lees dat het vaak onnodige stress veroorzaakt door onjuiste uitslagen. Ik slik trouwens ook Ascal (100mg) maar hier om het bloed iets dunner te maken omdat dit wellicht een reden was van alle biochemische zwangerschappen. Ik moet dit blijven slikken tot 24 weken. Weet niet of je dezelfde dosis moet nemen maar ik heb in ieder geval nergens last van.

Baggal, echt lastig met die vriendin. Heel fijn natuurlijk dat ze zo gelukkig is maar als een gedeelte van die bubbel gewoon niet heel realistisch is dan lijkt het me toch fijn om enigszins een heads up te krijgen van iemand die er verstand van heeft. Maarja, ik snap dat het moeilijk is wanneer ze zelf zo happy de peppy is. Hoe was je fertility network meeting?

Labgeek, ik zou ook echt heel goed aan je lichaam denken. Ik snap je gevoel en je hebt gewoon een idee bij je ideaal van aantal weken vooraf en erna maar ik zou echt goed luisteren naar wat je lichaam zegt. Uiteindelijk wil je ook voorzichtig zijn om zo min mogelijk klachten over te houden. Mocht je eerder stoppen met werken dan zou je nadien misschien ook een gedeelte van je ouderschap op kunnen nemen. Volgens mij heb je recht op 26 keer je weekuren en mag je in overleg met je werkgever die opnemen zoals je wilt. Wellicht ook een optie om een paar weken wat meer uren vrij te pakken als je nadien toch net even wat meer tijd thuis wilt? Als dat gaat hoor, heb geen idee of het in realiteit ook zo werkt..

Windmolen, geniet van je vakantie! Heerlijk zeg! Zou zo ruilen :-D. En nog anderhalve week en dan mogen jullie je kindje weer bewonderen toch? Dat wordt denk ik zo'n gave echo. Ik kijk al helemaal uit naar de 11 weken en bij 12.3 bij jou moet het helemaal tof zijn om te zien hoeveel hij gegroeid is vergeleken met de vorige keer!

Depster, wat heerlijk om te lezen dat je ook een goede echo hecht gehad! Hoe voel je je?
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat fijn dat er hier nu meer op het lijstje staan!

Labgeek, luister ajb naar je lichaam. Daa erna heb je anders echt langer last. Misschien vindt je man t wel fijn zelf s om nu ook te kunnen helpen.

Baggal, wat betreft die vriendin, ik was natuurlijk geen 45 maar 41 met de punctie en dat scheelt qua vruchtbaarheid enorm, maar had nog een grotere eicelvoorraad dan de meeste vrouwen van 25. Amh was ook bijna 4.
Wel weer meer kans op miskramen, en dat bleek ook met 4 miskramen in 13 maanden.

Las net die taxi-actie, stom zeg, zou leukere vriendinnen opzoeken.

Ik lees hier af en toe nog een beetje mee, dametje doet t goed, heerlijk lachebekje. Haar papa is zo trots, schattig om te zien. Ben zo dankbaar dat ik hem papa kon laten worden.
Ze is ook erg makkelijk, sliep met 5 weken al door! Mijn 1e kwam nog 1 x per nacht toen hij al een broertje had!
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo lieve meiden, Het is voor mij een tijdje geleden dat ik heb geschreven heb ook een best heftige tijd achter de rug waar ik even focus op mijn zwangerschap heb gegeven. Ben natuurlijk ziekenhuis in en uit geweest voor verdikte nekplooi, vlokkentest en alles er achter aan. Nu zoveel maanden verder, stressvolle weken met een hoop spanning, verdriet en ongeduld is de kans dat ons kindje gezond is opeens 90-95% en durf ik weer te genieten langzamerhand.

Windmolen. Wat vind ik dit super om jou hier te lezen. :heart: wat een lang pad. Hoop dat alles goed gaat met jou? Echt super nieuws dit!

HD&PUK: meiden ook fijn dat jullie je hier kunnen melden. Positieve maanden zeg hier was ook wel eens tijd.

Hier uitgerekend 19 maart dus mocht iemand mij er tussen willen zetten? Dan graag.
Alle reacties Link kopieren Quote
Yara - wat ontzettend fijn om dit te lezen. Wow - blij voor je :applause: ! Ik heb in het andere topic nog wel eens naar je gevraagd (want ik was je niet vergeten). Super nieuws! Hoe ver ben je inmiddels? En weet je inmiddels het geslacht al? En hoe voel je je verder? Wat een enorme opluchting moet dit voor je zijn en ik hoop dat je meer kan genieten beetje bij beetje na de onzekere start!

Labgeek: Heb je inmiddels al een besluit genomen mbt wanneer je stopt? En kun je eventueel een week of twee vakantie achter je verlof aanplakken?

Biekkie: Heel mooi dat jij je vriend in staat hebt gesteld vader te worden. Jij zit een beetje in dezelfde situatie als mijn man destijds: je had al kinderen, maar ik wilde zo graag moeder worden. Hoe is het met de andere kinderen? Hoe vinden die het kleine baby zusje?
Overigens zit er echt wel een verschil tussen 41 en (bijna) 45. Ik heb in mijn omgeving ook nog wel een paar mensen die op hun 41e/42e moeder werden. Mijn vroegere buurvrouw is zelfs met 44 bevallen. Maar doorgaans is de kans dat dit je nog is gegeven niet meer zo groot. Een goede vriendin van mij die zelf gynaecoloog in Nederland is zegt altijd: 43 is toch wel echt een cut-off leeftijd. Er staat je niets in de weg om het daarna nog te proberen, er zijn uitzonderingen, maar je mag er niet zo veel meer van verwachten. Naast de vraag of je het nog wel zou moeten willen. Maar over dat laatste heb ik geen mening, want ik weet ook hoe sterk een kinderwens kan zijn en bovendien was mijn man de 43 al reeds 10+ jaar gepasseerd toen hij vader van SA werd ;-)

Puk: Lastig dilemma mbt NIPT met of zonder nevenbevindingen. Wij hebben geen neven bevindingen gedaan, maar ook omdat die optie ons niet geboden werd. Ik denk ook dat als die optie er wel is, dat we het ook niet gedaan zouden hebben trouwens. Hoeveel wil je weten? En wat doe je met die info? En, zoals je zelf al zegt, ben je niet bang dat dit onnodig veel stress gaat opleveren? Fijn dat je je wat beter voelt trouwens en de misselijkheid goed te doen is. Succes vast voor donderdag!
Overigens ga ik het met die vriendin niet meer over vruchtbaarheid hebben. Ze moet het zelf maar ondervinden. We waren woensdag naar het theater gegaan met nog een andere vriendin en na afloop werd die andere vriendin door B. thuisgebracht, maar werd mij verteld een taxi te nemen, want dat was 'maar 5 minuten in de taxi' zei ze. Als iemand ver had moeten omrijden had ik dat nog wel begrepen, maar mij afzetten opweg naar die andere vriendin had haar volgens de route planner 3 minuten extra gekost. En de ene vriendin wel afzetten die niet op de route ligt en de andere niet vind ik gewoon best (heel) raar. Voor de duidelijkheid: er was niets voorgevallen, ik had niets gezegd over de kinderwens of de turbo verloving (alleen een felicitatie kaart gegeven en enthousiast gereageerd). Ik heb haar over het uitblijven van de lift naar huis 's avonds om 11 uur aangesproken (zie het reguliere IVF topic) en kreeg niet de erkenning of het excuus waar ik eigenlijk op rekende. Dat wil niet zeggen dat ik een complete streep onder de vriendschap zet, maar dat ik mij niet meer zo druk maak over haar roze bubbel, 'all hands to the pump'' rush verloving en het zeer waarschijnlijk uitblijven van genetisch eigen kinderen. Ze moet er zelf maar achter komen en het ondervinden...

Windmolen: Hoe is het met jou? Als ik mij niet vergis heb je deze week die lange(re) 45 minuten durende echo, toch? Heel veel succes! Ik hoop dat je je verder goed voelt. Heb je je inmiddels gepensioneerde arts nog laten weten dat je inmiddels zwanger bent? Hoe voel je je verder? Heb je het al aan je omgeving verteld?

HD: Weet je dochter inmiddels dat mama een baby in haar buik heeft? :heart:
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat lief van jullie, alle reacties!

Ik heb mijn besluit genomen en ga met verlof met 34 weken, nu dus nog twee weekjes. Na mijn verlof wilde ik sowieso al twee weken vakantie opnemen dus die blijven gewoon staan.

Gelukkig gaat het met fysio en rust heel goed en is het nog te behappen! Ik ga maar gewoon lekker vroeg de Kerstboom zetten haha. Ik heb ook nog een extra stapje genomen om 2 uur per dag minder te gaan werken aankomende twee weken.

Ik moet het gewoon een beetje los laten dat ik niet alles kan plannen en pas na de bevalling kijk hoe en wat.

