Kinderen
alle pijlers
De eerste papa en mama in vriendenkring
woensdag 20 augustus 2008 om 15:25
Hoi,
Wie herkent dit? Wij zijn de enige met een kleintje in onze beide vriendenkringen. Soms mis ik wel eens een maatje waarmee ik kan praten over het hebben van een kindje. Ik heb wel wat mensen leren kennen met een babietje van ongeveer dezelfde leeftijd, maar dit zijn op dit moment nog geen diepgaande vriendschappen.
Wat ik eigenlijk wil weten is: wie herkent dit en hoe zijn jullie daar mee om gegaan?
Bedankt alvast.
Gr. Jules
Wie herkent dit? Wij zijn de enige met een kleintje in onze beide vriendenkringen. Soms mis ik wel eens een maatje waarmee ik kan praten over het hebben van een kindje. Ik heb wel wat mensen leren kennen met een babietje van ongeveer dezelfde leeftijd, maar dit zijn op dit moment nog geen diepgaande vriendschappen.
Wat ik eigenlijk wil weten is: wie herkent dit en hoe zijn jullie daar mee om gegaan?
Bedankt alvast.
Gr. Jules
woensdag 20 augustus 2008 om 15:29
woensdag 20 augustus 2008 om 15:34
Ik heb alleen ervaring als enige kind in de vriendenkring.
Mijn moeder had geen vrienden met kinderen.
Als kind vond ik het geweldig!
Als ik griep had stonden ze allemaal op de stoep met een cadeautje en met Sinterklaas waren de pakjes niet te overzien.
Iedereen wilde op me passen en was lief voor me.
Als moeder nu, heb ik alleen vrienden met oudere kinderen.
Daarom ben ik ook heel blij met mijn eigen forumclubje hier.
Daar zijn alle kindjes even oud en delen we veel en heb ik veel herkenning.
Mijn moeder had geen vrienden met kinderen.
Als kind vond ik het geweldig!
Als ik griep had stonden ze allemaal op de stoep met een cadeautje en met Sinterklaas waren de pakjes niet te overzien.
Iedereen wilde op me passen en was lief voor me.
Als moeder nu, heb ik alleen vrienden met oudere kinderen.
Daarom ben ik ook heel blij met mijn eigen forumclubje hier.
Daar zijn alle kindjes even oud en delen we veel en heb ik veel herkenning.
woensdag 20 augustus 2008 om 15:37
Ja, ik herken het. Ik ben jarenlang de enige geweest in mijn vriendinkring met een kindje. Mijn zus had gelukkig wel al kinderen, maar die woont niet om de hoek.
Ik ben indertijd mee gaan schrijven hier op het forum met een groep vrouwen hier in de regio die allemaal een kleintje hadden en behoefte hadden aan contact met andere moeders.
Het schrijven hier werd meeten, een MSNgroep en inmiddels behoren een aantal van de oorspronkelijke groep tot mijn beste vriendinnen. Nog steeds schrijven we op de groep, wat heel handig is met een druk leven met kinderen. Maar er wordt ook veel gebeld en afgesproken, met en zonder kinderen. Ben heel blij met ze!
Pas vorig jaar zijn mijn twee vriendinnen van jaren her moeder geworden en dat is heel erg leuk. Het contact met hen is gelukkig gebleven, ook hen zag ik met en zonder kind. Maar de aansluiting die je vindt in het moederschap heeft even op zich laten wachten.
Ik ben indertijd mee gaan schrijven hier op het forum met een groep vrouwen hier in de regio die allemaal een kleintje hadden en behoefte hadden aan contact met andere moeders.
Het schrijven hier werd meeten, een MSNgroep en inmiddels behoren een aantal van de oorspronkelijke groep tot mijn beste vriendinnen. Nog steeds schrijven we op de groep, wat heel handig is met een druk leven met kinderen. Maar er wordt ook veel gebeld en afgesproken, met en zonder kinderen. Ben heel blij met ze!
