Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Entertainment alle pijlers

Niets liever dan een kind.

11-09-2019 22:46 238 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Kijkt iemand dit?

Ik heb het toevallig net terug gezien. Beetje combi van babyboom en draagmoeder gezocht...

Zag dat er ook een donatie pagina is voor een van de stellen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve Petra, Ik herinner mij jullie verhaal nog goed (en wat er toen mis is gegaan met de cryo's in het ziekenhuis in 2016) en ik vind het heel verdrietig en confronterend om te lezen dat je op zoveel onbegrip stuit van je omgeving. Iemand die kinderen heeft mogen krijgen en dat geluk heeft mogen ervaren is niet meer of minder mens al gevolg daarvan.
En natuurlijk mag je verdriet bestaan en moet daar ook ruimte voor zijn. Ongewenst kinderloos zijn definieert jullie niet als mens... En verder wilde ik je een digitale knuffel geven - gewoon omdat het kan. :hug:
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
En voor wie het moeilijk vindt om te begrijpen waar de ongewenste (en mogelijk uitbehandelde) kinderloze vrouw (of man) doorheen gaat, deel ik deze graag van een inmiddels goede bekende van mij:

https://www.youtube.com/watch?v=5OEDYZ19EuE

Het is mij tot op heden niet gelukt om hem volledig te bekijken zonder niet heel even te moeten slikken.
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
petra123456 schreef:
16-09-2019 21:27
Alsof we ongewenst kinderloos zijn.
Alsof ons verdriet er mag zijn.
Alsof we nog steeds mens zijn.
Alsof we toch mogen bestaan.
Ik snap het, dank je wel.
Voortaan weet ik beter hoe ik moet reageren als iemand mij haar verhaal vertelt over ongewilde kinderloosheid.
Alle reacties Link kopieren Quote
Petra, ik heb je een PB gestuurd
Alle reacties Link kopieren Quote
petra123456 schreef:
16-09-2019 09:17
Gewoon nee het kan niet is even moeilijk? Het is levenslang. En met grote regelmaat heel pijnlijk, je leert alleen het beter te verstoppen omdat de wereld er geen mallemoer om geeft hoe het echt is.

Nee de eerste vakantie na een miskraam na ICSI behandelingen denk je allebei als er dan toch een keer weer een vliegtuig neer moet storten is het mij best als het deze vlucht met mijn vliegtuig gebeurt.

Inmiddels een paar jaar verder en inderdaad. Geen vierde verjaardag. Geen eerste schooldag. En ook.. geen vijfde, zesde, tiende, geen afscheid op school, geen puber, geen vervolgopleidingen, geen ruzies, geen knuffels, geen vriendjes en vriendinnetjes, geen relatie, geen kleinkinderen.

Wel een graf waar één van ons tweeën helemaal alleen achterblijft, met niemand om de overblijver te begraven. Niemand die dan nog weet hoe het thuis was.
Ook nooit vakantie in het hoogseizoen, altijd alles gesloten doordeweeks. Sta je na je wandeling van 11 kilometer bergop weer voor een dichte zaak. Of mag je best het kasteel in maar zijn er geen rondleidingen. Vaart de boot niet.
Mensen lopen met een boogje om je heen, het zou besmettelijk kunnen zijn tenslotte. De meeste verjaardagen zwijg je van felicitatie tot afscheid, aangezien het nergens anders over gaat en je als je geen kinderen hebt niks kunt zeggen en serieus genomen worden.
Een kennismaking gaat meestal zo.
Hallo, ik ben naam. Wat doe je voor werk? Hoeveel kinderen heb je? Oh. Nou ik ga even naar het toilet. ( Ze stappen 2 meter van je weg en beginnen opnieuw)

Aan je het heel graag wilt is het beslist heel anders dan een wel leuk. Het is inmiddels al 10 jaar een heel diep zwart gat in ons huwelijk. Waar we aan gewend zijn en waar we volledig mee in de steek worden gelaten. En wij worden regelmatig nog even nagetrapt door mensen die iets om ons zouden moeten geven. En afgedankt als vrienden zodra er een positieve test is.
Ik ben bewust langs de rand van de dood gekropen in de tweede poging (de eerste ook, maar dat was niet voorzien), zo groot is de wens. Ik snap wel hoe diep dit mensen verscheurt en pijnigt.

Wauw wat goed en herkenbaar geschreven. Het raakt me in mijn hart.

Wat mensen met kinderen niet begrijpen is hoeveel pijn het doet om mijn playmobil van vroeger tegen te komen en te weten dat daar niemand meer mee gaat spelen.
Het gaan gebruiken van de extra kamer voor een andere reden dan kinderkamer.
De angst dat ik later eenzaam in een verzorgingshuis zit, en zie hoe anderen bezoek van (klein)kinderen krijgen.
Dat het pijn doet als mensen zeggen: een kind is ook niet zaligmakend. Alsof de kous daarmee af is.
Deze pijn is voor de rest van ons leven en inderdaad, je verstopt het want niemand geeft erom. Niemand informeert hoe het is, terwijl van mij wel interesse naar kinderen wordt verwacht.
De pijn is er altijd.

En daarom gaan wij tot het gaatje. Proberen wij alles. Iui, ivf, picsi, 4 verschillende ziekenhuizen. Allerlei pijnlijke en gênante onderzoeken. Omdat de hoop er is/was.
Wij staan nu aan het einde en dat doet fokking pijn en dat mensen hier (en in real life) daar zo makkelijk over oordelen is heel kwetsend en iets waar wij mee moeten leren leven. Want het is nooit andersom.
Alle reacties Link kopieren Quote
Precies dat dus Emceetje. Dat je steeds verder ook je grenzen wil verschuiven, er alles aan doet, het steeds een terugkerend thema is, dat het relaties met anderen soms bemoeilijkt en ook druk kan geven op je eigen relatie, dat het je ook niet meer zo veel doet als je daar weer ligt met je "legs akimbo" terwijl je menstrueert, dat je er (bijna) alles voor over hebt en je je niet kan voorstellen dat je uiteindelijk kinderloos achter blijft en tevens ook rekening mee houdt en moet houden... en dat de buitenwereld dat niet altijd begrijpt en dat je steeds met je eigen wens geconfronteerd wordt op de meest ongelukkige momenten.

En neen natuurlijk, het leven kan zonder kinderen ook de moeite waard zijn en het leven is niet maakbaar. Maar het is wel verdomd pijnlijk als jij jezelf altijd als ouder gezien had en dat niet lukt. De pijn van het nooit zeg maar... En Emceetje - met jou hoop ik dat jouw grootste wens uit mag komen. :rose:

PS. Er is hier een heel fijn en al langlopend topic (deel 8 inmiddels) van vrouwen die via IVF/ICSI zwanger proberen te worden. Mensen zijn in verschillende stadia mbt behandelingen, maar ook een aantal die tegen het einde lopen. Als je er behoefte aan hebt kun je altijd meeschrijven. Ik heb daar gedurende mijn behandelingen heel erg veel aan gehad.
baggal wijzigde dit bericht op 17-09-2019 11:26
4.10% gewijzigd
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Emceetje schreef:
17-09-2019 10:49

Deze pijn is voor de rest van ons leven en inderdaad, je verstopt het want niemand geeft erom. Niemand informeert hoe het is, terwijl van mij wel interesse naar kinderen wordt verwacht.
De pijn is er altijd.
En dit dus. Zo ontzettend herkenbaar! En ik heb mij daar ook geregeld zo ontzettend boos om gemaakt en mij hierdoor soms zo alleen gevoeld. A friend in need is a friend indeed dacht ik vaak...
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
petra123456 schreef:
16-09-2019 09:17
Gewoon nee het kan niet is even moeilijk? Het is levenslang. En met grote regelmaat heel pijnlijk, je leert alleen het beter te verstoppen omdat de wereld er geen mallemoer om geeft hoe het echt is.

Nee de eerste vakantie na een miskraam na ICSI behandelingen denk je allebei als er dan toch een keer weer een vliegtuig neer moet storten is het mij best als het deze vlucht met mijn vliegtuig gebeurt.

Inmiddels een paar jaar verder en inderdaad. Geen vierde verjaardag. Geen eerste schooldag. En ook.. geen vijfde, zesde, tiende, geen afscheid op school, geen puber, geen vervolgopleidingen, geen ruzies, geen knuffels, geen vriendjes en vriendinnetjes, geen relatie, geen kleinkinderen.

Wel een graf waar één van ons tweeën helemaal alleen achterblijft, met niemand om de overblijver te begraven. Niemand die dan nog weet hoe het thuis was.
Ook nooit vakantie in het hoogseizoen, altijd alles gesloten doordeweeks. Sta je na je wandeling van 11 kilometer bergop weer voor een dichte zaak. Of mag je best het kasteel in maar zijn er geen rondleidingen. Vaart de boot niet.
Mensen lopen met een boogje om je heen, het zou besmettelijk kunnen zijn tenslotte. De meeste verjaardagen zwijg je van felicitatie tot afscheid, aangezien het nergens anders over gaat en je als je geen kinderen hebt niks kunt zeggen en serieus genomen worden.
Een kennismaking gaat meestal zo.
Hallo, ik ben naam. Wat doe je voor werk? Hoeveel kinderen heb je? Oh. Nou ik ga even naar het toilet. ( Ze stappen 2 meter van je weg en beginnen opnieuw)

Aan je het heel graag wilt is het beslist heel anders dan een wel leuk. Het is inmiddels al 10 jaar een heel diep zwart gat in ons huwelijk. Waar we aan gewend zijn en waar we volledig mee in de steek worden gelaten. En wij worden regelmatig nog even nagetrapt door mensen die iets om ons zouden moeten geven. En afgedankt als vrienden zodra er een positieve test is.
Ik ben bewust langs de rand van de dood gekropen in de tweede poging (de eerste ook, maar dat was niet voorzien), zo groot is de wens. Ik snap wel hoe diep dit mensen verscheurt en pijnigt.
Ik zou echt een andere vriendenkring zoeken als ik zo behandeld werd. Je verdient beter, echt. Er zijn echt mensen met kinderen die niet alleen maar over hun kind praten en die zich wel in kunnen leven in jullie verdriet. Echt, dat verdien je.
Alle reacties Link kopieren Quote
aikidoka schreef:
17-09-2019 11:20
Ik zou echt een andere vriendenkring zoeken als ik zo behandeld werd. Je verdient beter, echt. Er zijn echt mensen met kinderen die niet alleen maar over hun kind praten en die zich wel in kunnen leven in jullie verdriet. Echt, dat verdien je.
Nou dat valt tegen hoor. Veel mensen negeren het omdat ze het eng vinden net als kanker.
Alle reacties Link kopieren Quote
Doorenvogels55 schreef:
17-09-2019 12:31
Nou dat valt tegen hoor. Veel mensen negeren het omdat ze het eng vinden net als kanker.
Ik zou mezelf betere vrienden gunnen. En ik weet dat die bestaan. Mensen die niet bang zijn dat het besmettelijk is, of het nou ongewenste kinderloosheid is of kanker of ander leed en verdriet. Ik loop er in ieder geval niet voor weg.
Alle reacties Link kopieren Quote
Doorenvogels55 schreef:
17-09-2019 12:31
Nou dat valt tegen hoor. Veel mensen negeren het omdat ze het eng vinden net als kanker.
En mensen weten vaak ook niet wat ze moeten zeggen...dus zeggen ze maar niets en ontwijken ze de situatie en dat is juist extra lastig.

