Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
zaterdag 25 april 2015 om 11:50
quote:feow schreef op 25 april 2015 @ 11:37:
LV, hoe gaat het met jou in het verkeer?Nou ja, autorijden deed ik toch al niet, dus dat levert geen problemen op . De eerste dagen na het ongeluk stond ik samen met man te bibberen bij iedere zebra, dat wel. Gelukkig is dat al weer aardig bijgetrokken. Man en ik hebben alleen nog de onbedwingbare neiging om dochters hand vast te houden bij het oversteken, en haar aan haar haren terug te sleuren als er een auto stapvoets nadert op driehonderd meter afstand. En aangezien ze veertien is leidt dat nog wel eens tot onverkwikkelijkheden .
LV, hoe gaat het met jou in het verkeer?Nou ja, autorijden deed ik toch al niet, dus dat levert geen problemen op . De eerste dagen na het ongeluk stond ik samen met man te bibberen bij iedere zebra, dat wel. Gelukkig is dat al weer aardig bijgetrokken. Man en ik hebben alleen nog de onbedwingbare neiging om dochters hand vast te houden bij het oversteken, en haar aan haar haren terug te sleuren als er een auto stapvoets nadert op driehonderd meter afstand. En aangezien ze veertien is leidt dat nog wel eens tot onverkwikkelijkheden .
zaterdag 25 april 2015 om 11:55
quote:Lady-Voldemort schreef op 25 april 2015 @ 11:50:
[...]
Nou ja, autorijden deed ik toch al niet, dus dat levert geen problemen op . De eerste dagen na het ongeluk stond ik samen met man te bibberen bij iedere zebra, dat wel. Gelukkig is dat al weer aardig bijgetrokken. Man en ik hebben alleen nog de onbedwingbare neiging om dochters hand vast te houden bij het oversteken, en haar aan haar haren terug te sleuren als er een auto stapvoets nadert op driehonderd meter afstand. En aangezien ze veertien is leidt dat nog wel eens tot onverkwikkelijkheden .
Hahaha! Dat met je dochter zie ik helemaal voor me!
Wat heerlijk dat zoon zo goed vooruit gaat.
[...]
Nou ja, autorijden deed ik toch al niet, dus dat levert geen problemen op . De eerste dagen na het ongeluk stond ik samen met man te bibberen bij iedere zebra, dat wel. Gelukkig is dat al weer aardig bijgetrokken. Man en ik hebben alleen nog de onbedwingbare neiging om dochters hand vast te houden bij het oversteken, en haar aan haar haren terug te sleuren als er een auto stapvoets nadert op driehonderd meter afstand. En aangezien ze veertien is leidt dat nog wel eens tot onverkwikkelijkheden .
Hahaha! Dat met je dochter zie ik helemaal voor me!
Wat heerlijk dat zoon zo goed vooruit gaat.
zaterdag 25 april 2015 om 14:25
quote:Lady-Voldemort schreef op 20 april 2015 @ 20:55:
[...]
Mensch ik loop compleet naast mijn schoenen van trots . Wat een positiviteit en levenslust heeft dat joch in zich. Ik zit regelmatig met de tranen in mijn ogen .Jullie zijn gewoon kanjers
[...]
Mensch ik loop compleet naast mijn schoenen van trots . Wat een positiviteit en levenslust heeft dat joch in zich. Ik zit regelmatig met de tranen in mijn ogen .Jullie zijn gewoon kanjers
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zaterdag 25 april 2015 om 21:13
quote:yette schreef op 25 april 2015 @ 09:52:
Klinkt goed LV!
Eerlijk gezegd zou ik zelf niet nog tot eind mei daar logeren. Onze ervaring met langdurige opnames is, dat het toch echt een kwestie van wennen is en daarmee had ik aanvankelijk meer moeite dan De Zoon zelf. Maar het even loslaten en zelf op krachten komen, is ook gezond. Loop jezelf niet voorbij. Een ziek kind vraagt zoveel van je.
Nee hoor, we blijven hier in het RMD tot het bittere einde . De bezoekuren zijn behoorlijk ruim en de groep is niet groot, en ik zou geen moment rust hebben als ik vermoedde dat die arme drommel zich een beetje zat te vervelen met een saaie verpleger. En het is hier best uit te houden hoor. Vooral die koffieautomaat zal ik node missen als we eenmaal weer thuis zijn . Met werk is het ook goed te doen, nog geen drie kwartier van deur tot deur, met het OV nog wel. Tel daarbij op dat zoon ongeveer iedere dag weer vertelt hoe blij hij is dat wij bij hem zijn, dus wij gaan nergens heen voorlopig.
quote:(of had ik hier daarover al een vreugdedansje gedaan?)Ja, dat had je. Maar je mag best nog een vreugdedansje komen doen hoor, of twee, of vijftig. Het is toch ook meer dan heerlijk om je kind weer thuis te hebben ?
Klinkt goed LV!
Eerlijk gezegd zou ik zelf niet nog tot eind mei daar logeren. Onze ervaring met langdurige opnames is, dat het toch echt een kwestie van wennen is en daarmee had ik aanvankelijk meer moeite dan De Zoon zelf. Maar het even loslaten en zelf op krachten komen, is ook gezond. Loop jezelf niet voorbij. Een ziek kind vraagt zoveel van je.