Pas vorig jaar zijn mijn twee vriendinnen van jaren her moeder geworden en dat is heel erg leuk. Het contact met hen is gelukkig gebleven, ook hen zag ik met en zonder kind. Maar de aansluiting die je vindt in het moederschap heeft even op zich laten wachten.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 20 augustus 2008 om 15:43
Hoi Meiden,
Bedankt voor jullie reacties! Zelf ben ik ook gaan schrijven op dit forum (nummer 4 al Poezewoes, op dit moment een 100% score ), toen ik zwanger wilde worden. We zijn toen bijna allemaal tegelijk zwanger geworden en dat was echt fijn. Ook na de bevalling heb ik veel met hen kunnen delen en we delen op dit moment ook nog echt best veel! Super fijn.
Poezewoes, woonden jullie toevallig allemaal bij elkaar of ging daar het topic ook over?
Liefs Jules
Bedankt voor jullie reacties! Zelf ben ik ook gaan schrijven op dit forum (nummer 4 al Poezewoes, op dit moment een 100% score ), toen ik zwanger wilde worden. We zijn toen bijna allemaal tegelijk zwanger geworden en dat was echt fijn. Ook na de bevalling heb ik veel met hen kunnen delen en we delen op dit moment ook nog echt best veel! Super fijn.
Poezewoes, woonden jullie toevallig allemaal bij elkaar of ging daar het topic ook over?
Liefs Jules
woensdag 20 augustus 2008 om 15:49
Het topic was gericht op vrouwen uit deze regio. Op het forum voor het oude forum, had je op de kinderpijler een subindeling, en daar was een categorie 'regio'. Daarom was het ook zo makkelijk om de vriendschappen ook irl van de grond te krijgen, al heeft dat best een paar jaar geduurd.
Maar fijn dat je die aansluiting hier op het forum al wel hebt! En ook nog met moeders van kindjes die allemaal ongeveer even oud zijn. Ontmoeten jullie elkaar ook wel of wonen jullie te ver van elkaar af?
In begin spraken we vaak als groep af, wat uiteraard lastiger plannen is. In de loop der tijd werd met zijn tweeen, drieen of vieren afspreken gangbaarder en dus veel beter te plannen.
Maar fijn dat je die aansluiting hier op het forum al wel hebt! En ook nog met moeders van kindjes die allemaal ongeveer even oud zijn. Ontmoeten jullie elkaar ook wel of wonen jullie te ver van elkaar af?
In begin spraken we vaak als groep af, wat uiteraard lastiger plannen is. In de loop der tijd werd met zijn tweeen, drieen of vieren afspreken gangbaarder en dus veel beter te plannen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 20 augustus 2008 om 15:53
Bij mijn oudste 2 dochters was ik de enige met kinderen in familie én vriendenkring en bij mijn man was dat net zo. Ik vond het m.n. bij de oudste wel eens lastig, omdat je sommige dingen echt niet met je vrienden zonder kinderen kunt delen. Via het kdv van mijn dochter en zeker op school heb ik wel contacten gekregen met andere ouders en dat was heel fijn!
Nu bij mijn 3e (een 'nakomertje') zit ik ineens helemaal in dezelfde fase als onze vrienden, die nu beginnen gezinnen te stichten. Dat is wel grappig, dat je kunt afspreken in de speeltuin, dat hun verjaardagsfeestjes ineens 's middags gevierd worden enzo. Wat ik nú dan wel eens irritant vind, is dat sommige vriendinnen mij gaan vertellen hoe je sommige dingen moet doen (omdat hun kindje dan een paar maanden ouder is), terwijl ik al 2 grote kinderen heb rondlopen en dat dus allemaal al meegemaakt heb .
Ik heb trouwens wel altijd de vriendschappen met kinderloze vrienden levend gehouden, omdat ik het óók fijn vond om het af en toe over wat ánders te heben dan baby's, consultatiebureau en borstvoeding.
Nu bij mijn 3e (een 'nakomertje') zit ik ineens helemaal in dezelfde fase als onze vrienden, die nu beginnen gezinnen te stichten. Dat is wel grappig, dat je kunt afspreken in de speeltuin, dat hun verjaardagsfeestjes ineens 's middags gevierd worden enzo. Wat ik nú dan wel eens irritant vind, is dat sommige vriendinnen mij gaan vertellen hoe je sommige dingen moet doen (omdat hun kindje dan een paar maanden ouder is), terwijl ik al 2 grote kinderen heb rondlopen en dat dus allemaal al meegemaakt heb .