Ik hoef(de) echt geen Gold-IVF-Warrior-Medal of zo, maar gewoon een smsje, dat er iemand even aan je denkt, simpele dingen... en als iemand niet weet hoe hij/zij moet reageren stuur dan gewoon een :heart: - dat waardeer(de) ik. Opmerkingen over kinderen hebben is ook niet alles - daar kan ik mij nog steeds boos om maken. :@
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zal wel bot overkomen nu, maar is het een idee een apart topic te openen voor jullie ervaringen, en deze voor het tv-programma te houden?
.
Alle reacties Link kopieren Quote
Anoniem262821034 schreef:
17-09-2019 12:53
Ik zal wel bot overkomen nu, maar is het een idee een apart topic te openen voor jullie ervaringen, en deze voor het tv-programma te houden?
Je komt inderdaad wat bot over - want juist de veel gehoorde opmerking van anderen over dit programma is dat ze domweg niet begrijpen dat er mensen zijn die zover gaan voor het krijgen van kinderen. Ze bekijken een TV programma en vormen een mening/oordeel over anderen - dat zie je ook aan de eerste posts n.a.v. dit programma. Juist (!!!) dan is de persoonlijke ervaring van een andere forummer mijns inziens relevant. :lightbulb:

Echt - de enige reden dat ik mijn ervaring op een openbaar forum deel heeft te maken met het feit dat dit onbegrip, dat vaak voortkomt uit onwetendheid, hopelijk wat wordt weggenomen bij mensen die oordelen over de deelnemers (en hun gevoelens) die aan dit soort programma's :idee: .

Maar het kan wellicht even duren voordat sommige anderen tot een dergelijk inzicht komen (als het al komt) vermoed ik, En ik heb dus geen behoefte aan een apart topic over mijn ervaringen, maar toch bedankt voor het meedenken (dient smalend gelezen te worden). @(

Soit - ik heb gezegd. Baggal
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve dames, ik lees ook ff mee. Kon dit programma eigenlijk niet kijken, maar ben er nu toch aan begonnen.
Ik lees dat veel van jullie al zoveel hebben mee gemaakt. Zover zijn gegaan om je doel te bereiken
Wat voor sommigen helaas nooit heeft mogen lukken.
Ik zit zelf nu weer in het medsiche trakect om nog een kindje te mogen krijgen hopelijk. We hebben gelukkig ap een kindje, waar ik mbv iui zwanger van ben geworden. Dat heeft toen 2,5 jaar geduurd en de pijn die dat met zich meebracht kan ik me nu nog zo terughalen. En hoe moeilijk het is dat anderen het niet kunnen of willen begrijpen. Ik heb gelukkig ook veel gehad aan het forum. Nu hebben we al weer 7 pogingen iui gehad en gaan we richting ivf. Ik hoop dat het niet zo ver hoeft te komen.
Wil jullie allemaal een dikke knuffel geven! Veel mensen zullen of kunnen het nooit begrijpen. En de echte botteriken zullen gevoelloze opmerkingen maken. Dat zegt dan meer over hun, hoewel het altijd pijn blijft doen.
Ik probeer er nu zo open mogelijk over te zijn, het taboe te doorbreken
Ookal vind ik het vaak erg moeilijk om zo open te praten over iets wat zo gevoelig ligt en eigenlijk heel privé is. Naarmate het traject langer duurt wordt het steeds lastiger. Maar ik blijf er mee doorgaan, want elke vraag zorgt voor hopelijk meer begrip. Voor mij en ook voor al die andere vrouwen en stellen die zo graag willen maar bij wie het niet zomaar vanzelf gaat.

