Gezondheid
alle pijlers
Vanaf vandaag ben ik begonnen met ritalin!
dinsdag 27 februari 2007 om 16:40
De opening spreekt voor zich. Ik heb zojuist mijn eerste pilletje naar binnen gekiept.
Ik heb ritalin voorgeschreven gekregen maar heb methylfenidaat gehad. Zou goedkoper zijn, maar hetzelfde. Ik heb andere geluiden gehoord, volgende keer krijg ik dan ook de echte ritalin, maar die hadden ze sowieso niet op voorraad.
Ik ben begonnen met 10mg.
Morgen 4 keer 10 mg
En de dag erna naar 2 keer 20 en 2 keer 10.
Over 2 weken terug, dan wordt mijn dosis opgehoogd.
Mijn diagnose is ADHD, maar ik heb nog wat co morbiditeiten. Ik ben depressief ( kan ook van onbehandeld adhd zijn) en kenmerken van Bordeline.
Welke volwassen vrouw slikt hier ook ritalin ( of methylfenidaat) en wil daar over kletsen?
Ik heb ritalin voorgeschreven gekregen maar heb methylfenidaat gehad. Zou goedkoper zijn, maar hetzelfde. Ik heb andere geluiden gehoord, volgende keer krijg ik dan ook de echte ritalin, maar die hadden ze sowieso niet op voorraad.
Ik ben begonnen met 10mg.
Morgen 4 keer 10 mg
En de dag erna naar 2 keer 20 en 2 keer 10.
Over 2 weken terug, dan wordt mijn dosis opgehoogd.
Mijn diagnose is ADHD, maar ik heb nog wat co morbiditeiten. Ik ben depressief ( kan ook van onbehandeld adhd zijn) en kenmerken van Bordeline.
Welke volwassen vrouw slikt hier ook ritalin ( of methylfenidaat) en wil daar over kletsen?
dinsdag 13 maart 2007 om 10:01
Haha Calvijn, dat klopt. Mijn moeder belde me gisteravond al bezorgt, waarom ik maar niets van me liet horen? Ik zei, hoezo? Is er wat dan? Nou nee, er was niets, maar normaal belde ik altijd wel even, met allerhande onbenulligheden. Ik zei, nou, het gaat eigenlijk gewoon wel lekker met me. Ik heb rust in mijn kop, ben met mezelf, mijn man, kinderen, vriendinnen werk, het huis enzo bezig. Er komt me weer wat uit handen tenminste. En ik voel niet zo de behoefte om je te bellen gewoon. En dat vond ze wel een goed teken. Want dat zou betekenen, dat het goed met me gaat. En dat is ook zo.
Maar nu is het niet meteen zo dat ik genezen ben, en een totaal ander mens ben geworden. Want dat is gewoon niet zo. Ik ben wél rustiger. Gedoseerder. Wat minder impulsief. Dat is denk ik wel het grootste verschil.
Maar leuk, lief en grappig dat je het opmerkt. Ik heb trouwens ook meteen een stuk minder behoefte aan dit hele forum. Net of ik er gewoon even klaar mee ben. Het voegt op het moment ook niet meer echt wat toe. Maar goed viva is als onkruid, net als ikzelf. Het blijft altijd woekeren en je komt er nooit helemaal los van, hahahaha...
Geniet van het prachtige weer
X
I
Maar nu is het niet meteen zo dat ik genezen ben, en een totaal ander mens ben geworden. Want dat is gewoon niet zo. Ik ben wél rustiger. Gedoseerder. Wat minder impulsief. Dat is denk ik wel het grootste verschil.
Maar leuk, lief en grappig dat je het opmerkt. Ik heb trouwens ook meteen een stuk minder behoefte aan dit hele forum. Net of ik er gewoon even klaar mee ben. Het voegt op het moment ook niet meer echt wat toe. Maar goed viva is als onkruid, net als ikzelf. Het blijft altijd woekeren en je komt er nooit helemaal los van, hahahaha...
Geniet van het prachtige weer
X
I
dinsdag 13 maart 2007 om 20:29
Hoi Zoyla,
Ook ik ben kortgeleden met Ritalin begonnen, heb bij de apotheek methylefenidaath gekregen. Kreeg eerst 3 x 10 mg en nu 3 x 15 mg. Bijwerkingen: De eerste dagen en heeele droge mond, doof gevoel in mijn hoofd, hartkloppingen, tintelend gevoel op mijn huid. Deze bijwerkingen zijn na een aantal dagen zo goed als verdwenen. Helaas is daar verminderde eetlust bijgekomen. Ik eet nu voor dat ik een pil neem, dat scheelt een hoop. En nu ik net met die hogere dosering ben begonnen heb ik weer die tintelingen en droge mond, maar dat zal ook wel zo verdwijnen. Ben met de psych aan het uitzoeken wat het beste middel is voor mij, en de juiste dosis. Ik zie haar om de drie a vier weken. Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat!
Ik merk wel verschillen, veel meer rust in mijn hoofd, en ik ben veel beschouwender in gesprekken. Het is zooooo gek om niet haantje de voorste te zijn in een groep. En dat er niet als iemand anders iets verteld 100 verhalen in mijn kop opkomen (die ik eigenlijk veel interessanter vind om te vertellen waardoor ik slecht luister of er doorheen dender). Maar 's avonds ben ik weer mijn vertrouwde zelf en dat voelt ook wel weer erg goed. Maar even kijken waar ik uiteindelijk beland met de soort en hoeveelheid medicatie.
Verder weet ik het pas sinds een maand, dus ben er nog behoorlijk van onder de indruk. Ook al had ik al jaaaren het vermoeden. Leuk verhalen te lezen van mensen die hetzelfde hebben. Het is namelijk erg moeilijk om uit te leggen aan mensen die niet die storm in hun hoofd hebben.
Hou me op de hoogte!!
Groetjes
Ook ik ben kortgeleden met Ritalin begonnen, heb bij de apotheek methylefenidaath gekregen. Kreeg eerst 3 x 10 mg en nu 3 x 15 mg. Bijwerkingen: De eerste dagen en heeele droge mond, doof gevoel in mijn hoofd, hartkloppingen, tintelend gevoel op mijn huid. Deze bijwerkingen zijn na een aantal dagen zo goed als verdwenen. Helaas is daar verminderde eetlust bijgekomen. Ik eet nu voor dat ik een pil neem, dat scheelt een hoop. En nu ik net met die hogere dosering ben begonnen heb ik weer die tintelingen en droge mond, maar dat zal ook wel zo verdwijnen. Ben met de psych aan het uitzoeken wat het beste middel is voor mij, en de juiste dosis. Ik zie haar om de drie a vier weken. Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat!
Ik merk wel verschillen, veel meer rust in mijn hoofd, en ik ben veel beschouwender in gesprekken. Het is zooooo gek om niet haantje de voorste te zijn in een groep. En dat er niet als iemand anders iets verteld 100 verhalen in mijn kop opkomen (die ik eigenlijk veel interessanter vind om te vertellen waardoor ik slecht luister of er doorheen dender). Maar 's avonds ben ik weer mijn vertrouwde zelf en dat voelt ook wel weer erg goed. Maar even kijken waar ik uiteindelijk beland met de soort en hoeveelheid medicatie.
Verder weet ik het pas sinds een maand, dus ben er nog behoorlijk van onder de indruk. Ook al had ik al jaaaren het vermoeden. Leuk verhalen te lezen van mensen die hetzelfde hebben. Het is namelijk erg moeilijk om uit te leggen aan mensen die niet die storm in hun hoofd hebben.
Hou me op de hoogte!!
Groetjes
donderdag 22 maart 2007 om 09:52
Even een vraagje aan iedereen hier die ook ritalin gebruikt of gebruikt heeft. Kom je weer aan als je met de medicijnen stopt, of ik bedoel, komt je eetlust enzo weer terug?
Ik dacht dat het wel weer goed zat, na die eerste 2 weken, maar ik ben toch 4 kilo afgevallen in die korte periode dat ik ritalin slik en ik ben al slank genoeg. Ik probeer te eten en als de medicijnen uitgewerkt zijn bijna, heb ik ook echt wel trek. Werkt ritalin alleen op je 'honger-prikkel'? Of doet het ook wat met je stofwisseling? Want ik wil echt niet nog meer afvallen. Ik heb nu een bmi van net 19, nog minder en ik ga er echt last van krijgen van ik bang.
Voor de rest voel ik me top. Wat een fijn spul. Had ik dát eerder geweten!!
Xje
Ik dacht dat het wel weer goed zat, na die eerste 2 weken, maar ik ben toch 4 kilo afgevallen in die korte periode dat ik ritalin slik en ik ben al slank genoeg. Ik probeer te eten en als de medicijnen uitgewerkt zijn bijna, heb ik ook echt wel trek. Werkt ritalin alleen op je 'honger-prikkel'? Of doet het ook wat met je stofwisseling? Want ik wil echt niet nog meer afvallen. Ik heb nu een bmi van net 19, nog minder en ik ga er echt last van krijgen van ik bang.
Voor de rest voel ik me top. Wat een fijn spul. Had ik dát eerder geweten!!
Xje
donderdag 22 maart 2007 om 11:03
Hoi Zoyla,
Inmiddels zit ik op 18 mg concerta (ben begonnen met 36, heb twee weken 54 geslikt maar vond dat te heftig en weer teruggegaan naar 36 en nu 18)
18 komt overeen met 3*5 mg ritalin en 36 met 3*10 ritalin.
Ik merkte vooral in het begin dat de eetlust veel minder was, maar eigenlijk heb ik dat nu niet zo meer (ook niet met de 36). W'él heb ik het idee dat ik minder trek heb dan voor de medicatie. Ik zit erover te denken om nu twee weken 18 mg te slikken en daarna twee weken een pauze te houden.
Wat de stofwisseling betreft..ik kan me voorstellen dat die omhoog gaat. De hartslag gaat sneller wat betekent dat het lichaam meer energie verbruikt.
Denk dat je er echt tegenaan moet eten als je niet nog meer wilt afvallen of toch kijken of een lagere dosering ook voldoende resultaat oplevert.
Inmiddels zit ik op 18 mg concerta (ben begonnen met 36, heb twee weken 54 geslikt maar vond dat te heftig en weer teruggegaan naar 36 en nu 18)
18 komt overeen met 3*5 mg ritalin en 36 met 3*10 ritalin.
Ik merkte vooral in het begin dat de eetlust veel minder was, maar eigenlijk heb ik dat nu niet zo meer (ook niet met de 36). W'él heb ik het idee dat ik minder trek heb dan voor de medicatie. Ik zit erover te denken om nu twee weken 18 mg te slikken en daarna twee weken een pauze te houden.
Wat de stofwisseling betreft..ik kan me voorstellen dat die omhoog gaat. De hartslag gaat sneller wat betekent dat het lichaam meer energie verbruikt.
Denk dat je er echt tegenaan moet eten als je niet nog meer wilt afvallen of toch kijken of een lagere dosering ook voldoende resultaat oplevert.
donderdag 22 maart 2007 om 12:18
quote:Even een vraagje aan iedereen hier die ook ritalin gebruikt of gebruikt heeft. Kom je weer aan als je met de medicijnen stopt, of ik bedoel, komt je eetlust enzo weer terug? Ik kwam geleidelijk aan weer op mijn oude gewicht, mijn eetlust kwam weer terug.
Ik dacht dat het wel weer goed zat, na die eerste 2 weken, maar ik ben toch 4 kilo afgevallen in die korte periode dat ik ritalin slik en ik ben al slank genoeg. Ik probeer te eten en als de medicijnen uitgewerkt zijn bijna, heb ik ook echt wel trek. Werkt ritalin alleen op je 'honger-prikkel'? Of doet het ook wat met je stofwisseling? Want ik wil echt niet nog meer afvallen. Ik heb nu een bmi van net 19, nog minder en ik ga er echt last van krijgen van ik bang. Ik ben geen dokter maar mijn conclusie is dat je lichaam en hart nagenoeg constant in de vijfde versnelling werken. Je verbranding en daarmee dus je stofwisseling ook. Verhoogde hartslag en de befaamde rushes lieten mij dit zien. Dat afvallen ging bij mij door. Niet tot maatje skelet, maar wel ultra-slank.
Ook ik was al niet stevig, had en heb geen weegschaal dus ik kan je geen kilo's noemen. Ik vond het gewoon storend dat ik niet kon eten, altijd de schijterij had en voelde me daardoor niet echt top als je begrijpt wat ik bedoel. Daarom stak ik dus een jointje op, maar dat is geen oplossing. Overleg met je arts als je jezelf te mager en slap vind worden! Ik at veel fruit (smoothies..), dat ging er wel in..
Voor de rest voel ik me top. Wat een fijn spul. Had ik dát eerder geweten!!
Xje
Ik dacht dat het wel weer goed zat, na die eerste 2 weken, maar ik ben toch 4 kilo afgevallen in die korte periode dat ik ritalin slik en ik ben al slank genoeg. Ik probeer te eten en als de medicijnen uitgewerkt zijn bijna, heb ik ook echt wel trek. Werkt ritalin alleen op je 'honger-prikkel'? Of doet het ook wat met je stofwisseling? Want ik wil echt niet nog meer afvallen. Ik heb nu een bmi van net 19, nog minder en ik ga er echt last van krijgen van ik bang. Ik ben geen dokter maar mijn conclusie is dat je lichaam en hart nagenoeg constant in de vijfde versnelling werken. Je verbranding en daarmee dus je stofwisseling ook. Verhoogde hartslag en de befaamde rushes lieten mij dit zien. Dat afvallen ging bij mij door. Niet tot maatje skelet, maar wel ultra-slank.
Ook ik was al niet stevig, had en heb geen weegschaal dus ik kan je geen kilo's noemen. Ik vond het gewoon storend dat ik niet kon eten, altijd de schijterij had en voelde me daardoor niet echt top als je begrijpt wat ik bedoel. Daarom stak ik dus een jointje op, maar dat is geen oplossing. Overleg met je arts als je jezelf te mager en slap vind worden! Ik at veel fruit (smoothies..), dat ging er wel in..
Voor de rest voel ik me top. Wat een fijn spul. Had ik dát eerder geweten!!
Xje
donderdag 22 maart 2007 om 13:42
Ik volg het nog steeds hierzo! Helaas afspraak met de psych af moeten zeggen omdat ik ziek was. En vandaag te laat om te bellen...
Vraagje: gaat jullie concentratievermogen omhoog? Ik ben mij aan het oriënteren op een vervolgstudie, maar als het net zo gaat als mijn andere studie's ga ik het niet redden i.c.m. werk. Dus vroeg me af of er succesverhalen zijn....
Groetjes, toffi
Vraagje: gaat jullie concentratievermogen omhoog? Ik ben mij aan het oriënteren op een vervolgstudie, maar als het net zo gaat als mijn andere studie's ga ik het niet redden i.c.m. werk. Dus vroeg me af of er succesverhalen zijn....
Groetjes, toffi
donderdag 22 maart 2007 om 21:31
Mijn verleden is niet bepaald stralend geweest en als ik depressieve buien had had het tot een paar jaar geleden daar mee te maken. Maar er is een verandering opgetreden, ik herken het niet meer en kan ze niet meer duiden.
En toen viel, mede door opmerkingen rondom mij, het kwartje. Een van mijn kinderen heeft de diagnose AD(H)D en dingen waar hij mee te kampen had en heeft, ondanks de ritalin, herken ik bij mezelf.
Dat overvolle hoofd, waarin duizend gedachten door elkaar draaien. Mensen niet uit laten spreken, steeds al een antwoord geven voor een vraag af is en nog voor de helft van een verhaal de draad compleet kwijt zijn.
Voorheen viel me dat niet zo op. Ik was huismoeder en hoefde niet echt veel te doen waar ik me op moest concentreren. Nu zit ik in meerdere commissies, loop vergaderingen af en ga naar workshops. En mijn gedrag, mijn gevoel, is zo chaotisch dat ik er zelf niet goed van word.
Toen ik pas geleden dus naar een hele dag vergaderen én workshops moest heb ik iets gedaan waar ik geen voorstander van ben. De dag ervoor heb ik 10mg. ritalin uit de voorraad van zoon genomen. Direct een wereld van verschil in mijn hoofd. En die drukke dag heb ik met 2 maal 10mg. helemaal kunnen volgen!
Mijn besluit stond vast en ik ben vandaag de verwijzing bij ome dok gaan halen. Direct na thuiskomst heb ik gebeld voor een afspraak. Volgende week vrijdag krijg ik een telefonisch vraaggesprek en dan een afspraak om langs te komen.
Ik ben er dolblij mee. Want ohhh als dat hoofd van mij nu eens eindelijk de rust krijg waar ik al jaren, soms letterlijk, om schreeuw. (excuses voor de lengte van mijn tekst, ik moest het even kwijt)
En toen viel, mede door opmerkingen rondom mij, het kwartje. Een van mijn kinderen heeft de diagnose AD(H)D en dingen waar hij mee te kampen had en heeft, ondanks de ritalin, herken ik bij mezelf.
Dat overvolle hoofd, waarin duizend gedachten door elkaar draaien. Mensen niet uit laten spreken, steeds al een antwoord geven voor een vraag af is en nog voor de helft van een verhaal de draad compleet kwijt zijn.
Voorheen viel me dat niet zo op. Ik was huismoeder en hoefde niet echt veel te doen waar ik me op moest concentreren. Nu zit ik in meerdere commissies, loop vergaderingen af en ga naar workshops. En mijn gedrag, mijn gevoel, is zo chaotisch dat ik er zelf niet goed van word.
Toen ik pas geleden dus naar een hele dag vergaderen én workshops moest heb ik iets gedaan waar ik geen voorstander van ben. De dag ervoor heb ik 10mg. ritalin uit de voorraad van zoon genomen. Direct een wereld van verschil in mijn hoofd. En die drukke dag heb ik met 2 maal 10mg. helemaal kunnen volgen!
Mijn besluit stond vast en ik ben vandaag de verwijzing bij ome dok gaan halen. Direct na thuiskomst heb ik gebeld voor een afspraak. Volgende week vrijdag krijg ik een telefonisch vraaggesprek en dan een afspraak om langs te komen.
Ik ben er dolblij mee. Want ohhh als dat hoofd van mij nu eens eindelijk de rust krijg waar ik al jaren, soms letterlijk, om schreeuw. (excuses voor de lengte van mijn tekst, ik moest het even kwijt)
donderdag 22 maart 2007 om 22:36
donderdag 22 maart 2007 om 23:26
Hallo allemaal!
Ik ben nog een beetje nieuw hier, maar op aanraden van Zoyla eens ff hier komen kijken.
Ik heb al eerder hier een beetje meegelezen, maar er werdt niet zoveel gereageerd viel me op..... en ook.... het is nogal wat!
Heel herkenbaar allemaal, heb zelf ondertussen al zeker 2 weken de papieren van de ADHD screening hier liggen... heb het alleen nog steeds niet helemaal ingevuld.... gek word ik ervan (van mezelf dan).
Maar goed ik ben eens benieuwd of ik ook baat kan hebben bij ritalin....
denk het haast van wel.... ik heb nooit geen speed of zo gebruikt dus dat weet ik niet, maar ik wist wel dat die stof methylblbla of wat was t nou erin zat en zo.
Nou groetjes
Ik ben nog een beetje nieuw hier, maar op aanraden van Zoyla eens ff hier komen kijken.
Ik heb al eerder hier een beetje meegelezen, maar er werdt niet zoveel gereageerd viel me op..... en ook.... het is nogal wat!
Heel herkenbaar allemaal, heb zelf ondertussen al zeker 2 weken de papieren van de ADHD screening hier liggen... heb het alleen nog steeds niet helemaal ingevuld.... gek word ik ervan (van mezelf dan).
Maar goed ik ben eens benieuwd of ik ook baat kan hebben bij ritalin....
denk het haast van wel.... ik heb nooit geen speed of zo gebruikt dus dat weet ik niet, maar ik wist wel dat die stof methylblbla of wat was t nou erin zat en zo.
Nou groetjes
vrijdag 23 maart 2007 om 09:52
Hai Wildebras ( what's in a name 
)
Het ís ook een enorme papierwinkel die je door moet spitten. Ik ben via psychatrie ( van het umcg) in een versnelde procedure terecht gekomen ( dagdiagnostiek) werd helemaal gestoord van al die vragenlijsten. Als dát opzichzelf al de adhd test geweest was, had ik hem glansrijk doorstaan hahaha!!
Mijn ouders moesten nog een dagdeel mee, evenals mijn man. Mijn ouders voor de anamnese tot 12 jaar. En mijn man omdat hij dan kon vertellen hoe het leven is zo met mij in 1 huis
Toen gesprekken met mij door spv-ers die gespecialiceerd op volwassen vrouwen met adhd waren, toen gesprek met psych, toen computer analyse. Zo snel mogelijk honderden vragen doorspitten, niet nadenken en je eerste ingeving invullen en niet verbeteren. Ook moest ik lichamlijke tests doen: bloed prikken, gewicht, lengte, bloeddruk, pols. Die dingen. Daarna nog 2 of 3 keer terug voor gesprekken met psycholoog en psychiater. En toen een diagnose, en toen ritalin. En nu dus medicijnen in combi met therapie eens in de 2 weken bij een psychater in opleiding ( leuk mens!) En ik heb het idee, dat er zoveel op zijn plek is gevallen ineens. Ik ben geen loser, ben niet stom, gek of een slecht mens. Ik heb adhd! So what! Ik ben leuk, ik mag er zijn!
Het klinkt mss voor andere vreemd in de oren, dat je blij kunt zijn met een labeltje. Maar het verklaard zoveel. Niet dat ik het continu als excuus wil opvoeren. Maar het geeft me wel degelijk een reden waarom mijn leven is gelopen zoals het is gelopen. Ik heb altijd gedacht dat ik een mispunt was. Zo onzeker als de pest. Maar ik begrijp nu gewoon veel meer van mezelf. Dat geeft echt rust.
Ik heb altijd achteraf wel gedacht, dat er wat was. Maar als je een broertje direct achter je hebt met een zeer klassieke en heftige vorm van adhd type1, dan valt alles daarbij in het niet. Ik was een heel ander kind. Nu weet ik, dat iedere adhd-er opzichzelf staat. Dat adhd in allerlei vormen en maten komt. Dat er nog zoiets is als gradaties, karakter, en niet te vergeten: sexe. Adhd manifesteerd zich meestal nogal anders bij vrouwen als bij mannen. En daarom ben ik nooit goed gediagnosteerd. Ik heb in mijn pubertijd o.a bordeline gehad, ben depressief geweest. Heb anorexia en boulimia gehad, dwangneuroses. Sja wat niet zou ik bijna willen zeggen? Maar nu weet ik gewoon dat het adhd was, al along.
Waarom ik daar nooit eerder achteraan gegaan ben? Verschillende redenen. Omdat ik het eerst zelf gewoon nog niet inzag. Toen ik het langzaam aan begon te beseffen vond ik het niet relevant genoeg er wat mee te doen. Het voegde voor mij op dat moment ook niet echt iets toe ofzo. Maar toen ik moeder werd, en vooral toen ik moeder werd van de tweede, een post partum depressie kreeg en aan haar een heel moeilijke en bewerkelijke baby had. Gingen er ineens allemaal alarmbellen rinkelen. Heb er over gelezen, op internet, in boeken. Erover gesproken, met ouders en broer. En ineens, na de bevalling van mijn derde, dacht ik: Nu is het klaar! Ik moet hier wat mee doen, ik voel me kut, en ik kan het niet meer alleen. 3 kids een huishouden, werk, ik draai door! En ik wist gewoon: dit kan niet weer een ppd zijn, het is wat anders, iets veel concreters, iets wat er altijd al geweest is. Maar waar ik nu echt op stuk loop, doordat er continu een beroep op me wordt gedaan en ik het overzicht totaal kwijt raak.
Op dat zelfde ogenblik liep ik toevalligerwijs met beide kids bij Accare ( jeugspsychatrie) En ik denk dat het wel degelijk een mede rol gespeeld heeft in het willen doorzetten van mijn eigen diagnose en behandeling. Mijn middelste had op 2 jarige leeftijd notabene al een voorlopige diagnose add. Kan je nagaan. Ze is nu 4 en heeft nu een diagnose adHd vanuit jeugdpsychatrie en dat is voor een 4 jarig kind behoorlijk snel. Wat betreft diagnose dan. Schijnbaar krijg je dat labeltje toch meestal pas als je ietsje ouder bent. Behandeling met medicatie stellen we vooralsnog uit. We hebben ouderbegeleiding en een oudercurses en daar komen we behoorlijk ver mee.
De oudste heeft notabene Asperger. In eerste instantie had ze een diagnose mcdd gekregen, maar die zat me niet lekker, ik kon het niet rijmen. Toen werd ze op de grote pdd-nos hoop gepleurd, maar ook daar voelde ik niets bij. En nu, na een herdiagnostiek, nieuwe gesprekken en observaties is er Asperger uitgekomen en dáár kan ik nu wél wat mee!! Ze is bijzonder hoogbegaafd met een performaal neuropsycologisch i.q van 139 en daarnaast sociaal erg onhandig. Nét ff té onhandig om te negeren zeg maar. Ook voor haar hebben we een cursus en begeleiding, daarnaast werken we thuis met pictogrammen, en oh-wonder, wat doet mijn grote lieve leuke slimme geweldige knappe meid het daar fantastisch op. Hadden we dat even eerder geweten!
Onze jongste zoon, nu net een jaar, zit volgens mij precies tussen beide meiden in kwa karakter. Hij is opgeruimt, gemoedelijk, tevreden, makkelijk, aanhankelijk, knuffelig, maar kan ook zeker wel zijn mannetje staan, en laat bepaald het kaas niet van zijn brood eten. Grappig om te zien, hoe je 3 kinderen binnen 1 gezin kunt hebben, die alle 3 weer ZO ontzettend anders zijn. ( zowel kwa innerlijk trouwens, als kwa uiterlijk)
Nou ja, dit in een notendop Had nog eens een ander topic geopend over volwassene met adhd is vast nog wel ergens terug te vinden op deze pijler. Daar heb ik mijn klachten etc uitgelegd. Hier gaat het ietsje meer over de behandeling van adhd met ritalin en wat dat dan doet etc. Ritalin geeft me rust in mijn kop, ik kan me beter focussen, beter hoofd en bijzaak onderscheiden van elkaar. Ik ben minder gestressed en kan beter keuzes maken. Ook denk ik eerder voor ik schreeuw. En kan ik veel beter luisteren, dan dat ik meteen mijn eigen verhaal eruit wil spugen. Wat mij betreft een super pil. Als het aan mij ligt doe ik nooit meer zonder ( nu alleen nog zorgen dat ik ietsje aankom/of hetzelfde blijf, en ik zal helemaal tevreden zijn)
)Het ís ook een enorme papierwinkel die je door moet spitten. Ik ben via psychatrie ( van het umcg) in een versnelde procedure terecht gekomen ( dagdiagnostiek) werd helemaal gestoord van al die vragenlijsten. Als dát opzichzelf al de adhd test geweest was, had ik hem glansrijk doorstaan hahaha!!
Mijn ouders moesten nog een dagdeel mee, evenals mijn man. Mijn ouders voor de anamnese tot 12 jaar. En mijn man omdat hij dan kon vertellen hoe het leven is zo met mij in 1 huis
Toen gesprekken met mij door spv-ers die gespecialiceerd op volwassen vrouwen met adhd waren, toen gesprek met psych, toen computer analyse. Zo snel mogelijk honderden vragen doorspitten, niet nadenken en je eerste ingeving invullen en niet verbeteren. Ook moest ik lichamlijke tests doen: bloed prikken, gewicht, lengte, bloeddruk, pols. Die dingen. Daarna nog 2 of 3 keer terug voor gesprekken met psycholoog en psychiater. En toen een diagnose, en toen ritalin. En nu dus medicijnen in combi met therapie eens in de 2 weken bij een psychater in opleiding ( leuk mens!) En ik heb het idee, dat er zoveel op zijn plek is gevallen ineens. Ik ben geen loser, ben niet stom, gek of een slecht mens. Ik heb adhd! So what! Ik ben leuk, ik mag er zijn!
Het klinkt mss voor andere vreemd in de oren, dat je blij kunt zijn met een labeltje. Maar het verklaard zoveel. Niet dat ik het continu als excuus wil opvoeren. Maar het geeft me wel degelijk een reden waarom mijn leven is gelopen zoals het is gelopen. Ik heb altijd gedacht dat ik een mispunt was. Zo onzeker als de pest. Maar ik begrijp nu gewoon veel meer van mezelf. Dat geeft echt rust.
Ik heb altijd achteraf wel gedacht, dat er wat was. Maar als je een broertje direct achter je hebt met een zeer klassieke en heftige vorm van adhd type1, dan valt alles daarbij in het niet. Ik was een heel ander kind. Nu weet ik, dat iedere adhd-er opzichzelf staat. Dat adhd in allerlei vormen en maten komt. Dat er nog zoiets is als gradaties, karakter, en niet te vergeten: sexe. Adhd manifesteerd zich meestal nogal anders bij vrouwen als bij mannen. En daarom ben ik nooit goed gediagnosteerd. Ik heb in mijn pubertijd o.a bordeline gehad, ben depressief geweest. Heb anorexia en boulimia gehad, dwangneuroses. Sja wat niet zou ik bijna willen zeggen? Maar nu weet ik gewoon dat het adhd was, al along.
Waarom ik daar nooit eerder achteraan gegaan ben? Verschillende redenen. Omdat ik het eerst zelf gewoon nog niet inzag. Toen ik het langzaam aan begon te beseffen vond ik het niet relevant genoeg er wat mee te doen. Het voegde voor mij op dat moment ook niet echt iets toe ofzo. Maar toen ik moeder werd, en vooral toen ik moeder werd van de tweede, een post partum depressie kreeg en aan haar een heel moeilijke en bewerkelijke baby had. Gingen er ineens allemaal alarmbellen rinkelen. Heb er over gelezen, op internet, in boeken. Erover gesproken, met ouders en broer. En ineens, na de bevalling van mijn derde, dacht ik: Nu is het klaar! Ik moet hier wat mee doen, ik voel me kut, en ik kan het niet meer alleen. 3 kids een huishouden, werk, ik draai door! En ik wist gewoon: dit kan niet weer een ppd zijn, het is wat anders, iets veel concreters, iets wat er altijd al geweest is. Maar waar ik nu echt op stuk loop, doordat er continu een beroep op me wordt gedaan en ik het overzicht totaal kwijt raak.
Op dat zelfde ogenblik liep ik toevalligerwijs met beide kids bij Accare ( jeugspsychatrie) En ik denk dat het wel degelijk een mede rol gespeeld heeft in het willen doorzetten van mijn eigen diagnose en behandeling. Mijn middelste had op 2 jarige leeftijd notabene al een voorlopige diagnose add. Kan je nagaan. Ze is nu 4 en heeft nu een diagnose adHd vanuit jeugdpsychatrie en dat is voor een 4 jarig kind behoorlijk snel. Wat betreft diagnose dan. Schijnbaar krijg je dat labeltje toch meestal pas als je ietsje ouder bent. Behandeling met medicatie stellen we vooralsnog uit. We hebben ouderbegeleiding en een oudercurses en daar komen we behoorlijk ver mee.
De oudste heeft notabene Asperger. In eerste instantie had ze een diagnose mcdd gekregen, maar die zat me niet lekker, ik kon het niet rijmen. Toen werd ze op de grote pdd-nos hoop gepleurd, maar ook daar voelde ik niets bij. En nu, na een herdiagnostiek, nieuwe gesprekken en observaties is er Asperger uitgekomen en dáár kan ik nu wél wat mee!! Ze is bijzonder hoogbegaafd met een performaal neuropsycologisch i.q van 139 en daarnaast sociaal erg onhandig. Nét ff té onhandig om te negeren zeg maar. Ook voor haar hebben we een cursus en begeleiding, daarnaast werken we thuis met pictogrammen, en oh-wonder, wat doet mijn grote lieve leuke slimme geweldige knappe meid het daar fantastisch op. Hadden we dat even eerder geweten!
Onze jongste zoon, nu net een jaar, zit volgens mij precies tussen beide meiden in kwa karakter. Hij is opgeruimt, gemoedelijk, tevreden, makkelijk, aanhankelijk, knuffelig, maar kan ook zeker wel zijn mannetje staan, en laat bepaald het kaas niet van zijn brood eten. Grappig om te zien, hoe je 3 kinderen binnen 1 gezin kunt hebben, die alle 3 weer ZO ontzettend anders zijn. ( zowel kwa innerlijk trouwens, als kwa uiterlijk)
Nou ja, dit in een notendop
Had nog eens een ander topic geopend over volwassene met adhd is vast nog wel ergens terug te vinden op deze pijler. Daar heb ik mijn klachten etc uitgelegd. Hier gaat het ietsje meer over de behandeling van adhd met ritalin en wat dat dan doet etc. Ritalin geeft me rust in mijn kop, ik kan me beter focussen, beter hoofd en bijzaak onderscheiden van elkaar. Ik ben minder gestressed en kan beter keuzes maken. Ook denk ik eerder voor ik schreeuw. En kan ik veel beter luisteren, dan dat ik meteen mijn eigen verhaal eruit wil spugen. Wat mij betreft een super pil. Als het aan mij ligt doe ik nooit meer zonder ( nu alleen nog zorgen dat ik ietsje aankom/of hetzelfde blijf, en ik zal helemaal tevreden zijn)
vrijdag 23 maart 2007 om 15:49
Poeh he Zoyla wat een lap tekst... kan ik echt niet onthouden dus maar ff uitgeprint hahaha.....
hehe effe stap voor stap beginnen....
Heeeel herkenbaar je verhaal i.i.g.
Bij mij dus het zelfde (ongeveer), ook ik dacht maar dat ik een loser was....
Op dit moment ben ik er ook zo moe van..... want ik ben er door de jaren heen gewoon een ster ingeworden om het impulsieve, schreeuwerige etc etc je kent de kenmerken wel te verbergen voor de buitenwereld.
Heb ook in mijn relatie best wel heel veel moeilijke momenten erdoor.
Meer in de trant van ja zeggen en nee doen. Of omgekeert.
Zit nu ook met vriend in relatie therapie.... hoop dat het wat wordt.
Ook mijn zoon van 7 heeft het ADHD labeltje opgeplakt gekregen toen hij 4 jaar was.
Ook wij stellen de medicatie voor zoonlief uit.... lukt tot nu toe al 3 jaar prima, hoewel school wel graag heeft dat hij medicatie krijgt.
Ook de oudercursus en begeleiding doen wij.
Niet meer zo intensief als 3 jaar geleden, nu nog maar 1x per 3 mnd.
Bij mij idd. ook het balletje gaan rollen door zoon, is toch niet zo leuk als je tehoren krijgt dat het allemaal niet zo lekker loopt met hem.
Dan voel ik volgens mij echt de pijn van toen ik klein en me onbegrepen en raar en eenzaam etc etc voelde....
Met onze dochter van 4 zijn we ook al bezig met jeugdpsychiater....
heeft volgens school pdd-nos kenmerken, maar daar herken ik haar ook totaal niet in. MCDD ken ik niet, moet ik straks eens googlen.
Ik vind het iig erg fijn dat je zo'n lap tekst voor me hebt gemaakt!
Hier heb ik zeker wat aan.....
Volgens mij ben ik ook rijp voor Rita haha.
Fijn dat het voor jou zo'n wonderpil is, ik hoop dat het bij mij ook zo'n effect gaat hebben.
Dikke van de Wilde mamma!
hehe effe stap voor stap beginnen....
Heeeel herkenbaar je verhaal i.i.g.
Bij mij dus het zelfde (ongeveer), ook ik dacht maar dat ik een loser was....
Op dit moment ben ik er ook zo moe van..... want ik ben er door de jaren heen gewoon een ster ingeworden om het impulsieve, schreeuwerige etc etc je kent de kenmerken wel te verbergen voor de buitenwereld.
Heb ook in mijn relatie best wel heel veel moeilijke momenten erdoor.
Meer in de trant van ja zeggen en nee doen. Of omgekeert.
Zit nu ook met vriend in relatie therapie.... hoop dat het wat wordt.
Ook mijn zoon van 7 heeft het ADHD labeltje opgeplakt gekregen toen hij 4 jaar was.
Ook wij stellen de medicatie voor zoonlief uit.... lukt tot nu toe al 3 jaar prima, hoewel school wel graag heeft dat hij medicatie krijgt.
Ook de oudercursus en begeleiding doen wij.
Niet meer zo intensief als 3 jaar geleden, nu nog maar 1x per 3 mnd.
Bij mij idd. ook het balletje gaan rollen door zoon, is toch niet zo leuk als je tehoren krijgt dat het allemaal niet zo lekker loopt met hem.
Dan voel ik volgens mij echt de pijn van toen ik klein en me onbegrepen en raar en eenzaam etc etc voelde....
Met onze dochter van 4 zijn we ook al bezig met jeugdpsychiater....
heeft volgens school pdd-nos kenmerken, maar daar herken ik haar ook totaal niet in. MCDD ken ik niet, moet ik straks eens googlen.
Ik vind het iig erg fijn dat je zo'n lap tekst voor me hebt gemaakt!
Hier heb ik zeker wat aan.....
Volgens mij ben ik ook rijp voor Rita haha.
Fijn dat het voor jou zo'n wonderpil is, ik hoop dat het bij mij ook zo'n effect gaat hebben.
Dikke van de Wilde mamma!
zaterdag 24 maart 2007 om 13:00
Zoyla, zo te zien heb je precies dezelfde testen als mijn zoon gekregen. Ik kan me die formulieren nog voor de geest halen, wat een ontzettend werk was dat om allemaal in te vullen.
Ik vraag me af of mijn moeder wel zin heeft om voor mij mee te gaan om de kinderanamnese te doen. Wij hebben niet zo'n goede band en zien elkaar zowat alleen nog op verjaardagen. Nou ja, we zien wel. Mijn man kan wel mee voor zijn deel van het verhaal.
Wat mij bij jou opvalt is dat je ineens een stuk helderder schrijft. Ook inderdaad, zoals iemand hier al zei, een stuk rustiger.
Ik ben blij voor je dat je met de ritalin een stuk beter functioneerd. Dat zal voor je gezin en omgeving lekker zijn, maar zeker ook voor jezelf. Heerlijk om eens rust in je hoofd te hebben.
Ik vraag me af of mijn moeder wel zin heeft om voor mij mee te gaan om de kinderanamnese te doen. Wij hebben niet zo'n goede band en zien elkaar zowat alleen nog op verjaardagen. Nou ja, we zien wel. Mijn man kan wel mee voor zijn deel van het verhaal.
Wat mij bij jou opvalt is dat je ineens een stuk helderder schrijft. Ook inderdaad, zoals iemand hier al zei, een stuk rustiger.
Ik ben blij voor je dat je met de ritalin een stuk beter functioneerd. Dat zal voor je gezin en omgeving lekker zijn, maar zeker ook voor jezelf. Heerlijk om eens rust in je hoofd te hebben.
zaterdag 24 maart 2007 om 19:30
Wat een herkenbaarheid! Twee weken geleden is bij mij ADD geconstateerd. Over een maand krijg ik voorlichting over medicatie en "coaching". Fijn om te lezen dat andere mensen dezelfde "problemen" hebben als ik (storm in hoofd, chaos, niet kunnen plannen enzo), want het is echt heel frustrerend dat niemand echt begrijpt wat het eigenlijk inhoudt.
zondag 25 maart 2007 om 16:14
Even klagen hoor, zonder inhoudelijk op de rest in te gaan ( doe ik ook nog wel, maar nu even niet) Ik word knettergek van het geen-honger-maar-wel-gammel-en-misselijk-zijn. Ik blijf helaas toch afvallen en word er echt een beetje naar van. Een slank lijf is leuk, maar hier baal ik van. Ik word nu gewoon mager, en heb het de hele dag koud, en ben bibberig, bleek en draaierig. Uiteraard al meermalen met de arts over gehad, moet toch vanzelf over gaan. Ik ben al over op een lagere dosis, maar maakt geen verschil. De rest van de bijwerkingen zijn weg, maar deze blijft en ik word er echt gek van. Ik wéét dat ik moet eten, maar het staat me zó tegen. Ik kan maar niet bedenken waar ik zin in heb. Alleen het idee al. Mijn maag ik continu draaierig en ben eigenlijk non stop licht misselijk. Het hóórt erbij, dat weet ik. En het zou vanzelf minder worden, maar hóe lang duurt dat nog? Ik was altijd een lekkerbek en een bourgondier. Nou daar is niets meer van over, en van mij ook bijna niet.
Weet verder niet wat ik hier nu mee wil. Tips zullen er wel niet zijn. Ik zal eens een dietiste vragen....
Weet verder niet wat ik hier nu mee wil. Tips zullen er wel niet zijn. Ik zal eens een dietiste vragen....
zondag 25 maart 2007 om 16:27
quote:. En het zou vanzelf minder worden, maar hóe lang duurt dat nog? Ik was altijd een lekkerbek en een bourgondier. Nou daar is niets meer van over, en van mij ook bijna niet.Zoyla, wie heeft tegen jou gezegd dat het vanzelf minder wordt? Ik heb dat niet ervaren. Heb 9 jaar Ritalin geslikt... Ieder voor zich hoor, maar je moet begrijpen dat er geen speed / methylfenidaat / Ritalin geslikt kan worden zonder speedy bijwerkingen. Ik had de schijterij en jij bent misselijk. Heel vervelend :R maar zo liggen de feiten.. Zoals ik al eerder geschreven heb, slaap genoeg, drink genoeg en let op je lijf. Als jij het echt TE gek vind worden, ga dan naar je arts. Ik heb weleens een positief / negatief-lijstje gemaakt omdat ik er ook staaaaapelgek van werd. (Maar van mezelf zonder Ritalin ook;))
zondag 25 maart 2007 om 18:51
Ik lees hier al jullie ervaringen met Ritalin, en ik kan me zoooo moeilijk voorstellen hoe het nou is. Eerst dacht ik dat ik niet genoeg last van ADD had, dat medicatie nodig is, maar ik merk dat ik zo ontzettend moe en uitgeput en gefrustreerd wordt van mezelf dat ik er wat meer open voor sta. Ik kan me alleen niet voorstellen hoe zo'n pil nou kan helpen, want ik ben al mijn hele leven zo, en ik doe allerlei die dingen al mijn hele leven zo, dat ik echt geen idee heb hoe het anders kan zijn... Ik kan me niet voorstellen hoe het is om maar aan één ding tegelijk te denken, of me niet constant bewust zijn van allerlei dingen in de omgeving die er niet toedoen...
Hadden jullie dit ook van te voren?
En wordt het hele AD(H)D gebeuren een beetje begrepen door jullie naasten? Want bij mij is dit totáál niet het geval, waardoor ik me nogal onbegrepen en alleen voel...
Hadden jullie dit ook van te voren?
En wordt het hele AD(H)D gebeuren een beetje begrepen door jullie naasten? Want bij mij is dit totáál niet het geval, waardoor ik me nogal onbegrepen en alleen voel...
zondag 25 maart 2007 om 20:43
hoi hoi,
he Wolkje, dat heb ik ook!
Ik bedoel, ik kan me er niets bij voorstellen dat ik als ik Rita oid zal nemen dat ik dan wel georganiseerd en rustig wordt!
Zoyla hoe was dat bij jou? Gaat dat snel?
Gelukkig heb ik iig wel wat extra kilo's in de aanbieding:P
O'ja, ik heb het ouder gedeelte van de vragenlijst nog niet in laten vullen, want ik weet dat ze ADHD toch maar onzin vinden!
Terwijl mijn broertje en moeder ook heel druk zijn.
Oftewel ze werken niet echt mee!
he Wolkje, dat heb ik ook!
Ik bedoel, ik kan me er niets bij voorstellen dat ik als ik Rita oid zal nemen dat ik dan wel georganiseerd en rustig wordt!
Zoyla hoe was dat bij jou? Gaat dat snel?
Gelukkig heb ik iig wel wat extra kilo's in de aanbieding:P
O'ja, ik heb het ouder gedeelte van de vragenlijst nog niet in laten vullen, want ik weet dat ze ADHD toch maar onzin vinden!
Terwijl mijn broertje en moeder ook heel druk zijn.
Oftewel ze werken niet echt mee!
zondag 25 maart 2007 om 21:19
quote:
Mijn psychiater, én mijn huisarts onafhankelijk van elkaar...
Toch wegen de voordelen echt wel op tegen de nadelen ( boel voordelen, tegenover 1 nadeel = misselijkheid en geen eetlust)
Opzich wel mee te leven, maar wel erg irritant en zonde...
De psych en de ha zijn heel kundige en geleerde mensen, maar je mag er vanuit gaan dat ze zelf geen Ritalin slikken.
Maak gewoon zo nu en dan de balans op, qua voordelen en nadelen. Ik heb ook heel lang de balans zien doorslaan naar de voordelen-kant. Op een gegeven moment sloeg bij mij de balans door naar de nadelen-kant en ben ik i.o.m. coach en ha gestopt.
Mijn psychiater, én mijn huisarts onafhankelijk van elkaar...
Toch wegen de voordelen echt wel op tegen de nadelen ( boel voordelen, tegenover 1 nadeel = misselijkheid en geen eetlust)
Opzich wel mee te leven, maar wel erg irritant en zonde...
De psych en de ha zijn heel kundige en geleerde mensen, maar je mag er vanuit gaan dat ze zelf geen Ritalin slikken.
Maak gewoon zo nu en dan de balans op, qua voordelen en nadelen. Ik heb ook heel lang de balans zien doorslaan naar de voordelen-kant. Op een gegeven moment sloeg bij mij de balans door naar de nadelen-kant en ben ik i.o.m. coach en ha gestopt.
maandag 26 maart 2007 om 00:04
Zoyla, ik ken de verhalen van de moeite met eten, misselijkheid enz. Maar dan vooral bij volwassenen en kinderen die van een hoge dosis naar een lagere dosis zijn gegaan om in te stellen. Bij bijvoorbeeld mijn zoon is begonnen met een heel rustig opbouwschema. Mede vanwege zijn gewicht. Hij en zijn lichaam hebben dus rustig kunnen wennen aan de verandering. En hij eet, zoals jij ook probeert, als de dosis (bijna) uitgewerkt is. Hij heeft geen last van misselijkheid gehad.
Omdat hij al aan de ondergrens zat met zijn gewicht en nu echt niet meer mag afvallen krijgt hij vla, yoghurtdrink (met de hoogste caloriën) en andere tussendoortjes. (leuk te zien hoe mensen kijken als je juist de hoogste caloriën zoekt in de winkel. Iedereen aan het opletten niet aan te komen en hij moet meer)
Als je misselijk bent is dat misschien voor jou ook te doen. Iets meer tussendoor en echt eten aan het eind van een dosis.
Geef het zo nog even een kans. Blijft die misselijkheid echt te lang aanhouden en helpen tussendoortjes niet dan moet je er toch nog eens over gaan praten. Als je teveel afvalt en je er echt niet goed bij voelt zal er toch naar een oplossing (iets lagere dosis?) gekeken moeten worden.
Omdat hij al aan de ondergrens zat met zijn gewicht en nu echt niet meer mag afvallen krijgt hij vla, yoghurtdrink (met de hoogste caloriën) en andere tussendoortjes. (leuk te zien hoe mensen kijken als je juist de hoogste caloriën zoekt in de winkel. Iedereen aan het opletten niet aan te komen en hij moet meer)
Als je misselijk bent is dat misschien voor jou ook te doen. Iets meer tussendoor en echt eten aan het eind van een dosis.
Geef het zo nog even een kans. Blijft die misselijkheid echt te lang aanhouden en helpen tussendoortjes niet dan moet je er toch nog eens over gaan praten. Als je teveel afvalt en je er echt niet goed bij voelt zal er toch naar een oplossing (iets lagere dosis?) gekeken moeten worden.
maandag 26 maart 2007 om 08:50
Ik eet ook altijd smorgens ( zoals nu) VOOR ik mijn pillen neem, meteen een hele boel tegelijk ( ben ik weer ff klaar hahaha) Heb er gisteren met mijn man over gehad, dat het mss een idee is om paar keer per dag van die pakjes nutridrink ofzo te nemen? Das gewone yoki met meer energie erin. Want ik kom nauwelijks aan eten toe door dat weeige gevoel de hele tijd. En je kan onderhand letterlijk al mijn ribben tellen. Ik voel me net zo'n biafra vrouwtje
Maar goed, als ik echt nog minder ga nemen ( nam 40mg, toen 60 en nu weer 40) dan werkt het spul gewoon niet. Want de ritalin doet zijn werk wel. En hóe! Los van het eten ding, zijn het wonder pillen. Mensen uit mijn omgeving, mijn kids, man en familie, vinden me allemaal enorm ten positieve veranderd. Dat zegt toch wel wat!!
Mss moet ik dan ook maar gaan blowen ofzo
Ze zeggen dat je er een vreetkick van krijgt, hehehehe....
Maar goed, als ik echt nog minder ga nemen ( nam 40mg, toen 60 en nu weer 40) dan werkt het spul gewoon niet. Want de ritalin doet zijn werk wel. En hóe! Los van het eten ding, zijn het wonder pillen. Mensen uit mijn omgeving, mijn kids, man en familie, vinden me allemaal enorm ten positieve veranderd. Dat zegt toch wel wat!!
Mss moet ik dan ook maar gaan blowen ofzo
Ze zeggen dat je er een vreetkick van krijgt, hehehehe....
maandag 26 maart 2007 om 12:15
Ha Zoyla, ik heb geen ervaring met ritalin, maar wel met aanhoudende lichte misselijkheid. Heb je al eens geprobeerd toch wat te eten, ook al heb je geen zin? Of spuug je dan alles uit? Soms wordt de misselijkheid minder als je wat in je maag hebt. Wat ik (vaak) wel binnen kan houden zijn bananen, gekookte aardappel zonder iets erbij, sinaasappelsap, appel (in kleine stukjes, anders zie ik er zo tegenop...) of appelmoes.
maandag 26 maart 2007 om 15:45
Klopt wel wat je zegt Korenwolf, ik weet het nog van mijn zwangerschappen. Dat als ik die eerste weken zo misselijk was, ik júist moest eten. Dus was ik de hele dag kleine beetjes aan het eten. Maar dat is meteen het probleem nu. Ik héb nul zin ergens in. Zit echt met hele lange tanden mijn verplichte broodjes naar binnen te werken.
Ik was vanmiddag met mijn dochter in de stad en toen hebben we uitgebreid gelunched. Ik heb een broodje vette zalm, met roomkaas genomen.En glas chocomel. Opzich heerlijk en ik heb hem helemaal op ( applaus!) Maar om nu te zeggen dat ik er zin in had, of het me een beter gevoel gaf, of ik er intens van heb genoten...neuh...En normaal vind ik dat echt het lekkerste van het lekkerste...
Heb maar een nieuwe broek gekocht uit frutstratie. Die strakke skinny broek bij de H en M uit de Madonna collectie. Die staat nu wel super mooi. Maar mén wat zit dat pokkeding strak. En djeez wat heb ik nul kont in dat apparaat Nou ja ach. Zo is er altijd wel wat...lekker belangrijk....Als ik maar weer zin in eten krijg, want dat mis ik echt. Ik kon ZO genieten van lekker eten...
Voor de rest nog steeds toppie. Ik heb nergens meer last van en ook bijv geen diarree of gejaagdheid of hartkloppingen. En ik slaap ook super goed!!
Ik was vanmiddag met mijn dochter in de stad en toen hebben we uitgebreid gelunched. Ik heb een broodje vette zalm, met roomkaas genomen.En glas chocomel. Opzich heerlijk en ik heb hem helemaal op ( applaus!
) Maar om nu te zeggen dat ik er zin in had, of het me een beter gevoel gaf, of ik er intens van heb genoten...neuh...En normaal vind ik dat echt het lekkerste van het lekkerste...Heb maar een nieuwe broek gekocht uit frutstratie. Die strakke skinny broek bij de H en M uit de Madonna collectie. Die staat nu wel super mooi. Maar mén wat zit dat pokkeding strak. En djeez wat heb ik nul kont in dat apparaat
Nou ja ach. Zo is er altijd wel wat...lekker belangrijk....Als ik maar weer zin in eten krijg, want dat mis ik echt. Ik kon ZO genieten van lekker eten...Voor de rest nog steeds toppie. Ik heb nergens meer last van en ook bijv geen diarree of gejaagdheid of hartkloppingen. En ik slaap ook super goed!!
