Kinderen
alle pijlers
Eiceldonatie?
donderdag 8 april 2010 om 21:35
Hallo, ik ben Leora, (net) 40 jaar, heb een partner en een lieve zoon van 3 jaar. We zouden ons mannetje heel graag een broertje of zusje willen geven, maar helaas, na 3 ivf-pogingen is gebleken dat mijn eicellen van een zodanig slechte kwaliteit zijn dat een zwangerschap er niet meer inzit. Onze zoon blijkt een wondertje te zijn geweest, waar we zielsgelukkig mee zijn.
Omdat onze wens voor nog een kindje heel groot is (misschien wel juist omdat we al een kindje hebben), zijn we gaan bekijken wat onze mogelijkheden zijn. Onze enige kans blijkt eiceldonatie te zijn, maar in onze directe omgeving kunnen we geen (geschikte) donor vinden. Na er veel samen over nagedacht en gepraat te hebben, heb ik op een paar sites oproepjes geplaatst voor een eiceldonor. Best eng, want je weet nooit wie er reageert! Tot op heden heb ik echter nog geen reacties ontvangen. Het is natuurlijk ook niet niks om donor te zijn! En ik begrijp ook dat veel mensen misschien liever donor willen zijn voor een stel dat nog helemaal geen kinderen heeft.
Ik vraag me af of er andere meiden zijn die ervaring hebben met eiceldonatie. Hoe gingen jullie er mee om? Hebben jullie een donor gevonden? Of hebben jullie er uiteindelijk helemaal vanaf gezien?
Omdat onze wens voor nog een kindje heel groot is (misschien wel juist omdat we al een kindje hebben), zijn we gaan bekijken wat onze mogelijkheden zijn. Onze enige kans blijkt eiceldonatie te zijn, maar in onze directe omgeving kunnen we geen (geschikte) donor vinden. Na er veel samen over nagedacht en gepraat te hebben, heb ik op een paar sites oproepjes geplaatst voor een eiceldonor. Best eng, want je weet nooit wie er reageert! Tot op heden heb ik echter nog geen reacties ontvangen. Het is natuurlijk ook niet niks om donor te zijn! En ik begrijp ook dat veel mensen misschien liever donor willen zijn voor een stel dat nog helemaal geen kinderen heeft.
Ik vraag me af of er andere meiden zijn die ervaring hebben met eiceldonatie. Hoe gingen jullie er mee om? Hebben jullie een donor gevonden? Of hebben jullie er uiteindelijk helemaal vanaf gezien?
donderdag 8 april 2010 om 21:48
Geen ervaring, maar als ik naar mezelf kijk geloof ik niet dat ik als ik de 40 al gepasseerd ben en al een kind heb daar nog voor zou gaan. Dan eerder voor (al dan niet tijdelijke) pleegzorg als ik het belangrijk zou vinden dat mijn kind niet alleen opgroeit.
Ik denk nl. dat het best een lang proces is, donor zoeken, alles regelen, dat zou ik op die leeftijd te lang vinden duren, dan zou ik vinden dat ik te oud zou zijn.
Ik denk nl. dat het best een lang proces is, donor zoeken, alles regelen, dat zou ik op die leeftijd te lang vinden duren, dan zou ik vinden dat ik te oud zou zijn.
donderdag 8 april 2010 om 21:48
Vind je het geen vreemd/onprettig idee, dat in deze situatie je man genetisch gezien een kind krijgt met een ander?
Misschien helpt het om je eens helemaal in de andere kant (die van eiceldonor) te verdiepen. Wat zou het interessant maken om überhaupt -en daarnaast juist voor jullie in het bijzonder- eiceldonor te zijn?
Misschien helpt het om je eens helemaal in de andere kant (die van eiceldonor) te verdiepen. Wat zou het interessant maken om überhaupt -en daarnaast juist voor jullie in het bijzonder- eiceldonor te zijn?
donderdag 8 april 2010 om 21:57
quote:amalia schreef op 08 april 2010 @ 21:56:
Sorry,ik vind het gekke reacties tot nu toe. De vraag van TO is toch niet óf ze het zou doen? Ze vraagt ervaringen.Tja, het is nu eenmaal een thema dat reacties oproept, dat viel te verwachten. Zolang dat op normale toon gebeurt zie ik het probleem niet. Mensen met ervaring kunnen zich nog steeds aansluiten geloof ik.
Sorry,ik vind het gekke reacties tot nu toe. De vraag van TO is toch niet óf ze het zou doen? Ze vraagt ervaringen.Tja, het is nu eenmaal een thema dat reacties oproept, dat viel te verwachten. Zolang dat op normale toon gebeurt zie ik het probleem niet. Mensen met ervaring kunnen zich nog steeds aansluiten geloof ik.
donderdag 8 april 2010 om 21:58
xxx,
Zelf heb ik nooit kinderen gewild en heb ik me voor m'n 30ste al laten steriliseren. In die periode zat een dierbare collega en vriendin van me in de medische molen en voor ons beide was het gevoel dubbel: ik had (voor zover bekend) gezonde eitjes en deed er niks mee, zij wilde heel graag een 2de kind en had juist geen gezonde eitjes. We hebben (samen met onze partners) serieus donatie overwogen. (Zij is uiteindelijke wel zwanger geworden met een eitje van haarzelf). Voor een vreemde zou ik het niet zomaar doen, maaar nog steeds zou ik het wel voor vriendinnen of familie doen. Voor mijn gevoel zou het mijn kind niet zijn als ik het niet zelf, met partner, verwekt, gedragen en gebaard zou hebben.
Ik denk dat er best meer vrouwen zijn die er zo over denken, maar het niet hardop uit durven sprekn omdat het toch nog steeds "taboe" is dat je je eitjes "zomaar" weggeeft. (je moet er overigens behoorlijkl wat voor over hebben om eiitjes te laten "oogsten").
Zelf heb ik nooit kinderen gewild en heb ik me voor m'n 30ste al laten steriliseren. In die periode zat een dierbare collega en vriendin van me in de medische molen en voor ons beide was het gevoel dubbel: ik had (voor zover bekend) gezonde eitjes en deed er niks mee, zij wilde heel graag een 2de kind en had juist geen gezonde eitjes. We hebben (samen met onze partners) serieus donatie overwogen. (Zij is uiteindelijke wel zwanger geworden met een eitje van haarzelf). Voor een vreemde zou ik het niet zomaar doen, maaar nog steeds zou ik het wel voor vriendinnen of familie doen. Voor mijn gevoel zou het mijn kind niet zijn als ik het niet zelf, met partner, verwekt, gedragen en gebaard zou hebben.
Ik denk dat er best meer vrouwen zijn die er zo over denken, maar het niet hardop uit durven sprekn omdat het toch nog steeds "taboe" is dat je je eitjes "zomaar" weggeeft. (je moet er overigens behoorlijkl wat voor over hebben om eiitjes te laten "oogsten").
donderdag 8 april 2010 om 21:59
http://www.freya.nl/web_eiceldonatie/ecdfaq.php
Hier staan ook veel links, hopelijk heb je er wat aan!
Hier staan ook veel links, hopelijk heb je er wat aan!
donderdag 8 april 2010 om 22:01
donderdag 8 april 2010 om 22:05
Priority: dank je wel voor je verhaal. Ik begrijp jouw overwegingen.
Wat ik me afvraag. Zou je het geen moeilijk idee vinden als je bedenkt dat er een mens rond zou lopen met precies dezelfde lach of ogen als jij? Of met bijvoorbeeld de neus van je vader of de kuiltjes in de wangen van je moeder? En dat je dat kind dan geboren laat worden en ziet opgroeien, en weet dat het 'deel' van jou is, maar het toch officieel helemaal niks van je is?