En iedereen die lompe vragen stelt als wordt het voor jullie niet eens tijd. Daar reageer ik altijd heel serieus op ej verontwaardigd. Dat ze dat zomaar vragen, je denkt er vast niet zo bij na, maar deze vraag ligt vaak heel gevoelig en zou je eigenlijk nooit weer moeten stellen. Niet aan mij en ook niet aam anderen. Ik hoop dat er hierdoor wat minder vragende mensen door het leven gaan inmiddels ;)
Alle reacties Link kopieren Quote
Ook ik zal wel weer lomp of bot zijn, maar als het zelf kinderen krijgen niet lukt en je zeg maar uitbehandeld bent, zijn er toch ook andere manieren om kinderen in je leven te hebben? Zoals bijv. adoptie/pleegkinderen. Je hoeft dan toch niet kinderloos door het leven te gaan?
Desalniettemin lijkt het me ook heel erg moeilijk/zwaar. Vind het een mooie docu die tevens inzicht geeft.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is vast niet lomp of bot bedoeld, maar een kind (van jezelf) willen, dat is voor veel vrouwen echt een oergevoel. Dat gaat zo diep, en hoe langer het duurt hoe dieper dat verlangen kan worden. En het is heel persoonlijk. Vlak voor ik zwanger werd las ik ergens (misschien wel op viva forum) een vrouw die zich afvroeg of ze nou zwanger wou worden, of moeder wou worden. Daar heb ik toen veel over nagedacht en het raakte me echt. Ik kwam voor mijzelf tot de conclusie dat ik graag moeder wou worden, ook als dat van een pleegkindje zou zijn. (of adoptie, maar ik dacht op dat moment vooral aan pleegkinderen) gelumkig heb ik die stap nooit hoeven nemen em ik weet ook niet of ik het uiteindelijk gedaan zou hebben.

Wat je zegt klopt ergens wel, maar is wel erg makkelijk gedacht. Zo werkt het gewoon niet helaas. Zou alles een stuk makkelijker maken ;)
Alle reacties Link kopieren Quote
Ghost79 schreef:
17-09-2019 13:37
Ook ik zal wel weer lomp of bot zijn, maar als het zelf kinderen krijgen niet lukt en je zeg maar uitbehandeld bent, zijn er toch ook andere manieren om kinderen in je leven te hebben? Zoals bijv. adoptie/pleegkinderen. Je hoeft dan toch niet kinderloos door het leven te gaan?
Desalniettemin lijkt het me ook heel erg moeilijk/zwaar. Vind het een mooie docu die tevens inzicht geeft.
Adoptie- en pleegkinderen zijn bijna altijd oudere kinderen met enorm veel bagage en/of special needs.
Ik wil ook gewoon een baby. Van mezelf. Waarin ik mijn eigen leuke en irritante karaktertrekken terug zie. Die uiterlijk op man of mij lijkt.

Bovendien is adoptie waanzinnig duur. En bij pleegkinderen heb je altijd met de biologische ouders te maken.
Het is echt geen makkelijk te nemen beslissing.
Juist adoptie- en pleegkinderen verdienen ouders die 100% voor hen kiezen en niet 'alleen maar' omdat het de laatste mogelijkheid was.

Verder helemaal eens met Baggal. Ik wil hier niet zijn om het topic te vervuilen, maar om míjn ervaringen te delen omdat er kennelijk veel onwetendheid is.

baggal dank je. Ik schrijf inderdaad mee in een topic hier!
Alle reacties Link kopieren Quote
Emceetje schreef:
17-09-2019 14:29
Adoptie- en pleegkinderen zijn bijna altijd oudere kinderen met enorm veel bagage en/of special needs.
Ik wil ook gewoon een baby. Van mezelf. Waarin ik mijn eigen leuke en irritante karaktertrekken terug zie. Die uiterlijk op man of mij lijkt.

Bovendien is adoptie waanzinnig duur. En bij pleegkinderen heb je altijd met de biologische ouders te maken.
Het is echt geen makkelijk te nemen beslissing.
Juist adoptie- en pleegkinderen verdienen ouders die 100% voor hen kiezen en niet 'alleen maar' omdat het de laatste mogelijkheid was.

Verder helemaal eens met Baggal. Ik wil hier niet zijn om het topic te vervuilen, maar om míjn ervaringen te delen omdat er kennelijk veel onwetendheid is.

baggal dank je. Ik schrijf inderdaad mee in een topic hier!