Ik heb trouwens wel altijd de vriendschappen met kinderloze vrienden levend gehouden, omdat ik het óók fijn vond om het af en toe over wat ánders te heben dan baby's, consultatiebureau en borstvoeding.
woensdag 20 augustus 2008 om 15:57
Hier hetzelfde verhaal. Ik heb één vriendin met een kind, maar die zie ik niet zo vaak. De rest inderdaad kinderloos/vrij. Ik heb me onlangs ingeschreven voor babyzwemmen. Ik hoop dat ik op die manier wat meer moeders leer kennen. Het lastige vind ik wel dat ik veel moeders van die kloeken vind. Ik vind het leuk om ervaringen e.d uit te wisselen, maar hou er wel van om daarbij een beetje te ouwehoeren en relativeren. Ik vind dat veel moeders hun 'taak' en zichzelf zo uber serieus nemen...
The time is now
woensdag 20 augustus 2008 om 16:24
Ja, wij ook, al twee jaar Het tweede stel is afgelopen maand getrouwd, maar ook daar (nog) geen plannen voor kinderen.
Maar; ik vind het eigenlijk niet erg, wij kunnen er prima met ze over kletsen alleen heeft de rest natuurlijk geen ervaringsverhalen. Ook komen ze altijd met de verjaardagen van de kids etc.
Maar; ik vind het eigenlijk niet erg, wij kunnen er prima met ze over kletsen alleen heeft de rest natuurlijk geen ervaringsverhalen. Ook komen ze altijd met de verjaardagen van de kids etc.
woensdag 20 augustus 2008 om 17:04
Wij zijn ook de eerste met een kind en dat vind ik ook wel eens jammer. Sinds mijn zwangerschap schrijf ik mee op een topic hier en iedereen heeft kinderen van dezelfde leeftijd. Dat is erg prettig.
Misschien kun je ook een groepje hier vinden? Er zijn bij ons ook mensen later aangesloten en dat gaat prima hoor.
Misschien kun je ook een groepje hier vinden? Er zijn bij ons ook mensen later aangesloten en dat gaat prima hoor.
woensdag 20 augustus 2008 om 17:13
Oh dat heb ik ook! Al mijn vriendinnen gaan volgend jaar pas trouwen en ik heb al een rondbanjerende peuter van 3! Wel heel jammer. Ik zit ook niet bij zo'n clubje hier omdat ik het forum pas een paar maanden geleden ontdekt heb. Maar ik vind het niet erg en inderdaad, al mijn vriendinnen zijn helemaal gek op kleine Zwiep!
woensdag 20 augustus 2008 om 19:32
Ja, wij zijn ook al 2,5 jaar de enige ouders in onze vriendenkring. Dat heeft er wel even ingehakt hier. De meeste van onze vrienden vinden kinderen niet zo leuk en snapten dan ook niet wat wij ermee moesten. Inmiddels zijn we nog een kind verder en begint het ook bij hen te dagen dat we nog steeds mee uit kunnen, nog steeds naar feestjes kunnen en dat we niet alleen over baby's praten.
Ik vond het juist heel fijn dat er mensen waren in mijn omgeving zónder kinderen. Al dat geleuter over poepluiers was ik ook weleens zat. Wel vind ik het heel prettig dat er nu in de nabije familie een kindje bij komt, dat is voor mijn kinderen leuk, en ik vermoed dat het ook wat meer begrip zal kweken wb het hebben van kinderen (wij werden regelmatig als enigen niet uitgenodigd 'want die moeten dan weer oppas regelen' als de rest van de fam iets leuks ging doen, niet altijd even leuk)
Ik vond het juist heel fijn dat er mensen waren in mijn omgeving zónder kinderen. Al dat geleuter over poepluiers was ik ook weleens zat. Wel vind ik het heel prettig dat er nu in de nabije familie een kindje bij komt, dat is voor mijn kinderen leuk, en ik vermoed dat het ook wat meer begrip zal kweken wb het hebben van kinderen (wij werden regelmatig als enigen niet uitgenodigd 'want die moeten dan weer oppas regelen' als de rest van de fam iets leuks ging doen, niet altijd even leuk)
woensdag 20 augustus 2008 om 22:18
