Kinderen
alle pijlers
de Prikbitches
donderdag 28 juli 2011 om 10:49
Goh dames, wat een activiteit hier! Aan de ene kant vind ik het echt gezellig, maar ergens maakt het me ook een beetje verdrietig dat we met zoveel zijn in deze situatie...
Jusa, hoe is het met je? Hou je het nog vol?
Go yam! (Enne... Flauw hoor, dat je niet op iedereen reageert... )
Sophy, hoe is het met je?
Kaetje, wat een schrik van je vriendin... Heb je haar al gesproken en gaat het al iets beter met haar? Bah, echt zonde dat ze dan niet mee kan!
Goed om te horen dat Ko zijn hoofdje zo mooi wordt! Nu had ie al een heel mooi koppie, maar je snapt vast wel wat ik bedoel!
Blog, hou je het nog vol? Pff... 1 augustus voelt soms heel erg ver weg!
Brigitte, hoe was het in Gent?
Beng, Het is ook stom dat het allemaal zo lang duurt!
abctje toch... In de zwangerschapsboeken bladeren. Ik blijf er altijd een beetje vandaan. Hoewel ik dan wel soms een viva mama koop, dat vind ik dan wel weer leuk.
Maar vrijdag alweer een terugplaatsing! Wow, spannend hoor!
Dolfijntje, ik denk aan je hoor! Maar dat weet je natuurlijk ook wel...
Peggy, wat ongelofelijk rot zeg, dat je toen al gefeliciteerd werd! Ik had trouwens ook echt het idee dat mensen naar mijn opgezette buik keken vlak voor de punctie.
jjw, wat moeilijk dat je vriend er niet over wil praten. Dat geeft jou natuurlijk nog meer gevoel van onzekerheid. He jeetje, en dan ook nog zo'n raar gevoel in je buik. Hoewel ik dat dan wel weer heel hoopvol vind klinken!
(Enne... Ik doe het met reageren altijd zo dat ik notepad open heb staan, dan vanaf mijn laatste post lees wat iedereen geschreven heb, en dan meteen mijn reactie in notepad zet. En dan copy pasten...)
tinkerbell, je mag na de terugplaatsing gewoon alles doen. Ik loop ook hard en 2 weken na de punctie ging ik weer voor t eerst hardlopen. En toen had ik 's avonds een bruine veeg, wat daarna erger werd en die zondag werd ik ongesteld. Zal vast niks met elkaar te maken hebben, maar ik weet niet of ik nu nog durf te gaan hardlopen...
(Maar die vergelijking van Yamuna... )
ramiaatje, hou vol!!!
vida, ik heb echt geen idee wat het kan zijn hoor. Wat vervelend, die onzekerheid!
Jusa, hoe is het met je? Hou je het nog vol?
Go yam! (Enne... Flauw hoor, dat je niet op iedereen reageert... )
Sophy, hoe is het met je?
Kaetje, wat een schrik van je vriendin... Heb je haar al gesproken en gaat het al iets beter met haar? Bah, echt zonde dat ze dan niet mee kan!
Goed om te horen dat Ko zijn hoofdje zo mooi wordt! Nu had ie al een heel mooi koppie, maar je snapt vast wel wat ik bedoel!
Blog, hou je het nog vol? Pff... 1 augustus voelt soms heel erg ver weg!
Brigitte, hoe was het in Gent?
Beng, Het is ook stom dat het allemaal zo lang duurt!
abctje toch... In de zwangerschapsboeken bladeren. Ik blijf er altijd een beetje vandaan. Hoewel ik dan wel soms een viva mama koop, dat vind ik dan wel weer leuk.
Maar vrijdag alweer een terugplaatsing! Wow, spannend hoor!
Dolfijntje, ik denk aan je hoor! Maar dat weet je natuurlijk ook wel...
Peggy, wat ongelofelijk rot zeg, dat je toen al gefeliciteerd werd! Ik had trouwens ook echt het idee dat mensen naar mijn opgezette buik keken vlak voor de punctie.
jjw, wat moeilijk dat je vriend er niet over wil praten. Dat geeft jou natuurlijk nog meer gevoel van onzekerheid. He jeetje, en dan ook nog zo'n raar gevoel in je buik. Hoewel ik dat dan wel weer heel hoopvol vind klinken!
