Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
woensdag 19 augustus 2015 om 22:17
Oeps, beetje lang , onduidelijk verhaal geworden misschien;-).
Tips die ik echt nog steeds goed probeer te doen en me helpen: optijd naar m'n bed als ik merk dat ik die behoefte heb. Nog steeds wel na m'n werk even 20-30min even slapen na t eten.
Op m'n werk zelfs even geen lunch in gemeenschappelijke ruimte, als ik merk dat ik even gaar wordt en nog de hele middag moet werken.. Dus even wandelen dan, of letterlijk gaan liggen met harpmuziek oid en m'n timer aan:-)
Mindfulness app vind ik soms nog steeds heel fijn, vnl de bodyscan. Maar wisselt naar behoefte, maar doe meerdere dagelijkse handelingen met meer aandacht, zeker als ik vermoeider raak... Of ademhalingsoefeningen als m'n ademhaling merkbaar te hoog gaat zitten enz.
Zo blijf ik nu al aardig lange tijd in balans zonder terugvallen, en met zelfs hele goede periodes:-) (hetzij nog steeds met lage dosering venlafaxine)
Nogmaals knuffels voor iedereen!
Tips die ik echt nog steeds goed probeer te doen en me helpen: optijd naar m'n bed als ik merk dat ik die behoefte heb. Nog steeds wel na m'n werk even 20-30min even slapen na t eten.
Op m'n werk zelfs even geen lunch in gemeenschappelijke ruimte, als ik merk dat ik even gaar wordt en nog de hele middag moet werken.. Dus even wandelen dan, of letterlijk gaan liggen met harpmuziek oid en m'n timer aan:-)
Mindfulness app vind ik soms nog steeds heel fijn, vnl de bodyscan. Maar wisselt naar behoefte, maar doe meerdere dagelijkse handelingen met meer aandacht, zeker als ik vermoeider raak... Of ademhalingsoefeningen als m'n ademhaling merkbaar te hoog gaat zitten enz.
Zo blijf ik nu al aardig lange tijd in balans zonder terugvallen, en met zelfs hele goede periodes:-) (hetzij nog steeds met lage dosering venlafaxine)
Nogmaals knuffels voor iedereen!
donderdag 20 augustus 2015 om 14:10
@Inge: helemaal geen vaag verhaal, eigenlijk precies hoe die dingen gaan, hoe je kunt plannen en rekening moet houden met, maar het toch anders kan lopen dan je dacht. Het is gewoon soms verwarrende materie. Des te fijner om te horen hoe jouw omgeving meeleeft en zich inleeft. Echt wel bijzonder. Klinkt heel veel warmte naar elkaar doorheen.
En ook goed om te beseffen voor diegenen die, zoals ik, aardig onderweg zijn, het duurt zolang het duurt en het gaat zoals het gaat.
Ik wens je een heerlijke welverdiende vakantie toe, ook dat klinkt helemaal fijn!
En ook goed om te beseffen voor diegenen die, zoals ik, aardig onderweg zijn, het duurt zolang het duurt en het gaat zoals het gaat.
Ik wens je een heerlijke welverdiende vakantie toe, ook dat klinkt helemaal fijn!
donderdag 20 augustus 2015 om 19:29
@Beel Die boeken zijn leuk he?! Ik heb ze al uit, beetje jammer want nu zijn er niet zulke leuke meer.
Met datzelfde reintegratie ding met ik in mijn hoofd ook weleens bezig. Ik ben benieuwd hoe die weg er straks uitgaat zien, ik heb al eens wat balletjes opgegooid bij kennissen. Opbouwen is erg belangrijk en over trajecten via de instanties heb ik niet hele goede berichten gehoord. Kunnen we per pb over dit onderwerp ideeen uitwisselen?
@Inge: Je verhaal is juist heel duidelijk! Zulke situaties kan ik me helemaal voorstellen, goed dat je dit op deze manier hebt kunnen oplossen voor en met jezelf. Wat Beel ook zegt: het geeft een beetje vertrouwen en het gaat zoals het gaat. Heel veel plezier op vakantie, geniet ervan!
Mijn dag begon niet zo goed want ik werd al piekerend en me rot voelend (over m'n relatie vooral) wakker. Afleiding helpt wel dus ik ben kleine dingen gaan doen. Het is ook een controle ding besef ik steeds meer:
geen controle --> is piekeren. Als ik me dan bezig hou met zaken waar ik wel controle over heb verdwijnt het piekeren. Mijn financien zijn herberekend (het blijft gewoon krap met dit inkomen), telefoontjes gepleegd en mailtjes verstuurd. Ook wat zakelijke om de contacten warm te houden. De hele middag bezig geweest, op de bank met laptop en nu ben ik uitgeput maar ook voldaan. Zo kan ik straks goed en rustig aan de behandeling beginnen.
Is het gek als ik mezelf een complimentje geef? 1 van mijn zakelijke kennissen vroeg of ik langskwam voor een kop koffie en bijpraten. De oude ik had alles aan de kant geschoven en was op de fiets gesprongen, mijn eigen energie en voornemens negerend, nu heb ik een afspraak voor volgende week gemaakt. Ik heb naar mezelf en mijn lichaam geluisterd, niet alles hoeft nu en meteen!
Fijne avond allemaal!
Met datzelfde reintegratie ding met ik in mijn hoofd ook weleens bezig. Ik ben benieuwd hoe die weg er straks uitgaat zien, ik heb al eens wat balletjes opgegooid bij kennissen. Opbouwen is erg belangrijk en over trajecten via de instanties heb ik niet hele goede berichten gehoord. Kunnen we per pb over dit onderwerp ideeen uitwisselen?
@Inge: Je verhaal is juist heel duidelijk! Zulke situaties kan ik me helemaal voorstellen, goed dat je dit op deze manier hebt kunnen oplossen voor en met jezelf. Wat Beel ook zegt: het geeft een beetje vertrouwen en het gaat zoals het gaat. Heel veel plezier op vakantie, geniet ervan!
Mijn dag begon niet zo goed want ik werd al piekerend en me rot voelend (over m'n relatie vooral) wakker. Afleiding helpt wel dus ik ben kleine dingen gaan doen. Het is ook een controle ding besef ik steeds meer:
geen controle --> is piekeren. Als ik me dan bezig hou met zaken waar ik wel controle over heb verdwijnt het piekeren. Mijn financien zijn herberekend (het blijft gewoon krap met dit inkomen), telefoontjes gepleegd en mailtjes verstuurd. Ook wat zakelijke om de contacten warm te houden. De hele middag bezig geweest, op de bank met laptop en nu ben ik uitgeput maar ook voldaan. Zo kan ik straks goed en rustig aan de behandeling beginnen.
Is het gek als ik mezelf een complimentje geef? 1 van mijn zakelijke kennissen vroeg of ik langskwam voor een kop koffie en bijpraten. De oude ik had alles aan de kant geschoven en was op de fiets gesprongen, mijn eigen energie en voornemens negerend, nu heb ik een afspraak voor volgende week gemaakt. Ik heb naar mezelf en mijn lichaam geluisterd, niet alles hoeft nu en meteen!
Fijne avond allemaal!
Keep on, keep keepin' on....
donderdag 20 augustus 2015 om 22:46
Aloha!
@Tea-bee: Goed dat je zo enthousiast bent om te starten met behandeling. Mooi dat je naar je eigen lichaam luistert, mag trots zijn op jezelf dat het lukt om steeds beter naar jezelf te luisteren en je grenzen aan te voelen. Een tuinvakantie is eigenlijk gewoon genieten van je tuin en je in je tuin gedragen alsof je op vakantie bent. Voor mij is dat genieten van mijn ligbedje met een goed boek en een glas ice-tea met ijsklontjes. Heerlijk Een moestuintje hebben we ook en daarnaast zitten nog twee konijntjes en drie kippen in onze tuin.
@Beel: Wat je weer goede ideeën. Het zou fantastisch zijn als mensen op een rustige manier werk zouden kunnen opbouwen. Met jouw schrijftalenten zou dat toch een mooi voorstel voor de HR afdeling kunnen worden? Zaterdag ga ik mijn eerste Psych-K sessie krijgen. Heb express niet te veel gegoogeld (kwam toch wat zweverige sites tegen), we zullen zien. Zal zeker nog wel iets over posten.
@Inge: wat klinkt jou familie fantastisch! Zoveel steun en begrip. Vond het ook mooi dat je met je ogen dicht naar het verhaal van je zus hebt liggen luisteren. Lijkt mij een hele hechte band die jullie hebben. Alvast een hele fijne vakantie! x
Wat tof om te horen dat zoveel mensen hier luisterboeken beluisteren. Heb dat zelf een keer geprobeerd, maar ergerde mij aan de stem van de verteller. Hebben meer mensen hier last van? Of kan ik beter nog een keer een Daisyboek ontlenen bij de bib? Over welke boekenreeks hebben jullie, Tea-bee en Beel, het?
Fijne avond. xxx
@Tea-bee: Goed dat je zo enthousiast bent om te starten met behandeling. Mooi dat je naar je eigen lichaam luistert, mag trots zijn op jezelf dat het lukt om steeds beter naar jezelf te luisteren en je grenzen aan te voelen. Een tuinvakantie is eigenlijk gewoon genieten van je tuin en je in je tuin gedragen alsof je op vakantie bent. Voor mij is dat genieten van mijn ligbedje met een goed boek en een glas ice-tea met ijsklontjes. Heerlijk Een moestuintje hebben we ook en daarnaast zitten nog twee konijntjes en drie kippen in onze tuin.
@Beel: Wat je weer goede ideeën. Het zou fantastisch zijn als mensen op een rustige manier werk zouden kunnen opbouwen. Met jouw schrijftalenten zou dat toch een mooi voorstel voor de HR afdeling kunnen worden? Zaterdag ga ik mijn eerste Psych-K sessie krijgen. Heb express niet te veel gegoogeld (kwam toch wat zweverige sites tegen), we zullen zien. Zal zeker nog wel iets over posten.
@Inge: wat klinkt jou familie fantastisch! Zoveel steun en begrip. Vond het ook mooi dat je met je ogen dicht naar het verhaal van je zus hebt liggen luisteren. Lijkt mij een hele hechte band die jullie hebben. Alvast een hele fijne vakantie! x
Wat tof om te horen dat zoveel mensen hier luisterboeken beluisteren. Heb dat zelf een keer geprobeerd, maar ergerde mij aan de stem van de verteller. Hebben meer mensen hier last van? Of kan ik beter nog een keer een Daisyboek ontlenen bij de bib? Over welke boekenreeks hebben jullie, Tea-bee en Beel, het?
Fijne avond. xxx
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:57
@vienna haha, dat herken ik dat ergeren aan die stem soms smakken ze tussen de zinnen door, mediteren doe ik wel veel kan ik me ook helemaal ontspannen maar het is voor mij geen moeten soms vind ik het ook gewoon heerlijk even ergens te liggen voor me uit te staren of gewoon genieten van de stilte, maar als ik wat onrustig ben of geen energie heb om mezelf tot rust te brengen ga ik mediteren,
Hier zijn de gemoederen al wat tot rust gekomen, echter uit stress zich bij mij meteen fysiek dus gehele ademspieren zijn stijf en doen zeer, waardoor het ademhalen zeer doet waardoor ik licht ga hyperventileren maar ns even naar de fysio..
@beel Ik snap nu wat je bedoelt met het gekneusde rib gevoel
Heb er toch voor gekozen om niet over een paar weken te beginnen met mijn opleiding maar deze in feb of later in het jaar te starten, ben er fysiek nog niet klaar voor. Eerst maar eens even beter worden
@Teabea juist top dat je jezelf complimentjes geeft vooral blijven doen!
Fijne dag iedereen!
Hier zijn de gemoederen al wat tot rust gekomen, echter uit stress zich bij mij meteen fysiek dus gehele ademspieren zijn stijf en doen zeer, waardoor het ademhalen zeer doet waardoor ik licht ga hyperventileren maar ns even naar de fysio..
@beel Ik snap nu wat je bedoelt met het gekneusde rib gevoel
Heb er toch voor gekozen om niet over een paar weken te beginnen met mijn opleiding maar deze in feb of later in het jaar te starten, ben er fysiek nog niet klaar voor. Eerst maar eens even beter worden
@Teabea juist top dat je jezelf complimentjes geeft vooral blijven doen!
Fijne dag iedereen!
dont be afraid to build youre own path
vrijdag 21 augustus 2015 om 12:58
goed bezig allemaal!
net een vriendin even op bezoek gehad met een ijsje als onderdeel van het every day a little bit of happiness plan. Het is echt een hele opgave om met mijn huidige energieniveau elke dag toch iets te doen waar ik voldoening uit haal en energie van krijg maar niet teveel is. Een uurtje met een vriendin op mijn balkon met een ijsje lukt blijkbaar wel. Fijn! En ze heeft ook heel lief even boodschappen gedaan zodat ik ook nog kan koken zo- het is echt of of of of of dezer dagen
Het is mijn bijna burnout vriendin trouwens... die net ook een paar weken heel veel op de bank heeft gelegen... Ik hoop zo dat ze van mijn situatie leert want eenmaal over the edge is het een laaange weg terug! Daarbij heeft een andere vriend nu een depressie en weer eentje huisloos... Trek ik ze aan of is iedereen gewoon miserable.
net een vriendin even op bezoek gehad met een ijsje als onderdeel van het every day a little bit of happiness plan. Het is echt een hele opgave om met mijn huidige energieniveau elke dag toch iets te doen waar ik voldoening uit haal en energie van krijg maar niet teveel is. Een uurtje met een vriendin op mijn balkon met een ijsje lukt blijkbaar wel. Fijn! En ze heeft ook heel lief even boodschappen gedaan zodat ik ook nog kan koken zo- het is echt of of of of of dezer dagen
Het is mijn bijna burnout vriendin trouwens... die net ook een paar weken heel veel op de bank heeft gelegen... Ik hoop zo dat ze van mijn situatie leert want eenmaal over the edge is het een laaange weg terug! Daarbij heeft een andere vriend nu een depressie en weer eentje huisloos... Trek ik ze aan of is iedereen gewoon miserable.
vrijdag 21 augustus 2015 om 21:21
@Beel: Eigenlijk niet he?
@Vienna: Bedankt voor je woorden, zo voelt het ook echt. Haha nu snap ik wat een tuinvakantie is, heerlijk zeg. Vooral met dit weer! Een buiten mis ik wel met deze warme dagen, alleen naar het park oid is nog een paar stappen te ver. Succes met de sessie morgen, ik ben heel erg nieuwsgierig hoe dat was.
Zo! Zeker weten dat ik last heb van de spreker van een boek: te snel, te langzaam, irritante uitspraak of juist teveel stemmetjes opzetten, dan zet ik ik het af. Jan Meng heeft veel boeken ingesproken en die heeft een hele fijne stem, Dieuwertje Blok ook. We hebben het over de Grijze jager. Er is een app, dan hoef je niet naar de bieb.
@Jade Wat knap dat je ervoor hebt gekozen om je studie nog even uit te stellen, dat zal geen lichte beslissing zijn geweest maar je zet jezelf daarmee nu wel op de eerste plaats. Hiervoor krijg je een groot compliment van mij!
@Bloem Fijn dat je toch even sociaal gedaan hebt en goed dat je voor je laat zorgen. Het of-of gevoel is rot maar geef eraan toe. Volgens mij trek je ze niet aan maar heeft ieder zijn issues, zeker een bepaald slag mensen van rond de 30 en die geven niet zo snel toe ofzo.
Om maar in de complimenten te blijven: ik geef jullie er allemaal 1 voor het open kletsen hier, echt heel fijn. Ook weer 1 voor mezelf omdat ik heb ingezien dat ik zelf niet mijn hele slechte conditie op peil ga krijgen. Het is duidelijk dat ik weer veel te hard van stapel ga lopen binnen een week of 2 Ik ga de fysio om begeleiding vragen voor een goede begrenzing en stok achter de deur.
Het deuntje van de ijscoman klonk en ik herinner me daardoor dat ik ijs in de vriezer heb
Fijn weekend allemaal!
@Vienna: Bedankt voor je woorden, zo voelt het ook echt. Haha nu snap ik wat een tuinvakantie is, heerlijk zeg. Vooral met dit weer! Een buiten mis ik wel met deze warme dagen, alleen naar het park oid is nog een paar stappen te ver. Succes met de sessie morgen, ik ben heel erg nieuwsgierig hoe dat was.
Zo! Zeker weten dat ik last heb van de spreker van een boek: te snel, te langzaam, irritante uitspraak of juist teveel stemmetjes opzetten, dan zet ik ik het af. Jan Meng heeft veel boeken ingesproken en die heeft een hele fijne stem, Dieuwertje Blok ook. We hebben het over de Grijze jager. Er is een app, dan hoef je niet naar de bieb.
@Jade Wat knap dat je ervoor hebt gekozen om je studie nog even uit te stellen, dat zal geen lichte beslissing zijn geweest maar je zet jezelf daarmee nu wel op de eerste plaats. Hiervoor krijg je een groot compliment van mij!
@Bloem Fijn dat je toch even sociaal gedaan hebt en goed dat je voor je laat zorgen. Het of-of gevoel is rot maar geef eraan toe. Volgens mij trek je ze niet aan maar heeft ieder zijn issues, zeker een bepaald slag mensen van rond de 30 en die geven niet zo snel toe ofzo.
Om maar in de complimenten te blijven: ik geef jullie er allemaal 1 voor het open kletsen hier, echt heel fijn. Ook weer 1 voor mezelf omdat ik heb ingezien dat ik zelf niet mijn hele slechte conditie op peil ga krijgen. Het is duidelijk dat ik weer veel te hard van stapel ga lopen binnen een week of 2 Ik ga de fysio om begeleiding vragen voor een goede begrenzing en stok achter de deur.
Het deuntje van de ijscoman klonk en ik herinner me daardoor dat ik ijs in de vriezer heb
Fijn weekend allemaal!
Keep on, keep keepin' on....
zaterdag 22 augustus 2015 om 01:49
Hoi allemaal,
Tijd om nog even wat van me te laten horen... Ben sinds woensdag terug van op reis, en heb daar even dit topic bewust links laten liggen. Net alles doorgelezen, maar er is zoveel gepost, dat ik niet zou weten waar te beginnen qua reageren, dus laat ik dat momenteel maar even.
Op reis gaan heeft me eigenlijk enorm deugd gedaan. In het begin viel het me wel tegen toen bleek (duh!) dat je een burnout niet even thuis kan achterlaten. Hij stak nog steeds te pas en te onpas de kop op, dus heb geprobeerd (en ben er grotendeels in geslaagd, denk ik) om het maar toe te laten, en te gaan liggen of me af te zonderen elke keer dat nodig was (wat wel minstens een keer per dag was). Het was ook een uitdaging om dingen zoals koken of opruimen uit handen te geven aan anderen als het mij even niet afging. Wat me ook geholpen heeft, was dat we uiteindelijk met twee burnouters op reis zijn geweest (en ik dus niet de enige was die af en toe crashte). M'n burn-out-collega was namelijk ook met zijn busje naar Frankrijk getrokken, en daar hebben we ons dus bij aangesloten. Heel veel babbels gehad over wat burnout is, hoe het zich uit en wat het met ons doet, en dat heeft me goed gedaan en inzichten over mezelf opgeleverd. Ik ben blij dat ik na vier maanden eens uit m'n tuin ben geraakt, maar dat maakt het nu wel extra moeilijk om terug te keren naar het 'normale' leven. Het is nog wennen, en ik heb heel veel zin om opnieuw te vertrekken, en misschien doe ik dat ook wel. Heb het gevoel dat het me zou kunnen helpen in een volgende burnoutfase, of zoiets. We zien wel.
Knuffels voor iedereen, en ik reageer gauw terug mee!
Tijd om nog even wat van me te laten horen... Ben sinds woensdag terug van op reis, en heb daar even dit topic bewust links laten liggen. Net alles doorgelezen, maar er is zoveel gepost, dat ik niet zou weten waar te beginnen qua reageren, dus laat ik dat momenteel maar even.
Op reis gaan heeft me eigenlijk enorm deugd gedaan. In het begin viel het me wel tegen toen bleek (duh!) dat je een burnout niet even thuis kan achterlaten. Hij stak nog steeds te pas en te onpas de kop op, dus heb geprobeerd (en ben er grotendeels in geslaagd, denk ik) om het maar toe te laten, en te gaan liggen of me af te zonderen elke keer dat nodig was (wat wel minstens een keer per dag was). Het was ook een uitdaging om dingen zoals koken of opruimen uit handen te geven aan anderen als het mij even niet afging. Wat me ook geholpen heeft, was dat we uiteindelijk met twee burnouters op reis zijn geweest (en ik dus niet de enige was die af en toe crashte). M'n burn-out-collega was namelijk ook met zijn busje naar Frankrijk getrokken, en daar hebben we ons dus bij aangesloten. Heel veel babbels gehad over wat burnout is, hoe het zich uit en wat het met ons doet, en dat heeft me goed gedaan en inzichten over mezelf opgeleverd. Ik ben blij dat ik na vier maanden eens uit m'n tuin ben geraakt, maar dat maakt het nu wel extra moeilijk om terug te keren naar het 'normale' leven. Het is nog wennen, en ik heb heel veel zin om opnieuw te vertrekken, en misschien doe ik dat ook wel. Heb het gevoel dat het me zou kunnen helpen in een volgende burnoutfase, of zoiets. We zien wel.
Knuffels voor iedereen, en ik reageer gauw terug mee!
zondag 23 augustus 2015 om 14:24
Welkom terug Naoko!
Dat klinkt heerlijk zeg! Sterker nog: ik kan het niet meer met je eens zijn. Ik heb zojuist besloten om asap op zoek te gaan naar een huisje of b&b in de natuur voor een paar weken. In Zuid- of Noord-Holland of Utrecht wel, zodat lief uit zijn werk 's avonds aan kan sluiten. Tussen 4 muren ga ik gewoon niet beter worden, nu mijn energie weer zo min is. Als ik weer wat energie heb om mijn dingetjes te doen, paardrijden, zwemmen, lekker koken, dan is het prima vertoeven in centrum Rotterdam 3 hoog, maar zoals het nu gaat, gaat het niet. Net even op een terrasje gezeten aan de vliet in het Delfland, en je kan je zorgen zo mee laten varen met de wind en het water. Heerlijk! Op zoek dus!
@tea_bea, vienna, jade, beel, inge, even geen puf om meer te reageren sorry... hele dikke knuf, ook aan de rest natuurlijk!
Dat klinkt heerlijk zeg! Sterker nog: ik kan het niet meer met je eens zijn. Ik heb zojuist besloten om asap op zoek te gaan naar een huisje of b&b in de natuur voor een paar weken. In Zuid- of Noord-Holland of Utrecht wel, zodat lief uit zijn werk 's avonds aan kan sluiten. Tussen 4 muren ga ik gewoon niet beter worden, nu mijn energie weer zo min is. Als ik weer wat energie heb om mijn dingetjes te doen, paardrijden, zwemmen, lekker koken, dan is het prima vertoeven in centrum Rotterdam 3 hoog, maar zoals het nu gaat, gaat het niet. Net even op een terrasje gezeten aan de vliet in het Delfland, en je kan je zorgen zo mee laten varen met de wind en het water. Heerlijk! Op zoek dus!
@tea_bea, vienna, jade, beel, inge, even geen puf om meer te reageren sorry... hele dikke knuf, ook aan de rest natuurlijk!
zondag 23 augustus 2015 om 16:49
@Jade: grappig dat jij ook de geluiden van de verteller van Daisyboeken zo hoort. Heb eens een verteller gehoord die echt super hard slikte, begon hem spontaan na te doen Fijn dat het weer een beetje beter met je gaat.
@Bloem: wat super dat je nog iedere dag met je 'het every day a little bit of happiness plan' bezig bent. Inspireert mij ook om meer met geluk bezig te zijn. Moeilijk om mensen in je nabijheid te zien met BO (klachten) of depressie. Schrok mij rot op het werk, zoveel mensen met stress gerelateerde klachten, overspannen of misschien wel bijna BO en dan hebben wij een ambtenaren job met veel vrije tijd, flex-uren, en echt wel minder druk dan in de prive-sector(waar ik lang heb gewerkt). Had er deze week met mijn buurvrouw over en zij zegt dat het door de individualisering van de maatschappij komt. Vroeger had je veel meer een steunend netwerk en zat je 's avond met vrienden, familie of buren bij te praten en als er een probleem was, stond iedereen voor je klaar. Deed mij wel aan het denken en er zit een beetje waarheid in, maar denk ook dat er gewoon veel andere factoren meespelen.
Goed idee om even een huisje te huren om te genieten van de natuur. De natuur is zo helend, soms vind ik het gewoon 'magisch' wat buitenlucht, fauna en flora doen met een mens.
@TeaBee: Jippie ijs
He Naoko: wat een super vakantie heb jij achter de rug! Ik kan mij voorstellen dat even uit de comfort zone van je huis, je kan helpen met je BO.
De Psych-K viel heel goed mee, al hebben we maar een klein stukje kunnen doen (waarom is therapie zo enorm vermoeiend? Het heeft wel iets zweverings en toch, denk wel dat het onderbewuste veel uitmaakt op gebied van zelfbeeld. Volgende week vervolg.
Fijne avond allemaal! xxx
@Bloem: wat super dat je nog iedere dag met je 'het every day a little bit of happiness plan' bezig bent. Inspireert mij ook om meer met geluk bezig te zijn. Moeilijk om mensen in je nabijheid te zien met BO (klachten) of depressie. Schrok mij rot op het werk, zoveel mensen met stress gerelateerde klachten, overspannen of misschien wel bijna BO en dan hebben wij een ambtenaren job met veel vrije tijd, flex-uren, en echt wel minder druk dan in de prive-sector(waar ik lang heb gewerkt). Had er deze week met mijn buurvrouw over en zij zegt dat het door de individualisering van de maatschappij komt. Vroeger had je veel meer een steunend netwerk en zat je 's avond met vrienden, familie of buren bij te praten en als er een probleem was, stond iedereen voor je klaar. Deed mij wel aan het denken en er zit een beetje waarheid in, maar denk ook dat er gewoon veel andere factoren meespelen.
Goed idee om even een huisje te huren om te genieten van de natuur. De natuur is zo helend, soms vind ik het gewoon 'magisch' wat buitenlucht, fauna en flora doen met een mens.
@TeaBee: Jippie ijs
He Naoko: wat een super vakantie heb jij achter de rug! Ik kan mij voorstellen dat even uit de comfort zone van je huis, je kan helpen met je BO.
De Psych-K viel heel goed mee, al hebben we maar een klein stukje kunnen doen (waarom is therapie zo enorm vermoeiend? Het heeft wel iets zweverings en toch, denk wel dat het onderbewuste veel uitmaakt op gebied van zelfbeeld. Volgende week vervolg.
Fijne avond allemaal! xxx
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 25 augustus 2015 om 18:51
Hallo allemaal!
fijn dat het goed bevalt, de nieuwe therapie Vienna!
@jade, super dat je zo fijn kan ontspannen met mediteren en dat je jezelf nog even wat extra nodige rust gunt!
@Tea bea, wat voor soort dagbehandeling ga jij doen? Ik ben gisteren bij de huisarts geweest... ze had wel met me te doen, even een potje gehuild ook maar... Bloedtesten nog maar eens, ook B12, en een verwijzing naar een nieuwe psycholoog, ze klonk alvast erg lief aan de telefoon! Daarnaast hadden we het ook even over revalidatie... omdat ik momenteel echt nog maar nauwelijks mijn huishouden kan doen, moeders spring bij, eigenlijk zo goed als niks. Ik heb ook een zwaar hoofd joh, ik hou hem nauwelijks overeind! Herkenbaar voor iemand? Vervelend!!!
Anyways kijk ik eerst de bloedtesten, nieuwe psycholoog en maandje retraite aan... Donderdag kijken naar 2 hele leuke huisjes, een op een landgoed in de buurt en een op een paardenboerderij
Maar ik zit wel met vraagtekens over zo'n revalidatietraject, hoe en waar en of ik dan niet juist over mijn grenzen gepushed wordt. Ergens voelt het misschien ook wel fijn om de regie los te laten en de zustertjes het maar te laten zeggen. Maar misschien wel heel rigoureus.
Anyways, hoe is het met iedereen? knuf!
fijn dat het goed bevalt, de nieuwe therapie Vienna!
@jade, super dat je zo fijn kan ontspannen met mediteren en dat je jezelf nog even wat extra nodige rust gunt!
@Tea bea, wat voor soort dagbehandeling ga jij doen? Ik ben gisteren bij de huisarts geweest... ze had wel met me te doen, even een potje gehuild ook maar... Bloedtesten nog maar eens, ook B12, en een verwijzing naar een nieuwe psycholoog, ze klonk alvast erg lief aan de telefoon! Daarnaast hadden we het ook even over revalidatie... omdat ik momenteel echt nog maar nauwelijks mijn huishouden kan doen, moeders spring bij, eigenlijk zo goed als niks. Ik heb ook een zwaar hoofd joh, ik hou hem nauwelijks overeind! Herkenbaar voor iemand? Vervelend!!!
Anyways kijk ik eerst de bloedtesten, nieuwe psycholoog en maandje retraite aan... Donderdag kijken naar 2 hele leuke huisjes, een op een landgoed in de buurt en een op een paardenboerderij
Maar ik zit wel met vraagtekens over zo'n revalidatietraject, hoe en waar en of ik dan niet juist over mijn grenzen gepushed wordt. Ergens voelt het misschien ook wel fijn om de regie los te laten en de zustertjes het maar te laten zeggen. Maar misschien wel heel rigoureus.
Anyways, hoe is het met iedereen? knuf!
dinsdag 25 augustus 2015 om 19:53
@Bloem: Die huisjes klinken goed maar heb je daar ook wat aanspraak oid? Ik ben een keer een paar dagen in een huis van een vakantievierend familielid geweest en voelde me daar helemaal alleen en nog meer verloren/moe/down dan thuis. Wat betreft je vraag over behandeling liever via pb ivm privacy.
@Vienna: Je buurvrouw heeft daar een goed punt, denk zeker dat het ermee te maken heeft. Ben heel benieuwd wat je verder nog leert, hoe vaak is de cursus?
Hier gaat het redelijk goed. Deze week is druk met afspraken in de ochtend. Dat beetje structuur is best fijn maar s'middags moet ik echt slapen omdat ik dan zo ontzettend moe ben. Na het slapen voel ik me wel weer wat beter en dat is lang niet zo geweest dus het gaat vooruit. Babysteps, babysteps
Fijne avond allemaal!
@Vienna: Je buurvrouw heeft daar een goed punt, denk zeker dat het ermee te maken heeft. Ben heel benieuwd wat je verder nog leert, hoe vaak is de cursus?
Hier gaat het redelijk goed. Deze week is druk met afspraken in de ochtend. Dat beetje structuur is best fijn maar s'middags moet ik echt slapen omdat ik dan zo ontzettend moe ben. Na het slapen voel ik me wel weer wat beter en dat is lang niet zo geweest dus het gaat vooruit. Babysteps, babysteps
Fijne avond allemaal!
Keep on, keep keepin' on....
dinsdag 25 augustus 2015 om 20:45
De huisjes zijn allebei max 30 min van Rotterdam, dus mensen kunnen makkelijk op bezoek of ik even op en neer naar de stad, en vriendlief sluit na werk (en in weekend) gewoon aan! Plus zijn er beestjes die me gezelschap houden, en de huisjeseigenaren zitten ook op het erf. Dus ik denk dat het niet zo eenzaam zal zijn. Niet eenzamer dan op de bank iig... :/
Kunnen we meteen eens testen of we ooit geschikt zouden zijn voor het buitenleven haha
Kunnen we meteen eens testen of we ooit geschikt zouden zijn voor het buitenleven haha
woensdag 26 augustus 2015 om 12:57
Hey Bloem, dat klinkt als een goed idee, zo’n huisje! Ik geloof erin dat je dat wel wat kan opleveren, en ben benieuwd hoe je het zal ervaren.
Mijn plan om terug weg te gaan krijgt alweer wat meer vorm. Ik heb altijd al eens alleen op reis willen gaan (ook onder het motto van jezelf tegenkomen en zo), en ik denk dat ik alleen terug vertrek. Naar ergens in de mooie natuur, niet te ver weg zodat mensen die ik graag heb als ze willen kunnen aansluiten. Maar ik wil wel eens testen wat het geeft om daar een paar dagjes alleen te zitten.
Verder: een doorbraak! Ineens was ik klaar om knopen door te hakken, en heb m’n werkgever laten weten dat ik niet meer terug zal komen. Enorm griezelig en best beanstigend, maar het voelt wel helemaal juist. Ik heb het het gevoel dat ik (en de organisatie waar ik werk(te?)) nu verder kan, ook al is er nog ‘the big void’ van wat ik op termijn dan wel ga doen. Maar het geeft me ruimte. En als de controledokter me binnenkort zegt dat ik van de ene op de andere terug moet, dan doe ik het toch niet! Dan ga ik wel halftijds rekken vullen in de supermarkt of zo (niet dat me dat al zou lukken, maar je snapt wel wat ik bedoel).
Ik heb het gevoel dat ik toch wel bezig ben om van deze klote-ervaring iets te maken wat positieve resultaten heeft op lange termijn, en dat voelt goed, alsof het niet allemaal voor niets geweest zal zijn.
Vienna, heb Psych-K ook even gegoogled, klinkt best interessant, ben benieuwd hoe het je verder zal bevallen!
Mijn plan om terug weg te gaan krijgt alweer wat meer vorm. Ik heb altijd al eens alleen op reis willen gaan (ook onder het motto van jezelf tegenkomen en zo), en ik denk dat ik alleen terug vertrek. Naar ergens in de mooie natuur, niet te ver weg zodat mensen die ik graag heb als ze willen kunnen aansluiten. Maar ik wil wel eens testen wat het geeft om daar een paar dagjes alleen te zitten.
Verder: een doorbraak! Ineens was ik klaar om knopen door te hakken, en heb m’n werkgever laten weten dat ik niet meer terug zal komen. Enorm griezelig en best beanstigend, maar het voelt wel helemaal juist. Ik heb het het gevoel dat ik (en de organisatie waar ik werk(te?)) nu verder kan, ook al is er nog ‘the big void’ van wat ik op termijn dan wel ga doen. Maar het geeft me ruimte. En als de controledokter me binnenkort zegt dat ik van de ene op de andere terug moet, dan doe ik het toch niet! Dan ga ik wel halftijds rekken vullen in de supermarkt of zo (niet dat me dat al zou lukken, maar je snapt wel wat ik bedoel).
Ik heb het gevoel dat ik toch wel bezig ben om van deze klote-ervaring iets te maken wat positieve resultaten heeft op lange termijn, en dat voelt goed, alsof het niet allemaal voor niets geweest zal zijn.
Vienna, heb Psych-K ook even gegoogled, klinkt best interessant, ben benieuwd hoe het je verder zal bevallen!
donderdag 27 augustus 2015 om 05:25
@naoko, Wow wat knap zeg! Ik snap je gevoel van 'verder kunnen' ook wel. Hoop dat het goed uitpakt voor je, maar eigenlijk twijfel ik daar niet aan
@bloem, fijn dat je zoiets wilt ondernemen. Lijkt me persoonlijk echt héérlijk om zo in de natuur ergens te zitten.
Ik weet het allemaal niet zo goed meer. Op goede dagen kan ik de wereld aan. Op slechte dagen weet ik dat ik gewoon 'ziek' ben. Zo frustrerend! Ik ga maandag gewoon beginnen met mijn nieuwe masteropleiding. Ik heb er zin in, ook mede omdat ik denk dat die structuur wel weer fijn is en omdat ik nu heel erg het gevoel van nutteloos-zijn heb, en dan heb ik weer een concreet doel ofzo. Ik vind het wel echt belachelijk spannend.. Dat het misgaat. Dat ik mezelf weer voorbijhol, ik weer instort, ik weer helemaal terug bij af ga zijn. Ik weet ook wel dat ik het nu snel herken als ik richting 'down' ga, maar toch voelt het heel eng. Desalniettemin weet je natuurlijk pas of het misgaat áls het ook daadwerkelijk misgaat, en dat is de voornaamste reden dat ik toch gewooon wil starten (naast zin en structuur natuurlijk).
Ik ga wel een gesprek aan met de studiebegeleider zodat zij op de hoogte is en ik eventueel minder vakken kan volgen als het niet lukt. Of dat ik zelfs kan stoppen na een tijdje als het echt echt niet gaat, maar dat ik wel mijn plek op de opleiding behoud ofzo (master met toelating).
Ik ga ook per komende week dus weer op kamers. Ben heeeeel benieuwd hoe dat gaat. Ik ben sinds half juni eigenlijk continu bij mijn ouders geweest, wat heel fijn was omdat ik zelf niets hoefde te doen of te regelen op kutdagen, maar het kon ook energie vreten omdat er continu mensen om je heen zijn die 'irritant doen' (vind ik). Van de andere kant ben ik weer bang dat ik misschien wat eenzaam ben, alleen op mijn kamer, of dat het rumoer in het huis en de stad!! me heel erg tegenvallen. En blablabla piekerpieker. Eerst zien...
Ik vind het wel heel moeilijk dat dit zoooo ingaat tegen wat ik eigenlijk het allerliefste zou doen. Het liefste zou ik doorgaan met wat ik nu doe: niks. Sporten als het me uitkomt. Koken voor het hele gezin. Af en toe wat lezen. Bankhangen. Rusten. Ik heb gewoon het gevoel dat dat niet kan. Dat dit gewoon een 'niet zin' is die je vroeger op de middelbare school wel eens had als je niet naar school wilde... Misschien raar om zoiets te zeggen terwijl je net 2,5 maand thuis hebt gezeten en zelfs leuke dingen moest afzeggen, maar zo voelt het.
Ik denk dat ik keihard op mn bek moet gaan de komende weken om algehele rust te kunnen pakken. Dát, of het gaat goed en we zijn allemaal happy Time will tell.
@bloem, fijn dat je zoiets wilt ondernemen. Lijkt me persoonlijk echt héérlijk om zo in de natuur ergens te zitten.
Ik weet het allemaal niet zo goed meer. Op goede dagen kan ik de wereld aan. Op slechte dagen weet ik dat ik gewoon 'ziek' ben. Zo frustrerend! Ik ga maandag gewoon beginnen met mijn nieuwe masteropleiding. Ik heb er zin in, ook mede omdat ik denk dat die structuur wel weer fijn is en omdat ik nu heel erg het gevoel van nutteloos-zijn heb, en dan heb ik weer een concreet doel ofzo. Ik vind het wel echt belachelijk spannend.. Dat het misgaat. Dat ik mezelf weer voorbijhol, ik weer instort, ik weer helemaal terug bij af ga zijn. Ik weet ook wel dat ik het nu snel herken als ik richting 'down' ga, maar toch voelt het heel eng. Desalniettemin weet je natuurlijk pas of het misgaat áls het ook daadwerkelijk misgaat, en dat is de voornaamste reden dat ik toch gewooon wil starten (naast zin en structuur natuurlijk).
Ik ga wel een gesprek aan met de studiebegeleider zodat zij op de hoogte is en ik eventueel minder vakken kan volgen als het niet lukt. Of dat ik zelfs kan stoppen na een tijdje als het echt echt niet gaat, maar dat ik wel mijn plek op de opleiding behoud ofzo (master met toelating).
Ik ga ook per komende week dus weer op kamers. Ben heeeeel benieuwd hoe dat gaat. Ik ben sinds half juni eigenlijk continu bij mijn ouders geweest, wat heel fijn was omdat ik zelf niets hoefde te doen of te regelen op kutdagen, maar het kon ook energie vreten omdat er continu mensen om je heen zijn die 'irritant doen' (vind ik). Van de andere kant ben ik weer bang dat ik misschien wat eenzaam ben, alleen op mijn kamer, of dat het rumoer in het huis en de stad!! me heel erg tegenvallen. En blablabla piekerpieker. Eerst zien...
Ik vind het wel heel moeilijk dat dit zoooo ingaat tegen wat ik eigenlijk het allerliefste zou doen. Het liefste zou ik doorgaan met wat ik nu doe: niks. Sporten als het me uitkomt. Koken voor het hele gezin. Af en toe wat lezen. Bankhangen. Rusten. Ik heb gewoon het gevoel dat dat niet kan. Dat dit gewoon een 'niet zin' is die je vroeger op de middelbare school wel eens had als je niet naar school wilde... Misschien raar om zoiets te zeggen terwijl je net 2,5 maand thuis hebt gezeten en zelfs leuke dingen moest afzeggen, maar zo voelt het.
Ik denk dat ik keihard op mn bek moet gaan de komende weken om algehele rust te kunnen pakken. Dát, of het gaat goed en we zijn allemaal happy
Time will tell.
Live and let live.
vrijdag 28 augustus 2015 om 19:32
Dames, hoe gaat het met jullie?
@Bloem: Ben je aan het relaxen?
@Naoko Wat een ontzettende dappere keuze, er zal veel van je schouders zijn gevallen. Wat ik me afvraag is of je niet zonder inkomen komt te zitten nu en je recht op uitkering verspeeld hebt?
@Humbug Heel veel succes de komende tijd, goed dat je je studiebegeleider op de hoogte stelt.
Pas je goed op jezelf aangezien je zegt dat je lichaam om rust vraag maar je er niet naar luistert?
Ik denk dat het 'dat kan niet' gevoel een groot onderdeel van de BO is. Dat soort gedachtes begin ik nu pas in te zien bij mezelf: ik moet/ik vind dat ik kan/ik zou moeten kunnen/vul maar in.
@Vienna Morgen weer cursus?
Deze week met de fysiotherapeut een plan gemaakt voor conditieopbouw. Ik geloof dat oudjes met een houten been nog een zwaarder schema aankunnen maar het begin is er. Zo begint alles een beetje vorm te krijgen voor de komende maanden.
voor iedereen!
@Bloem: Ben je aan het relaxen?
@Naoko Wat een ontzettende dappere keuze, er zal veel van je schouders zijn gevallen. Wat ik me afvraag is of je niet zonder inkomen komt te zitten nu en je recht op uitkering verspeeld hebt?
@Humbug Heel veel succes de komende tijd, goed dat je je studiebegeleider op de hoogte stelt.
Pas je goed op jezelf aangezien je zegt dat je lichaam om rust vraag maar je er niet naar luistert?
Ik denk dat het 'dat kan niet' gevoel een groot onderdeel van de BO is. Dat soort gedachtes begin ik nu pas in te zien bij mezelf: ik moet/ik vind dat ik kan/ik zou moeten kunnen/vul maar in.
@Vienna Morgen weer cursus?
Deze week met de fysiotherapeut een plan gemaakt voor conditieopbouw. Ik geloof dat oudjes met een houten been nog een zwaarder schema aankunnen maar het begin is er. Zo begint alles een beetje vorm te krijgen voor de komende maanden.
voor iedereen!
Keep on, keep keepin' on....
zaterdag 29 augustus 2015 om 15:26
Oe humbug, spannende stappen! Neem het gewoon dag voor dag, zou ik zeggen. Ik ben even kwijt hoe je in je burnout beland was, is het een idee om wat gesprekken bij een psycholoog aan te vragen om je wat bij te staan bij de studiehervatting en je voor je valkuilen te behoeden?
Maar neem het dag voor dag, als het niet gaat, stapje terug, niet forceren. Wees mild voor jezelf, gaat t toch niet, joh, tijd zat, probeer je het later weer. Maar komt vast goed. goed dat je met je studiebegeleider gaat praten. Succes, je kan het!
@tea bea, klinkt alsof je echt goede stappen maakt!
maandag ga ik naar t huisje en het is werkelijk prachtig, ik zou er zo willen wonen. De koeien staan zowat aan t raam! is niet die met de paarden geworden, die viel erg tegen.
Naoko en Vienna, jullie nog boekentips? jullie eerdere tips vielen goed in de smaak
Maar neem het dag voor dag, als het niet gaat, stapje terug, niet forceren. Wees mild voor jezelf, gaat t toch niet, joh, tijd zat, probeer je het later weer. Maar komt vast goed. goed dat je met je studiebegeleider gaat praten. Succes, je kan het!
@tea bea, klinkt alsof je echt goede stappen maakt!
maandag ga ik naar t huisje en het is werkelijk prachtig, ik zou er zo willen wonen. De koeien staan zowat aan t raam! is niet die met de paarden geworden, die viel erg tegen.
Naoko en Vienna, jullie nog boekentips? jullie eerdere tips vielen goed in de smaak
zaterdag 29 augustus 2015 om 17:08
Humbug, zolang je naar jezelf blijft luisteren, komt het vast en zeker goed. Bovendien zijn beide opties goed: of het studeren gaat je af, of het blijkt niet te lukken en je neemt de rust die je nodig hebt. Succes!
Tea Bee, m'n recht op uitkering heb ik nog, want dat hangt van de controledokter van het ziekenfonds af (België). Ik blijf nog in dienst van m'n vorige werkgever, heb hen enkel informeel meegedeeld dat ik niet meer terug kom. Ergens in september miet ik vermoedelijk terug naar de controledokter, en dat vind ik heel spannend. Ik hoop dat ik van hem nog meer hersteltijd krijg, en als dat niet zo is, dan krijg ik inderdaad geen uitkering meer. Maar dat zien we dan wel hoe de dat oplossen... Het houdt me wel bezig hoor, maar toch, de knoop moest worden doorgehakt.
Bloem, klinkt goed, maandag vertrekken. Ik ben dat ook nog steeds van plan, maar zou het fijn vinden als het weer voor de komende week wat zou willen meewerken... We zien wel wat het wordt en wanneer.
Voor boekentips ben ik eens gaan kijken welke goeie boeken ik dit jaar al gelezen heb: Woesten - Kris Van Steenbergen en Een honger - Jamal Ouariachia waren zowat de beste.
Tea Bee, m'n recht op uitkering heb ik nog, want dat hangt van de controledokter van het ziekenfonds af (België). Ik blijf nog in dienst van m'n vorige werkgever, heb hen enkel informeel meegedeeld dat ik niet meer terug kom. Ergens in september miet ik vermoedelijk terug naar de controledokter, en dat vind ik heel spannend. Ik hoop dat ik van hem nog meer hersteltijd krijg, en als dat niet zo is, dan krijg ik inderdaad geen uitkering meer. Maar dat zien we dan wel hoe de dat oplossen... Het houdt me wel bezig hoor, maar toch, de knoop moest worden doorgehakt.
Bloem, klinkt goed, maandag vertrekken. Ik ben dat ook nog steeds van plan, maar zou het fijn vinden als het weer voor de komende week wat zou willen meewerken... We zien wel wat het wordt en wanneer.
Voor boekentips ben ik eens gaan kijken welke goeie boeken ik dit jaar al gelezen heb: Woesten - Kris Van Steenbergen en Een honger - Jamal Ouariachia waren zowat de beste.
zondag 30 augustus 2015 om 08:08
Hoi allemaal! Wauw hebben jullie veel gedaan! Zo fijn om te lezen.
@Bloem: mooi dat je een huisje in de natuur gevonden hebt. Gaat je vast heel veel deugd doen! Ben je al bij je nieuwe psychologe geweest? Boekentips heb ik eigenlijk niet, ben de laatste maanden weinig aan lezen toegekomen en wat ik gelezen heb (o.a. de woongroep) was niet heel super. Collega's zeggen dat Het meisje in de trein van Paula Hawkins een aanrader is. Heb hem al klaarliggen voor mijn vakantie
@TeaBee: wanneer begin je met de dagbehandeling? Wat goed dat je een conditieopbouw programma hebt. Hoort die bij je dagbehandeling?
@Naoko: Wauw! Wat een beslissing! Dat is nogeens goed zorgen voor jezelf. En hoe voelt het nu? De controlearts zal het vast goed vinden.
@Humburg: volgens mij heb je wel een punt op gebied van weer starten met de opleiding, net omdat je dan weer structuur krijgt in je leven en misschien ook meer drijfveer en motivatie? Goed dat je, je studiebegeleider inlicht, die kan misschien mee over je grenzen bewaken? Misschien is het raadzaam om aan een paar mensen in je omgeving te vragen om te letten op signalen bij jou. Signalen van (te veel) stress bijvoorbeeld (hoe uitte dit zich aan het begin van je BO?), zodat je niet helemaal alleen op je grenzen moet letten en een onderuitval misschien vermeden kan worden? Voelt het verder wel goed om weer te beginnen? Grappig die vergelijking met geen zin hebben vanuit de puberteit, dat heb ik ook gehad. Dacht echt dat ik mij aan het aanstellen was en terug flink in de puberteit zat, maar nee hoor het is gewoon flink ziek zijn en revalideren. Succes maandag en vooral goed luisteren naar je lichaam en gevoel. x
De Psych-K lijkt zijn vruchten af te werpen. Gisteren weer een sessie gehad en toch weer even moeten uitproberen of ik wat tegen gas kon geven (is het echt of niet?) Omdat er toch een zweverig tintje rondhangt, maar nee hoor het werkt echt! Voel mij echt wel steviger in mijn schoenen staan. Dat is ook hard nodig, merk toch anders op mijn werk te functioneren. Eerder was ik daadkrachtiger en dat mis ik toch wel. Verder is mijn fysiek nog niet helemaal ok, nog steeds een lage weerstand, gelukkig is er super veel lekker fruit te koop en smikkel ik dat momenteel a volonte op
Fijne super zondag iedereen!
@Bloem: mooi dat je een huisje in de natuur gevonden hebt. Gaat je vast heel veel deugd doen! Ben je al bij je nieuwe psychologe geweest? Boekentips heb ik eigenlijk niet, ben de laatste maanden weinig aan lezen toegekomen en wat ik gelezen heb (o.a. de woongroep) was niet heel super. Collega's zeggen dat Het meisje in de trein van Paula Hawkins een aanrader is. Heb hem al klaarliggen voor mijn vakantie
@TeaBee: wanneer begin je met de dagbehandeling? Wat goed dat je een conditieopbouw programma hebt. Hoort die bij je dagbehandeling?
@Naoko: Wauw! Wat een beslissing! Dat is nogeens goed zorgen voor jezelf. En hoe voelt het nu? De controlearts zal het vast goed vinden.
@Humburg: volgens mij heb je wel een punt op gebied van weer starten met de opleiding, net omdat je dan weer structuur krijgt in je leven en misschien ook meer drijfveer en motivatie? Goed dat je, je studiebegeleider inlicht, die kan misschien mee over je grenzen bewaken? Misschien is het raadzaam om aan een paar mensen in je omgeving te vragen om te letten op signalen bij jou. Signalen van (te veel) stress bijvoorbeeld (hoe uitte dit zich aan het begin van je BO?), zodat je niet helemaal alleen op je grenzen moet letten en een onderuitval misschien vermeden kan worden? Voelt het verder wel goed om weer te beginnen? Grappig die vergelijking met geen zin hebben vanuit de puberteit, dat heb ik ook gehad. Dacht echt dat ik mij aan het aanstellen was en terug flink in de puberteit zat, maar nee hoor het is gewoon flink ziek zijn en revalideren. Succes maandag en vooral goed luisteren naar je lichaam en gevoel. x
De Psych-K lijkt zijn vruchten af te werpen. Gisteren weer een sessie gehad en toch weer even moeten uitproberen of ik wat tegen gas kon geven (is het echt of niet?) Omdat er toch een zweverig tintje rondhangt, maar nee hoor het werkt echt! Voel mij echt wel steviger in mijn schoenen staan. Dat is ook hard nodig, merk toch anders op mijn werk te functioneren. Eerder was ik daadkrachtiger en dat mis ik toch wel. Verder is mijn fysiek nog niet helemaal ok, nog steeds een lage weerstand, gelukkig is er super veel lekker fruit te koop en smikkel ik dat momenteel a volonte op
Fijne super zondag iedereen!
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 30 augustus 2015 om 22:01
Zou ik mee mogen schrijven?
Ik zit nog nu niet in een burn out maar merk dat ik erg op moet passen.
Ik werk , ook niet full time (gezin, 2 kinderen) maar heb wel verantwoordelijk werk, ben heel perfectionistisch, gevoelig voor sferen. En door een bepaald niet ongecompliceerde kinder / pubertijd behoorlijk onzeker,gevoelig voor kritiek. Ik pieker veel de laatste tijd, veelal werkgerelateerd, slaap heel slecht. Ben soms gespannen, vooral nu, morgen begint mijn werk3daagse weer. En zie op tegen de nacht.
Ik pieker ook over de oplossing , huisarts? Coach? Therapie? , mediteren?
En uiteindelijk doe ik niets en blijf ik maar twijfelen what to do.....
Vienna, welke slaapgerelateerde antidepr. Slik jij? En hoe bevalt dit?
Zolang ik werk heb ik ups and downs. En ben altijd bang geweest voor AD? maar Miss moet ik t maar eens een kans geven...
Ik denk dat ik eerst wat aan mijn gebrek aan slaap moetdoen want daardoor gaat t ook slechter....
Welke app gebruiken jullie vooral luisterboeken of ontspanningsoefeningen? ( android)
Ik zit nog nu niet in een burn out maar merk dat ik erg op moet passen.
Ik werk , ook niet full time (gezin, 2 kinderen) maar heb wel verantwoordelijk werk, ben heel perfectionistisch, gevoelig voor sferen. En door een bepaald niet ongecompliceerde kinder / pubertijd behoorlijk onzeker,gevoelig voor kritiek. Ik pieker veel de laatste tijd, veelal werkgerelateerd, slaap heel slecht. Ben soms gespannen, vooral nu, morgen begint mijn werk3daagse weer. En zie op tegen de nacht.
Ik pieker ook over de oplossing , huisarts? Coach? Therapie? , mediteren?
En uiteindelijk doe ik niets en blijf ik maar twijfelen what to do.....
Vienna, welke slaapgerelateerde antidepr. Slik jij? En hoe bevalt dit?
Zolang ik werk heb ik ups and downs. En ben altijd bang geweest voor AD? maar Miss moet ik t maar eens een kans geven...
Ik denk dat ik eerst wat aan mijn gebrek aan slaap moetdoen want daardoor gaat t ook slechter....
Welke app gebruiken jullie vooral luisterboeken of ontspanningsoefeningen? ( android)
dinsdag 1 september 2015 om 00:12
Hey livehappy, tuurlijk mag je meeschrijven! Huisarts lijkt me een hele goeie eerste stap, en dan kan je van daar af zien wat eventueel moet volgen. Trek op tijd aan de alarmbel, want eens het licht echt uitgaat, is het een lange weg terug.
Ik ben stilaan aan het inpakken om met m'n camperbusje naar een camping naast een riviertje te vertrekken. Het vertrek is het enige dat echt vaststaat, en hoe lang ik wegblijf en zo, laat ik afhangen van hoe het voelt om daar te zijn. Heel spannend, maar het voelt wel juist. Even helemaal weg van hier, wat afstand nemen van mezelf en m'n situatie, niets doen buiten boeken lezen, schrijven en muziek luisteren. En voor mezelf zorgen natuurlijk. En ik wil mezelf ook een beetje pushen om opnieuw op mezelf aangewezen te zijn en niet alles aan anderen over te laten, terug wat vertrouwen in mezelf te krijgen, want m'n schrik voor dingen als autorijden en winkelen en zo is ondertussen niet meer op reëel niet-kunnen gebaseerd, denk ik, maar is vooral in m'n hoofd gekropen, en dus wil ik daarmee aan de slag. Ben benieuwd, het kan heel hard meevallen of heel hard tegenvallen, we zullen zien wat het wordt...
Bloem, zoooo benieuwd hoe het jou in je huisje bevalt!
Vienna, dat is wel snel zeg, dat je resultaat merkt van de psych-k!
Ik ben stilaan aan het inpakken om met m'n camperbusje naar een camping naast een riviertje te vertrekken. Het vertrek is het enige dat echt vaststaat, en hoe lang ik wegblijf en zo, laat ik afhangen van hoe het voelt om daar te zijn. Heel spannend, maar het voelt wel juist. Even helemaal weg van hier, wat afstand nemen van mezelf en m'n situatie, niets doen buiten boeken lezen, schrijven en muziek luisteren. En voor mezelf zorgen natuurlijk. En ik wil mezelf ook een beetje pushen om opnieuw op mezelf aangewezen te zijn en niet alles aan anderen over te laten, terug wat vertrouwen in mezelf te krijgen, want m'n schrik voor dingen als autorijden en winkelen en zo is ondertussen niet meer op reëel niet-kunnen gebaseerd, denk ik, maar is vooral in m'n hoofd gekropen, en dus wil ik daarmee aan de slag. Ben benieuwd, het kan heel hard meevallen of heel hard tegenvallen, we zullen zien wat het wordt...
Bloem, zoooo benieuwd hoe het jou in je huisje bevalt!
Vienna, dat is wel snel zeg, dat je resultaat merkt van de psych-k!