Wat ik me afvraag. Zou je het geen moeilijk idee vinden als je bedenkt dat er een mens rond zou lopen met precies dezelfde lach of ogen als jij? Of met bijvoorbeeld de neus van je vader of de kuiltjes in de wangen van je moeder? En dat je dat kind dan geboren laat worden en ziet opgroeien, en weet dat het 'deel' van jou is, maar het toch officieel helemaal niks van je is?
donderdag 8 april 2010 om 22:09
Ik heb ooit gehoord (weet niet of het waar is) dat er een soort uitwisselingsprogramma bestaat. Man geeft van vrouw die eicel nodig heeft sperma en degene die sperma nodig heeft eicel. Dit hoeft niet eerlijk aan elkaar maar gewoon ieder bij de eicel/spermabank inleveren en dan krijg je ieder hetgene wat je nodig hebt. Dus niet specefiek 1 stel met het andere stel. beetje vaag maar snap je het nog?
donderdag 8 april 2010 om 22:12
Omdat een eicel laten rijpen en daarna uit de baarmoeder halen een behoorlijk zware procedure is voor iemand, kan ik me voorstellen dat mensen niet staan te springen om dit vrijwillig voor een onbekende te doen en dit alleen willen doen voor hun zus of beste vriendin.
In de VS is het gewoon een commerciele business. Misschien kun je een eicel uit het buitenland over laten komen? Of kan het in Belgie makkelijker? Ik weet het niet hoor. Maar kan me wel voorstellen dat er dan hoge kosten aan verbonden zijn.
Of misschien kan vruchtbaarheidskliniek Geertgen je helpen, die werken ook met eiceldonatie. Alhoewel ik je kansen niet hoog inschat vanwege je leeftijd en omdat je al een kind hebt.
In de VS is het gewoon een commerciele business. Misschien kun je een eicel uit het buitenland over laten komen? Of kan het in Belgie makkelijker? Ik weet het niet hoor. Maar kan me wel voorstellen dat er dan hoge kosten aan verbonden zijn.
Of misschien kan vruchtbaarheidskliniek Geertgen je helpen, die werken ook met eiceldonatie. Alhoewel ik je kansen niet hoog inschat vanwege je leeftijd en omdat je al een kind hebt.
donderdag 8 april 2010 om 22:13
Zeg nooit nooit (zover is het niet gelomen, maar de hormoonspuiten lagen bij wijze van sprekn al in m'n koelkast), maar ik ging er vanuit van niet.
Voor mij waren die eitjes niks meer dan hoopjes vocht. die zonder zaad nooit iets zouden zijn anders daan hoopjes vocht. Voor mij zou het pas van mezelf zijn als de bevruchting daadwerkelijk IN mij plaats gevonden zou hebben.
Nou denk ik nogal plastisch over dat soort dingen (ook orgaandonatie), misschien omdat ik m'n biologische vader ook niet ken. ,ijn stiefvader is 100% mijn vader voor mijn gevoel en dit voelde net zo. Het zou een kind zijn van haar en haar man en ik zag mezelf als iemand die een handje hielp, net zoals bloed geven, dat zijn ook celletjes van mij, maar die gaan naar een ander, die ik zelf helemaal niet ken.
Voor mij waren die eitjes niks meer dan hoopjes vocht. die zonder zaad nooit iets zouden zijn anders daan hoopjes vocht. Voor mij zou het pas van mezelf zijn als de bevruchting daadwerkelijk IN mij plaats gevonden zou hebben.
Nou denk ik nogal plastisch over dat soort dingen (ook orgaandonatie), misschien omdat ik m'n biologische vader ook niet ken. ,ijn stiefvader is 100% mijn vader voor mijn gevoel en dit voelde net zo. Het zou een kind zijn van haar en haar man en ik zag mezelf als iemand die een handje hielp, net zoals bloed geven, dat zijn ook celletjes van mij, maar die gaan naar een ander, die ik zelf helemaal niet ken.
donderdag 8 april 2010 om 22:13
quote:knorretje28 schreef op 08 april 2010 @ 22:09:
Ik heb ooit gehoord (weet niet of het waar is) dat er een soort uitwisselingsprogramma bestaat. Man geeft van vrouw die eicel nodig heeft sperma en degene die sperma nodig heeft eicel. Dit hoeft niet eerlijk aan elkaar maar gewoon ieder bij de eicel/spermabank inleveren en dan krijg je ieder hetgene wat je nodig hebt. Dus niet specefiek 1 stel met het andere stel. beetje vaag maar snap je het nog?Dat is bij vruchtbaarheidskliniek Geergten in Brabant. De man levert dan zaad aan de zaadbank en als ruil daarvoor krijgt de vrouw een eicel (of andersom). Is een zogenaamd wederkerigheidsprincipe.
Ik heb ooit gehoord (weet niet of het waar is) dat er een soort uitwisselingsprogramma bestaat. Man geeft van vrouw die eicel nodig heeft sperma en degene die sperma nodig heeft eicel. Dit hoeft niet eerlijk aan elkaar maar gewoon ieder bij de eicel/spermabank inleveren en dan krijg je ieder hetgene wat je nodig hebt. Dus niet specefiek 1 stel met het andere stel. beetje vaag maar snap je het nog?Dat is bij vruchtbaarheidskliniek Geergten in Brabant. De man levert dan zaad aan de zaadbank en als ruil daarvoor krijgt de vrouw een eicel (of andersom). Is een zogenaamd wederkerigheidsprincipe.
donderdag 8 april 2010 om 22:18
Ik zou beide niet prettig vinden. Of ik nou een kind krijg dat genetisch half van mijn man is en genetisch half van een ander. Maar ook niet als er ergens een kind zou lopen dat genetisch half van mij is, maar niet echt van mij is(al helemaal als ik de ouders ken). Maar volgens mij is dat een gevoel wat van persoon tot persoon verschilt(zoals sommigen hier aangeven dat ze er geen probleem mee zouden hebben). Is adoptie trouwens geen optie? Zo kun je ook nog iets doen voor een kindje dat geen ouders heeft/afgestaan is.
donderdag 8 april 2010 om 22:24
quote:priority schreef op 08 april 2010 @ 22:13:
Zeg nooit nooit (zover is het niet gelomen, maar de hormoonspuiten lagen bij wijze van sprekn al in m'n koelkast), maar ik ging er vanuit van niet.
Voor mij waren die eitjes niks meer dan hoopjes vocht. die zonder zaad nooit iets zouden zijn anders daan hoopjes vocht. Voor mij zou het pas van mezelf zijn als de bevruchting daadwerkelijk IN mij plaats gevonden zou hebben.
Nou denk ik nogal plastisch over dat soort dingen (ook orgaandonatie), misschien omdat ik m'n biologische vader ook niet ken. ,ijn stiefvader is 100% mijn vader voor mijn gevoel en dit voelde net zo. Het zou een kind zijn van haar en haar man en ik zag mezelf als iemand die een handje hielp, net zoals bloed geven, dat zijn ook celletjes van mij, maar die gaan naar een ander, die ik zelf helemaal niet ken.Dat laatste is precies mijn punt. Eicellen kun je heel plastisch zien omdat ze op zichzelf niet uitgroeien tot iets.
Totdat er zaad bij komt....dan wordt het een levens en écht mens. Een mens dat je zal zien opgroeien, ontwikkelen, praten, lachen, etc., omdat je de ouders kent.
Zeg nooit nooit (zover is het niet gelomen, maar de hormoonspuiten lagen bij wijze van sprekn al in m'n koelkast), maar ik ging er vanuit van niet.
Voor mij waren die eitjes niks meer dan hoopjes vocht. die zonder zaad nooit iets zouden zijn anders daan hoopjes vocht. Voor mij zou het pas van mezelf zijn als de bevruchting daadwerkelijk IN mij plaats gevonden zou hebben.
Nou denk ik nogal plastisch over dat soort dingen (ook orgaandonatie), misschien omdat ik m'n biologische vader ook niet ken. ,ijn stiefvader is 100% mijn vader voor mijn gevoel en dit voelde net zo. Het zou een kind zijn van haar en haar man en ik zag mezelf als iemand die een handje hielp, net zoals bloed geven, dat zijn ook celletjes van mij, maar die gaan naar een ander, die ik zelf helemaal niet ken.Dat laatste is precies mijn punt. Eicellen kun je heel plastisch zien omdat ze op zichzelf niet uitgroeien tot iets.
Totdat er zaad bij komt....dan wordt het een levens en écht mens. Een mens dat je zal zien opgroeien, ontwikkelen, praten, lachen, etc., omdat je de ouders kent.
donderdag 8 april 2010 om 22:27
Klopt, Geertgen (ik corrigeer je schrijffoutje even), ik ben er zelf ook onder behandeling geweest, hele fijne kliniek. De vraag is alleen of de partner van TO zaad zou willen doneren.quote:Marahbloem schreef op 08 april 2010 @ 22:13:
[...]
Dat is bij vruchtbaarheidskliniek Geergten in Brabant. De man levert dan zaad aan de zaadbank en als ruil daarvoor krijgt de vrouw een eicel (of andersom). Is een zogenaamd wederkerigheidsprincipe.
[...]
Dat is bij vruchtbaarheidskliniek Geergten in Brabant. De man levert dan zaad aan de zaadbank en als ruil daarvoor krijgt de vrouw een eicel (of andersom). Is een zogenaamd wederkerigheidsprincipe.
donderdag 8 april 2010 om 22:31
Mee eens, maar zoals ik al zei: een kind zou voor mijn gevoek pas mijn kind zijn als het IN mij verwekt zou zijn, ik het gedragen had en gebaard had.
Misschien is het voor mij wel zo simpel omdat ik nooit zelf leven in mijn buik heb gevoeld.
Er wordt eerder hier ook gevraagd of adoptie een optie is, maar vaak is dat juist als iemand een kind gebaard heeft geen optie omdat ze leven heeft gevoeld en weet wat het inhoudt.
Misschien is het voor mij wel zo simpel omdat ik nooit zelf leven in mijn buik heb gevoeld.
Er wordt eerder hier ook gevraagd of adoptie een optie is, maar vaak is dat juist als iemand een kind gebaard heeft geen optie omdat ze leven heeft gevoeld en weet wat het inhoudt.
donderdag 8 april 2010 om 22:37
priority, daar heb je een goed punt. Persoonlijk zou ik het echter overwegen(maar als ik vind dat je een goed punt hebt heb ik misschien geen recht van spreken want heb zelf nog geen kind) als het niet op een natuurlijke manier zou lukken (of misschien zelf wel als het wel zou lukken, voor een derde kindje ofzo) en ik zou er de middelen voor hebben zou ik misschien nog wel een kindje willen adopteren. Vind het iets heel moois namelijk dat je een anders "kansloos" kind een goed thuis kunt bieden in een liefdevol gezin en een opleiding kunt geven etc.
donderdag 8 april 2010 om 22:42
nazife, mijn hartsvriendin (sinds de kleuterschool en ik ben nu 35) heeft een kindje geadopteerd. Met de eerste is ze 9 jaar bezig geweest (geestelijk net zo uitputtend (zo niet meer uitputtend) als de medische molen), ze zitten nu vollop in de procedure voor een 2de. God weet hoe lang dat zal duren. Zo makkelijk is adopteren dus ook niet. Ook dat sloopt je zowel geestelijk al lichamelijk, want als je geestelijk niet goed in je vel zit heeft dat vaak een lichamelijk effect. Ik kan me voorstellen dat je dan toch eerst de medische olen probeert als je die optie hebt.
