Gezondheid alle pijlers

Herseninfarct en studeren

03-03-2018 10:48 14 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 47 jaar en heb een herseninfarct doorgemaakt. Na veel rusten en t mentaal wat meer op orde te hebben ben ik zeer dankbaar. Vaak onverwachte prikkels kunnen me nog wel eens uit t veld slaan. Heeft er iemand ervaring met studeren na een herseninfarct?
Alle reacties Link kopieren
Niet specifiek een herseninfarct meer ik ken wel mensen met NAH die scholing hebben gevolgd.

Wat wil je studeren? Welke voorwaarden denk je nodig te hebben ?

Ben je trager dan vroeger? Kun je concentreren? Kun je nieuwe info inprenten en nieuwe vaardigheden opdoen (bij sommige mensen is dit vermogen weg)? Wil je thuis studeren of in een kleine groep?....etc. Is het handig dat een mentor het weet zodat er indien nodig een aanpassing kan worden gedaan?
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-03-2018 11:00
27.05% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Niet om vervelend te doen... maar het ene infarct en herstel en blijvende restschade is het andere niet he?

Dat Keesje er weer boven op is gekomen zegt natuurlijk helemaal niks over jou of over Truus. De zwaarte van het infarct kan nogal verschillen, herstel en restschade ook.
En die moeten dan ook op latere leeftijd nog zijn gaan studeren.
Alle reacties Link kopieren
Iedereen herstelt anders na een herseninfarct. Ook is het wel of niet hebben van restverschijnselen anders.

Ga eens praten met opleidingen. Wat wordt er van je verwacht.

Wat doe je nu? Werk je? Hoeveel uur per week? Wat voor werk en op welk nivo?

Had je voor je infarct ook kunnen en willen studeren?
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Bedoel je dankbaar of kwetsbaar?
Met 'n specifiek doel of gewoon als bezigheid tijdens je ziektewet omdat iets je interesse heeft? Als je 't gewoon leuk vind iets nieuws te leren kun je 't altijd proberen natuurlijk. Lukt 't niet, dan stop je er na 'n semester mee.
redbulletje schreef:
03-03-2018 11:07
Met 'n specifiek doel of gewoon als bezigheid tijdens je ziektewet omdat iets je interesse heeft? Als je 't gewoon leuk vind iets nieuws te leren kun je 't altijd proberen natuurlijk. Lukt 't niet, dan stop je er na 'n semester mee.
Studeren is een dure grap dus niet iedereen kan dat voor de leuk doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik mag in september beginnen waar ik wel naar uitkijk, BBL verzorgende IG. 1 dag in de week naar school en 20 uur werken. Ik voel me wel steeds beter, ik had uitvalverschijnselen, maar dat herstelde vlug. Ik heb veel gerust en kan nu veel, maar wel gedoseerder. Het mentale werk ik ook aan. Dat viel me wel ff tegen maar krijg fijne hulp daarvoor. Ik ben nu 8 maanden verder. Ik merk dat er nog de angst en onzekerheid dat de stap te groot is. Dat houdt me bezig.....
Je laatste bericht maakt het een stuk duidelijker. Wat goed dat je zo actief bent met je revalidatie en al zover hersteld bent. Of een opleiding (nu al) haalbaar is is moeilijk te zeggen. Maar aan jouw motivatie zal het duidelijk niet liggen.

Succes!
Lucifermiauww schreef:
03-03-2018 11:08
Studeren is een dure grap dus niet iedereen kan dat voor de leuk doen.
Het had ook gewoon om 'n LOI cursus spaans kunnen gaan natuurlijk.

Hoe realistisch is het om op middelbare leeftijd nog een opleiding te gaan doen in de zorg? Wisselende diensten, nachtdiensten, zwaar lichamelijk werk etc. Kom je met je medische achtergrond uberhaupt nog aan de bak in die richting als je al tegen de 50 loopt?
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
03-03-2018 11:37
Het had ook gewoon om 'n LOI cursus spaans kunnen gaan natuurlijk.

Hoe realistisch is het om op middelbare leeftijd nog een opleiding te gaan doen in de zorg? Wisselende diensten, nachtdiensten, zwaar lichamelijk werk etc. Kom je met je medische achtergrond uberhaupt nog aan de bak in die richting als je al tegen de 50 loopt?
Je weet wat een BBL verzorgende IG opleiding inhoudt? Want de dingen die jij zegt hoeven helemaal niet op te gaan. TO kan na haar opleiding bv in de thuiszorg aan de slag, of een verpleegtehuis. Daar hoeven helemaal geen wisselende of nachtdiensten voor te gelden. Zwaar lichamelijk werk gaat ook niet altijd op. En een aanzienlijk deel van de thuiszorgmedewerkers is al wat meer op leeftijd.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind zelf verzorgende zowel fysiek als mentaal een zwaar beroep en de werkdruk in de zorg is ook torenhoog wanneer je slecht tegen prikkels en stress kunt dan snap ik deze keuze niet zo goed. Daarnaast zijn de diensten soms ook nog onregelmatig wat slecht voor je kan zijn. Misschien kun je de theorie van de studie goed aan en gaat een stage redelijk wanneer je er niet vol en zelfstandig in hoeft.

Echter de kans is aanwezig dat het beroep uiteindelijk niet voor jou uitvoerbaar is voor de lange termijn.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
spuit_111 schreef:
03-03-2018 12:32
Je weet wat een BBL verzorgende IG opleiding inhoudt? Want de dingen die jij zegt hoeven helemaal niet op te gaan. TO kan na haar opleiding bv in de thuiszorg aan de slag, of een verpleegtehuis. Daar hoeven helemaal geen wisselende of nachtdiensten voor te gelden. Zwaar lichamelijk werk gaat ook niet altijd op. En een aanzienlijk deel van de thuiszorgmedewerkers is al wat meer op leeftijd.
Nee, ik weet uiteraard niet precies wat die opleiding inhoudt, maar ik weet wel dat veel mensen die werkzaam zijn in die sector klagen over onregelmatige werktijden, zwaarte én daarbij nog behoorlijk onderbetaald worden. Klinkt al niet als het meest gezellige baantje voor mensen die fysiek en mentaal nog goed in hun vel zitten, laat staan voor iemand met de medische achtergrond van TO.
Alle reacties Link kopieren
Simone1970 schreef:
03-03-2018 11:12
Ik mag in september beginnen waar ik wel naar uitkijk, BBL verzorgende IG. 1 dag in de week naar school en 20 uur werken. Ik voel me wel steeds beter, ik had uitvalverschijnselen, maar dat herstelde vlug. Ik heb veel gerust en kan nu veel, maar wel gedoseerder. Het mentale werk ik ook aan. Dat viel me wel ff tegen maar krijg fijne hulp daarvoor. Ik ben nu 8 maanden verder. Ik merk dat er nog de angst en onzekerheid dat de stap te groot is. Dat houdt me bezig.....
Ik ken een aantal mensen die deze opleiding doet en het is zwaar. Niet het werk, maar het leren na werktijd en de verslagen die ze moeten schrijven. Grootste "klacht" is toch wel de tijd die je echt nodig hebt om te leren en de verslagen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven