Mentaal kapot
maandag 6 november 2017 om 20:11
Hallo iedereen,
Bijna 2 jaar geleden ben ik ontsnapt uit de handen van mijn (nog steeds niet) ex man. Tegenlijkertijd heb ik verschillende zware perioden alleen moeten doorstaan: langdurige ziekenhuisopname dochter, een echtscheiding die nog steeds loopt vanwege een lakse rechter en een slechte advocaat, dreigingen kinderontvoering, persoonlijke bedreigingen, werkeloosheid en weer een operatie bij mijn dochter.
Ik heb verschrikkelijke dingen meegemaakt tijdens mijn huwelijk waarvan niemand weet heeft. Momenteel is het maar de vraag of mijn contract verlengd wordt. Willen mijn ouders dat ik op mezelf ga wonen asap en zijn de dreigingen van mijn ex man erger dan ooit.
Ik trek het allemaal even niet meer. Het lijkt alsof ik niet op adem kan komen. Steeds kan ik iets kleins van mijn lijste afvinken, maar komt er weer een grotere brok ellende voor in de plaats. Ik ben gewoon moe. Helemaal op. Ik slaap slecht, pieker veel, buiten adem en pijn in linkerarm en borst.
Heb het 2 jaar volgehouden, maar ik sta nu op omvallen. Dat merk ik zelfs nu ik het bericht typ. Ik kom niet goed uit mijn woorden. Hoop dat het ooit beter wordt, vervaagd snel. Ik heb ontzettend hard gefaald in mijn leven.
Altijd heb ik dubbel zo hard moeten knokken, maar het heeft uiteindelijk geen resultaat gebracht. Pech lijkt mij altijd te vinden. Helaas.
Ik kan me niet meer groot houden. De angst dat ik straks geen werk meer heb en voor mijn dochter kan zorgen, beangstigd me nog het meest op korte termijn.
Sorry voor mijn gezeur. Het moest even van me af geschreven worden.
Bijna 2 jaar geleden ben ik ontsnapt uit de handen van mijn (nog steeds niet) ex man. Tegenlijkertijd heb ik verschillende zware perioden alleen moeten doorstaan: langdurige ziekenhuisopname dochter, een echtscheiding die nog steeds loopt vanwege een lakse rechter en een slechte advocaat, dreigingen kinderontvoering, persoonlijke bedreigingen, werkeloosheid en weer een operatie bij mijn dochter.
Ik heb verschrikkelijke dingen meegemaakt tijdens mijn huwelijk waarvan niemand weet heeft. Momenteel is het maar de vraag of mijn contract verlengd wordt. Willen mijn ouders dat ik op mezelf ga wonen asap en zijn de dreigingen van mijn ex man erger dan ooit.
Ik trek het allemaal even niet meer. Het lijkt alsof ik niet op adem kan komen. Steeds kan ik iets kleins van mijn lijste afvinken, maar komt er weer een grotere brok ellende voor in de plaats. Ik ben gewoon moe. Helemaal op. Ik slaap slecht, pieker veel, buiten adem en pijn in linkerarm en borst.
Heb het 2 jaar volgehouden, maar ik sta nu op omvallen. Dat merk ik zelfs nu ik het bericht typ. Ik kom niet goed uit mijn woorden. Hoop dat het ooit beter wordt, vervaagd snel. Ik heb ontzettend hard gefaald in mijn leven.
Altijd heb ik dubbel zo hard moeten knokken, maar het heeft uiteindelijk geen resultaat gebracht. Pech lijkt mij altijd te vinden. Helaas.
Ik kan me niet meer groot houden. De angst dat ik straks geen werk meer heb en voor mijn dochter kan zorgen, beangstigd me nog het meest op korte termijn.
Sorry voor mijn gezeur. Het moest even van me af geschreven worden.
maandag 6 november 2017 om 20:27
Ga zo snel mogelijk naar je ha. Laat je door haar/ hem helpen. Iedereen heeft een punt van breken en jij bent daar zo te lezen dichtbij. Voorkom alsjeblieft erger. Praat met je baas en meld je desnoods ziek. Praat ook met je ouders, die zullen vast begrip hebben dat het elastiekje zover opgerekt is dat je niet meer naar originele vorm terug kunt schieten. Wellicht dat maatschappelijk werk je ook kan ondersteunen.
Vraag om hulp, mensen willen je altijd helpen!
Sterkte vrouw.
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
maandag 6 november 2017 om 20:45
We zijn allemaal maar mensen lieve irune! Het is niet gek dat je op het puntenaantal omvallen staat, wat een heftig verhaal! Ik sluit me bij de anderen aan dat je morgen contact op moet nemen met je huisarts. Daarmee help je niet alleen jezelf, maar ook je kleine meid.
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte!
Love is the message
maandag 6 november 2017 om 21:22
maandag 6 november 2017 om 21:26
Eens. Ga snel naar de huisarts, je lijkt een burn-out te hebben, al mogen wij natuurlijk geen diagnose geven. Gun jezelf rust en hulp. Het is nu echt een noodsituatie zo te lezen. Wat heftig zeg. Sterkte.