Nee hoor, we blijven hier in het RMD tot het bittere einde . De bezoekuren zijn behoorlijk ruim en de groep is niet groot, en ik zou geen moment rust hebben als ik vermoedde dat die arme drommel zich een beetje zat te vervelen met een saaie verpleger. En het is hier best uit te houden hoor. Vooral die koffieautomaat zal ik node missen als we eenmaal weer thuis zijn . Met werk is het ook goed te doen, nog geen drie kwartier van deur tot deur, met het OV nog wel. Tel daarbij op dat zoon ongeveer iedere dag weer vertelt hoe blij hij is dat wij bij hem zijn, dus wij gaan nergens heen voorlopig.
quote:(of had ik hier daarover al een vreugdedansje gedaan?)Ja, dat had je. Maar je mag best nog een vreugdedansje komen doen hoor, of twee, of vijftig. Het is toch ook meer dan heerlijk om je kind weer thuis te hebben ?
dinsdag 28 april 2015 om 20:44
Vandaag is zoon naar het ziekenhuis geweest voor controle van de botjes.
Het spaakbeen en het handwortelbeentje zijn goed genezen, de middenhandsbeentjes (het waren er twee, dat wist ik geeneens) helaas niet. Die zijn scheef aan elkaar gegroeid dus daar zal tzt nog een operatie aan te pas moeten komen. Hij mag de hand wel gewoon gebruiken, met een brace. Dus dat vermaledijde gips is er eindelijk af, hoera!
Het been is wel helemaal door de keuring gekomen. De breuken (kuit- en scheenbeen) zijn goed genezen en de wond in zijn knieholte herstelt wonderbaarlijk snel. Zoon mag het been nu volledig belasten, en hij heeft er stiekem al even op gelopen ook . Voor de pedagogiesheid heb ik wel geroepen dat hij dat niet meer mag doen, alleen bij de fysio, maar stiekem was ik apetrots .
We hebben zoon maar op tijd in bed gestopt, want het was een drukke dag vandaag. Drie keer therapie in de ochtend, op reis naar Nijmegen en drie uur in het ziekenhuis, de hele avond stuiteren, ik geef het je te doen. Morgen heeft ie alleen fysio, en hij verheugt zich er verschrikkelijk op. Hopelijk is de fysio een beetje vlug van omschakelen en begint ze meteen aan het lopen, anders zie ik er nog van komen dat ze hem vast moeten binden haha.
Kortom we zijn dik tevreden. Het is jammer van die middenhandsbeentjes, maar ach als dat alles is .
Het spaakbeen en het handwortelbeentje zijn goed genezen, de middenhandsbeentjes (het waren er twee, dat wist ik geeneens) helaas niet. Die zijn scheef aan elkaar gegroeid dus daar zal tzt nog een operatie aan te pas moeten komen. Hij mag de hand wel gewoon gebruiken, met een brace. Dus dat vermaledijde gips is er eindelijk af, hoera!
Het been is wel helemaal door de keuring gekomen. De breuken (kuit- en scheenbeen) zijn goed genezen en de wond in zijn knieholte herstelt wonderbaarlijk snel. Zoon mag het been nu volledig belasten, en hij heeft er stiekem al even op gelopen ook . Voor de pedagogiesheid heb ik wel geroepen dat hij dat niet meer mag doen, alleen bij de fysio, maar stiekem was ik apetrots .
We hebben zoon maar op tijd in bed gestopt, want het was een drukke dag vandaag. Drie keer therapie in de ochtend, op reis naar Nijmegen en drie uur in het ziekenhuis, de hele avond stuiteren, ik geef het je te doen. Morgen heeft ie alleen fysio, en hij verheugt zich er verschrikkelijk op. Hopelijk is de fysio een beetje vlug van omschakelen en begint ze meteen aan het lopen, anders zie ik er nog van komen dat ze hem vast moeten binden haha.
Kortom we zijn dik tevreden. Het is jammer van die middenhandsbeentjes, maar ach als dat alles is .
dinsdag 28 april 2015 om 20:54
quote:Bij_Zonder schreef op 28 april 2015 @ 20:46:
Herstellen gaat nooit zo snel als je zou willen, al gaat het nog zo voorspoedig Oh mij hoor je niet klagen hoor. Het is vandaag zes weken geleden, en ik had echt niet durven dromen dat hij nu alweer stiekem zou lopen! Voor zoon mag er nog wel een tandje bij, dat dan weer wel .
Herstellen gaat nooit zo snel als je zou willen, al gaat het nog zo voorspoedig Oh mij hoor je niet klagen hoor. Het is vandaag zes weken geleden, en ik had echt niet durven dromen dat hij nu alweer stiekem zou lopen! Voor zoon mag er nog wel een tandje bij, dat dan weer wel .
dinsdag 28 april 2015 om 21:04
Goh, jij/ jullie gezin/ je zoon blijft me verbazen.
Ik ben echt zielsgelukkig en tevreden met mijn levenslust en kracht. Dat schat ik op ongeveer een tiende van dat wat jullie hebben.
Ik ben echt zielsgelukkig en tevreden met mijn levenslust en kracht. Dat schat ik op ongeveer een tiende van dat wat jullie hebben.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
