Thuisblijfmoeder
donderdag 7 april 2016 om 10:08

donderdag 7 april 2016 om 10:11
Gat in CV of niet. Thuisblijfmoeder ben/wordt je niet omdat je een financiële tegemoetkoming krijgt, je moet het niet voor het geld doen
, dan kun je beter niet zwanger worden en +40 uur werken. Het is een bewuste keuze. Ik zou niets liever willen, maar daar is wat mij betreft iedereen vrij in en ieder moet doen waar men zich prettig bij voelt.
Maar, via een uitzendbureau kun je vaak ook zwanger gewoon aan de bak. Heb je in ieder geval iets!
Ik krijg steeds meer het gevoel dat je het ene kul-argument na het andere aandraagt om toch niet te hoeven solliciteren. Als je écht aan het werk wilde, was je nu als een malloot aan het solliciteren en uitzendbureau's aan het stalken. En ja, dat is dan tijdelijk, maar beter iets dan niets...
Maar, via een uitzendbureau kun je vaak ook zwanger gewoon aan de bak. Heb je in ieder geval iets!
Ik krijg steeds meer het gevoel dat je het ene kul-argument na het andere aandraagt om toch niet te hoeven solliciteren. Als je écht aan het werk wilde, was je nu als een malloot aan het solliciteren en uitzendbureau's aan het stalken. En ja, dat is dan tijdelijk, maar beter iets dan niets...
Remember me with smiles and laughter, for that is how I will remember you all. If you can only remember me with tears, then don't remember me at all

donderdag 7 april 2016 om 10:13
Dit dus! Ik was zo`n domme thuisblijfmoeder, toen werd mijn man verliefd op een ander en had ik alleen nog een groot gat in mijn CV over. Het viel niet mee, maar ik heb nu eindelijk een baan met uitzicht op een vast contract. Ik moet 25-32 uur per week werken om mij en mijn kinderen te onderhouden en weet dus heel goed dat het niet makkelijk is.
Maar wat lastig is is niet onmogelijk!
Het is pas kwijt als je moeder het niet kan vinden.
donderdag 7 april 2016 om 10:17
@ bibi, wat klote zeg! Fijn dat je uiteindelijk toch een baan hebt kunnen vinden!
Alleen het "domme" thuisblijfmoeder ben ik niet met je eens. Het hóeft nl. niet zo te gaan en ik denk als je überhaupt in een relatie stapt met het idee dat het gedoemd is om te mislukken en je daar je keuzes op moet gaan baseren, dan kun je beter alleen in een hutje op de hei gaan wonen.
Dan neem ik liever het risico om een domme thuisblijfmoeder te zijn.
Alleen het "domme" thuisblijfmoeder ben ik niet met je eens. Het hóeft nl. niet zo te gaan en ik denk als je überhaupt in een relatie stapt met het idee dat het gedoemd is om te mislukken en je daar je keuzes op moet gaan baseren, dan kun je beter alleen in een hutje op de hei gaan wonen.
Dan neem ik liever het risico om een domme thuisblijfmoeder te zijn.
Remember me with smiles and laughter, for that is how I will remember you all. If you can only remember me with tears, then don't remember me at all

donderdag 7 april 2016 om 10:17
Ik ben ook van mening dat we de maatschappij als geheel zo moeten inrichten dat mensen kinderen kunnen krijgen.
Ik ben ook voor een basisinkomen, hoewel ik geen idee heb hoe we dat in moeten voeren.
De houding van TO alleen... 'overweeg thuisblijfmoeder te worden als daar een vergoeding tegenover staat' Die vind ik schandalig. Hoewel ze dat later weer ontkende. En dat zeker als partner al genoeg verdient.
Ja, het is moeilijker om aan een baan te komen als je zwanger bent. Zeker als je niet bereid bent te verzwijgen dat je zwanger bent. Maar dat wil nog niet zeggen dat je het meteen maar op moet geven.
donderdag 7 april 2016 om 10:18
Studeren is echt een investering. Je hebt gewoon minder mogelijkheden met MBO dan HBO, of zelfs een verdiepende studie op MBO niveau. In onze huidige maatschappij is het bijna noodzakelijk geworden om door te blijven leren.
Het zou natuurlijk geweldig zijn als iedereen kon dat wat hij het liefste wilde. Dus bijvoorbeeld niet werken. Om de economie draaiende te houden is het alleen belangrijk om hieraan bij te dragen en niet alleen te profiteren. Ik neem dus genoegen met een middenweg, ik werk om bij te dragen en geld te verdienen. Gelukkig is het werk dat ik leuk vind, daarnaast zorg ik voor mijn dochtertje.
Het zou natuurlijk geweldig zijn als iedereen kon dat wat hij het liefste wilde. Dus bijvoorbeeld niet werken. Om de economie draaiende te houden is het alleen belangrijk om hieraan bij te dragen en niet alleen te profiteren. Ik neem dus genoegen met een middenweg, ik werk om bij te dragen en geld te verdienen. Gelukkig is het werk dat ik leuk vind, daarnaast zorg ik voor mijn dochtertje.
donderdag 7 april 2016 om 10:21
Onzin. Je kunt gewoon voorbereid zijn op alle mogelijke doemscenario's, zonder er vanuit te gaan dat die werkelijkheid worden. Dus trouwen op huwelijkse voorwaarden, altijd zorgen dat je jezelf kunt onderhouden, dat soort dingen. Je weet immers nooit hoe het leven loopt. En nee, dat betekent niet dat je dan vooraf al het idee hebt dat je relatie gedoemd is om te mislukken. Het is alleen maar verstandig om niet afhankelijk te zijn van anderen, zelfs als die ander je partner is waar je onnoemlijk veel van houdt. Net zoals het afsluiten van een inboedelverzekering niet betekent dat je er vanuit gaat dat je huis afbrandt. Maar áls het ooit zou gebeuren dan heb je in ieder geval een vangnet.