(Enne... Ik doe het met reageren altijd zo dat ik notepad open heb staan, dan vanaf mijn laatste post lees wat iedereen geschreven heb, en dan meteen mijn reactie in notepad zet. En dan copy pasten...)
tinkerbell, je mag na de terugplaatsing gewoon alles doen. Ik loop ook hard en 2 weken na de punctie ging ik weer voor t eerst hardlopen. En toen had ik 's avonds een bruine veeg, wat daarna erger werd en die zondag werd ik ongesteld. Zal vast niks met elkaar te maken hebben, maar ik weet niet of ik nu nog durf te gaan hardlopen...
(Maar die vergelijking van Yamuna... )
ramiaatje, hou vol!!!
vida, ik heb echt geen idee wat het kan zijn hoor. Wat vervelend, die onzekerheid!
donderdag 28 juli 2011 om 13:03
Dank ramiaatje en Karan. Ik wacht met een bloedtest nog even af. Misschien wordt ik later alsnog gewoon ongesteld.
@karan en Tinkerbel, ik ben na mn eisprong ook altijd voorzichtiger met sporten. Ik ben nogal fanatiek en haal me sinds kort in mn hoofd dat veel hardlopen, springen en schokken het eitje zouden kunnen losschudden. onzin natuurlijk.. Yamu heeft helemaal gelijk
@karan en Tinkerbel, ik ben na mn eisprong ook altijd voorzichtiger met sporten. Ik ben nogal fanatiek en haal me sinds kort in mn hoofd dat veel hardlopen, springen en schokken het eitje zouden kunnen losschudden. onzin natuurlijk.. Yamu heeft helemaal gelijk
donderdag 28 juli 2011 om 13:25
tinkerbell: ik heb een paar dagen na de terugplaatsing een stevige wedstrijd gesport (zeg ff niet wat ivm herkenbaarheid ) en daarna volgende een perfecte zwangerschap.
vida: geen directe ervaring met dit voorbeeld, maar wel: bij ongerustheid dus wel je gyn storen, want daar zijn ze voor. Dus ook als er niks aan de hand blijkt is dat niet erg. Wel is mijn ervaring dat je lijf af en toe echt raar kan doen (en bij mij was er dan vaak gewoon niks aan de hand).... vervelend en sterkte.
en ohw wat wordt het hier spannend zondag en maandag. Hier zit iemand ongelooflijk hard te duimen....
vida: geen directe ervaring met dit voorbeeld, maar wel: bij ongerustheid dus wel je gyn storen, want daar zijn ze voor. Dus ook als er niks aan de hand blijkt is dat niet erg. Wel is mijn ervaring dat je lijf af en toe echt raar kan doen (en bij mij was er dan vaak gewoon niks aan de hand).... vervelend en sterkte.
en ohw wat wordt het hier spannend zondag en maandag. Hier zit iemand ongelooflijk hard te duimen....
donderdag 28 juli 2011 om 14:11
Dank je Haiti. je hebt gelijk, soms doet je lijf maar raar.
Ik ga dus ook noooit meer zeggen wel/niet ongi denken te worden want wel/geen kramp, wel/geen afscheiding, het maakt allemaal geen snuit uit want spotte net een paar druppels bruin/bloed in de pot. mwa 2e IUI mislukt.
Op naar de volgende ronde en duimen voor de dames die nog wel kan maken! Succes Ramiaatje, Dolfijn, jjw en ieder ander die ik mis
Ik ga dus ook noooit meer zeggen wel/niet ongi denken te worden want wel/geen kramp, wel/geen afscheiding, het maakt allemaal geen snuit uit want spotte net een paar druppels bruin/bloed in de pot. mwa 2e IUI mislukt.
Op naar de volgende ronde en duimen voor de dames die nog wel kan maken! Succes Ramiaatje, Dolfijn, jjw en ieder ander die ik mis
donderdag 28 juli 2011 om 14:14
Visa, zit de pijn aan 1 kant? Ik voel de eisprongpijn ook altijd rond het heupbot en nog hoger, maar in de rug en niet de buik, en dan richting lies. Als je dat nu nig steeds hebt zou er misschien toch iets niet gesprongen zijn?
Peg, moeilijke keuze MKD. Op zijn goede dagen zal T te 'goed' zijn voor een MKD en op zijn slechte dagen heeft hij het hard nodig. Precies zoals het bij smurf was.
Kaetje, wat fijn dat de helm bij Koothe zo goed helpt en dat Cadeautjes hartje goed klopt.