Ik ken je probleem. Ook wij waren de eerste in onze vrienden kring. Zij staan gewoon niet bij bepaalde dingen stil; zo was je bij een verjaardag/feestje altijd welkom vanaf half 9, maar dan liggen de kinderen dus al op bed. Na een aantal keer aangegeven te hebben dat of alleen hubbie kwam of dat we met de kinderen kwamen maar dan om 7 uur (campingbedje mee) werd het al snel standaard dat wij eerder kwamen vanwege de kinderen. Maar daar hadden ze zelf dus helemaal niet aangedacht. Ook werden koppen hete thee etc vlak langs de tafelrand gezet. Hubbie en ik hebben heel wat keren een rondje om de tafel moeten lopen om alle kopjes naar achteren te zetten. Een keer kwamen we in december (kerst!) biij vrienden; midden op de salontafel stond een glazen plaat (40x40) met daarop een aantal ronde kaarsen en daartussen strooisel. Dat is dus echt your worst parent nightmare! Inmiddels is er in de vriendenkring nog een kindje geboren (wordt bijna 1), dus nog even en dan gaat ze lopen en ervaren hun ook wat wij dus hebben gehad. In november is er weer een andere vriendin uitgerekend dus nu komen er eindelijk wat meeer kinderen in de vriendenkring en wat meer begrip. Toch is het vaak geen kwaadwillendheid, maar gewoon onwetenheid. Zo kunnen we met onze 3 jarige peuter niet 3 uur in de auto zitten naar een huisjes in groningen. Na 1 uur rijden is hij het al helemaal zat en daarbij heeft hij erg last van autoziekte... Nu er meer kinderen komen merk je gewoon dat mensen wat meer hun eigen (gezins)leven krijgen. Als je afspreekt om wat te gaan drinken dan kan je ook niet met z'n allen gaan; er moet toch iemand bij de kinderen blijven. Bij ons was dat nooit zo'n probleem (ik ben liever thuis en houd niet van cafe's etc en ben ook geen alcoholdrinker), maar vrienden vanons hebben het hier echt moeilijk mee; zij vonden het altijd leuk om met z'n tweeen naar het cafe te gaan en nu moet er dus 1 bij hun kleintje blijven. Ach ja, je moet allemaal wat opgeven, afhankelijk van hoe je leven is voordat je een kindje krijgt is dat opgeven heel ingrijpend of valt het juist mee.
Belangrijk is in ieder geval om je zorgen/problemen bespreekbaar te maken; laat ze in ieder geval weten waar je mee zit; zoals ik al zei; vaak ishet gewoon onwetendheid en niet kwaadwillendheid.
Groeten
moukie, moeder van zoon (3,5 jaar) en dochter (6 maanden).
Belangrijk is in ieder geval om je zorgen/problemen bespreekbaar te maken; laat ze in ieder geval weten waar je mee zit; zoals ik al zei; vaak ishet gewoon onwetendheid en niet kwaadwillendheid.
Groeten
moukie, moeder van zoon (3,5 jaar) en dochter (6 maanden).
woensdag 20 augustus 2008 om 22:23
Wil nog wel even melden dat ik met 3 vriendinnen inmiddels geen contact meer heb. Het is langzaam verwaterd, als we samen waren hadden we helaas gewoon minder om over te praten. Het feit dat ze nu alweer een cursus hadden voor hun werk of dat ze alweer een week naar engeland werden uitgezonden vond ik nou eenmaal niet zo interessant meer. Hun leven nog steeds helemaal voor hun werk, terwijl werk bij mij toch echt op de tweede plaats komt. Ze kunnen niet begrijpen dat ik zoveel opzij zet voor mijn schatjes. Tja, het is nou eenmaal zo. Nou heb ik genoeg dingen aan mijn hoofd om me druk te maken over het feit dat we geen contact meer hebben. Het feit dat mijn dochter 5 maanden in het ziekenhuis heeft gelegen en ze niet eens de moeite hebben genomen om haar te komen bekijken zit me nog steeds erg dwars.
woensdag 20 augustus 2008 om 22:34
Wij waren ook de eersten in onze vriendengroep met een kleintje. Ik vond het eigenlijk wel leuk. Al onze vrienden wilden meegenieten, boden zich aan als logeeradresje etc.
Nu hebben wij drie kinderen en inmiddels zijn er bij bijna al mijn vriendinnen ook kinderen geboren. Ik word nu vaak gevraagd om advies en dat vind ik ook heel leuk!