Dit topic gaat over het tv-prog, het staat niet voor niets op entertainment.
Het is niet dat ik jullie met opzet wil kwetsen, maar alle persoonlijke ervaringen; ik geloof het meteen, ik ga het niet allemaal lezen.
Maar goed, ik denk dat ik dit topic maar uit mijn reacties moet verwijderen.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
Anoniem262821034 schreef:
17-09-2019 14:34
Dit topic gaat over het tv-prog, het staat niet voor niets op entertainment.
Het is niet dat ik jullie met opzet wil kwetsen, maar alle persoonlijke ervaringen; ik geloof het meteen, ik ga het niet allemaal lezen.
Maar goed, ik denk dat ik dit topic maar uit mijn reacties moet verwijderen.
En de reacties van anderen op basis van dit programma hebben veelal de strekking van: snap jij nu dat iemand zo ver gaat? Kun jij je voorstellen dat je zaad van een donor gaat gebruiken en die arme kinderen dan? Of waarom ga je niet adopteren? Dan ga je toch voor draagmoederschap, etc. Allemaal ontzettende makkelijke (en veelal domme) opmerkingen waarbij geldt dat realiteit gewoon anders is.
In een dergelijk geval geef ik bewust tegengas -entertainment pijler of niet- juist omdat ik het probleem van een vrouw of koppel die graag een kind wil en daarvoor ver gaat en grenzen opzoekt wel begrijp en dat komt grotendeels door mijn eigen ervaring vermoed ik. Als je die ervaring niet hebt (en je ook het vermogen mist om je in te leven in een ander - ik zeg niet dat jij dat wel of niet hebt) en je kijkt naar een TV programma ter vermaak, voor ''etertainment'' zullen we maar zeggen, dan snap ik heel goed dat iemand zich niets kan voorstellen bij zo'n alles omvattende wens... Als je je er nooit in verdiept hebt, dan lijkt adoptie toch een prachtig antwoord?! En neen - dat is het niet, althans niet altijd (zie mijn post van een paar dagen geleden).

Als mensen hier verder willen de discussie willen aangaan over de koppels en het programma dan staat ze dat volledig vrij. Het is een openbaar topic.
En voor de duidelijheid: Ik heb de Lauren!Ik wil een kind variant deels gezien en ik kan mij in sommige gevallen ook weinig of niets voorstellen bij de kinderwens in casu, zoals bijvoorbeeld bij het excentrieke paar waarbij de vrouw dik 60 was en de man op natuurlijke wijze een kind wilde verwekken bij een andere vrouw :-? . Ik twijfel ook of en zo ja in hoeverre ik dit ethisch verantwoord vind. Maar dat gezegd hebbende: ik zit niet in die situatie en zit er met mijn gevoel niet in en heb vanaf de zijlijn makkelijk kletsen... wat ik daarentegen wel weet is dat het hebben van een kinderwens (die maar niet lijkt te lukken) heel erg moeilijk is. Mede door het onbegrip van anderen - vandaar mijn reactie.
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Is die man veel jonger dan die vrouw van 60?
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Keuken1987 schreef:
17-09-2019 15:22
Is die man veel jonger dan die vrouw van 60?
Yep. Die man was eind 40 geloof ik, zijn echtgenote 65 (type Patricia Paay). Volgens mij betrof het Laurens en Jona die opzoek gingen naar een vrouw waarmee Laurens op de traditionele manier, via seks dus, een kindje mee zou kunnen maken... Dat gunde Jona hem dan wel weer... @( volgens mij was het in Deel 2 op de NPO als je de uitzending wil bekijken.
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Anoniem262821034 schreef:
17-09-2019 14:34
Dit topic gaat over het tv-prog, het staat niet voor niets op entertainment.
Het is niet dat ik jullie met opzet wil kwetsen, maar alle persoonlijke ervaringen; ik geloof het meteen, ik ga het niet allemaal lezen.
Maar goed, ik denk dat ik dit topic maar uit mijn reacties moet verwijderen.
Dus je wilt wel naar een tv programma kijken over persoonlijke kinderwens verhalen, maar hier mogen we het er niet over hebben? Wil je gewoon je mening geven over die mensen, maar geen dialoog met forummers met een andere visie?