En Taartje, gefeliciteerd met de goede echo.
Blog, ik vind het stom dat je niet even voor een echo mag komen.
Ik ontplofte vorige week bijna. Man kwam thuis met het verhaal dat hij op een feestje met een verloskundige had gesproken. Zij vertelde dat vrouwen die eens een miskraam hadden gehad, altijd extra angstig bij haar kwamen. Zij loste dat heel eenvoudig op door uit te leggen dat ze het allemaal al een keer hadden gevoeld, dus dat ze zich niet onnodig zorgen moesten maken. Ze vertelde dat ze de extra angst niet begreep, en dat ze er toch niets aan kon veranderen als er een miskraam zou komen. Ze was 15 weken zwanger van de 2e terwijl de eerste net een jaar was. Zelf nooit een miskraam gehad. Boos wordt ik van die verhalen!!
Peg, moeilijke keuze MKD. Op zijn goede dagen zal T te 'goed' zijn voor een MKD en op zijn slechte dagen heeft hij het hard nodig. Precies zoals het bij smurf was.
Kaetje, wat fijn dat de helm bij Koothe zo goed helpt en dat Cadeautjes hartje goed klopt.
En Taartje, gefeliciteerd met de goede echo.
Blog, ik vind het stom dat je niet even voor een echo mag komen.
Ik ontplofte vorige week bijna. Man kwam thuis met het verhaal dat hij op een feestje met een verloskundige had gesproken. Zij vertelde dat vrouwen die eens een miskraam hadden gehad, altijd extra angstig bij haar kwamen. Zij loste dat heel eenvoudig op door uit te leggen dat ze het allemaal al een keer hadden gevoeld, dus dat ze zich niet onnodig zorgen moesten maken. Ze vertelde dat ze de extra angst niet begreep, en dat ze er toch niets aan kon veranderen als er een miskraam zou komen. Ze was 15 weken zwanger van de 2e terwijl de eerste net een jaar was. Zelf nooit een miskraam gehad. Boos wordt ik van die verhalen!!
donderdag 28 juli 2011 om 15:03
donderdag 28 juli 2011 om 15:10
Yamuna wat een heerlijke vergelijking die boterhammen met Pindakaas hahaha.
Raminaatje, wij doen IVF in eigen cyclus om een aantal redenen:
- met IUI zouden we niet zoveel opschieten omdat de zaadjes van mijn man nogal traag zwemmen. Zou normaal wel de meest logische stap zijn maar voor ons dus weinig effectief.
- ik vond IVF ICSI met alle toeters en bellen wel een hele grote eerste stap. De meeste mensen doen eerst IUI. Daarnaast heb ik een enorme hekel aan hormonen. Kon al nooit goed tegen de pil.
- en mijn cyclus is super regelmatig. Precies 28 dagen en mijn baarmoederwand, eierstokken etc zagen er perfect uit. Ons enige probleem lijkt dus het zaad van mijn man. (is een familiekwestie dus we wisten dit al heel lang)
- laatste argument was dat we nog wel even de tijd hebben. iVF in eigen cyclus kost iets meer tijd.
Al met al kwam de gyn nav dit verhaal uit op IVF in eigen cyclus, gelukkig kan dit in het ziekenhuis bij ons in de buurt.
IVF in eigen cyclus mag je 6x doen in de plaats van 1 gewone IVF. Als t niet lukt mag ik dus nog 2 x IVF-ICSI (hoop heel hard dat dit niet nodig zal zijn)
Raminaatje, wij doen IVF in eigen cyclus om een aantal redenen:
- met IUI zouden we niet zoveel opschieten omdat de zaadjes van mijn man nogal traag zwemmen. Zou normaal wel de meest logische stap zijn maar voor ons dus weinig effectief.
- ik vond IVF ICSI met alle toeters en bellen wel een hele grote eerste stap. De meeste mensen doen eerst IUI. Daarnaast heb ik een enorme hekel aan hormonen. Kon al nooit goed tegen de pil.
- en mijn cyclus is super regelmatig. Precies 28 dagen en mijn baarmoederwand, eierstokken etc zagen er perfect uit. Ons enige probleem lijkt dus het zaad van mijn man. (is een familiekwestie dus we wisten dit al heel lang)
- laatste argument was dat we nog wel even de tijd hebben. iVF in eigen cyclus kost iets meer tijd.
Al met al kwam de gyn nav dit verhaal uit op IVF in eigen cyclus, gelukkig kan dit in het ziekenhuis bij ons in de buurt.
