(hoe) heeft het moederschap jou veranderd?

01-04-2012 11:34 62 berichten
Geen idee of er hier al eerder een topic over geweest is..



Zelf ben sinds 16 maanden moeder van een zoontje, en naast mijn dagelijks leven merk ik dat het ook mijn karakter veranderd heeft.

Geen enorme dingen hoor, ik ben nog altijd noodles



Zo ben ik veel gevoeliger/emotioneler geworden. Ik merk het goed naar films. Een voorbeeldje:

Toen zoontje ruim een half jaar was, keek ik samen met een vriend een film over een epidemie. In deze film ging een jongetje dood. Ik schrok zelf van mijn reactie, ik moest gewoon huilen (en niet zo'n beetje, echt snikken) ik weet natuurlijk dat het niet echt is, maar het beeld veroorzaakte gewoon paniek bij mij. (het idee dat je kind iets zou overkomen, brrr)



Ik werk in het onderwijs, en ik merk dat ik ook daarin veel softer geworden ben. Ik kan heel moeilijk boos worden/blijven op mijn leerlingen. (Fijn voor hun natuurlijk).



Nu was ik altijd al een moedertje' volgens vrienden en familie, dus zorgzaam etc. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik zo'n watje zou worden door het moederschap



Herkennen jullie dit ook? Of juist helemaal niet? Voorbeelden zijn welkom
quote:_xxx_ schreef op 01 april 2012 @ 12:08:

[...]





Fijn dat je zo lekker in je vel zit zo snel al na de bevalling! Ik heb nooit zoveel moeite gehad met dat ik nu wel een beetje een buikje heb gekregen, er 'moet' nog wel wat vanaf, maar ben daar pas sinds een tijdje actief mee bezig en gaat de goede kant uit.



Enne, waarschijnlijk zijn we nog wel meer verandert dan we zelf doorhebben lol



(Nou, ik ga even snel boodschappen halen, mijn kleine man is met zijn vader op stap, dus DE kans om ongestoord flink wat boodschappen te halen. Ook zo'n verandering hahaha)



Ja, dat is inderdaad heel fijn! Maar ik moet toegeven dat ik gewoon mazzel heb hoor. Heb de genen van mijn moeder die ook 2 keer direct weer strak in haar vel zat. (ik heb er dan nog 9 maanden over gedaan, in vergelijking met mijn moeder een eeuwigheid)



En wellicht gaat het er bij jou ook nog af hoor, hoe oud is je zoontje nu?



Oh de mijne wordt zo wakker, ik hoor hem al een beetje door de babyfoon..



En heerlijk ontspannen boodschappen doen hè, zonder kind!?
Alle reacties Link kopieren
Haha, mijn relatie is alleen maar betr geworden! Mijn man is echt gemaakt voor het vaderschap . Ik verloor mijn baan door een failliesement in de maand na mijn bevalling, dus dat maakte het ook nog wel wat zwaarder. Gelukkig snel wat anders gevonden, maar ver weg en niet zo leuk.
quote:dragonmom schreef op 01 april 2012 @ 12:15:

Haha, mijn relatie is alleen maar betr geworden! Mijn man is echt gemaakt voor het vaderschap . Ik verloor mijn baan door een failliesement in de maand na mijn bevalling, dus dat maakte het ook nog wel wat zwaarder. Gelukkig snel wat anders gevonden, maar ver weg en niet zo leuk.



Dat is dan wel weer super, dat het zo goed gaat tussen jou en je man!

Wij hebben hier wel wat moeilijke tijden gehad, mijn vriend moest erg wennen aan de gebroken nachten.



Ook fijn dat je nieuw werk hebt, maar jammer dat het niet zo goed bevalt én ver weg is. Ik reis ook voor mijn werk, en vind dat zeker nu heel vermoeiend..
Alle reacties Link kopieren
quote:dragonmom schreef op 01 april 2012 @ 12:05:

Ik heb echt heel erg moeten wennen aan het moederschap. Kleintje is nu 15 maanden, en ik zit nog steeds niet lekker in mijn rol. Niets verontrustends hoor, maar ik vind het, naast ontzettend leuk, ook heel zwaar. Kleintje is een beetje moeilijk, huilt veel, slaapt en eet slecht. Ook weer, niets ernstigs, maar wel zwaar. Door het slaaptekort is mij lontje soms wat korter. Daarnaast is mijn werk helemaal niet meer belangrijk, terwijl ik voorheen ik mezelf echt kon verliezen in een mooie opdracht of uitdaging. Denk nu alleen nog maar, als ikmaar op tijdvoor de creche thuis kan zijn. En dat labiele, ook hier. Voorheen zo nuchter als een deurkruk, durf nu de tv amper aan te zetten... Dus ja, het moederschap heeft mij best wel veranderd Lijkt mij niet echt prettig voor je collega's als je die hebt.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook veel emotioneler sinds ik moeder ben; ervoor kan ik me niet herinneren ooit gehuild td hebben bij een film, maar nu...

En nog een dingetje: voor de geboorte van mijn dochter dacht ik altijd dat ik een drukke baan had, maar sindsdien werd werk echt 'me-time'.
Alle reacties Link kopieren
Oh ja, emotioneler wat kinderen betreft, dat busongeluk heb ik ook om gejankt, vond het zooo erg! en als ik dat programma Gepest kijk, nou ik krijg echt moordneigingen, ik kan het niet aanzien, zie dan voor me hoe mijn dochtertje op school gepest word of buitengesloten.. vreselijk.. of de biafrakindjes in afrika..

En ik ben veel rustiger wat stappen betreft, ik ben al 6 jaar niet meer op stap geweest, terwijl ik normaal van donderdag tot zondag ging met de nodige alcohol en meer op. Heel soms drink ik wel eens wat maar verder ben ik heel braaf geworden.

Verder ben ik nog steeds mezelf.
Alle reacties Link kopieren
Hebben jullie ook niet het gevoel dat je focus veranderd is? Ik vind het nog steeds leuk om te shoppen en om te presteren in m'n baan, maar dat zijn bijkomstigheden geworden. Ik realiseer me nog meer dan eerst waar het (voor mij) allemaal om draait en dat is m'n gezin en familie. De rest is bijzaak.
Alle reacties Link kopieren
En m'n vrienden natuurlijk
Alle reacties Link kopieren
Ja, eens met Mambo!
Ja dat heb ik wel een beetje Mambo, dat de focus anders ligt.

Kleintje staat op #1.



Maar ik kan wel enorm genieten van winkelen in mijn eentje, terwijl dat vroeger de normaalste zaak van de wereld was.
Alle reacties Link kopieren
ik ben echt de uitzondering hier geloof ik.

ik was al een emotioneel weekdier voor ik een kind kreeg, dat is niet veranderd.

wat wel is veranderd is natuurlijk dat je niet meer precies kunt doen wat je zelf wil en altijd rekening met iemand moet houden, dat kan ik niet ontkennen.

maar ik ga regelmatig zonder mijn kind op pad, hij blijft dan bij opa en oma, ben tegenwoordig al 5 jaar alleenstaande moeder ( hij is nu 10 ), dan ben ik helemaal niet zijn moeder maar gewoon 100% mezelf zoals ik daarvoor ook was, dat soort ''me-time'' heb ik ook echt nodig.

soms is dat een avondje schouwburg, dan een museumbezoek en af en toe ook goed feesten, het ligt er maar aan waar ik zin in heb en wat op de planning staat.
Alle reacties Link kopieren
hier sta ikzelf trouwens op nr1, heel dicht gevolgd door mijn zoon, als ik het niet meer trek is dat ook negatief voor hem.

( vader speelt geen rol in zijn leven door omstandigheden )
Alle reacties Link kopieren
@noodles,

Gaat hier allemaal prima! En ja, de tijd gaat heel hard!
quote:driewieler schreef op 01 april 2012 @ 13:04:

@noodles,

Gaat hier allemaal prima! En ja, de tijd gaat heel hard! o wat heerlijk om te lezen! geniet van je kleintje, zó schattig als ze nog zo mini zijn (daarna ook hoor).
quote:princessetamtam schreef op 01 april 2012 @ 13:01:

hier sta ikzelf trouwens op nr1, heel dicht gevolgd door mijn zoon, als ik het niet meer trek is dat ook negatief voor hem.

( vader speelt geen rol in zijn leven door omstandigheden )Ja daar zeg je wat inderdaad. Een goede moeder zorgt natuurlijk in de eerste plaats ook goed voor zichzelf. Zeker als je er alleen voor staat. Goed dat je tijd vrij maakt voor jezelf.
Alle reacties Link kopieren
quote:noodles schreef op 01 april 2012 @ 13:33:

[...]





Ja daar zeg je wat inderdaad. Een goede moeder zorgt natuurlijk in de eerste plaats ook goed voor zichzelf. Zeker als je er alleen voor staat. Goed dat je tijd vrij maakt voor jezelf.Ook mee eens, dat je goed voor jezelf moet zorgen!! Maar denk eerder een 'gedeelde' eerste plaats, met hem een stukje boven mij. Als ik moet kiezen tussen geld uitgeven aan iets voor mezelf of voor hem, dan kies ik het laatste uiteraard
Alle reacties Link kopieren
ik denk natuurlijk in eerste instantie aan mijn zoon als ik geld uitgeef of plannen maak, dat spreekt voor zich maar als iets alleen leuk voor hem is en mij geen goed doet ( drukke vriendjes op bezoek bijvoorbeeld ), op dat moment of altijd, komt er meestal ook niets van in.

zou ik mezelf echt continu uit het oog verliezen qua me-time en/of mijn eigen wensen hoe het thuis zou moeten gaan had ik binnen de kortste keren een zenuwinzinking en ik zie zoon daar echt ook niet beter van worden, dan liever af en toe mezelf de voorkeur geven boven hem.
Jemig, ik bén al zo emotioneel... dat gaat nog wat worden als ik ooit moeder wordt......
Alle reacties Link kopieren
maar goed een 2 persoonsgezin kent een heel andere dynamiek als een gezin met vader en moeder en evt meerdere kinderen, je raakt vanzelf ook op elkaar ingespeeld, in de praktijk voelt zoon ook aan wat ik echt niet wil op een gegeven ogenblik.
Ik ben ook een zacht ei sinds ik moeder ben. Of ik

nu een zielige film kijk, spoorloos of hello goodbye de waterlanders blijven stromen.

Kinderleed verschrikkelijk. Je betrekt het ook zo op je eigen gezin. Volgens mij is dat eigenlijk de belangrijkste reden dat je huilt. Hoe erg je het ook voor die ander vindt natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:princessetamtam schreef op 01 april 2012 @ 14:01:

ik denk natuurlijk in eerste instantie aan mijn zoon als ik geld uitgeef of plannen maak, dat spreekt voor zich maar als iets alleen leuk voor hem is en mij geen goed doet ( drukke vriendjes op bezoek bijvoorbeeld ), op dat moment of altijd, komt er meestal ook niets van in.

zou ik mezelf echt continu uit het oog verliezen qua me-time en/of mijn eigen wensen hoe het thuis zou moeten gaan had ik binnen de kortste keren een zenuwinzinking en ik zie zoon daar echt ook niet beter van worden, dan liever af en toe mezelf de voorkeur geven boven hem.Ja, het is ook een leerpunt hoor, om meer tijd voor mezelf in te bouwen. Ben te snel geneigd als ik 'vrij' ben (dus mijn zoontje bij zijn vader) boodschappen te gaan, het huishouden snel op orde te maken ... gewoon omdat dat dan weer de tijd dat ik met mijn zoontje ben makkelijker maak en ik ook tijd en aandacht voor hem heb. Maar ben er mee bezig om gewoon ook weer gezellig met vriendinnen af te spreken, ook overdag, dan gaat hij gewoon mee, maar is het toch meer ontspanning dan thuis blijven.
Alle reacties Link kopieren
ik snap het -xxx-, zolang je een partner hebt heb je het volwassen leven vanzelf in huis, als je alleen met een kind woont zul je er aan moeten denken dat in te plannen en dan lijken andere dingen ook opeens erg belangrijk want jezelf eventjes voorrang geven voelt vreemd.

maar als je het toch doet, zal het je wel goed doen.

zonder kind met je vriendinnen weggaan, even iets anders doen waar je zin in hebt, energie uit de volwassenwereld is broodnodig.
Alle reacties Link kopieren
quote:princessetamtam schreef op 01 april 2012 @ 14:19:

ik snap het -xxx-, zolang je een partner hebt heb je het volwassen leven vanzelf in huis, als je alleen met een kind woont zul je er aan moeten denken dat in te plannen en dan lijken andere dingen ook opeens erg belangrijk want jezelf eventjes voorrang geven voelt vreemd.

maar als je het toch doet, zal het je wel goed doen.

zonder kind met je vriendinnen weggaan, even iets anders doen waar je zin in hebt, energie uit de volwassenwereld is broodnodig.



Als je in een goede relatie zit is het denk ik vanzelfsprekender dat je elkaar de ruimte geeft om dingen voor jezelf (met of zonder vriendinnen) te doen. Het voelt voor mij wat lastiger om dit in te plannen, omdat ik dan een beroep zal moeten doen op bijv. mijn ouders of zus. En hij is nu nog best jong en dat is oppassen natuurlijk nog wat bewerkelijker dan wanneer hij straks ouder is. Maar mijn zus heeft al een keertje opgepast zodat ik uit kon gaan (na 2 jaar ) en laatst is hij een ochtendje bij mijn ouders geweest zodat ik thuis rustig de boel aan kant kon maken.



Verder ben ik erg blij dat ik werk (3 dagen, heb ouderschapsverlof) en ben erg blij met mijn 'vrouwen'team die ik ook echt wel als vriendinnen zie
Alle reacties Link kopieren
Zo'n zondagmiddag als vandaag nodigde "vroeger" uit tot een flink aantal km hardlopen, gevolgd door loom op de bank te hangen of de kroeg in te duiken.



Vandaag bijv ben ik zo moe van de gebroken nachten dat ik nu in mijn bedje lig met ukje naast me. Soms slaap ik maar de grootste deel van de tijd zit ik naar hem te kijken . Zooo lief .



Vwb op welke plaats man, ukje en ik? Dat ligt helemaal aan de situatie. Wat honger, slaap en veiligheid betreft komt ukje op de 1e plaats. In andere situaties komt man of ik op nr 1. En verder vind ik mezelf nog heel erg belangrijk en van mijn vriend hou ik nog meer dan ik al deed.
Alle reacties Link kopieren
Niet emotioneler geworden door het moederschap en ook geen andere veranderingen doorgemaakt. Hetzelfde gebleven maar dan met een kind. Wel nieuw was het soort liefde dat ik voor mijn kind voelde en ik niet met een ander gevoel kon en kan vergelijken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven