AMK, wat doen ze?

Hoi,



Normaal schrijf ik niet op dit forum maar ik wil nu ff onherkenbaar zijn. Het gaat immers niet alleen om mij.

Weet ik ff niet hoe ik het zo snel kan opschrijven maar ik zal het proberen.



De situatie is zo dat ik een buurvrouw heb die midden dertig is, drie kindjes heeft en er alleen voorstaat. De kinderen zijn 14, 6 en 4 jaar.

Ik sta er zelf al 13 jaar alleen voor met ook drie kinderen, inmiddels al pubers en een die het al voorbij is.



Ik woon hier nog niet zolang en mijn buuf ook niet, ik zal haar ff Magda noemen. Ik kwam hier net voor eind van 2010 en zij een paar maanden eerder in het najaar.

Door de maanden heen ben ik erg bevriend geraakt met Magda en haar kinderen. Ik heb ze alle vier lief.



Een hoop dingen zijn me opgevallen. Ze kookt haast nooit, 2 keer in de week misschien. Ze leven op (witbrood), appelflappen, pannenkoeken en meer van dat fastfood krijgen ze als warme maaltijd, aan de slaontafel, bij de tv.

Magda lig meestal op de bank, of in bed, met de blackberry te spelen. De 14 jarige, ik zal hem ff Danny noemen, moet op de kleintjes letten van 4 en 6 jaar.

Dat gebeurt dagelijks, het huis is ook een zooitje.

Overal op de vloer ligt wat, van lege verpakikingen tot etensresten, kleding, vuil en schoon, alles behalve speelgoed...



Magda heeft het dus een paar maanden geleden in haar hoofd gekregen om in het weekend te gaan werken, weet de uitkeringinstantie van, moet 'vrijwilligerswerk' doen.

De buurman die naast haar woont en ik 'passen' dan op samen met Danny.. Dat houdt in dat Danny alleen thuis is met de kleintjes, die in bed liggen. Als er wat is mag hij ons vragen.

Op een avond zat ik bij die buurman, ik hoorde twee kindjes schreeuwen, ben omgegaan. Heb ze stil gekregen.

Danny moet in mijn ogen veel te veel, hij moet de vaatwasser doen elke dag, wat inhoud dat hij de hele keuken moet doen. Hij past altijd uren per dag op de kleintjes waardoor hij niet meer kan studeren. Met die jongen heb ik al eens vaker gesproken en dan zegt hij 'kutkinderen' over zijn eigen broertje en zusje. Hij heeft geen vrienden, geen hobby's en komt het huis niet uit. Magda komt het huis wel uit, Danny past op.



De kindjes (kleintjes) zijn nooit schoon, altijd vieze voetjes handjes en toen ik ze uit bed haalde toen ze schreeuwden hadden ze de chocopasta nog op het gezicht.



De jongste zou in haar ogen AHDH hebben. Ik merk niks aan hem als hij bij mij is. Hij zit nu op het MKD.



Dit zijn een paar dingen die ik zie en meemaak, het is echt niet alleen maar dit.

Ik zag hier gevaar, ik dacht dat als één maar dan ook één instantie ooit binnenkomt, dan heeft ze problemen.

Toen heb ik de keuze gemaakt om te proberen met haar te praten, voor het te laat zou zijn. Ze hoorde me aan en wilde er wat aan doen. Ze wilde niet meer schreeuwen tegen haar kinderen, want dat doet ze de hele dag.

Ze was een paar dagen weg, alleen Danny was er, ik heb de onderverdieping compleet gepoetst. Ik help haar waar ik kan, breng en haal haar met haar kindjes. Probeer haar aan te sporen om haar ogen open te doen, ze kan Danny niet verantwoordelijk stellen voor 2 kleintjes. Maar ze gaat telkens in de verdediging. Vindt dat ze het goed doet!



Zo ging het vandaag dus mis.

Ik moest haar ergens heen brengen, de kinderen waren alleen thuis. Ik heb de buurman gevraagd om op te passen.

We komen terug en dan een half uur later, komt iemand uit de wijk de jongste van 4 terug brengen, die straten verderop liep...



We zitten toevallig met z'n tweetjes bij de buurman, en dan breekt ze ineens in huilen uit en vindt het gek dat ze niet eens haar kinderen alleen achter kan laten. Ik kon me niet meer inhouden en heb gezegd dat ze dat ook idd niet kan maken. Ze ging zich weer verdedigen, zoals ze al die keren doet dat ik iets probeer duidelijk te maken.

Ik heb haar geknuffeld en gezegd dat ze niet in de verdediging moet gaan. Zij vond van wel.

Ze vond dat Danny beter op had moeten letten. Toen stelde ik haar de vraag, wat als er brand uitbreekt? Wat doet Danny dan en wie redt hij als eerste?

'Hij redt ze allebei niet!'

Toen liep ze weer kwaad weg...



Nu weet ik dat het AMK donderdag komt..

Ze komen al voor de derde keer..

Wat moet ik nu doen?



Van één kant wil ik zo graag helpen, en voorkomen dat ze in zware problemen komt en dat ze straks misschien haar kinderen kwijt is. Maar ze wil ook niet luisteren.

Van de andere kant weet ik niet wat het AMK doet, helpen die iemand of jagen die je juist op stang?

Moet ik naar mijn buuf/ vriendin gaan en wat moet ik zeggen? Of moet ik wachten tot ze naar hier komt?

Het doet me zo'n verdriet allemaal...

Voor de duidelijkheid; ik heb AMK niet gebeld!!



Bedankt voor het lezen,

Ceevie.

Hoi,



Het AMK heeft me terug gebeld.

Ik heb ook een naam gekregen van de tussenpersoon. Het liefste zouden ze willen dat ik donderdag bij het gesprek aanwezig ben. Wordt moeilijk om te doen omdat Magda me negeert. Ik was bij de buurman, komt ze zeggen dat Danny zo thuis komt, of hij mag komen? Ze zei helemaal niks tegen me.



Het AMK vroeg of ik een melding had, nouja dat heb ik niet ervan gemaakt. Ik heb wel mijn zorgen uitgesproken, er zijn al genoeg meldingen binnen gekomen, dat mocht hij wel zeggen. Ik heb ook gezegd dat ik hoop dat er eindelijk iemand is die het probleem gaat zien in het gezin en ze de juiste hulp krijgt. Daarbij heb ik gezegd dat ik ook het gezin wil helpen en ik bereid ben mee te helpen.

Dat werd zeker wel op prijs gesteld.

Ze mogen verder geen info geven, hoef ik ook niet. Ze gaan ook niet vragen bij buren. Maar ze kunnen wel Magda in de richting sturen dat er wel hulp in de buurt is, en of ze daar wel gebruik van wil maken!

Verder kan ik dus niks doen.



Heeft Madga ondertussen de zoon van de buurman gevraagd om mee te helpen om haar huis op te ruimen VOOR donderdag.



Bedankt voor de adviezen.

Hoi,



Nu weet ik wel dat ik eerder moest bellen maar ik heb eerst zelf geprobeerd om met haar te praten en om haar aan te sporen. Ik vind dat je dat altijd eerst moet doen voor je iets achter de rug van iemand doet. En daarbij, als ik dat zou doen dan zou ik ook zeggen dat ik gebeld heb. Ga ik nog wel doen ook.



Magda stond gewoon voor de deur gisteravond.

Ik heb van een andere vriendin vernomen dat Magda bang van me is. Waarom is me niet duidelijk.



Zit Magda hier en komt haar dochtertje vragen of ze een ijsje aan mag nemen van een andere buurvrouw. 'Nee!'

Het arme kind, tranen stonden in de oogjes. Als ik dan vraag waarom niet? Dan zegt ze: 'Dan denken die lui ook nog dat ik niks voor mijn kinderen te eten heb, gaan ze straks klagen bij het AMK dat ze eten van de buren krijgen.' Ze verdenkt die vrouw namelijk ervan dat ze gebeld heeft.

Op een rustige manier heb ik verteld dat een AMK niet in de buurt gaat vragen, zeiden ze gister. En dat dochtertje snapt dat toch niet? Een ijsje is een ijsje voor dat meisje. Toen ik zei dat ze helemaal de lelijkerd was als ze het ijsje verbood, toen mocht het wel.

Ik merk dat Magda erg onzeker is wat opvoeden betreft. Ze is ook maar net anderhalf jaar alleen met de kids. Heeft het altijd met de papa gedaan. Ze is ook chaotisch.



Op de vraag waarom ik zo 'dik' ben met haar kan ik wel een antwoord geven. Ik ben niet dik met haar, toen ik doorkreeg hoe ze met haar kids omging heb ik afstand genomen om te bedenken wat ik ging doen. De kindjes kwamen hier wel.

Het is een goed mens, zou ze beter weten dan zou het allemaal ook beter gaan denk ik.

Zou ze hulp aannemen dan zou het allemaal wat makkelijker gaan denk ik.

Vond ik het wel al wat dat ze wilde luisteren naar me met het ijsjes verhaal.

Ze bleef ook heel rustig.

Ga ik toch op een of andere manier proberen om bij het gesprek te zijn als ze dat wil. Al is er maar een kleine opening, dat we gezamelijk eraan werken.

De kindjes zijn ALTIJD welkom hier, die lopen hier in en uit.



Ik doe het voor de kindjes maar ook voor moeder, die eigenlijk volgens mij gewoon niet weet hoe het wel moet.

Het liefste zie ik het hele gezin gelukkig en blij, ook moeders.



Fijne dag nog..