Ik heb dus eigenlijk alleen maar positieve ervaringen
Nu hebben wij drie kinderen en inmiddels zijn er bij bijna al mijn vriendinnen ook kinderen geboren. Ik word nu vaak gevraagd om advies en dat vind ik ook heel leuk!
Ik heb dus eigenlijk alleen maar positieve ervaringen
donderdag 21 augustus 2008 om 07:44
Ik wil wel even reageren op dit topic, maar dan vanuit een andere invalshoek. Ik ben 33 weken zwanger van mijn eerste kind en ben niet de eerste maar zo’n beetje de laatste van de vriendkring die een kind krijgt. Toen een aantal van mijn vriendinnen kinderen kregen heb ik wel eens gedacht “ik moet er nog niet aan denken zeg!”. Een aantal vriendschappen bleven gewoon zoals ze waren, maar ik had ook vriendinnen die ontzettende kloeken zijn geworden. Zo erg, dat ik wel eens tegen mijn partner zei dat als we ooit een kind zouden krijgen en ik zo zou worden als een aantal van mijn vriendinnen hij me mag slaan! Vreselijk gewoon. Ik snap jullie punt ook heel goed hoor. Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om even naar zwangerschapsyoga te gaan en daar even lekker over het zwanger zijn te kletsen met andere zwangeren. Ik heb immers op het moment geen vriendinnen die ook zwanger zijn. Maar hoe er in het verleden soms maar vanzelfsprekend er van werd uitgegaan dat wij maar overal begrip voor moesten hebben (want wij hebben inmiddels een kind of krijgen er een) dat vond ik echt onbegrijpelijk. Ik merk dat ik inmiddels wel wat meer weer toegroei naar de vrienden met kinderen maar ik verwacht niet van de vrienden die ze niet hebben dat zij hun hele situatie gaan aanpassen als wij b.v. een keer op bezoek komen. Ik weet niet meer wie het was, maar ik ga toch echt niet alle spullen van mijn salontafel verwijderen omdat er een klein kind op bezoek komt dat er wel eens iets vanaf zou kunnen gooien. Ik denk dan “ik kan het gauw genoeg alsnog wegzetten” en eigenlijk vind ik dat hier (als het kind in staat is het te begrijpen) een taak bij de ouders ligt.
donderdag 21 augustus 2008 om 08:21
quote:moukie schreef op 20 augustus 2008 @ 22:23:
Wil nog wel even melden dat ik met 3 vriendinnen inmiddels geen contact meer heb. Het is langzaam verwaterd, als we samen waren hadden we helaas gewoon minder om over te praten. Het feit dat ze nu alweer een cursus hadden voor hun werk of dat ze alweer een week naar engeland werden uitgezonden vond ik nou eenmaal niet zo interessant meer. Hun leven nog steeds helemaal voor hun werk, terwijl werk bij mij toch echt op de tweede plaats komt. Ze kunnen niet begrijpen dat ik zoveel opzij zet voor mijn schatjes. Tja, het is nou eenmaal zo. Hier wil ik even op reageren. Vooropgesteld: ik vind het raar dat ze helemaal niet bij je dochtertje geweest zijn in het ziekenhuis. Maar ik vind ook dat jij weinig moeite hebt gedaan om je voor hen te interesseren. Die cursus en die trip naar Engeland zijn voor hen heel belangrijk. Vriendschap gaat er voor mij juist om dat je je interesseert voor wat de ander bezighoudt. Of dat nou een kind is of die spannende nieuwe baan. Nu klinkt je een beetje alsof jij een hoger doel in je leven hebt gevonden en je vriendinnen achtergebleven zijn in hun oppervlakkige wereldje. Als je hen dat ook zo hebt laten voelen, kan ik me goed voorstellen dat het contact minder is geworden.
