Gezondheid
alle pijlers
uitgebrand
donderdag 10 september 2015 om 19:54
Hallo allemaal,
Ik plaats hier een bericht omdat ik graag mening van jullie wilde horen.
Ik zit al weken te piekeren over wat ik moet doen. Ik ben uitgeblust, moe, prikkelbaar, soms misselijk, verdrietig en soms kan ik gewoon niet meer, zo nu en dan heb ik goede dagen, heb ik het gevoel alsof ik de wereld aan kan en heb ik energie om nieuwe dingen te beginnen. Toch heeft het mindere de overhand.
Het werk wat ik momenteel doe laat me alleen maar meer piekeren, en solliciteer ondertussen voor een andere baan, een baan wat ik in contact kom met verschillende mensen want dat mis ik nu, elke dag het zelfde, zelfde mensen, zelfde werk. Daarnaast heeft mijn moeder onlangs te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek was, natuurlijk heeft dat ook effect. Mijn vriend heeft vorig jaar een ernstig ongeluk gehad, hij is wel gewoon aan het werk maar heeft ptsd een zo nu en dan komt die klap bij geen weer terug en ik voel me machteloos. En dan denk ik, kom op meid schouders eronder en gaan!
Toch het eenzame gevoel, ik sluit me vaker af, heb geen lol meer in mijn hobby's. Ik had twee weken vakantie, even lekker opladen maar dat is niet gelukt, nu zit ik een week ziek thuis en ik ben gewoon moe. Vanmiddag had ik het gevoel als of alle spanning gecentreerd om mijn hart ging zitten, dat deed bij mij een belletje rinkelen, dit is niet goed, ook mijn slaap stoornis die ik al paar jaar niet meer heb gehad is weer met regelmaat terug aan het komen.
Ik wil hiermee toch naar een huisarts maar tegelijkertijd bang voor een diagnose misschien, wat voor effect dat gaat hebben op het werk en het leven. Ik denk dat ik hier misschien bericht plaats om dat duwtje in de rug te geven. Ik weet het zelf gewoon even niet meer en misschien dat een kijk van een vreemdeling mij kan helpen.
Bedank alvast.
Ik plaats hier een bericht omdat ik graag mening van jullie wilde horen.
Ik zit al weken te piekeren over wat ik moet doen. Ik ben uitgeblust, moe, prikkelbaar, soms misselijk, verdrietig en soms kan ik gewoon niet meer, zo nu en dan heb ik goede dagen, heb ik het gevoel alsof ik de wereld aan kan en heb ik energie om nieuwe dingen te beginnen. Toch heeft het mindere de overhand.
Het werk wat ik momenteel doe laat me alleen maar meer piekeren, en solliciteer ondertussen voor een andere baan, een baan wat ik in contact kom met verschillende mensen want dat mis ik nu, elke dag het zelfde, zelfde mensen, zelfde werk. Daarnaast heeft mijn moeder onlangs te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek was, natuurlijk heeft dat ook effect. Mijn vriend heeft vorig jaar een ernstig ongeluk gehad, hij is wel gewoon aan het werk maar heeft ptsd een zo nu en dan komt die klap bij geen weer terug en ik voel me machteloos. En dan denk ik, kom op meid schouders eronder en gaan!
Toch het eenzame gevoel, ik sluit me vaker af, heb geen lol meer in mijn hobby's. Ik had twee weken vakantie, even lekker opladen maar dat is niet gelukt, nu zit ik een week ziek thuis en ik ben gewoon moe. Vanmiddag had ik het gevoel als of alle spanning gecentreerd om mijn hart ging zitten, dat deed bij mij een belletje rinkelen, dit is niet goed, ook mijn slaap stoornis die ik al paar jaar niet meer heb gehad is weer met regelmaat terug aan het komen.
Ik wil hiermee toch naar een huisarts maar tegelijkertijd bang voor een diagnose misschien, wat voor effect dat gaat hebben op het werk en het leven. Ik denk dat ik hier misschien bericht plaats om dat duwtje in de rug te geven. Ik weet het zelf gewoon even niet meer en misschien dat een kijk van een vreemdeling mij kan helpen.
Bedank alvast.
donderdag 10 september 2015 om 20:02
Wat vervelend dat je je zo voelt. Maar ik denk dat het heel goed is dat je zelf beseft dat je zo niet heel lang door kan gaan en je iets moet doen.
Ik zou zeker dat bezoekje aan de HA brengen, hij /zij kan je doorverwijzen naar iemand en ik denk niet dat je bang moet zijn voor een 'diagnose'.
Een therapeut of een psycholoog is niet perse gericht op een diagnose stellen maar wil een idee krijgen van je situatie en je handvatten aanreiken waar jij dan zelf mee aan het werk moet maar onder begeleiding.
Je zegt dat je je eenzaam voelt en dat is een hele nare vicieuze cirkel waar je in terecht kan komen, want het word dan steeds moeilijker om een hobby op te pakken of een sociaal contact op te zoeken. Etc.
Hulp om die cirkel te doorbreken is echt een stap in de goede richting
Ik zou zeker dat bezoekje aan de HA brengen, hij /zij kan je doorverwijzen naar iemand en ik denk niet dat je bang moet zijn voor een 'diagnose'.
Een therapeut of een psycholoog is niet perse gericht op een diagnose stellen maar wil een idee krijgen van je situatie en je handvatten aanreiken waar jij dan zelf mee aan het werk moet maar onder begeleiding.
Je zegt dat je je eenzaam voelt en dat is een hele nare vicieuze cirkel waar je in terecht kan komen, want het word dan steeds moeilijker om een hobby op te pakken of een sociaal contact op te zoeken. Etc.
Hulp om die cirkel te doorbreken is echt een stap in de goede richting
donderdag 10 september 2015 om 21:43
quote:dwynwen schreef op 10 september 2015 @ 21:41:
Sjonge jonge, TO gebruikt een verkeerde term..
Ze is op zoek naar advies qua haar mentale gezondheid, ze schrijft nergens op zoek te zijn naar een lesje nederlands.-
Sjonge jonge, TO gebruikt een verkeerde term..
Ze is op zoek naar advies qua haar mentale gezondheid, ze schrijft nergens op zoek te zijn naar een lesje nederlands.-
moderatorviva wijzigde dit bericht op 10-09-2015 22:42
Reden: op de man spelen
Reden: op de man spelen
% gewijzigd
vrijdag 11 september 2015 om 08:38
Bedankt voor de reacties, ik heb gebeld en volgende week heb ik de afspraak, ik heb dan mijn eigen huisarts namelijk.
Ik heb iets tegen diagnoses omdat je dan meteen een label hebt en zo behandeld word, mensen die medelijden met je hebben. Ik houd dat niet van. Of mensen laten je met rust terwijl je hun eigenlijk zo hard nodig hebt.
Ik heb in ieder geval het duwtje in de rug dat ik nodig had. Bedankt.
En tja uitgebrand, dat is echt wel het minst waar ik me druk om kan maken.
Ik heb iets tegen diagnoses omdat je dan meteen een label hebt en zo behandeld word, mensen die medelijden met je hebben. Ik houd dat niet van. Of mensen laten je met rust terwijl je hun eigenlijk zo hard nodig hebt.
Ik heb in ieder geval het duwtje in de rug dat ik nodig had. Bedankt.
En tja uitgebrand, dat is echt wel het minst waar ik me druk om kan maken.