IVF in eigen cyclus mag je 6x doen in de plaats van 1 gewone IVF. Als t niet lukt mag ik dus nog 2 x IVF-ICSI (hoop heel hard dat dit niet nodig zal zijn)
donderdag 28 juli 2011 om 16:04
Voor de dames die binnenkort mogen testen hoop en duim ik natuurlijk heel hard dat deze testen positief zijn.
Iedereen die op vakantie gaat een hele fijne vakantie met mooi weer gewenst
Doe de zon de groeten van ons en zeg maar dat nederland best een leuk landje is om ook eens te schijnen.
De vergelijking van de botenhammen met pindakaas vind ik echt super creatief en leuk.
Hier net bericht gehad vanuit belgië: de procedure zou daar kunnen, echter zou dit niet vergoedt worden door de zorgverzekering (PGD) en het moment dat de onderzoeken afgerond zijn en ik daadwerkelijk zou kunnen beginnen met IVF/ICSI is 1 jaar.
Wat wel zou kunnen is hier in NL de genetische onderzoeken doen en de PGD "op maat" laten maken en dan naar belgië, want daar is (momenteel) geen wachtlijst om met IVF/ICSI te starten en de uitkomsten van alle onderzoeken hier in NL kunnen ze opvragen. De IVF/ICSI wordt dan wel weer vergoed door de zorgverzekering.
Wij wachten nu 17 augustus en 19 september af en dan horen we ook hoe of wat de "behandel" schema's zullen worden en dan kunnen we als dat allemaal is afgerond altijd nog beslissen hier door te gaan of in belgië.
Eerst moet ik maar eens gaan beginnen met minimaal 5 kg af te vallen, maar beter zou nog zijn 15 kg.
Gelukkig is afgelopen zondag toch mijn menstruatie doorgekomen en hoeft daar geen extra onderzoek naar gedaan te worden... dat is al een hele opluchting.
Iedereen die op vakantie gaat een hele fijne vakantie met mooi weer gewenst
Doe de zon de groeten van ons en zeg maar dat nederland best een leuk landje is om ook eens te schijnen.
De vergelijking van de botenhammen met pindakaas vind ik echt super creatief en leuk.
Hier net bericht gehad vanuit belgië: de procedure zou daar kunnen, echter zou dit niet vergoedt worden door de zorgverzekering (PGD) en het moment dat de onderzoeken afgerond zijn en ik daadwerkelijk zou kunnen beginnen met IVF/ICSI is 1 jaar.
Wat wel zou kunnen is hier in NL de genetische onderzoeken doen en de PGD "op maat" laten maken en dan naar belgië, want daar is (momenteel) geen wachtlijst om met IVF/ICSI te starten en de uitkomsten van alle onderzoeken hier in NL kunnen ze opvragen. De IVF/ICSI wordt dan wel weer vergoed door de zorgverzekering.
Wij wachten nu 17 augustus en 19 september af en dan horen we ook hoe of wat de "behandel" schema's zullen worden en dan kunnen we als dat allemaal is afgerond altijd nog beslissen hier door te gaan of in belgië.
Eerst moet ik maar eens gaan beginnen met minimaal 5 kg af te vallen, maar beter zou nog zijn 15 kg.
Gelukkig is afgelopen zondag toch mijn menstruatie doorgekomen en hoeft daar geen extra onderzoek naar gedaan te worden... dat is al een hele opluchting.
donderdag 28 juli 2011 om 16:55
Smurf eet goed, het liefst wat lekker is, maar toch ook wel steeds meer variatie. Hij is nu terug naar de kinderopvang en start eind augustus met 1 ochtend per week school, en zo opbouwen. En hij is vrolijk!!!!
Vida, begrijp ik het nu goed dat je ongesteld bent geworden? Dat is klote!
Karan, voor jou wordt het nu ook weer spannend hè. Even rust is wel goed, maar dan wil je toch weer verder.
Vida, begrijp ik het nu goed dat je ongesteld bent geworden? Dat is klote!
Karan, voor jou wordt het nu ook weer spannend hè. Even rust is wel goed, maar dan wil je toch weer verder.
donderdag 28 juli 2011 om 17:23
nou sammie, kan me voorstellen dat je daarvan ontplfte!altijd makkelijk praten mensen waarbij het van een leien dakje gaat. zo had ik ook een vriendin die predikte dat het vooral door ongezonde levenshouding en late leeftijd nowadys komt dat mensen kinderloos blijven. Heb haar toen flink de waarheid gezegd.
Ik ben idd ongesteld geworden en baal er ontzettend van. Had stiekem hoop gekregen doordat mn lijf zo raar voel (nu nog steeds de eierstok plek zoals sammie die omschrijft) en het al een paar dagen over mn NOD is. Vidaman is op zakenreis, dus dubbelkut.
@tinkerbell, dat klinkt gunstig voor je lichaam; IVF in eigen cyclus. Moet je dan iedere cyclus apart het uit zichzelf gerijpte eitje laten prikken oid? Wij hebben voor zover we nu weten ook alleen het probleem van verminderde zaadkwaliteit.
Voor de andere meiden heel veel succes en rust gewenst!
Ik ben idd ongesteld geworden en baal er ontzettend van. Had stiekem hoop gekregen doordat mn lijf zo raar voel (nu nog steeds de eierstok plek zoals sammie die omschrijft) en het al een paar dagen over mn NOD is. Vidaman is op zakenreis, dus dubbelkut.
@tinkerbell, dat klinkt gunstig voor je lichaam; IVF in eigen cyclus. Moet je dan iedere cyclus apart het uit zichzelf gerijpte eitje laten prikken oid? Wij hebben voor zover we nu weten ook alleen het probleem van verminderde zaadkwaliteit.
Voor de andere meiden heel veel succes en rust gewenst!
donderdag 28 juli 2011 om 17:37
Ha Vida, sterkte. Kan me voorstellen dat je baalt!
Ja, met IVF in eigen cyclus prikken ze alleen het eitje aan dat dit maand rijp is. Je gebruikt alleen dezelfde hormonen als bij IUI. Ze moeten je eisprong nl wel precies plannen. Maar je hebt geen kans op hyperstimulatie en het is een stuk minder ingrijpend. Het leek ons wel het proberen waard. Van de 6 keer kan het wel een aantal keren niet lukken omdat de eicel niet goed is of de bevruchting gewoon niet werkt. Je hebt per maand maar 1 kans itt gewone IVF waarbij vaak meerdere eicellen ingevroren worden.
Is IUI bij jullie wel een goede optie? Bij mijn man was de zaadkwaliteit heel wisselend en soms ronduit slecht met vooral veel slecht bewegende zaadcellen. Dan schijn je met IUI nog niet veel verder te komen, wij hebben daarom maar meteen voor deze stap gekozen. We doen IVF-ICSI in eigen cyclus (de zaadcel wordt dus meteen in de eicel gespoten) Het kan alleen nog niet overal. Mijn ziekenhuis doet toevallig mee aan een pilot.
Ja, met IVF in eigen cyclus prikken ze alleen het eitje aan dat dit maand rijp is. Je gebruikt alleen dezelfde hormonen als bij IUI. Ze moeten je eisprong nl wel precies plannen. Maar je hebt geen kans op hyperstimulatie en het is een stuk minder ingrijpend. Het leek ons wel het proberen waard. Van de 6 keer kan het wel een aantal keren niet lukken omdat de eicel niet goed is of de bevruchting gewoon niet werkt. Je hebt per maand maar 1 kans itt gewone IVF waarbij vaak meerdere eicellen ingevroren worden.
Is IUI bij jullie wel een goede optie? Bij mijn man was de zaadkwaliteit heel wisselend en soms ronduit slecht met vooral veel slecht bewegende zaadcellen. Dan schijn je met IUI nog niet veel verder te komen, wij hebben daarom maar meteen voor deze stap gekozen. We doen IVF-ICSI in eigen cyclus (de zaadcel wordt dus meteen in de eicel gespoten) Het kan alleen nog niet overal. Mijn ziekenhuis doet toevallig mee aan een pilot.
donderdag 28 juli 2011 om 17:59
Sammie, wat een vreemd verhaal zeg van die verloskundige. Ongelooflijk, dat van een professional!
Super dat het zo goed met Smurf gaat!!!
Vida, ontzettend $#@%^ dat het niet is gelukt. Dikke
Hier lag de brief van het zkh met afspraak voor doorbespreken medicatie schema op de mat toen ik net uit mijn werk kwam. Met een recept voor de pil, haha manlief vroeg net, wat moet je daar nou mee?!?!?! Is natuurlijk ook wel tegenstrijdig.