Wil nog wel even melden dat ik met 3 vriendinnen inmiddels geen contact meer heb. Het is langzaam verwaterd, als we samen waren hadden we helaas gewoon minder om over te praten. Het feit dat ze nu alweer een cursus hadden voor hun werk of dat ze alweer een week naar engeland werden uitgezonden vond ik nou eenmaal niet zo interessant meer. Hun leven nog steeds helemaal voor hun werk, terwijl werk bij mij toch echt op de tweede plaats komt. Ze kunnen niet begrijpen dat ik zoveel opzij zet voor mijn schatjes. Tja, het is nou eenmaal zo. Hier wil ik even op reageren. Vooropgesteld: ik vind het raar dat ze helemaal niet bij je dochtertje geweest zijn in het ziekenhuis. Maar ik vind ook dat jij weinig moeite hebt gedaan om je voor hen te interesseren. Die cursus en die trip naar Engeland zijn voor hen heel belangrijk. Vriendschap gaat er voor mij juist om dat je je interesseert voor wat de ander bezighoudt. Of dat nou een kind is of die spannende nieuwe baan. Nu klinkt je een beetje alsof jij een hoger doel in je leven hebt gevonden en je vriendinnen achtergebleven zijn in hun oppervlakkige wereldje. Als je hen dat ook zo hebt laten voelen, kan ik me goed voorstellen dat het contact minder is geworden.
donderdag 21 augustus 2008 om 10:48
Mijn beste vriendin is net afgestudeerd, heeft een heel ander leven dan ik en gaat er vanuit dat ze nooit kinderen wil. En toch verwaterd deze vriendschap niet. Als we elkaar zien dan vraagt ze hoe het met mijn dochter gaat, dan vertel ik even de hoogtepunten en dan gaan we over op onderwerpen waar we altijd al over hebben gepraat. Gewoon fijn, eigenlijk is er in de vriendschap niet zoveel verandert. Wel moet ik zeggen dat ik voor mijn sociale leven minder tijd over hou dan voorheen met vier dagen werken en een kleintje. Natuurlijk wil ik mijn vriendinnen graag zien, maar de frequentie is wel wat lager omdat ik nu eenmaal niet elk weekend meer vol kan plannen, dan wil ik ook tijd hebben voor mijn meisje.
donderdag 21 augustus 2008 om 11:02
quote:moukie schreef op 20 augustus 2008 @ 22:18:
Ik ken je probleem. Ook wij waren de eerste in onze vrienden kring. Zij staan gewoon niet bij bepaalde dingen stil; zo was je bij een verjaardag/feestje altijd welkom vanaf half 9, maar dan liggen de kinderen dus al op bed. Na een aantal keer aangegeven te hebben dat of alleen hubbie kwam of dat we met de kinderen kwamen maar dan om 7 uur (campingbedje mee) werd het al snel standaard dat wij eerder kwamen vanwege de kinderen. Maar daar hadden ze zelf dus helemaal niet aangedacht..
Hier wil ik als kinderloze even op reageren.
In onze vriendenkring zijn wij ondertussen de enige kinderlozen, wat betekend dat ook hier vrienden met een enorme berg spullen en kind veel te vroeg willen komen.
Ik moet zeggen dat ik dat niet echt prettig vind. Voor half 9 ben ik namelijk nog druk bezig met voorbereiding etc., en heb ik helemaal geen behoefte aan mensen die veel te vroeg komen.
Er is toch niks mis met een oppas regelen en gewoon pas komen op het tijdstip dat op de uitnodiging staat?
En daar komt nog bij dat het helemaal niet leuk is om het kind in huis te hebben. Want ik kan dan de muziek op mijn eigen feestje niet zo hard zetten als ik wil, want anders wordt het kind wakker, en de ouders vliegen om de 5 minuten naar de slaapkamer om te kijken of de kleine nog wel slaapt. Bovendien is mijn huis niet berekend op kinderen, qua spullen niet en qua ruimte niet. Niet echt relaxed dus.
En ik baal er echt van dat voortaan iedereen steeds 's middags op bezoek wil komen. Zit ik met een huis vol kinderen (mijn huis is daar absoluut niet op berekend), en er wordt alleen nog maar over de kinderen gesproken. Ik geef niet voor niets 's avonds een feestje!
Ik ken je probleem. Ook wij waren de eerste in onze vrienden kring. Zij staan gewoon niet bij bepaalde dingen stil; zo was je bij een verjaardag/feestje altijd welkom vanaf half 9, maar dan liggen de kinderen dus al op bed. Na een aantal keer aangegeven te hebben dat of alleen hubbie kwam of dat we met de kinderen kwamen maar dan om 7 uur (campingbedje mee) werd het al snel standaard dat wij eerder kwamen vanwege de kinderen. Maar daar hadden ze zelf dus helemaal niet aangedacht..