Thanks dames!
Alle reacties Link kopieren Quote
Hee dames, ik heb vandaag een lekker relaxdagje in ons vakantiehuisje, dus even tijd voor een reactie van mij.

Labgeek, hoe gaat het nu met je? Klinkt heel vervelend, die bekkenklachten! Lijkt me echt superfrustrerend als je zo weinig kan. En ik snap helemaal dat je graag tot 36 weken zou doorwerken, maar als het niet gaat, dan gaat het helaas gewoon niet :(. Sterkte hoor! En lekker je man voor je laten zorgen, zonder schuldgevoel hoor! Je gaat door een hoop heen in zo'n zwangerschap, dus je verdient het gewoon helemaal, wat extra aandacht. En bovendien doet hij het vast heel graag voor je!

HD, wat fijn dat de nipt goed was!! Hoe gaat het met je nu verder? Ben je de onzekerheid nu wat meer kwijt? En wanneer heb jij weer een controle/echo staan?

Puk, wat fijn dat alles goed gaat!! En nog drie nachtjes slapen tot je volgende echo! Zie je er naar uit of ben je er ook zenuwachtig voor? Ik herken helemaal je verlangen naar bevestiging (zie hieronder). Ben je dan precies 11 weken? Ben heel benieuwd wat je dan allemaal ziet op de echo. Wordt vast superleuk om te zien!

Biekkie, wat heerlijk om te lezen dat alles zo goed gaat met jullie kleine en dat je man zo geniet van het papa zijn. Zo fijn dat hij dat mee mag maken!

Yaradreamz, oh wat fijn om te lezen dat alles uiteindelijk hoogstwaarschijnlijk gewoon goed is!! Heb nog regelmatig aan je gedacht. Dus uiteindelijk was het 'alleen' een verdikte nekplooi, maar verder is helemaal niets gevonden? Wordt je nu nog verder in de gaten gehouden, of ben je nu weer een 'normale' zwangere? Hoever ben je nu eigenlijk? Fijn dat het genieten weer begint terug te komen! Heel gegund!!

Baggal, uuuhhh, wat een raar verhaal van je vriendin... @( 3 minuten omrijden is toch helemaal niets? Snap er niets van hoor... Wat zei ze er dan nog over verder? Zit me af te vragen of ze mss een manier zocht om even alleen te zijn met die andere vriendin, om wat voor reden dan ook. Kan me gewoon echt niet voorstellen dat ze jou niet ook even thuis brengt als het maar zo weinig om is. Kan me voorstellen dat het ff een domper op jullie vriendschap zet en dat je nu ook geen zin hebt om vruchtbaarheidsgebeuren aan te spreken. Maar even afwachten hoe de dingen zich gaan ontwikkelen dan. Haar verlies, zou ik zeggen.
Ik heb trouwens de echo pas volgende week dinsdag, nog 8 lange nachten slapen, zucht... Voel me verder nog wel goed, beetje te goed vind ik zelf (zie hieronder). Mijn huidige arts zou het m'n vorige arts vertellen, daar vroeg ze destijds zelf om. Ik heb hem toen verder dus niet ook nog zelf gecontacteerd. Stiekem wel gehoopt dat-ie nog even iets van zich zou laten horen erover, maar dat was wsl wat veel gevraagd, haha. Inmiddels weten wel een heel aantal mensen het nieuws, vooral degenen die ook wisten dat we in het traject zaten. Met m'n werk wacht ik nog tot de 12 weken echo. Verder vertellen we het vrienden en familie zo'n beetje wanneer we ze zien. We hebben veel losstaande vrienden, dus dan gaat het niet als een lopend vuurtje rond ofzo. De extended familie (ooms en tantes enzo) zullen het wsl wel via m'n ouders horen (maar ook pas na de 12 weken scan).

