Kinderen
alle pijlers
help!; panische (peuter) dochter
zondag 3 januari 2010 om 12:16
hallo allemaal!
wij hebben een probleem en ik zou graag jullie advies/tips willen.
sinds vorige week is mijn dochter (2 1/2 jaar) bang voor harde knallen en vuurwerk. in plaats dat het beter gaat nu het vuurwerk voorbij is, wordt het alleen maar erger...
's avonds als ze naar bed gaat moet ik bij haar blijven zitten tot ze slaapt. niet al te erg, boekje erbij en ik blijf (20 tot 30 min) bij haar zitten...
nu wordt ze echter steeds rond 11 u wakker en is dan meteen in paniek. hard huilen, meteen haar bed uit en beven als een rietje..
gisteravond heeft ze 5 min in haar kamer gestaan. hubbie en ik waren er allebei. ze is een goede praten maar dit is natuurlijk erg moeilijk. ze wilde niet bij mij of bij haar vader... na 5 min haar toch weten over te halen om op schoot te komen. daarna haar overgehaald om weer in bed te kruipen. heb m'n boek gepakt en ben bij haar gebleven, maar bij elke kraakje, piepje of iets schoot ze omhoog.
na bijna een uur moest ik toch even naar de wc, en ik dacht dat ze sliep dus....
niet dus, meteen weer helemaal in paniek. ik heb het toen maar "opgegeven" en we hebben haar in ons bed genomen.
maar we slapen dan allebei niet goed omdat ze vreselijk onrustig is. zwaaien met haar armen, gooien met haar knuffel enz enz...
heb laatst ook al een nacht in haar bed geslapen
wat nu? mijn man moet morgen weer aan het werk dus een goede nachtrust is wel gewenst... ik denk echt niet dat ze de boel belazerd, ze is echt doodsbang...
wie heeft tips voor ons?
oja, heb al wel wat gelezen over peuterangsten. serieus nemen, maar niet teveel aandacht aan besteden.... eh.... beetje lastig als ze bevend naast haar/ons bed staat
widajo
wij hebben een probleem en ik zou graag jullie advies/tips willen.
sinds vorige week is mijn dochter (2 1/2 jaar) bang voor harde knallen en vuurwerk. in plaats dat het beter gaat nu het vuurwerk voorbij is, wordt het alleen maar erger...
's avonds als ze naar bed gaat moet ik bij haar blijven zitten tot ze slaapt. niet al te erg, boekje erbij en ik blijf (20 tot 30 min) bij haar zitten...
nu wordt ze echter steeds rond 11 u wakker en is dan meteen in paniek. hard huilen, meteen haar bed uit en beven als een rietje..
gisteravond heeft ze 5 min in haar kamer gestaan. hubbie en ik waren er allebei. ze is een goede praten maar dit is natuurlijk erg moeilijk. ze wilde niet bij mij of bij haar vader... na 5 min haar toch weten over te halen om op schoot te komen. daarna haar overgehaald om weer in bed te kruipen. heb m'n boek gepakt en ben bij haar gebleven, maar bij elke kraakje, piepje of iets schoot ze omhoog.
na bijna een uur moest ik toch even naar de wc, en ik dacht dat ze sliep dus....
niet dus, meteen weer helemaal in paniek. ik heb het toen maar "opgegeven" en we hebben haar in ons bed genomen.
maar we slapen dan allebei niet goed omdat ze vreselijk onrustig is. zwaaien met haar armen, gooien met haar knuffel enz enz...
heb laatst ook al een nacht in haar bed geslapen
wat nu? mijn man moet morgen weer aan het werk dus een goede nachtrust is wel gewenst... ik denk echt niet dat ze de boel belazerd, ze is echt doodsbang...
wie heeft tips voor ons?
oja, heb al wel wat gelezen over peuterangsten. serieus nemen, maar niet teveel aandacht aan besteden.... eh.... beetje lastig als ze bevend naast haar/ons bed staat
widajo
zondag 3 januari 2010 om 13:01
Hoi Widajo
Is er iets gebeurd waardoor deze angst kan zijn ontstaan? Is ze erg geschrokken van vuurwerk dichtbij afgeschoten? Of van berichtjes over verwondingen door vuurwerk? Of komt het puur door de harde geluiden van het afschieten van het vuurwerk tijdens de laatste dagen van het jaar?
Mijn zoontje is ook erg lang bang van vuurwerk geweest, met name de harde knallen werden door hem als erg vervelend ervaren. Daardoor werden zelfs balonnen eng, want die maken immers ook een knallend geluid.
Is er iets gebeurd waardoor deze angst kan zijn ontstaan? Is ze erg geschrokken van vuurwerk dichtbij afgeschoten? Of van berichtjes over verwondingen door vuurwerk? Of komt het puur door de harde geluiden van het afschieten van het vuurwerk tijdens de laatste dagen van het jaar?
Mijn zoontje is ook erg lang bang van vuurwerk geweest, met name de harde knallen werden door hem als erg vervelend ervaren. Daardoor werden zelfs balonnen eng, want die maken immers ook een knallend geluid.
zondag 3 januari 2010 om 13:06
Oef...
Ik zou haar in ieder geval in haar eigen bed laten. Desnoods een matras op de grond leggen en als het echt niet anders kan bij haar gaan liggen.
Is ze eigenlijk wel echt wakker??? Want als ik het goed begrijp slaapt ze ook onrustig. Ogen open wil niet zeggen dat ze ook echt wakker is.
Ik herken het in zoverre dat een vriendinnetje van dochterlelie het ook had. De ouders waren werkelijk radeloos en niets hielp.
Wat je kunt proberen is lavendel-olie (een paar drupjes op het hoofdkussen), daar wordt je over het algemeen wat rustiger van. En bachbloesem-rescue-spray. Dat smaakt vies, zeg ik er meteen maar even bij, maar kalmeert ook en is homeopatisch.
Ik zou haar in ieder geval in haar eigen bed laten. Desnoods een matras op de grond leggen en als het echt niet anders kan bij haar gaan liggen.
Is ze eigenlijk wel echt wakker??? Want als ik het goed begrijp slaapt ze ook onrustig. Ogen open wil niet zeggen dat ze ook echt wakker is.
Ik herken het in zoverre dat een vriendinnetje van dochterlelie het ook had. De ouders waren werkelijk radeloos en niets hielp.
Wat je kunt proberen is lavendel-olie (een paar drupjes op het hoofdkussen), daar wordt je over het algemeen wat rustiger van. En bachbloesem-rescue-spray. Dat smaakt vies, zeg ik er meteen maar even bij, maar kalmeert ook en is homeopatisch.
zondag 3 januari 2010 om 13:18
hoi widajo,
Herkenbaar. Hier 3 kids, al wat ouder, 5 7 en 9 jaar. Alledrie angsthazen (al zullen de stoere jongens dat nooooit toegeven als er anderen bij zijn ).
Er zullen vast veel mensen tegen zijn maar gewoon bij je in bed nemen. Veiliger kan je je niet voelen als kind. Vanuit die veiligheid kan het kind weer vertrouwen opbouwen. Vind je dat rot liggen in bed met z'n drieen, dan gewoon een matras naast jullie bed. Wij hebben het jaren zo gedaan bij erge angsten en 't gaat allemaal over!
Succes Sal
Herkenbaar. Hier 3 kids, al wat ouder, 5 7 en 9 jaar. Alledrie angsthazen (al zullen de stoere jongens dat nooooit toegeven als er anderen bij zijn ).
Er zullen vast veel mensen tegen zijn maar gewoon bij je in bed nemen. Veiliger kan je je niet voelen als kind. Vanuit die veiligheid kan het kind weer vertrouwen opbouwen. Vind je dat rot liggen in bed met z'n drieen, dan gewoon een matras naast jullie bed. Wij hebben het jaren zo gedaan bij erge angsten en 't gaat allemaal over!
Succes Sal
zondag 3 januari 2010 om 13:33
Onze dochter van 3 was ook bang voor het vuurwerk. Dat zei ze ook. En iedere keer als ik haar net op bed had liggen kwam er weer een knal.
Wij hebben haar in ons bed genomen. Daar heeft ze 2 nachten geslapen, omdat op 1 januari ook nog behoorlijk werd geknald. Vanacht weer in haar eigen bed en dat ging ook prima. Ze werd rustig van het idee dat ze in ons bed mocht slapen en dat wij er later bij kwamen. Prima, maar wel snel weer afbouwen.
Wij hebben haar in ons bed genomen. Daar heeft ze 2 nachten geslapen, omdat op 1 januari ook nog behoorlijk werd geknald. Vanacht weer in haar eigen bed en dat ging ook prima. Ze werd rustig van het idee dat ze in ons bed mocht slapen en dat wij er later bij kwamen. Prima, maar wel snel weer afbouwen.
zondag 3 januari 2010 om 18:10
hoi dames,
dank je wel voor jullie reacties!
weet wel dat ditl vaker voorkomt maar goed, daar hebben we 's avonds niet veel aan. we waren echt radeloos gisteravond.
heb me voorgenomen "gewoon" bij haar te blijven en duidelijk te maken dat ze me mag roepen.
haar matras naast ons bed had ik ook al aan gedacht, hou ik nog even in gedachte...
als het komende week niet beter wordt ga ik ook die druppels proberen. bach bloesem heb ook ooit voor mijn hond gebruikt, haha
ben bang dat het soort van vicieuze cirkel wordt...
nogmaals bedankt, we gaan het vanavond gewoon weer proberen..
widajo
dank je wel voor jullie reacties!
weet wel dat ditl vaker voorkomt maar goed, daar hebben we 's avonds niet veel aan. we waren echt radeloos gisteravond.
heb me voorgenomen "gewoon" bij haar te blijven en duidelijk te maken dat ze me mag roepen.
haar matras naast ons bed had ik ook al aan gedacht, hou ik nog even in gedachte...
als het komende week niet beter wordt ga ik ook die druppels proberen. bach bloesem heb ook ooit voor mijn hond gebruikt, haha
ben bang dat het soort van vicieuze cirkel wordt...
nogmaals bedankt, we gaan het vanavond gewoon weer proberen..
widajo
maandag 4 januari 2010 om 14:26
hoi dames,
gisteravond ging het (redelijk) goed, ben klein half uurtje bij haar blijven zitten.
vannacht om half 1 werd ze huilend wakker. hubbie ging naar haar toe maar ze wilde mama...
ben bij haar gebleven en na half uurtje wilde ik weer naar mijn eigen bed. mis! dat ging mooi niet door... ben toen bij haar in bed gekropen maar toen lagen we elkaar alleen maar aan te kijken. schoot ook niet op dus. heb toen hubbie gevraagd in haar bed te gaan liggen en dochterlief en ik in ons bed. zo hebben we alledrie goed geslapen. dochterlief zelfs tot 8u!!!
op naar een nieuwe avond...
ps
muziekje lijkt me goed idee, maar kan moeilijk dat de hele nacht door laten spelen terwijl ze dus zo bang is als ze midden in de nacht wakker wordt.
ze wil ook niet meer alleen naar de wc, 1 van ons moet mee en bij haar blijven. als ik naar de wc moet gaat ze ook mee...
gisteravond ging het (redelijk) goed, ben klein half uurtje bij haar blijven zitten.
vannacht om half 1 werd ze huilend wakker. hubbie ging naar haar toe maar ze wilde mama...
ben bij haar gebleven en na half uurtje wilde ik weer naar mijn eigen bed. mis! dat ging mooi niet door... ben toen bij haar in bed gekropen maar toen lagen we elkaar alleen maar aan te kijken. schoot ook niet op dus. heb toen hubbie gevraagd in haar bed te gaan liggen en dochterlief en ik in ons bed. zo hebben we alledrie goed geslapen. dochterlief zelfs tot 8u!!!
op naar een nieuwe avond...
ps
muziekje lijkt me goed idee, maar kan moeilijk dat de hele nacht door laten spelen terwijl ze dus zo bang is als ze midden in de nacht wakker wordt.
ze wil ook niet meer alleen naar de wc, 1 van ons moet mee en bij haar blijven. als ik naar de wc moet gaat ze ook mee...
maandag 4 januari 2010 om 20:06
Lastige situatie.
Aan de ene kant lijkt me dat je er misschien een tijdje in mee moet gaan, om haar het vertrouwen te geven dat je er altijd voor haar bent.
Aan de andere kant is de kans groot dat je de komende 2 jaar met je dochter slaapt, ipv met je man, en dat kan toch ook de bedoeling niet zijn.
Een cd stopt gewoon als ie afgelopen is. Je zou haar kunnen leren om zelf op play te duwen als ze wakker wordt.
Met 2 1/2 kun je een kind best al uitleggen dat dit niet langer kan zo. Het vuurwerk is voorbij. Ze is slim genoeg om door te hebben dat papa en mama haar zielig vinden, en dat als zij huilt, mama er gezellig bij komt.
Maar goed, het kan natuurlijk zijn, afhankelijk van waar je woont, dat de jeugd nog knalt. Anders geluiden laten zien. Overdag met lepels op pannen slaan, op deuren kloppen.. zo'n dingen.
Aan de ene kant lijkt me dat je er misschien een tijdje in mee moet gaan, om haar het vertrouwen te geven dat je er altijd voor haar bent.
Aan de andere kant is de kans groot dat je de komende 2 jaar met je dochter slaapt, ipv met je man, en dat kan toch ook de bedoeling niet zijn.
Een cd stopt gewoon als ie afgelopen is. Je zou haar kunnen leren om zelf op play te duwen als ze wakker wordt.
Met 2 1/2 kun je een kind best al uitleggen dat dit niet langer kan zo. Het vuurwerk is voorbij. Ze is slim genoeg om door te hebben dat papa en mama haar zielig vinden, en dat als zij huilt, mama er gezellig bij komt.
Maar goed, het kan natuurlijk zijn, afhankelijk van waar je woont, dat de jeugd nog knalt. Anders geluiden laten zien. Overdag met lepels op pannen slaan, op deuren kloppen.. zo'n dingen.
dinsdag 5 januari 2010 om 15:07
mamalelie,
je beschrijft precies het dilemma waar ik mee zit. er in meegaan om haar zelfvertrouwen weer op te bouwen, of juist niet...
ik denk niet dat ze de boel "belazerd". overdag is ze ook minder zeker en zo. als ze 's middags wakker werd kwam ze zelf naar beneden. nu begint ze meteen te huilen.
vannacht was trouwens hetzelfde als gisternacht. al kwam ze de 2e keer wel naar ons toe zonder meteen te huilen... heb haar bij me genomen en mijn man weggestuurd. helemaal niet leuk nee, maar hij moet werken dus vind ik een goede nachtrust even belangrijker.. denk toch dat er een (hele kleine) verbetring is, dus we zullen wel zien...
dank jullie wel allemaal voor het meedenken!
widajo
je beschrijft precies het dilemma waar ik mee zit. er in meegaan om haar zelfvertrouwen weer op te bouwen, of juist niet...
ik denk niet dat ze de boel "belazerd". overdag is ze ook minder zeker en zo. als ze 's middags wakker werd kwam ze zelf naar beneden. nu begint ze meteen te huilen.
vannacht was trouwens hetzelfde als gisternacht. al kwam ze de 2e keer wel naar ons toe zonder meteen te huilen... heb haar bij me genomen en mijn man weggestuurd. helemaal niet leuk nee, maar hij moet werken dus vind ik een goede nachtrust even belangrijker.. denk toch dat er een (hele kleine) verbetring is, dus we zullen wel zien...
dank jullie wel allemaal voor het meedenken!
widajo
woensdag 6 januari 2010 om 09:01
nou, geen kleine verbetering dus...
gisteravond was ik naar mijn wekelijkse sportavondje. zodra ik thuis kwam (kwart voor 11), werd mevrouw wakker. denk dat ze op me heeft liggen wachten.
ze wilde dat ik bij haar bleef zitten (hubbie had haar naar bed gebracht), heb 3 kwartier gezeten, toen sliep ze nog niet.
met veel moeite haar even alleen kunnen laten om beneden lampen enz uit te doen, tanden poetsen enz... tot half 1 weer bij haar gezeten. vanalles geprobeerd, cadeautje belooft als ze in haar eigen bed blijft slapen, op schoot genomen tot ze sliep (althans dat dacht ik) boos geworden, gedreigd... kortom alles geprobeerd.
uiteindelijk naar bed gegaan en dochterlief genegeerd. haar niet in ons bed gelaten (niks gezegd, gewoon afgehouden), heeft ze bijna half uur naast het bed gestaan!!!! uiteindelijk heeft hubbie nog poging gedaan. haar in bed gelegd, niet erbij gezeten maar wel laten horen dat hij er was; papa waar ben je? "dochter" ga slapen. papa wil je bij mij blijven zitten? "dochter" ga slapen. ze bleef roepen, met duidelijke paniek in haar stem..
om half 2 zijn we maar voor onze eigen rust overstag gegaan en hebben we haar tussen ons in genomen. gelukkig sliep ze niet onrustig, maar 4 uurtjes slaap is echt niet veel. hubbie moet er om 5u uit, maar kon niet eens de wekker uitzetten vanmorgen. kon door de slaap het goede knopje niet vinden. denk je dat ze daar wakker van werd? nee hoor, dochterlief sliep er gewoon doorheen....
vandaag gaan we een matras op haar kamer erbij leggen. dan kan 1 van ons bij haar blijven en ondertussen misschien ook nog wat slapen....
dit drama is dus voorlopig nog niet afgelopen....
widajo
gisteravond was ik naar mijn wekelijkse sportavondje. zodra ik thuis kwam (kwart voor 11), werd mevrouw wakker. denk dat ze op me heeft liggen wachten.
ze wilde dat ik bij haar bleef zitten (hubbie had haar naar bed gebracht), heb 3 kwartier gezeten, toen sliep ze nog niet.
met veel moeite haar even alleen kunnen laten om beneden lampen enz uit te doen, tanden poetsen enz... tot half 1 weer bij haar gezeten. vanalles geprobeerd, cadeautje belooft als ze in haar eigen bed blijft slapen, op schoot genomen tot ze sliep (althans dat dacht ik) boos geworden, gedreigd... kortom alles geprobeerd.
uiteindelijk naar bed gegaan en dochterlief genegeerd. haar niet in ons bed gelaten (niks gezegd, gewoon afgehouden), heeft ze bijna half uur naast het bed gestaan!!!! uiteindelijk heeft hubbie nog poging gedaan. haar in bed gelegd, niet erbij gezeten maar wel laten horen dat hij er was; papa waar ben je? "dochter" ga slapen. papa wil je bij mij blijven zitten? "dochter" ga slapen. ze bleef roepen, met duidelijke paniek in haar stem..
om half 2 zijn we maar voor onze eigen rust overstag gegaan en hebben we haar tussen ons in genomen. gelukkig sliep ze niet onrustig, maar 4 uurtjes slaap is echt niet veel. hubbie moet er om 5u uit, maar kon niet eens de wekker uitzetten vanmorgen. kon door de slaap het goede knopje niet vinden. denk je dat ze daar wakker van werd? nee hoor, dochterlief sliep er gewoon doorheen....
vandaag gaan we een matras op haar kamer erbij leggen. dan kan 1 van ons bij haar blijven en ondertussen misschien ook nog wat slapen....
dit drama is dus voorlopig nog niet afgelopen....
widajo
woensdag 6 januari 2010 om 12:22
Nu krijg ik toch de indruk dat ze er misbruik van maakt.
Ik zou zelf het volgende doen:
Wijs op de kalender aan dat het vandaag woensdag is. Vanavond en morgenavond slaapt mama bij jou op de kamer.
Daarna is het afgelopen. Ben daar ook morgen duidelijk in, vanavond is de laatste keer, morgen slaap je weer alleen.
Vrijdag breng je haar naar bed. Je vertelt haar wat jij gaat doen. Liefst iets wat zij kan horen, bijvoorbeeld strijken op de overloop, of douchen, je eigen slaapkamer stofzuigen, bedenk maar wat. Vertel haar ook dat jij daarna naar beneden gaat om koffie te drinken. Zij moet gaan slapen.
Dan volhouden, de methode die je man al heeft gebruikt. Dus iedere keer als ze roept of bij je staat, rustig terug naar bed brengen met de mededeling dat zij moet gaan slapen.
Probeer geen 10 andere methodes uit, daarmee laat je merken dat je wanhopig bent. En dat voelen ze haarfijn aan op die leeftijd. Blijf rustig en standvastig. Dreigen heeft geen zin, dan wordt ze nog banger, belonen heeft ook geen zin, daarmee geef je aan dat slapen echt wel eng is. Dit is een fase waar jullie doorheen moeten, en toevallig valt het samen met oudjaar. Jammer, maar het is niet anders.
Reken erop dat je minimaal 3 dagen, of beter nachten, nodig hebt, laat je man dus eventueel 's middags bijslapen.
Succes.
Ik zou zelf het volgende doen:
Wijs op de kalender aan dat het vandaag woensdag is. Vanavond en morgenavond slaapt mama bij jou op de kamer.
Daarna is het afgelopen. Ben daar ook morgen duidelijk in, vanavond is de laatste keer, morgen slaap je weer alleen.
Vrijdag breng je haar naar bed. Je vertelt haar wat jij gaat doen. Liefst iets wat zij kan horen, bijvoorbeeld strijken op de overloop, of douchen, je eigen slaapkamer stofzuigen, bedenk maar wat. Vertel haar ook dat jij daarna naar beneden gaat om koffie te drinken. Zij moet gaan slapen.
Dan volhouden, de methode die je man al heeft gebruikt. Dus iedere keer als ze roept of bij je staat, rustig terug naar bed brengen met de mededeling dat zij moet gaan slapen.
Probeer geen 10 andere methodes uit, daarmee laat je merken dat je wanhopig bent. En dat voelen ze haarfijn aan op die leeftijd. Blijf rustig en standvastig. Dreigen heeft geen zin, dan wordt ze nog banger, belonen heeft ook geen zin, daarmee geef je aan dat slapen echt wel eng is. Dit is een fase waar jullie doorheen moeten, en toevallig valt het samen met oudjaar. Jammer, maar het is niet anders.
Reken erop dat je minimaal 3 dagen, of beter nachten, nodig hebt, laat je man dus eventueel 's middags bijslapen.
Succes.
woensdag 6 januari 2010 om 21:14
Klinkt inderdaad alsof het de eerste dagen allemaal echte angst was, maar dat ze nu ook wel doorheeft dat ze er erg veel me gedaan krijgt. Ja, ja zo zijn ze, die kleine draakjes.
Mijn dochter had toen ze 2 1/2 was een tijdje dat ze 's nachts niet lekker was en daarom bij ons in bed mocht. Toen ze weer wat was opgeknapt zat ze in bad. Het is nogal een kletser, dus ze zat heerlijk in zichzelf te praten. Ik was even op de gang en hoorde haar zeggen; "Staks ga ik weer heel hard huilen. Jaaa. Want dan mag ik bij papa en mama slapen. Heeeeel hard huilen. Jaaaa." Mooi dat het toen meteen afgelopen was natuurlijk!
Ik heb meteen aan haar uitgelegd dat ze nu niet ziek meer is en dat ze nu dus weer ik haar eigen bed moet slapen. En dat ze ook niet bij ons in bed mag als ze heeeel hard huilt, want papa en mama weten dat ze niet ziek meer is. Ze wist niet dat ik haar had gehoord, dus ze keek wel heel beteuterd. Maar het was wel over!
Dus inderdaad; wat mamalelie zegt zou ik ook uitproberen. Heel duidelijk zijn tegen haar in hoe je het gaat doen en dat dan ook echt zo doen.
Succes ermee! Niks is zo moeilijk als streng zijn tegen een kind waarvan je niet zeker weet of het bang is (en ook al denk je dat je het wel zeker weet, op dat moment ga je toch twijfelen, tenminste, ik wel!).
Mijn dochter had toen ze 2 1/2 was een tijdje dat ze 's nachts niet lekker was en daarom bij ons in bed mocht. Toen ze weer wat was opgeknapt zat ze in bad. Het is nogal een kletser, dus ze zat heerlijk in zichzelf te praten. Ik was even op de gang en hoorde haar zeggen; "Staks ga ik weer heel hard huilen. Jaaa. Want dan mag ik bij papa en mama slapen. Heeeeel hard huilen. Jaaaa." Mooi dat het toen meteen afgelopen was natuurlijk!
Ik heb meteen aan haar uitgelegd dat ze nu niet ziek meer is en dat ze nu dus weer ik haar eigen bed moet slapen. En dat ze ook niet bij ons in bed mag als ze heeeel hard huilt, want papa en mama weten dat ze niet ziek meer is. Ze wist niet dat ik haar had gehoord, dus ze keek wel heel beteuterd. Maar het was wel over!
Dus inderdaad; wat mamalelie zegt zou ik ook uitproberen. Heel duidelijk zijn tegen haar in hoe je het gaat doen en dat dan ook echt zo doen.
Succes ermee! Niks is zo moeilijk als streng zijn tegen een kind waarvan je niet zeker weet of het bang is (en ook al denk je dat je het wel zeker weet, op dat moment ga je toch twijfelen, tenminste, ik wel!).
woensdag 6 januari 2010 om 23:14
Ik zit met hetzelfde probleem, mijn dochter van bijna 3 wil ook niet gaan slapen. Ze heeft dit niet sinds oud en nieuw maar al wat langer. Ben nu een beetje radeloos, ze blijft maar gillen en houd dus mijn andere dochter van 7 ook wakker. Neem haar uit nood dan maar weer mee naar beneden, zodat de oudste wel kan slapen, die moet tenslotte naar school. Daarna krijgt ze nog een beetje warme melk en breng ik haar weer naar boven. Ben de kamer nog niet uit of madame begint weer te snikken. Ik weet eigenlijk wel dat het allemaal nep is (ben gescheiden en bij haar vader waar ze ook regelmatig slaapt gebeurd dit nl. niet), maar het lukt me niet om de spiraal te doorbreken.
donderdag 7 januari 2010 om 09:47
Mijn dreumes van 18 maanden is ook zo ontzettend bang sinds oudjaar.
Echte angst, heel hard gillen, heel dr lijfje trillen, oudjaar was alles behalve leuk ... en om 24 uur was het helemaal bingo, ze was helemaal over dr toeren. Daardoor is ze de hele avond wakker geweest van angst en viel na 01 uur pas op mijn schoot in slaap. Terwijl dr lijfje nog naschokte
Sindsdien is het slapen een drama.
Huilen, huilen en huilen. Maar omdat het mijn 3de is, weet ik wel dat ik een beetje streng moet blijven, anders gaat het inderdaad over in gewenning.
Dus ik troost ze, en vanaf 1 jan. blijft het grote licht aan op haar kamer, dat is (voor haar) fijner merk ik.
Soms, als ze echt weer over haar toeren is pak ik ze wel even uit bed om te kroelen, om ze daarna weer terug te leggen.
En gisteren avond ging het voor het eerst weer wat beter.
Succes allemaal, ik hoop voor iedereen dat het snel beter gaat.
Echte angst, heel hard gillen, heel dr lijfje trillen, oudjaar was alles behalve leuk ... en om 24 uur was het helemaal bingo, ze was helemaal over dr toeren. Daardoor is ze de hele avond wakker geweest van angst en viel na 01 uur pas op mijn schoot in slaap. Terwijl dr lijfje nog naschokte
Sindsdien is het slapen een drama.
Huilen, huilen en huilen. Maar omdat het mijn 3de is, weet ik wel dat ik een beetje streng moet blijven, anders gaat het inderdaad over in gewenning.
Dus ik troost ze, en vanaf 1 jan. blijft het grote licht aan op haar kamer, dat is (voor haar) fijner merk ik.
Soms, als ze echt weer over haar toeren is pak ik ze wel even uit bed om te kroelen, om ze daarna weer terug te leggen.
En gisteren avond ging het voor het eerst weer wat beter.
Succes allemaal, ik hoop voor iedereen dat het snel beter gaat.
Op het dak zie je kleine musjes,
je weet; ze krijgen wormen ... maar het lijken kusjes!
je weet; ze krijgen wormen ... maar het lijken kusjes!
donderdag 7 januari 2010 om 11:12
Ik heb niet alles gelezen dus misschien is het al gezegd, maar wat ik zou doen is het volgende:
Pak op een rustig moment een doos met duplo of een paar knuffels en ga vuurwerkje spelen. Doe alsof jouw poppetje wil slapen en laat haar heel veel herrie maken en word daar dan zogenaamd kwaad van, of bang. Laat haar poppetje slapen en wakker schrikken en doe dan alsof je een boze moeder bent en stop haar poppetje weer terug in bed. Verzin nog een aantal variaties op het thema en zorg dat je een hoop lol hebt samen.
Bij mij wil dat nog weleens werken.
Pak op een rustig moment een doos met duplo of een paar knuffels en ga vuurwerkje spelen. Doe alsof jouw poppetje wil slapen en laat haar heel veel herrie maken en word daar dan zogenaamd kwaad van, of bang. Laat haar poppetje slapen en wakker schrikken en doe dan alsof je een boze moeder bent en stop haar poppetje weer terug in bed. Verzin nog een aantal variaties op het thema en zorg dat je een hoop lol hebt samen.
Bij mij wil dat nog weleens werken.
donderdag 7 januari 2010 om 11:50
HOI!
hazeltje, zoiets heb ik nog nooit geprobeerd... weet ook niet goed wat de bedoeling is, omdat je ook het boos worden van mama naspeelt... komt bij mij beetje bedreigend over, zoiets als; als je niet gaat slapen wordt mama heel boos.. of begrijp ik het verkeerd?
gisteravond is dochterlief 2x "beetje" wakker geworden. ze huilde, maar klom niet uit bed, ging wel rechtop zitten.
manlief heeft vannacht bij haar geslapen, en de hele nacht heb ik niks gehoord. toen hij om 5u opstond en naar beneden ging kroop ze bij mij in bed. nog niet helemaal geweldig, maar voor mij al een vooruitgang.
mamalelie; wat jij schrijft vind ik een goed idee. papa (of ik) slaapt nu bij haar op de kamer, maar 2 nachtjes en dan slaapt ze weer alleen. denk dat ik dat wel ga aankaarten.
vanmorgen zei ik dat ik zo trots was omdat ze niet uit bed was gekomen, dat ze zo goed geslapen had. dan vertelt ze ook; als ik wakker word of harde knal hoor roep ik "mama, kom eens". ze zit dus niet al van te voren te vertellen dat ze hard gaat huilen en dan bij ons in bed mag liggen.
helena; wel slimme meid die van jou!
vandaag is dochterlief bij de oppas, ben benieuwd of ze daar, vanmiddag, wel gaat slapen.
ik hou jullie op de hoogte!
widajo
hazeltje, zoiets heb ik nog nooit geprobeerd... weet ook niet goed wat de bedoeling is, omdat je ook het boos worden van mama naspeelt... komt bij mij beetje bedreigend over, zoiets als; als je niet gaat slapen wordt mama heel boos.. of begrijp ik het verkeerd?
gisteravond is dochterlief 2x "beetje" wakker geworden. ze huilde, maar klom niet uit bed, ging wel rechtop zitten.
manlief heeft vannacht bij haar geslapen, en de hele nacht heb ik niks gehoord. toen hij om 5u opstond en naar beneden ging kroop ze bij mij in bed. nog niet helemaal geweldig, maar voor mij al een vooruitgang.
mamalelie; wat jij schrijft vind ik een goed idee. papa (of ik) slaapt nu bij haar op de kamer, maar 2 nachtjes en dan slaapt ze weer alleen. denk dat ik dat wel ga aankaarten.
vanmorgen zei ik dat ik zo trots was omdat ze niet uit bed was gekomen, dat ze zo goed geslapen had. dan vertelt ze ook; als ik wakker word of harde knal hoor roep ik "mama, kom eens". ze zit dus niet al van te voren te vertellen dat ze hard gaat huilen en dan bij ons in bed mag liggen.
helena; wel slimme meid die van jou!
vandaag is dochterlief bij de oppas, ben benieuwd of ze daar, vanmiddag, wel gaat slapen.
ik hou jullie op de hoogte!
widajo
donderdag 7 januari 2010 om 12:05
quote:widajo schreef op 07 januari 2010 @ 11:50:
HOI!
hazeltje, zoiets heb ik nog nooit geprobeerd... weet ook niet goed wat de bedoeling is, omdat je ook het boos worden van mama naspeelt... komt bij mij beetje bedreigend over, zoiets als; als je niet gaat slapen wordt mama heel boos.. of begrijp ik het verkeerd?
Het idee is dat kinderen door te spelen met hun emoties om leren gaan en hun angst verwerken. Als een moeder tijdens spel overdreven boos wordt vinden kinderen dat vaak grappig en laten zo een beetje angst los. Maar als jij denkt dat je dochter dat bedreigend vindt kun je dat natuurlijk overslaan. Je kunt ook gewoon de rollen omdraaien en zelf doen alsof je bang wordt van haar herrie. En misschien weet zij zelf nog andere variaties op het thema te bedenken.
In het boek 'spelend opvoeden' van lawrence cohen staat beschreven hoe je kinderen door middel van spel kunt leren met angst en emoties om te gaan.
HOI!
hazeltje, zoiets heb ik nog nooit geprobeerd... weet ook niet goed wat de bedoeling is, omdat je ook het boos worden van mama naspeelt... komt bij mij beetje bedreigend over, zoiets als; als je niet gaat slapen wordt mama heel boos.. of begrijp ik het verkeerd?
Het idee is dat kinderen door te spelen met hun emoties om leren gaan en hun angst verwerken. Als een moeder tijdens spel overdreven boos wordt vinden kinderen dat vaak grappig en laten zo een beetje angst los. Maar als jij denkt dat je dochter dat bedreigend vindt kun je dat natuurlijk overslaan. Je kunt ook gewoon de rollen omdraaien en zelf doen alsof je bang wordt van haar herrie. En misschien weet zij zelf nog andere variaties op het thema te bedenken.
In het boek 'spelend opvoeden' van lawrence cohen staat beschreven hoe je kinderen door middel van spel kunt leren met angst en emoties om te gaan.
dinsdag 12 januari 2010 om 11:15
hoi!
nou het gaat hier toch wel een stuk beter.
dochterlief gaat älleen" slapen. ik blijf nog wel in de buurt, rommel een beetje zodat ze me kan horen maar er is geen paniek meer.
wel wordt ze 's nachts nog geregeld wakker. soms roept ze me, soms komt ze naar ons toe. ik breng haar direct weer terug (wel een keer of 3, 4 per nacht), zeg dat ze weer verder mag slapen en geef geen antwoord op haar verzoek of ik nog even bij haar wil blijven.
nu nog kijken of ze helemaal door kan slapen wat op deze manier zijn het wel gebroken nachten...
bedankt voor alle tips!
widajo
nou het gaat hier toch wel een stuk beter.
dochterlief gaat älleen" slapen. ik blijf nog wel in de buurt, rommel een beetje zodat ze me kan horen maar er is geen paniek meer.
wel wordt ze 's nachts nog geregeld wakker. soms roept ze me, soms komt ze naar ons toe. ik breng haar direct weer terug (wel een keer of 3, 4 per nacht), zeg dat ze weer verder mag slapen en geef geen antwoord op haar verzoek of ik nog even bij haar wil blijven.
nu nog kijken of ze helemaal door kan slapen wat op deze manier zijn het wel gebroken nachten...
bedankt voor alle tips!
widajo
donderdag 14 januari 2010 om 08:33
laatste berichtje dan nog...
gisternacht heeft dochterlief mij nog een keer wakker gemaakt, en mocht ze een cadeautje uitzoeken. ik wilde haar al een prinsessenjurk aansmeren, maar ze koos liever een klein prulletje uit van ¤3... haha
vannacht heeft ze helemaal doorgeslapen!!! wel kwam ze om 6u bij mij liggen, maar dat deed ze voorheen ook (manlief is dan al lang naar z'n werk).
de crisis is hier dus over, HOERA!!!!
widajo
gisternacht heeft dochterlief mij nog een keer wakker gemaakt, en mocht ze een cadeautje uitzoeken. ik wilde haar al een prinsessenjurk aansmeren, maar ze koos liever een klein prulletje uit van ¤3... haha
vannacht heeft ze helemaal doorgeslapen!!! wel kwam ze om 6u bij mij liggen, maar dat deed ze voorheen ook (manlief is dan al lang naar z'n werk).
de crisis is hier dus over, HOERA!!!!
widajo