donderdag 7 april 2016 om 10:24
Wat doen jullie lelijk 
Ik heb een handvol vriendinnen, die hoogopgeleid of dan tenminste behoorlijk intelligent zijn. Een (bewust) groot gezin, en (bewust) thuis zijn.
Twee hebben een heel rijke man, en de rest heeft het financieel best krap, maar kiest daarvoor en hoor je ook nooit zeiken.
De zuurpruimen en betweters van hier komen zij dan irl ook nooit tegen. Eentje heeft zelfs een zeer goed lopend blog hierover.
Ik denk, zo lang je de samenleving niet (bewust) een hoop kost, moet iedereen lekker zelf weten wat ie doet.
We kunnen er heel veel van vinden. Maar on the end is het ons pakkie-an niet.
Doe jij jouw ding, doet die ander haar ding.
Werken is niet zaligmakend. En scheiden kan altijd gebeuren. Je dood rijden, vreemdgaan, ziek worden, baan kwijt raken. Alles kan.
Leven is risico nemen. En NU leven. Morgen kan het wel eens heel anders zijn.
Als je altijd op alles moet anticiperen word je volgens mij ook niet gelukkig.
Ik hink wel een beetje op twee benen. Want ik ben ook wel van mening dat als je niks aan je handjes mankeert, je ze maar lekker moet laten wapperen. Maar ik ben die andere kant ook van dichtbij gaan meemaken. En ook voor hun respect.
Vooral op viva heeft iedereen zijn woordje altijd die veroordelend klaar. Irl kom ik zulke mensen (gelukkig) nooit tegen.
Ik vind werken leuk. Maar niet fulltime. Never. Niks voor mij.
Toen mijn man thuis was een tijdje kreeg hij nog net geen staande ovatie. Hulde aan de thuisblijfpapa enzo. Over gelijke monniken gesproken.
Ik heb een handvol vriendinnen, die hoogopgeleid of dan tenminste behoorlijk intelligent zijn. Een (bewust) groot gezin, en (bewust) thuis zijn.
Twee hebben een heel rijke man, en de rest heeft het financieel best krap, maar kiest daarvoor en hoor je ook nooit zeiken.
De zuurpruimen en betweters van hier komen zij dan irl ook nooit tegen. Eentje heeft zelfs een zeer goed lopend blog hierover.
Ik denk, zo lang je de samenleving niet (bewust) een hoop kost, moet iedereen lekker zelf weten wat ie doet.
We kunnen er heel veel van vinden. Maar on the end is het ons pakkie-an niet.
Doe jij jouw ding, doet die ander haar ding.
Werken is niet zaligmakend. En scheiden kan altijd gebeuren. Je dood rijden, vreemdgaan, ziek worden, baan kwijt raken. Alles kan.
Leven is risico nemen. En NU leven. Morgen kan het wel eens heel anders zijn.
Als je altijd op alles moet anticiperen word je volgens mij ook niet gelukkig.
Ik hink wel een beetje op twee benen. Want ik ben ook wel van mening dat als je niks aan je handjes mankeert, je ze maar lekker moet laten wapperen. Maar ik ben die andere kant ook van dichtbij gaan meemaken. En ook voor hun respect.
Vooral op viva heeft iedereen zijn woordje altijd die veroordelend klaar. Irl kom ik zulke mensen (gelukkig) nooit tegen.
Ik vind werken leuk. Maar niet fulltime. Never. Niks voor mij.
Toen mijn man thuis was een tijdje kreeg hij nog net geen staande ovatie. Hulde aan de thuisblijfpapa enzo. Over gelijke monniken gesproken.

donderdag 7 april 2016 om 10:28
Ik weet niet wat ik zou willen er zijn zoveel opties die ik nog moet bekijken. Ik heb nu nog werk maar niet lang meer.
Het was een vraag om het te overwegen. Om tot september thuis te blijven en naar school te gaan. Om een andere opleiding te gaan doen waarin ik meer mogelijk heden heb mocht ik geen werk vinden. En geen uitkering hebben.
En ga er ook zeker niet vanuit dat ik duizenden euro's zou krijgen. Hoeft ook niet heb geld niet nodig om gelukkig te zijn maar het maakt het leven nu net een klein stukje makkelijker.
Verder heb ik inderdaad het begin topic verwijderd omdat die niet duidelijk was en omdat ik veel verwijten kreeg waarom ik zwanger ben. Niet bepaald leuk om te lezen maar ik ga er maar vanuit dat bij die mensen altijd alles op rolletjes loopt floep een vast contract en elkaar maar aan hoeven te kijken dat ze zwanger zijn
Het was een vraag om het te overwegen. Om tot september thuis te blijven en naar school te gaan. Om een andere opleiding te gaan doen waarin ik meer mogelijk heden heb mocht ik geen werk vinden. En geen uitkering hebben.
En ga er ook zeker niet vanuit dat ik duizenden euro's zou krijgen. Hoeft ook niet heb geld niet nodig om gelukkig te zijn maar het maakt het leven nu net een klein stukje makkelijker.
Verder heb ik inderdaad het begin topic verwijderd omdat die niet duidelijk was en omdat ik veel verwijten kreeg waarom ik zwanger ben. Niet bepaald leuk om te lezen maar ik ga er maar vanuit dat bij die mensen altijd alles op rolletjes loopt floep een vast contract en elkaar maar aan hoeven te kijken dat ze zwanger zijn

donderdag 7 april 2016 om 10:29
Dom zou ik het niet willen noemen. Hooguit 'rationeel gezien' een onverstandige keuze.
Een relatie bouw je op vertrouwen dat het goed komt. Kinderen krijg je om op te voeden. Maar die kinderen gaan ook op een gegeven moment het huis uit. Als je kijkt naar de lange termijn is het belangrijk om een zinvolle invulling aan je leven te geven los van de kinderen, liefst financieel zelfstandig. Zelfs al gaat de relatie goed dus.
donderdag 7 april 2016 om 10:31
Er is niets mis met gewoon voor jezelf kunnen zorgen hoor. Als je dat kunt ben je al op heel veel mogelijke gebeurtenissen voorbereid.
Ik vind juist mensen die totaal geen eigen verantwoordelijkheid willen nemen en er vanuit gaan dat anderen het wel voor hen oplossen (met gratis geld) meestal niet de leukste personen.
donderdag 7 april 2016 om 10:31
[quote]:
[...]
Onzin. Je kunt gewoon voorbereid zijn op alle mogelijke doemscenario's, zonder er vanuit te gaan dat die werkelijkheid worden. Dus trouwen op huwelijkse voorwaarden, altijd zorgen dat je jezelf kunt onderhouden, dat soort dingen.
Ik denk als daar duidelijke afspraken over zijn, het geen probleem hóeft te zijn.
Daarnaast vind ik dat iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt. Voor mij is dat thuis zijn bij de kinderen. Ik vind het alleen verrot jammer dat je dan gelijk als "domme thuisblijfmoeder" wordt weggezet. Terwijl ik zelf veel respect heb voor moeders die werken en van hot naar her rennen om alles op tijd gefikst te krijgen. Maar nogmaals, ieder zijn ding.
[...]
Onzin. Je kunt gewoon voorbereid zijn op alle mogelijke doemscenario's, zonder er vanuit te gaan dat die werkelijkheid worden. Dus trouwen op huwelijkse voorwaarden, altijd zorgen dat je jezelf kunt onderhouden, dat soort dingen.
Ik denk als daar duidelijke afspraken over zijn, het geen probleem hóeft te zijn.
Daarnaast vind ik dat iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt. Voor mij is dat thuis zijn bij de kinderen. Ik vind het alleen verrot jammer dat je dan gelijk als "domme thuisblijfmoeder" wordt weggezet. Terwijl ik zelf veel respect heb voor moeders die werken en van hot naar her rennen om alles op tijd gefikst te krijgen. Maar nogmaals, ieder zijn ding.
Remember me with smiles and laughter, for that is how I will remember you all. If you can only remember me with tears, then don't remember me at all