Super dat het zo goed met Smurf gaat!!!
Vida, ontzettend $#@%^ dat het niet is gelukt. Dikke
Hier lag de brief van het zkh met afspraak voor doorbespreken medicatie schema op de mat toen ik net uit mijn werk kwam. Met een recept voor de pil, haha manlief vroeg net, wat moet je daar nou mee?!?!?! Is natuurlijk ook wel tegenstrijdig.
donderdag 28 juli 2011 om 19:08
Sammie, ik lees hier mee (misschien ken je me?) maar ik ben ook zelf verloskundige. Mijn mond valt echt open van de lompheid en domheid van die verloskundige zeg.
Hoe kan je de angst nou niet begrijpen?? Ook al heb je het zelf nooit meegemaakt, lijkt mij echt zo logisch dat je na een miskraam bang bent dat het nog een keer gebeurt...
echt ik ben sprakeloos.
Hoe kan je de angst nou niet begrijpen?? Ook al heb je het zelf nooit meegemaakt, lijkt mij echt zo logisch dat je na een miskraam bang bent dat het nog een keer gebeurt...
echt ik ben sprakeloos.
donderdag 28 juli 2011 om 20:43
Ik ben blij dat ik niet de enige ben die dit een raar verhaal vond. Man stond eerlijk gezegd ook met zijn mond vol tanden, die had na die eerste miskraam de tweede zwangerschap ook geen rust meer hoor. En een derde zwangerschap zag hij nog minder zitten dan ik. Gelukkig is nu de kleine grote Smurf er, en dan vergeet je alles snel.
donderdag 28 juli 2011 om 22:03
Eva: de pil is heel tegenstrijdig maar wel handig in deze tijden, de cyclus is beter te controleren. Het voelde voor mij ook wel tegenstrijdig om hem te slikken.
Vida:
Ikke: wat spannend en ingewikkeld bij jullie zeg. Jij moet je in veel bochten wringen, maar je klinkt wel weer vol goede moed en dapper. Doe je rustig aan met lijnen en eis je niet teveel van jezelf?
Tinkerbell: ik geef jou groot gelijk te kiezen voor de eigen cyclus als het kan. Fijn dat dit bij jou een optie is. Minder kans op complicaties klinkt heel goed, kan je niet een recordaantal eieren maken. Daar zijn Karan en ik best goed in en wij bevelen het niet aan (als ik ook even voor Karan mag praten).
6 kansen is best veel.
Voor de wachters:
KK: hoe is het bij jou, zit het er al aan te komen?
Vida:
Ikke: wat spannend en ingewikkeld bij jullie zeg. Jij moet je in veel bochten wringen, maar je klinkt wel weer vol goede moed en dapper. Doe je rustig aan met lijnen en eis je niet teveel van jezelf?
Tinkerbell: ik geef jou groot gelijk te kiezen voor de eigen cyclus als het kan. Fijn dat dit bij jou een optie is. Minder kans op complicaties klinkt heel goed, kan je niet een recordaantal eieren maken. Daar zijn Karan en ik best goed in en wij bevelen het niet aan (als ik ook even voor Karan mag praten).
6 kansen is best veel.
Voor de wachters:
KK: hoe is het bij jou, zit het er al aan te komen?
donderdag 28 juli 2011 om 22:17
[quote]taartje80 schreef op 28 juli 2011 @ 22:03:
Ikke: wat spannend en ingewikkeld bij jullie zeg. Jij moet je in veel bochten wringen, maar je klinkt wel weer vol goede moed en dapper. Doe je rustig aan met lijnen en eis je niet teveel van jezelf?
De tijd voordat we voor mijn gevoel echt kunnen beginnen vind ik nog steeds erg lang, maar ik heb me er bij neergelegd dat het niet anders is en we gaan vol goede moed en positief verder.
Ik heb me eetpatroon veranderd, gewoon 3x per dag de maaltijd op zoveel als mogelijk vaste tijden (daar zit voornamelijk het probleem bij mij, gewoon eten zodra je een hongergevoel krijgt) en geen tussendoortjes.
en ik doe 10 min. per dag op de home trainer of trilplaat en een half uurtje op het wii balancebord. Verder ga ik geen overdreven dingen doen hoor, daar ben ik ook absoluut het type niet naar.
En verder kom ik toch wel aan mijn beweging aangezien ik zelf honden heb en dan ook nog eens werk met honden.
Ikke: wat spannend en ingewikkeld bij jullie zeg. Jij moet je in veel bochten wringen, maar je klinkt wel weer vol goede moed en dapper. Doe je rustig aan met lijnen en eis je niet teveel van jezelf?
De tijd voordat we voor mijn gevoel echt kunnen beginnen vind ik nog steeds erg lang, maar ik heb me er bij neergelegd dat het niet anders is en we gaan vol goede moed en positief verder.
Ik heb me eetpatroon veranderd, gewoon 3x per dag de maaltijd op zoveel als mogelijk vaste tijden (daar zit voornamelijk het probleem bij mij, gewoon eten zodra je een hongergevoel krijgt) en geen tussendoortjes.
en ik doe 10 min. per dag op de home trainer of trilplaat en een half uurtje op het wii balancebord. Verder ga ik geen overdreven dingen doen hoor, daar ben ik ook absoluut het type niet naar.
En verder kom ik toch wel aan mijn beweging aangezien ik zelf honden heb en dan ook nog eens werk met honden.
donderdag 28 juli 2011 om 22:25
Onderstaand berichtje ontving ik net in mijn mailbox. Het heeft niks met "ons" onderwerp te maken, maar vind het wel mooi om te delen.
Zussen,
Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken.
Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in het leven en de verplichtingen die volwassenheid met zich meebrengt.
De moeder roerde in de thee en zei bedachtzaam tegen haar dochter:
Vergeet je "zusters" niet.
Ze worden steeds belangrijker naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt, hoeveel je ook van de
kinderen die je misschien zult krijgen zult houden,
je zult altijd je "zusters" nodig hebben.
Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en
dingen met ze te doen.
En onthoud dat "zusters" alle vrouwen betekent.
Je vriendinnen, je dochters, je collega's en al je vrouwelijke familieleden.
Je hebt vrouwen nodig.
Zo is het met vrouwen.
Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.
Toch luisterde ze naar haar moeder.
Ze hield contact met haar "zusters"
en maakte ieder jaar meer vriendinnen.
Naarmate de tijd verstreek, kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien zijn "zusters" de steunpilaren in haar leven.
De tijd verstrijkt
Het leven gebeurt
Afstand scheidt
Kinderen groeien op
Liefde groeit en vergaat
Geliefden overlijden
Harten breken
Ouders sterven
Loopbanen eindigen
Maar ...... "zusters" zijn er, tijd en afstand maken niet uit.
Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt.
En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan,
zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen, voor je te bidden, ten gunste van je tussenbeiden te komen en je aan het eind met open armen te ontvangen.
Soms lappen ze regels aan hun laars en lopen ze naast je. Of komen ze om je eruit te tillen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen, allemaal zegenen ze je leven.
De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.
Toen we dit "avontuur", genaamd vrouw-zijn begonnen,
hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.
Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.
Zussen,
Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken.
Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in het leven en de verplichtingen die volwassenheid met zich meebrengt.
De moeder roerde in de thee en zei bedachtzaam tegen haar dochter:
Vergeet je "zusters" niet.
Ze worden steeds belangrijker naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt, hoeveel je ook van de
kinderen die je misschien zult krijgen zult houden,
je zult altijd je "zusters" nodig hebben.
Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en
dingen met ze te doen.
En onthoud dat "zusters" alle vrouwen betekent.
Je vriendinnen, je dochters, je collega's en al je vrouwelijke familieleden.
Je hebt vrouwen nodig.
Zo is het met vrouwen.
Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.
Toch luisterde ze naar haar moeder.
Ze hield contact met haar "zusters"
en maakte ieder jaar meer vriendinnen.
Naarmate de tijd verstreek, kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien zijn "zusters" de steunpilaren in haar leven.
De tijd verstrijkt
Het leven gebeurt
Afstand scheidt
Kinderen groeien op
Liefde groeit en vergaat
Geliefden overlijden
Harten breken
Ouders sterven
Loopbanen eindigen
Maar ...... "zusters" zijn er, tijd en afstand maken niet uit.
Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt.
En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan,
zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen, voor je te bidden, ten gunste van je tussenbeiden te komen en je aan het eind met open armen te ontvangen.
Soms lappen ze regels aan hun laars en lopen ze naast je. Of komen ze om je eruit te tillen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen, allemaal zegenen ze je leven.
De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.
Toen we dit "avontuur", genaamd vrouw-zijn begonnen,
hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.
Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.