Hier wil ik als kinderloze even op reageren.
In onze vriendenkring zijn wij ondertussen de enige kinderlozen, wat betekend dat ook hier vrienden met een enorme berg spullen en kind veel te vroeg willen komen.
Ik moet zeggen dat ik dat niet echt prettig vind. Voor half 9 ben ik namelijk nog druk bezig met voorbereiding etc., en heb ik helemaal geen behoefte aan mensen die veel te vroeg komen.
Er is toch niks mis met een oppas regelen en gewoon pas komen op het tijdstip dat op de uitnodiging staat?
En daar komt nog bij dat het helemaal niet leuk is om het kind in huis te hebben. Want ik kan dan de muziek op mijn eigen feestje niet zo hard zetten als ik wil, want anders wordt het kind wakker, en de ouders vliegen om de 5 minuten naar de slaapkamer om te kijken of de kleine nog wel slaapt. Bovendien is mijn huis niet berekend op kinderen, qua spullen niet en qua ruimte niet. Niet echt relaxed dus.
En ik baal er echt van dat voortaan iedereen steeds 's middags op bezoek wil komen. Zit ik met een huis vol kinderen (mijn huis is daar absoluut niet op berekend), en er wordt alleen nog maar over de kinderen gesproken. Ik geef niet voor niets 's avonds een feestje!
donderdag 21 augustus 2008 om 11:13
@MissMoneypenny...Helemaal mee eens.
Ouders verwachten maar dat je buigt voor hun kinderen, maar vergeten daar vaak bij dat je als kinderloos persoon daar helemaal niet op zit te wachten.
Maar overigens merk ik wel dat als je er afspraken over maakt en blijft praten met je vrienden je daar prima uit kan komen. Heb veel vrienden met kinderen en eigenlijk passen we ons aan op elkaars situatie...wel grappig!
Ouders verwachten maar dat je buigt voor hun kinderen, maar vergeten daar vaak bij dat je als kinderloos persoon daar helemaal niet op zit te wachten.
Maar overigens merk ik wel dat als je er afspraken over maakt en blijft praten met je vrienden je daar prima uit kan komen. Heb veel vrienden met kinderen en eigenlijk passen we ons aan op elkaars situatie...wel grappig!
donderdag 21 augustus 2008 om 11:16
Ja, hier ook de eerste in de vriendenclub met kind (nu 10 mnd). Ondertussen is een goede vriendin ook net zwanger, das wel fijn!
En wij lopen er ook tegenaan dat bij anderen het huis niet zo peutervriendelijk is als we graag gehad zouden hebben, maar we kunnen dat toch ook niet verwachten van mensen zonder kinderen? Dan moeten wij maar beter opletten op hete koffie en vingertjes in stopcontacten. (En als we dingen wegzetten van desalontafel roepen we vrolijk dat we even de woonkamer verbouwen )
We hebben laatst een paar dagen vakantie gehad met de hele club, en nu is er bij de rest wel meer begrip voor de beperkingen die je hebt met een kindje.
En wij lopen er ook tegenaan dat bij anderen het huis niet zo peutervriendelijk is als we graag gehad zouden hebben, maar we kunnen dat toch ook niet verwachten van mensen zonder kinderen? Dan moeten wij maar beter opletten op hete koffie en vingertjes in stopcontacten. (En als we dingen wegzetten van desalontafel roepen we vrolijk dat we even de woonkamer verbouwen )
We hebben laatst een paar dagen vakantie gehad met de hele club, en nu is er bij de rest wel meer begrip voor de beperkingen die je hebt met een kindje.
donderdag 21 augustus 2008 om 11:18
Miss Moneypenny,
Wij gaven afgelopen oud en nieuw een feestje en vanaf 21:00 was iedereen welkom. Dit hadden we ook op de uitnodiging gezet. We hebben er wel rekening mee gehouden dat vrienden met kinderen eerder wilden komen. Die kwamen zo tegen half 8/ 8 uur. Kids moeten toch naar bed en ik kon me nog wel voorstellen dat 21:00 dan een vervelende tijd is. Toch was het wel heel bewust dat we 21:00 op de uitnodiging hadden gezet want we vonden wel dat het aan de vrienden (met kinderen) zelf was om te polsen of ze eerder konden komen. Wij hebben hier toen geen probleem van gemaakt, maar de rest hoeft zich hier natuurlijk niet aan aan te passen. Wat ik wel weer een beetje raar vond was dat de kinderen vervolgens om 23:30 uit bed werden getrokken om het mom van "gezellig vuurwerk kijken". Ik heb het hier dus over kindjes van 1 a 1,5 jaar oud! Dan denk ik "als ze niet wakker zijn waarom wel wakker maken'?". Ik denk dat ik dat persoonlijk niet zo zou doen...
