Gezondheid
alle pijlers
Bovenarm en schouder gebroken
donderdag 9 maart 2017 om 20:26
Hoi allemaal,
Afg vrijdag ben ik gevallen en zaterdag geopereerd aan een gebroken schouder en bovenarm. Er is een pin met schroeven geplaatst.
Heb kinderen gekregen en galsteen kolieken gehad, maar oprecht niet zoveel pijn ooit gehad.
We zijn inmiddels enkele dagen verder. Ik gebruik 3 maal daags oxycodon en 4 maal diclofenac en paracetamol.
Ik voel me zwaar klote. Behalve de pijn een naar gevoel tav mijn arm. Ik kan het niet goed beschrijven.
M'n fysio zei vandaag dat ik er op moest rekenen dat ik me de ak 6 weken nog zo voel en het herstel wel 9 maanden kan duren. Hier ben ik behoorlijk wanhopig van geworden.
Op internet wat ervaringen opgezocht maar ik verdraag de verhalen niet op een of andere manier. Ook op tv kan ik niets zien wat met bloed, pijn , ongelukken ed te maken heeft.
Het idee nog 6 weken te zitten zo en het lange herstel heeft me even flink verdrietig gemaakt. Voel me opgesloten en alsof ik niets onder controle heb nu.
Wat ik met dit topic wil is even van mij afschrijven en wellicht wat positieve ervaringsverhalen voor een wat positiever gevoel
Bedankt voor het lezen.
Afg vrijdag ben ik gevallen en zaterdag geopereerd aan een gebroken schouder en bovenarm. Er is een pin met schroeven geplaatst.
Heb kinderen gekregen en galsteen kolieken gehad, maar oprecht niet zoveel pijn ooit gehad.
We zijn inmiddels enkele dagen verder. Ik gebruik 3 maal daags oxycodon en 4 maal diclofenac en paracetamol.
Ik voel me zwaar klote. Behalve de pijn een naar gevoel tav mijn arm. Ik kan het niet goed beschrijven.
M'n fysio zei vandaag dat ik er op moest rekenen dat ik me de ak 6 weken nog zo voel en het herstel wel 9 maanden kan duren. Hier ben ik behoorlijk wanhopig van geworden.
Op internet wat ervaringen opgezocht maar ik verdraag de verhalen niet op een of andere manier. Ook op tv kan ik niets zien wat met bloed, pijn , ongelukken ed te maken heeft.
Het idee nog 6 weken te zitten zo en het lange herstel heeft me even flink verdrietig gemaakt. Voel me opgesloten en alsof ik niets onder controle heb nu.
Wat ik met dit topic wil is even van mij afschrijven en wellicht wat positieve ervaringsverhalen voor een wat positiever gevoel
Bedankt voor het lezen.
donderdag 9 maart 2017 om 20:35
Klinkt alsof je last hebt van een acuut trauma. Probeer rust te nemen, veel te praten over je pijn en angst en geef er zoveel mogelijk ruimte aan. Het verlies van controle kan heel angstig en naar zijn en overgeleverd zijn aan pijn kan je lamslaan. Het komt echt goed, heb je iemand om erover te praten, man, kinderen, vriendinnen, ouders?
donderdag 9 maart 2017 om 20:40
donderdag 9 maart 2017 om 20:41
Met hulp hebij. Ik thuis al wat gewerkt. Dan voel ik me beter maar hou het niet lang vol en dan ben ik daarna extreem moe.
Mijn man is thuis en er komt best veel hulp omdat mijn man vrachtwagenchauffeur is
Wel heeft hij nu aangepast werk.
Ik ben van mijzelf erg druk en ondernemend. Het lukt mij niet mij over te geven aan de situatie.
Mijn man is thuis en er komt best veel hulp omdat mijn man vrachtwagenchauffeur is
Wel heeft hij nu aangepast werk.
Ik ben van mijzelf erg druk en ondernemend. Het lukt mij niet mij over te geven aan de situatie.
donderdag 9 maart 2017 om 20:43
quote:JonathanStrange schreef op 09 maart 2017 @ 20:40:
[...]
Ach, dat is ook erg angstig en naar. Zo vallen is ook vreselijk eng. Heb je nog last van je hoofd?
Nee dat gelukkig totaal niet.
Het ambulance personeel kreeg me ook niet in slaap. Ik zat en zit volgens mij nog steeds onder de adreline.
Voel me een zwakkeling nu, weet dat er ergere dingen op de wereld zijn.
De nachtmerrie zijn gruwelijk.
[...]
Ach, dat is ook erg angstig en naar. Zo vallen is ook vreselijk eng. Heb je nog last van je hoofd?
Nee dat gelukkig totaal niet.
Het ambulance personeel kreeg me ook niet in slaap. Ik zat en zit volgens mij nog steeds onder de adreline.
Voel me een zwakkeling nu, weet dat er ergere dingen op de wereld zijn.
De nachtmerrie zijn gruwelijk.
donderdag 9 maart 2017 om 20:46
quote:snoopylynn schreef op 09 maart 2017 @ 20:42:
Oh dat klinkt echt heel naar. Inderdaad netflixen, lezen, rusten, en straks wandelen als je weer wat opgeknapt bent. Heel veel sterkte want het lijkt me echt lastig maar je kunt niet anders dan je bij de situatie neerleggen.
Ik heb honden en loop altijd veel buiten.
Heb 2 bedrijven, ben altijd bezig.
Liefst zou ik even een hond pakken en stukje buitenlucht in maar weet niet of dat te veel is.
Oh dat klinkt echt heel naar. Inderdaad netflixen, lezen, rusten, en straks wandelen als je weer wat opgeknapt bent. Heel veel sterkte want het lijkt me echt lastig maar je kunt niet anders dan je bij de situatie neerleggen.
Ik heb honden en loop altijd veel buiten.
Heb 2 bedrijven, ben altijd bezig.
Liefst zou ik even een hond pakken en stukje buitenlucht in maar weet niet of dat te veel is.
donderdag 9 maart 2017 om 21:00
Botpijn doet gewoon ontzettend pijn. Ze hebben erin zitten schroeven en boren, dus dat voel je wel even. Heb ook een keer breuk gehad die met schroeven en platen is gezet en weet nog dat ik de dag na de operatie zat over te geven van de pijn. Als ik het me nog kan herinneren, was het echt wel sneller weg dan 6 weken, al bleef ik wel nog lang moe.
Ik zou niet naar buiten gaan en lang wandelen, maar mag je een mitella om en dan 5 of 10 minuutjes? Probeer toch je rust te nemen. Je lijf heeft energie nodig om te herstellen, van binnen is er van alles bezig en die energie gaat ten koste van andere dingen. Teveel doen kan het herstelproces tegengaan (ja, helaas ervaring mee). Dus op de bank, je rust nemen, goed eten, voldoende kalk binnen krijgen etc.
Voor de enge dromen: praat met mensen erover. Hoe vaker, hoe beter. Als het niet minder wordt, neem dan contact op met je huisarts. Ik heb na mijn ongeluk een paar gesprekken gehad met een psycholoog om dingen een plek te kunnen geven. Maar nog steeds bij bepaalde geluiden van schrapend ijzer gaat er een rilling langs mijn ruggengraat (verkeersongeluk en dan het geluid van een botsing).
Ik zou niet naar buiten gaan en lang wandelen, maar mag je een mitella om en dan 5 of 10 minuutjes? Probeer toch je rust te nemen. Je lijf heeft energie nodig om te herstellen, van binnen is er van alles bezig en die energie gaat ten koste van andere dingen. Teveel doen kan het herstelproces tegengaan (ja, helaas ervaring mee). Dus op de bank, je rust nemen, goed eten, voldoende kalk binnen krijgen etc.
Voor de enge dromen: praat met mensen erover. Hoe vaker, hoe beter. Als het niet minder wordt, neem dan contact op met je huisarts. Ik heb na mijn ongeluk een paar gesprekken gehad met een psycholoog om dingen een plek te kunnen geven. Maar nog steeds bij bepaalde geluiden van schrapend ijzer gaat er een rilling langs mijn ruggengraat (verkeersongeluk en dan het geluid van een botsing).
donderdag 9 maart 2017 om 21:00
Wat balen Monti, ik kan me voorstellen dat je je beroerd voelt. Dat snel moe en emotioneel zijn kan goed passen bij de narcose en bij de oxycodon. Daarnaast maakt pijn ook moe.
Ik denk dat je voorzichtig kan uitproberen wat een stukje wandelen met je doet, maar dan wel met iemand naast je en door heel erg rustig te beginnen. Je kan de fysio vragen wat die er van denkt, die heeft je immers gezien en kan inschatten wat wijsheid is.
Wandelen op zich is goed voor je herstel, je moet alleen kijken hoeveel je aankunt op dit moment. Daarom ook niet alleen naar buiten de eerste paar keer.
Heeft de fysio gezegd of je oefeningen mag doen, of is het daar nog te vroeg voor?
Veel sterkte,
Ik denk dat je voorzichtig kan uitproberen wat een stukje wandelen met je doet, maar dan wel met iemand naast je en door heel erg rustig te beginnen. Je kan de fysio vragen wat die er van denkt, die heeft je immers gezien en kan inschatten wat wijsheid is.
Wandelen op zich is goed voor je herstel, je moet alleen kijken hoeveel je aankunt op dit moment. Daarom ook niet alleen naar buiten de eerste paar keer.
Heeft de fysio gezegd of je oefeningen mag doen, of is het daar nog te vroeg voor?
Veel sterkte,
donderdag 9 maart 2017 om 21:08
Heel veel sterkte!
Morgen is het precies een jaar geleden dat ik mijn bovenarm heb gebroken. Mijn arm was in drie stukken gebroken maar dat was niet meteen duidelijk. Na twee weken gips ben ik geopereerd en zijn de bot delen middels een titaniumplaat aan elkaar gezet. In november is er een bottransplantatie uitgevoerd omdat er geen enkele botgroei zichtbaar was in mijn arm.
Op 4 april moet ik weer voor controle en ik hoop dat dat ik dan te horen krijg dat het nu allemaal in orde is. In het ergste geval ben ik terug bij af en moet ik nog een keer onder het mes.
Heel veel sterkte nogmaals en blijf goed je pijnstilling slikken, niet denken dat je wel zonder kan!
Morgen is het precies een jaar geleden dat ik mijn bovenarm heb gebroken. Mijn arm was in drie stukken gebroken maar dat was niet meteen duidelijk. Na twee weken gips ben ik geopereerd en zijn de bot delen middels een titaniumplaat aan elkaar gezet. In november is er een bottransplantatie uitgevoerd omdat er geen enkele botgroei zichtbaar was in mijn arm.
Op 4 april moet ik weer voor controle en ik hoop dat dat ik dan te horen krijg dat het nu allemaal in orde is. In het ergste geval ben ik terug bij af en moet ik nog een keer onder het mes.
Heel veel sterkte nogmaals en blijf goed je pijnstilling slikken, niet denken dat je wel zonder kan!
donderdag 9 maart 2017 om 21:23
Bedankt allemaal. Het doet me goed er zo over te kunnen schrijven.
Tqkkentrol dat klinkt.niet fijn.
Wat erg voor je.
Mijn man of zoon zouden wel stukje mee kunnen lopen. Morgen komt ook de oppas en een vriendin.
As dinsdag krijg ik echo bij m'n fysio. Ik zal hem morgenochtend eerst even bellen of ik evt even naar buiten mag lopen.
Oefeningen mag ik nog niet doen.
Marije dat klinkt herkenbaar over dat schrapen ijzer.
Mijn botten gingen zoo langs elkaar en alles stak uit. Het.lukt me niet dat hardop uit te spreken, dan word ik helemaal naar.
De nachtmerries lijken.levensecht. allemaal dood en bederf. Bijvoorbeeld mijn man die op m'n arm slaat, mijn hond die van een tafel gegooid wordt en zn rug.breekt, m'n dochter die wordt ontvoerd. Dat soort dingen..Dan word ik in paniek en huilend wakker.
Tqkkentrol dat klinkt.niet fijn.
Wat erg voor je.
Mijn man of zoon zouden wel stukje mee kunnen lopen. Morgen komt ook de oppas en een vriendin.
As dinsdag krijg ik echo bij m'n fysio. Ik zal hem morgenochtend eerst even bellen of ik evt even naar buiten mag lopen.
Oefeningen mag ik nog niet doen.
Marije dat klinkt herkenbaar over dat schrapen ijzer.
Mijn botten gingen zoo langs elkaar en alles stak uit. Het.lukt me niet dat hardop uit te spreken, dan word ik helemaal naar.
De nachtmerries lijken.levensecht. allemaal dood en bederf. Bijvoorbeeld mijn man die op m'n arm slaat, mijn hond die van een tafel gegooid wordt en zn rug.breekt, m'n dochter die wordt ontvoerd. Dat soort dingen..Dan word ik in paniek en huilend wakker.
donderdag 9 maart 2017 om 21:35
Hoi to! Ik herken wat je beschrijft. Het is hier al een aantal jaar geleden maar die pijn vergeet ik niet meer. De nachtmerries en helse pijnen/ steken oa in je slaap. Accepteer dat je in deze situatie zit. Des te sneller zal je herstellen. Neem je medicatie en neem veel rust.
Veel sterkte, het is echt heel rot maar het wordt echt minder. (Heel cliché)
Veel sterkte, het is echt heel rot maar het wordt echt minder. (Heel cliché)
donderdag 9 maart 2017 om 21:48
quote:Monti schreef op 09 maart 2017 @ 21:23:
Bedankt allemaal. Het doet me goed er zo over te kunnen schrijven.
Tqkkentrol dat klinkt.niet fijn.
Wat erg voor je.
Mijn man of zoon zouden wel stukje mee kunnen lopen. Morgen komt ook de oppas en een vriendin.
As dinsdag krijg ik echo bij m'n fysio. Ik zal hem morgenochtend eerst even bellen of ik evt even naar buiten mag lopen.
Oefeningen mag ik nog niet doen.
Marije dat klinkt herkenbaar over dat schrapen ijzer.
Mijn botten gingen zoo langs elkaar en alles stak uit. Het.lukt me niet dat hardop uit te spreken, dan word ik helemaal naar.
De nachtmerries lijken.levensecht. allemaal dood en bederf. Bijvoorbeeld mijn man die op m'n arm slaat, mijn hond die van een tafel gegooid wordt en zn rug.breekt, m'n dochter die wordt ontvoerd. Dat soort dingen..Dan word ik in paniek en huilend wakker.
Het beste is om dit soort dingen allemaal op te schrijven en evt aan je man voor te lezen. En veel praten, eindeloos over hoe het was voor je. Hoe eng, hoe kwetsbaar en hoe vreselijk luguber ook. Als je het niet nu probeert te verwerken, kan het veel langer duren.
Niet dezelfde situatie, maar toen ik bevallen was, had ik dit ook. Mijn bevalling was nogal traumatisch en ik moest het echt verwerken. Eindeloos gepraat, gehuild en alle details die me zo aangrepen uitgesproken. En opeens was het klaar. Opeens klaarde de mist op en kon ik aan mijn bevalling denken zonder misselijk te worden.
Kun je hulp vragen, evt kortdurende, via de huisarts? Zou je dat aandurven? En goed om hier veel van je af te schrijven!!
Bedankt allemaal. Het doet me goed er zo over te kunnen schrijven.
Tqkkentrol dat klinkt.niet fijn.
Wat erg voor je.
Mijn man of zoon zouden wel stukje mee kunnen lopen. Morgen komt ook de oppas en een vriendin.
As dinsdag krijg ik echo bij m'n fysio. Ik zal hem morgenochtend eerst even bellen of ik evt even naar buiten mag lopen.
Oefeningen mag ik nog niet doen.
Marije dat klinkt herkenbaar over dat schrapen ijzer.
Mijn botten gingen zoo langs elkaar en alles stak uit. Het.lukt me niet dat hardop uit te spreken, dan word ik helemaal naar.
De nachtmerries lijken.levensecht. allemaal dood en bederf. Bijvoorbeeld mijn man die op m'n arm slaat, mijn hond die van een tafel gegooid wordt en zn rug.breekt, m'n dochter die wordt ontvoerd. Dat soort dingen..Dan word ik in paniek en huilend wakker.
Het beste is om dit soort dingen allemaal op te schrijven en evt aan je man voor te lezen. En veel praten, eindeloos over hoe het was voor je. Hoe eng, hoe kwetsbaar en hoe vreselijk luguber ook. Als je het niet nu probeert te verwerken, kan het veel langer duren.
Niet dezelfde situatie, maar toen ik bevallen was, had ik dit ook. Mijn bevalling was nogal traumatisch en ik moest het echt verwerken. Eindeloos gepraat, gehuild en alle details die me zo aangrepen uitgesproken. En opeens was het klaar. Opeens klaarde de mist op en kon ik aan mijn bevalling denken zonder misselijk te worden.
Kun je hulp vragen, evt kortdurende, via de huisarts? Zou je dat aandurven? En goed om hier veel van je af te schrijven!!
donderdag 9 maart 2017 om 21:50
Mag gewoon een dikke knuffel ook?
Wat afschuwelijk om mee te maken en dan nu die heftige nasleep. Denk dat het echt goed is om met een psycholoog te gaan praten om dit trauma te verwerken, als je daar aan toe bent natuurlijk.
Heel veel sterkte met je herstel, hoop voor je dat het snel minder pijn gaat doen.
Wat afschuwelijk om mee te maken en dan nu die heftige nasleep. Denk dat het echt goed is om met een psycholoog te gaan praten om dit trauma te verwerken, als je daar aan toe bent natuurlijk.
Heel veel sterkte met je herstel, hoop voor je dat het snel minder pijn gaat doen.
cat |kat| n.
The furry little sociopath who rules your household and manages to look innocent while doing so.
The furry little sociopath who rules your household and manages to look innocent while doing so.
donderdag 9 maart 2017 om 22:01
Schrijven lukt me niet want het is de arm van mijn schrijfhand.
Man en.ik hebben wel gepraat want hij had zaterdags paar keer gehuild. Hij zag me steeds liggen op die plek zei hij en hij dacht dat ik dood was.
Gisteravond kregen we de slappe lach , zoon ook om iets onbenulligs.
ik vind het lastig te praten erover.
Man en.ik hebben wel gepraat want hij had zaterdags paar keer gehuild. Hij zag me steeds liggen op die plek zei hij en hij dacht dat ik dood was.
Gisteravond kregen we de slappe lach , zoon ook om iets onbenulligs.
ik vind het lastig te praten erover.
donderdag 9 maart 2017 om 22:01
quote:Calamitycat schreef op 09 maart 2017 @ 21:50:
Mag gewoon een dikke knuffel ook?
Wat afschuwelijk om mee te maken en dan nu die heftige nasleep. Denk dat het echt goed is om met een psycholoog te gaan praten om dit trauma te verwerken, als je daar aan toe bent natuurlijk.
Heel veel sterkte met je herstel, hoop voor je dat het snel minder pijn gaat doen.Dank je wel
Mag gewoon een dikke knuffel ook?
Wat afschuwelijk om mee te maken en dan nu die heftige nasleep. Denk dat het echt goed is om met een psycholoog te gaan praten om dit trauma te verwerken, als je daar aan toe bent natuurlijk.
Heel veel sterkte met je herstel, hoop voor je dat het snel minder pijn gaat doen.Dank je wel