Het TV programma gaat over een onvervulde kinderwens en hoe ver mensen daarvoor gaan. Hier komen dan mensen forummen van: "goh, ik kan me dat toch zo niet voorstellen.." Waarop de ervaringsdeskundigen proberen uitleg te geven dat zij dat vantevoren ook niet dachten maar... (zie hele verhalen hiervoor). En ja, dat zijn ervaringsverhalen. Waarbij ook hele schrijnende verhalen voorbij komen van mensen waarbij het niet goed kwam. En dan denk ik juist dat dit een mooi topic kan zijn om mensen bij elkaar te brengen en om misschien ook respectvol je vragen te stellen. Zoals hiervoor al gebeurde over hoe iemand behandeld wil worden en de vraag over adoptie.

Ik denk namelijk dat je veel kunt vragen, mits op een respectvolle manier. En dat velen hier ook graag uitleg willen geven zodat een ander in het traject misschien wat meer begrip krijgt uit haar omgeving.

Ik vind het trouwens heel fijn als iemand met oprechte interesse naar ons traject vraagt en het dus bespreekbaar is. Ook de moeilijke onderwerpen zoals pleegzorg en adoptie. Maar als er interesse is dan vind ik het fijn om het er over te hebben en dan ervaar ik vragen vaak ook niet als lomp. (Lomp is: maar dan adopteer je toch?, niet lomp is: zouden jullie open staan voor adoptie als het niet lukt? )
Alle reacties Link kopieren Quote
BescheidenBilspleet schreef:
17-09-2019 15:46
Dus je wilt wel naar een tv programma kijken over persoonlijke kinderwens verhalen, maar hier mogen we het er niet over hebben? Wil je gewoon je mening geven over die mensen, maar geen dialoog met forummers met een andere visie?

Het TV programma gaat over een onvervulde kinderwens en hoe ver mensen daarvoor gaan. Hier komen dan mensen forummen van: "goh, ik kan me dat toch zo niet voorstellen.." Waarop de ervaringsdeskundigen proberen uitleg te geven dat zij dat vantevoren ook niet dachten maar... (zie hele verhalen hiervoor). En ja, dat zijn ervaringsverhalen. Waarbij ook hele schrijnende verhalen voorbij komen van mensen waarbij het niet goed kwam. En dan denk ik juist dat dit een mooi topic kan zijn om mensen bij elkaar te brengen en om misschien ook respectvol je vragen te stellen. Zoals hiervoor al gebeurde over hoe iemand behandeld wil worden en de vraag over adoptie.

Ik denk namelijk dat je veel kunt vragen, mits op een respectvolle manier. En dat velen hier ook graag uitleg willen geven zodat een ander in het traject misschien wat meer begrip krijgt uit haar omgeving.

Ik vind het trouwens heel fijn als iemand met oprechte interesse naar ons traject vraagt en het dus bespreekbaar is. Ook de moeilijke onderwerpen zoals pleegzorg en adoptie. Maar als er interesse is dan vind ik het fijn om het er over te hebben en dan ervaar ik vragen vaak ook niet als lomp. (Lomp is: maar dan adopteer je toch?, niet lomp is: zouden jullie open staan voor adoptie als het niet lukt? )
+ 1 :worship::worship::worship:
Love doesn't ask why...
Alle reacties Link kopieren Quote
Enerzijds vind ik het hartverscheurend dat sommige mensen zoveel verdriet hebben omdat het niet lukt om kinderen te krijgen. Anderzijds hoop ik juist daarom dat het toch lukt om vreugde uit het leven te halen om andere zaken dan het hebben van kinderen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Baggal schreef:
17-09-2019 15:33
Yep. Die man was eind 40 geloof ik, zijn echtgenote 65 (type Patricia Paay). Volgens mij betrof het Laurens en Jona die opzoek gingen naar een vrouw waarmee Laurens op de traditionele manier, via seks dus, een kindje mee zou kunnen maken... Dat gunde Jona hem dan wel weer... @( volgens mij was het in Deel 2 op de NPO als je de uitzending wil bekijken.
Bijzonder
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven