Gezondheid
alle pijlers
Zo verdrietig.
vrijdag 30 december 2016 om 19:48
Ik wil mijn familie en vrienden niet nog meer belasten, maar ik voel me zo verschrikkelijk verdrietig. Ik ben ernstig ziek, in maart is geconstateerd dat ik nierkanker heb. In april ben ik geopereerd en is een nier en bijnier verwijdert. Na de operatie zou alles weg zijn en zou er geen nabehandeling nodig zijn.
Echter na ong. 6 weken voelde ik me zo slecht dat ik weer contact heb opgenomen met mijn arts. Na onderzoek bleek dat de kanker weer op meerdere plaatsen terug was en ben ik met medicatie gestart(sutent). Na 3 maanden kreeg ik weer een ct scan waaruit bleek dat sommige tumoren geslonken waren maar ook dat er nieuwe bij waren gekomen, waaronder 1 in mijn borst. Nu krijg ik volgende week een mammografie en wordt besloten of ik weer geopereerd moet worden.
Ik zie er zo tegenop en ben zo teneergeslagen dat ik de hele dag wel kan janken. Daarbij helpen die sentimentele tv programma's die rond de feestdagen zoveel worden uitgezonden ook niet echt en zie ik verschrikkelijk tegen de jaarwisseling op, wat gaat er volgend jaar weer allemaal gebeuren.
Wat wil ik met mijn verhaal? Ik weet het niet, moest het gewoon even kwijt.
Echter na ong. 6 weken voelde ik me zo slecht dat ik weer contact heb opgenomen met mijn arts. Na onderzoek bleek dat de kanker weer op meerdere plaatsen terug was en ben ik met medicatie gestart(sutent). Na 3 maanden kreeg ik weer een ct scan waaruit bleek dat sommige tumoren geslonken waren maar ook dat er nieuwe bij waren gekomen, waaronder 1 in mijn borst. Nu krijg ik volgende week een mammografie en wordt besloten of ik weer geopereerd moet worden.
Ik zie er zo tegenop en ben zo teneergeslagen dat ik de hele dag wel kan janken. Daarbij helpen die sentimentele tv programma's die rond de feestdagen zoveel worden uitgezonden ook niet echt en zie ik verschrikkelijk tegen de jaarwisseling op, wat gaat er volgend jaar weer allemaal gebeuren.
Wat wil ik met mijn verhaal? Ik weet het niet, moest het gewoon even kwijt.
vrijdag 30 december 2016 om 20:24
Je dierbaren zullen nu juist graag naar je luisteren verwacht ik. Dat geeft ze het gevoel dat ze iig iets voor je kunnen doen.
Mijn moeder had kanker. Ze was vroeger erg beschermend naar me. Maar wat ben ik blij dat ze tijdens haar ziekte wel openhartiger naar me was! Anders had ik me nl erg buitengesloten gevoeld. Je wilt gewoon de kans krijgen om iemand waar je van houd te steunen, zodat die zich niet eenzaam voelt in het verdriet.
Mijn moeder had kanker. Ze was vroeger erg beschermend naar me. Maar wat ben ik blij dat ze tijdens haar ziekte wel openhartiger naar me was! Anders had ik me nl erg buitengesloten gevoeld. Je wilt gewoon de kans krijgen om iemand waar je van houd te steunen, zodat die zich niet eenzaam voelt in het verdriet.
vrijdag 30 december 2016 om 20:31
vrijdag 30 december 2016 om 20:50
vrijdag 30 december 2016 om 20:54
quote:sira1 schreef op 30 december 2016 @ 20:27:
Dank jullie wel voor alle lieve reacties. Het is niet zo dat ik geen steun krijg maar ik vind het zo erg dat ze zoveel zorgen om mij hebben.
Wat een rot tijd heb je gehad en ga je nog krijgen .
Ik ga iets tegen je zeggen wat ik heel vaak tegen mezelf moet zeggen... praat erover met iemand, zij willen je graag steunen en voor je zorgen. Ze maken zich hoe dan ook zorgen om je en willen niet dat je alleen gaat zitten verdrietig zijn.
En echt, ik weet hoe moeilijk het is om te zeggen, ik heb even een knuffel nodig. En daarnaast is het echt een hel om het verdriet en de angst in de ogen van je geliefden te moeten zien. Ik heb er in stilte menig traan om gelaten. En toch heb ik ook altijd gedacht dat het beter is om het te delen, gedeelde smart is halve smart. Jij voelt je beter omdat je even je verdriet hebt kunnen tonen en de ander ook. Plus dat zij het fijn vinden om voor je te zorgen en ook er voor je kunnen zijn. Aan de zijlijn staan is ook erg moeilijk. Je ziet een ander lijden en je kunt niets. Behalve aanhoren en knuffelen. Dus bel iemand en vraag of ze willen komen .
Sterkte vrouw!
Dank jullie wel voor alle lieve reacties. Het is niet zo dat ik geen steun krijg maar ik vind het zo erg dat ze zoveel zorgen om mij hebben.
Wat een rot tijd heb je gehad en ga je nog krijgen .
Ik ga iets tegen je zeggen wat ik heel vaak tegen mezelf moet zeggen... praat erover met iemand, zij willen je graag steunen en voor je zorgen. Ze maken zich hoe dan ook zorgen om je en willen niet dat je alleen gaat zitten verdrietig zijn.
En echt, ik weet hoe moeilijk het is om te zeggen, ik heb even een knuffel nodig. En daarnaast is het echt een hel om het verdriet en de angst in de ogen van je geliefden te moeten zien. Ik heb er in stilte menig traan om gelaten. En toch heb ik ook altijd gedacht dat het beter is om het te delen, gedeelde smart is halve smart. Jij voelt je beter omdat je even je verdriet hebt kunnen tonen en de ander ook. Plus dat zij het fijn vinden om voor je te zorgen en ook er voor je kunnen zijn. Aan de zijlijn staan is ook erg moeilijk. Je ziet een ander lijden en je kunt niets. Behalve aanhoren en knuffelen. Dus bel iemand en vraag of ze willen komen .
Sterkte vrouw!
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
vrijdag 30 december 2016 om 20:56
quote:mamavanvier schreef op 30 december 2016 @ 20:48:
wat moet jij het zwaar hebben nu. hoe oud ben je en welke klachten had je en heb je. Hoe kom je nu de dagen door? ik vind het dapper dat je je verhaal hier doet. dikker knuffel
Ik ben 55. In het begin had ik vage klachten zoals vermoeidheid en vage pijn in mijn zij.
Ik was al jaren niet bij de huisarts geweest maar ik dacht dat ik misschien last had van mijn blinde darm. De huisarts nam mijn klachten meteen serieus en stuurde me door voor bloedonderzoek en een echo. Als dan de uitslag komt stort je wereld in.
wat moet jij het zwaar hebben nu. hoe oud ben je en welke klachten had je en heb je. Hoe kom je nu de dagen door? ik vind het dapper dat je je verhaal hier doet. dikker knuffel
Ik ben 55. In het begin had ik vage klachten zoals vermoeidheid en vage pijn in mijn zij.
Ik was al jaren niet bij de huisarts geweest maar ik dacht dat ik misschien last had van mijn blinde darm. De huisarts nam mijn klachten meteen serieus en stuurde me door voor bloedonderzoek en een echo. Als dan de uitslag komt stort je wereld in.
vrijdag 30 december 2016 om 21:10
Heel veel sterkte en gewoon hier van je afschrijven als je die behoefte hebt, schrijven helpt vaak om je hoofd te ordenen en je gevoelens een plekje te geven en vooral om wat steun van anderen te krijgen, ook al zijn we onbekenden voor jou.
Hier zijn altijd wel mensen die een luisterend oor of een opbeurend praatje voor je hebben.
Hier zijn altijd wel mensen die een luisterend oor of een opbeurend praatje voor je hebben.
vrijdag 30 december 2016 om 21:43
quote:SallySpectra schreef op 30 december 2016 @ 21:31:
Heel veel sterkte!
Als je het echt zo moeilijk vindt om hier met je familie en vrienden over te praten en steun bij ze te zoeken, kun je dan niet via het ziekenhuis hulp krijgen? Een psycholoog/maatschappelijk werker of anders een patiëntenvereniging misschien?
Het is niet dat ik het moeilijk vind om er met familie en vrienden over te praten maar ik vind ook dat ze zover dit mogelijk is hun eigen leven moeten kunnen leiden. Nu ik hele dagen thuiszit heb ik veel tijd om te piekeren. Ik mis mijn werk vreselijk en voel me soms eenzaam.
Ik heb vaak de energie niet om iets te ondernemen, zelfs een telefoongesprek is me dan te veel. Ik heb gelukkig wel een heel fijne begeleidende verpleegkundige toegewezen gekregen waar ik veel aan heb. Het is ook niet zo dat ik me altijd zo verdrietig voel, maar ik merk wel dat ik last heb van deze (feest)dagen.
Heel veel sterkte!
Als je het echt zo moeilijk vindt om hier met je familie en vrienden over te praten en steun bij ze te zoeken, kun je dan niet via het ziekenhuis hulp krijgen? Een psycholoog/maatschappelijk werker of anders een patiëntenvereniging misschien?
Het is niet dat ik het moeilijk vind om er met familie en vrienden over te praten maar ik vind ook dat ze zover dit mogelijk is hun eigen leven moeten kunnen leiden. Nu ik hele dagen thuiszit heb ik veel tijd om te piekeren. Ik mis mijn werk vreselijk en voel me soms eenzaam.
Ik heb vaak de energie niet om iets te ondernemen, zelfs een telefoongesprek is me dan te veel. Ik heb gelukkig wel een heel fijne begeleidende verpleegkundige toegewezen gekregen waar ik veel aan heb. Het is ook niet zo dat ik me altijd zo verdrietig voel, maar ik merk wel dat ik last heb van deze (feest)dagen.
vrijdag 30 december 2016 om 21:55
quote:sira1 schreef op 30 december 2016 @ 21:43:
[...]
Het is niet dat ik het moeilijk vind om er met familie en vrienden over te praten maar ik vind ook dat ze zover dit mogelijk is hun eigen leven moeten kunnen leiden. Nu ik hele dagen thuiszit heb ik veel tijd om te piekeren. Ik mis mijn werk vreselijk en voel me soms eenzaam.
Ik heb vaak de energie niet om iets te ondernemen, zelfs een telefoongesprek is me dan te veel. Ik heb gelukkig wel een heel fijne begeleidende verpleegkundige toegewezen gekregen waar ik veel aan heb. Het is ook niet zo dat ik me altijd zo verdrietig voel, maar ik merk wel dat ik last heb van deze (feest)dagen.
Dat is ook logisch, dat dit extra lastige dagen zijn. Het is hoe dan ook zwaar; het zijn onzekere tijden en je zit gewoon in een klotesituatie.
Fijn dat je toch je hart kunt luchten bij je naasten.
[...]
Het is niet dat ik het moeilijk vind om er met familie en vrienden over te praten maar ik vind ook dat ze zover dit mogelijk is hun eigen leven moeten kunnen leiden. Nu ik hele dagen thuiszit heb ik veel tijd om te piekeren. Ik mis mijn werk vreselijk en voel me soms eenzaam.
Ik heb vaak de energie niet om iets te ondernemen, zelfs een telefoongesprek is me dan te veel. Ik heb gelukkig wel een heel fijne begeleidende verpleegkundige toegewezen gekregen waar ik veel aan heb. Het is ook niet zo dat ik me altijd zo verdrietig voel, maar ik merk wel dat ik last heb van deze (feest)dagen.
Dat is ook logisch, dat dit extra lastige dagen zijn. Het is hoe dan ook zwaar; het zijn onzekere tijden en je zit gewoon in een klotesituatie.
Fijn dat je toch je hart kunt luchten bij je naasten.
vrijdag 30 december 2016 om 21:56
Verschrikkelijk
Vier juist wel oud en nieuw met volle teugen! Juist om de reden die je zegt: je weet niet wat er volgend jaar gaat komen. Hoe fijn is het dan als je deze oud en nieuw nog volop gevierd hebt met dierbaren. En wie weet kan je dat nog 40 jaar lang doen. En vertel het aan je vrienden en familie, ik kan je verzekeren dat zij dit juist graag willen weten!
Vier juist wel oud en nieuw met volle teugen! Juist om de reden die je zegt: je weet niet wat er volgend jaar gaat komen. Hoe fijn is het dan als je deze oud en nieuw nog volop gevierd hebt met dierbaren. En wie weet kan je dat nog 40 jaar lang doen. En vertel het aan je vrienden en familie, ik kan je verzekeren dat zij dit juist graag willen weten!
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
vrijdag 30 december 2016 om 22:02
quote:sira1 schreef op 30 december 2016 @ 21:43:
[...]
Het is niet dat ik het moeilijk vind om er met familie en vrienden over te praten maar ik vind ook dat ze zover dit mogelijk is hun eigen leven moeten kunnen leiden. Nu ik hele dagen thuiszit heb ik veel tijd om te piekeren. Ik mis mijn werk vreselijk en voel me soms eenzaam.
Ik heb vaak de energie niet om iets te ondernemen, zelfs een telefoongesprek is me dan te veel. Ik heb gelukkig wel een heel fijne begeleidende verpleegkundige toegewezen gekregen waar ik veel aan heb. Het is ook niet zo dat ik me altijd zo verdrietig voel, maar ik merk wel dat ik last heb van deze (feest)dagen.
Iemand erg dichtbij gaat door iets soortgelijks waar jij nu doorheen gaat. Ook zij wil dat wij doorgaan met ons leven. Ze wil ons niet belasten. Ik snap haar wel maar ik ben zo blij dat ze zich nu wel open heeft gesteld. Want ik wil niks liever dan er voor haar zijn. Ik sta machteloos tegenover wat er allemaal gaande is. Het enige wat ik kan doen is haar steunen. En gelukkig laat ze dat nu ook toe.
Ik weet zeker dat de mensen in jouw omgeving dat ook zo zullen voelen. Je belast ze niet. Ze willen iets doen; en dat kunnen ze.
Stel je open. Het levert jou, en de anderen, wat op.
Verder wil ik je heel veel sterkte wensen. De feestdagen zijn in ieder geval bijna voorbij. Knuffel
[...]
Het is niet dat ik het moeilijk vind om er met familie en vrienden over te praten maar ik vind ook dat ze zover dit mogelijk is hun eigen leven moeten kunnen leiden. Nu ik hele dagen thuiszit heb ik veel tijd om te piekeren. Ik mis mijn werk vreselijk en voel me soms eenzaam.
Ik heb vaak de energie niet om iets te ondernemen, zelfs een telefoongesprek is me dan te veel. Ik heb gelukkig wel een heel fijne begeleidende verpleegkundige toegewezen gekregen waar ik veel aan heb. Het is ook niet zo dat ik me altijd zo verdrietig voel, maar ik merk wel dat ik last heb van deze (feest)dagen.
Iemand erg dichtbij gaat door iets soortgelijks waar jij nu doorheen gaat. Ook zij wil dat wij doorgaan met ons leven. Ze wil ons niet belasten. Ik snap haar wel maar ik ben zo blij dat ze zich nu wel open heeft gesteld. Want ik wil niks liever dan er voor haar zijn. Ik sta machteloos tegenover wat er allemaal gaande is. Het enige wat ik kan doen is haar steunen. En gelukkig laat ze dat nu ook toe.
Ik weet zeker dat de mensen in jouw omgeving dat ook zo zullen voelen. Je belast ze niet. Ze willen iets doen; en dat kunnen ze.
Stel je open. Het levert jou, en de anderen, wat op.
Verder wil ik je heel veel sterkte wensen. De feestdagen zijn in ieder geval bijna voorbij. Knuffel