Wij gaven afgelopen oud en nieuw een feestje en vanaf 21:00 was iedereen welkom. Dit hadden we ook op de uitnodiging gezet. We hebben er wel rekening mee gehouden dat vrienden met kinderen eerder wilden komen. Die kwamen zo tegen half 8/ 8 uur. Kids moeten toch naar bed en ik kon me nog wel voorstellen dat 21:00 dan een vervelende tijd is. Toch was het wel heel bewust dat we 21:00 op de uitnodiging hadden gezet want we vonden wel dat het aan de vrienden (met kinderen) zelf was om te polsen of ze eerder konden komen. Wij hebben hier toen geen probleem van gemaakt, maar de rest hoeft zich hier natuurlijk niet aan aan te passen. Wat ik wel weer een beetje raar vond was dat de kinderen vervolgens om 23:30 uit bed werden getrokken om het mom van "gezellig vuurwerk kijken". Ik heb het hier dus over kindjes van 1 a 1,5 jaar oud! Dan denk ik "als ze niet wakker zijn waarom wel wakker maken'?". Ik denk dat ik dat persoonlijk niet zo zou doen...
donderdag 21 augustus 2008 om 11:22
Wij waren ook de 1e in de familie en in de vriendenkringen.
Leuk, maar soms ook lastig, gewoon omdat je wereld zo op z'n kop staat en anderen dat niet altijd begrijpen. Je hele regelmaat draait om zo'n hummeltje, en wat dat voor een impact heeft is vaak niet in te schatten voor kinderlozen.
Miss Moneypenny en meisje1977, enerzijds ben ik het helemaal met jullie eens dat mensen met kinderen ook rekening met jullie wensen moeten houden, maar de praktijk wijst bij ons vaak anders uit.
Wij proberen ook zo vaak mogelijk overdag met vrienden af te spreken of vragen vrienden bij ons op bezoek 's avonds. Waarom?
Omdat oppas geld kost, je niet altijd zomaar het 1e beste buurmeisje aan je kinderen toevertrouwt, omdat je oppas liever voor grote dingen vraagt (denk aan huwelijksfeestjes, etentjes, of andere speciale gelegenheden) en (niet heel onbelangrijk) je de volgende ochtend toch weer vroeg op moet voor je kids en dus ook op tijd naar bed wilt.
Althans... dat zijn voor ons de overwegingen.
Ik geloof, nee, weet uit ervaring dat het best goed gaat hoor met vrienden zonder kinderen. Maar er moet wel een balans in geven en nemen en begrip zijn van beide kanten.
Leuk, maar soms ook lastig, gewoon omdat je wereld zo op z'n kop staat en anderen dat niet altijd begrijpen. Je hele regelmaat draait om zo'n hummeltje, en wat dat voor een impact heeft is vaak niet in te schatten voor kinderlozen.
Miss Moneypenny en meisje1977, enerzijds ben ik het helemaal met jullie eens dat mensen met kinderen ook rekening met jullie wensen moeten houden, maar de praktijk wijst bij ons vaak anders uit.
Wij proberen ook zo vaak mogelijk overdag met vrienden af te spreken of vragen vrienden bij ons op bezoek 's avonds. Waarom?
Omdat oppas geld kost, je niet altijd zomaar het 1e beste buurmeisje aan je kinderen toevertrouwt, omdat je oppas liever voor grote dingen vraagt (denk aan huwelijksfeestjes, etentjes, of andere speciale gelegenheden) en (niet heel onbelangrijk) je de volgende ochtend toch weer vroeg op moet voor je kids en dus ook op tijd naar bed wilt.
Althans... dat zijn voor ons de overwegingen.
Ik geloof, nee, weet uit ervaring dat het best goed gaat hoor met vrienden zonder kinderen. Maar er moet wel een balans in geven en nemen en begrip zijn van beide kanten.