Hier dus nog op vakantie deze week. Op zich gaat alles prima, ik voel me fysiek ook kiplekker, maar ik ben sinds een paar dagen ineens zo onzeker :|. Ik zit maar de dagen af te tellen tot de echo en het gaat zo langzaam (ondanks dat we best veel doen hier) en het zet toch een klein beetje een domper op m'n vakantie. Ik had gehoopt lekker te kunnen genieten hier van de omgeving en ook het zwanger zijn, maar het lukt niet helemaal door m'n donkere gedachten. Ik voel gewoon zo weinig meer dat ik me echt niet kan voorstellen dat er nog iets in mij aan het groeien is. Ik zou zo graag een duidelijk teken willen hebben! Ja, ik ben mss iets sneller buiten adem, maar ik loop nog net zo makkelijk de bergen over. Ik heb wel een iets dikkere buik, maar het is echt alleen maar bloating en geen echte babybump. En m'n bloating lijkt ook zelfs iets af te nemen, wsl omdat ik meer sport nu en ik denk ook dat m'n eierstokken nu aan het slinken zijn (zou nu ongeveer moeten qua termijn). Ik las in m'n zwangerschapsapp dat ik nu m'n baarmoeder voorzichtig zou moeten kunnen voelen zitten onderin m'n buik, maar ik voel echt helemaal niets daar. Heeft iemand van jullie daar ervaring mee trouwens? Ook heb ik die lichte krampjes die ik in het begin had, waarvan ik dacht dat dat het groeien van de baarmoeder was, niet meer. En ik voel ook nooit meer m'n banden. Is dat normaal dat je dat in het begin hebt, en daarna niet meer? Ik heb gelukkig wel nog wat kleine dingetjes, die me een beetje houvast geven: sinds deze week een lichte zwangerschapsstreep over m'n buik, m'n borsten zijn nog steeds af en toe pijnlijk en zijn duidelijk groter dan ze waren voor ik zwanger was, minder haaruitval en laatst was ik 's avonds na het eten van het voorgerecht ineens zo misselijk dat ik het hoofdgerecht maar heb laten inpakken. Ben wel benieuwd hoe jullie dat ervaren/ervaren hebben. Hadden jullie echt duidelijke klachten op deze termijn (ben nu 11.3 weken)? Wanneer kregen jullie een echte bump? Kan het echt zo zijn dat ik zo weinig voel en merk en toch alles goed is? Ben gewoon zo bang voor een missed abortion... En baal ook van mezelf dat die angst nu zo ineens overheerst en dat m'n eerdere positieve gevoel weg is... Iemand die me gerust kan stellen / een schop onder m'n kont wil geven?
Alle reacties Link kopieren Quote
Crosspost: Labgeek, klinkt als een verstandige beslissing zo! Fijn dat je nog twee weken vakantie erachteraan kan plakken. En hopelijk gaat het dan verder nog even goed zo, met twee uurtjes minder werk en dus wat meer rust. Fijn!
Alle reacties Link kopieren Quote
Labgeek: Klinkt als een heel verstandig besluit! Zeker als je echt last en pijn krijgt is het beter om naar je lichaam te luisteren.

Windmolen: Helemaal geruststellen kan ik niet, maar ik kan wel mijn ervaring met je delen. Je angst is nl. zo ontzettend herkenbaar... Ik wilde zo graag de geruststelling dat het allemaal goed zat en was zo bang dat het mij alsnog ontnomen zou worden. Dat gevoel heeft vrijwel de gehele zwangerschap op de achtergrond een rol gespeeld. En ik kon best upset zijn als ik lichamelijk een goede dag had - want ik wilde juist signalen hebben dat ik zwanger was en het goed zat. En ik noem dit een IVF syndroom. Dat je alles zo in de gaten houdt en bijna obsessief met je lichaam bezig bent uit angst het toch weer te verliezen - mede omdat het al geen vanzelfsprekenheid is dat je zwanger bent... Zou je ergens een echo kunnen doen - gewoon voor jezelf? Ik heb op een gegeven moment elke week een echo gehad - gewoon om even te spieken en hoewel ik wist dat het maar een moment opname was, vond ik het een rustgevend idee. Zo kwam ik de weken uiteindelijk door...

Overigens over B: nee, ik was namelijk al later voor de afspraak dus als de 1:1 met N had willen praten had ze daar alle gelegenheid voor en vwb het afzetten gold dat ze mij eerst afgezet zou hebben en dan N en had ze wederom alle gelegenheid gehad met N te praten. Ik heb er echt geen verklaring voor...
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Dank je voor je bemoediging, Baggal. Ja, het zal idd het IVF-syndroom zijn. Ik dacht eerst dat ik er niet zoveel last van had, maar goed, toen had ik ook zo'n beetje elke week een echo. Nu blijkt het me toch te pakken te hebben... We hadden ook al nagedacht over een echo hier, maar er zijn hier eigenlijk geen mogelijkheden. Er zijn wel artsen en ziekenhuizen waar ze echo's kunnen doen, maar niet 'voor de lol'. Ik zal het toch moeten uitzitten, vrees ik. Maar ik ben begonnen terug te lezen in het eerste deel van dit topic, en lees daar heel veel herkenbaars. Veel onzekere dames over uitblijvende buikjes en niets voelen en angst dat het mis is (maar waar het gelukkig allemaal goed is gekomen). Geeft weer wat moed!

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven