Gezondheid
alle pijlers
Gebroken arm
vrijdag 11 maart 2016 om 05:00
Gisteren heb ik mijn bovenarm gebroken, au!!
Ik zit van mijn hand tot mijn schouder in het gip maar omdat het zo gezwollen is, is het een gipsspalk. Iedere keer als ik ook maar een beetje beweeg doet het zo'n pijn, daar helpen de pijnstillers niet tegen. Maar ik voel ook telkens mijn bot tegen elkaar bewegen. Ik heb nog nooit iets gebroken dus ik weet niet of dat normaal is. Is er een ervaringsdeskundige in de zaal die me kan helpen? Alvast bedankt!
Ik zit van mijn hand tot mijn schouder in het gip maar omdat het zo gezwollen is, is het een gipsspalk. Iedere keer als ik ook maar een beetje beweeg doet het zo'n pijn, daar helpen de pijnstillers niet tegen. Maar ik voel ook telkens mijn bot tegen elkaar bewegen. Ik heb nog nooit iets gebroken dus ik weet niet of dat normaal is. Is er een ervaringsdeskundige in de zaal die me kan helpen? Alvast bedankt!
zaterdag 19 maart 2016 om 15:42
quote:Case-2371 schreef op 17 maart 2016 @ 18:21:
Oh pas een week verder en ik ben het nu al zo zat! Weet echt dat er mensen zijn die het veel zwaarder hebben dan ik maar ik vind het zo moeilijk om zo afhankelijk te zijn. Ik kan mijn jas niet aantrekken zonder hulp, heb sowieso geen eigen kleding waar mijn gipsen arm in past, boterham smeren lukt niet en zo kan ik nog tig dingen opnoemen. En dan doet het ook gewoon nog pijn.
Volgens mij heb ik een zware aanval van zelfmedelijden
Ruim een jaar geleden heb ik mijn pols gebroken en ik vond het verschrikkelijk. Ik kan niet tegen die afhankelijkheid. Op een gegeven moment leer je er wel beter mee omgaan en kun je wat meer, dus waarschijnlijk wordt het nog wel beter. Ik kon er op een gegeven moment zelfs weer redelijk mee typen (met 10 vingers).
En het kan altijd erger: ik ben chronisch ziek, brak mijn pols vlak voor mijn verjaardag en op mijn verjaardag moest mijn vriend nog werken ook. Ik heb me zelden zo zielig gevoeld. Maar ook dat is weer over gegaan
Oh pas een week verder en ik ben het nu al zo zat! Weet echt dat er mensen zijn die het veel zwaarder hebben dan ik maar ik vind het zo moeilijk om zo afhankelijk te zijn. Ik kan mijn jas niet aantrekken zonder hulp, heb sowieso geen eigen kleding waar mijn gipsen arm in past, boterham smeren lukt niet en zo kan ik nog tig dingen opnoemen. En dan doet het ook gewoon nog pijn.
Volgens mij heb ik een zware aanval van zelfmedelijden
Ruim een jaar geleden heb ik mijn pols gebroken en ik vond het verschrikkelijk. Ik kan niet tegen die afhankelijkheid. Op een gegeven moment leer je er wel beter mee omgaan en kun je wat meer, dus waarschijnlijk wordt het nog wel beter. Ik kon er op een gegeven moment zelfs weer redelijk mee typen (met 10 vingers).
En het kan altijd erger: ik ben chronisch ziek, brak mijn pols vlak voor mijn verjaardag en op mijn verjaardag moest mijn vriend nog werken ook. Ik heb me zelden zo zielig gevoeld. Maar ook dat is weer over gegaan
zaterdag 19 maart 2016 om 15:53
Nerdopviva, ik kan mijn vingers prima bewegen maar mijn arm is gestrekt gegipst, van mijn pols tot mijn oksel. Ik kan 'm dus niet buigen. Maar mijn arm optillen lukt ook niet, dat moet ik doen met mijn goede arm. Enige mazzel is dat het mijn linkerarm is en ik ben rechts.
En ik vind het terecht dat jij je toen heel zielig vond, zo zou ik me ook voelen!
En ik vind het terecht dat jij je toen heel zielig vond, zo zou ik me ook voelen!
zaterdag 19 maart 2016 om 16:02
quote:MarianneDavids schreef op 19 maart 2016 @ 15:23:
Je kunt beter een been breken dan een arm. Probeer maar eens met één hand een maaltijd klaar te maken, snijden, hakken, schillen, pannen optillen, iets afgieten, een fles openmaken. Met een gebroken been ben je toch iets minder onthand, tenzij het een verschrikkelijk gecompliceerde breuk is.
Hier ben ik het niet mee eens, met een beenbreuk kun je niet eens in de keuken komen en de revalidatie is veel langer (Heb allebei nu ervaren). Maar dat is niet echt OT.
TO heel veel beterschap!
Je kunt beter een been breken dan een arm. Probeer maar eens met één hand een maaltijd klaar te maken, snijden, hakken, schillen, pannen optillen, iets afgieten, een fles openmaken. Met een gebroken been ben je toch iets minder onthand, tenzij het een verschrikkelijk gecompliceerde breuk is.
Hier ben ik het niet mee eens, met een beenbreuk kun je niet eens in de keuken komen en de revalidatie is veel langer (Heb allebei nu ervaren). Maar dat is niet echt OT.
TO heel veel beterschap!
zaterdag 19 maart 2016 om 16:30
quote:Case-2371 schreef op 19 maart 2016 @ 15:53:
Nerdopviva, ik kan mijn vingers prima bewegen maar mijn arm is gestrekt gegipst, van mijn pols tot mijn oksel. Ik kan 'm dus niet buigen. Maar mijn arm optillen lukt ook niet, dat moet ik doen met mijn goede arm. Enige mazzel is dat het mijn linkerarm is en ik ben rechts.
En ik vind het terecht dat jij je toen heel zielig vond, zo zou ik me ook voelen!Oh, dat is wel echt rot. Ik hoop dat je er snel vanaf bent.
Nerdopviva, ik kan mijn vingers prima bewegen maar mijn arm is gestrekt gegipst, van mijn pols tot mijn oksel. Ik kan 'm dus niet buigen. Maar mijn arm optillen lukt ook niet, dat moet ik doen met mijn goede arm. Enige mazzel is dat het mijn linkerarm is en ik ben rechts.
En ik vind het terecht dat jij je toen heel zielig vond, zo zou ik me ook voelen!Oh, dat is wel echt rot. Ik hoop dat je er snel vanaf bent.
zaterdag 19 maart 2016 om 16:42
quote:saywhat schreef op 19 maart 2016 @ 16:02:
[...]
Hier ben ik het niet mee eens, met een beenbreuk kun je niet eens in de keuken komen en de revalidatie is veel langer (Heb allebei nu ervaren). Maar dat is niet echt OT.
TO heel veel beterschap!Ik heb twee keer een enkel gebroken en een keer een middenvoetsbeentje. Als je hele been in het gips zit is het lastiger om met krukken te lopen maar ik had het tot mijn knie, ik kon alles doen, behalve iets naar de kamer brengen. Als ik alleen thuis was at en dronk ik in de keuken. De eerste keer duurde het vrij lang eer ik weer normaal kon lopen maar daar zat ook een beetje angst bij.
[...]
Hier ben ik het niet mee eens, met een beenbreuk kun je niet eens in de keuken komen en de revalidatie is veel langer (Heb allebei nu ervaren). Maar dat is niet echt OT.
TO heel veel beterschap!Ik heb twee keer een enkel gebroken en een keer een middenvoetsbeentje. Als je hele been in het gips zit is het lastiger om met krukken te lopen maar ik had het tot mijn knie, ik kon alles doen, behalve iets naar de kamer brengen. Als ik alleen thuis was at en dronk ik in de keuken. De eerste keer duurde het vrij lang eer ik weer normaal kon lopen maar daar zat ook een beetje angst bij.
verba volant, scripta manent.
