Kinderen
alle pijlers
Ik maakme zorgen
maandag 22 februari 2010 om 13:53
Tja al een flinke tijd maar nog steeds durf ik de stap niet te zetten. Waar gaat dit over zullen jullie denken.
Het gaat over kindermishandeling melden!
Het nummer ligt voor me (opgeschreven op een blaadje) maar me maag draait om. Angst dat het uit komt dat ik het gemeld heb want de mishandeling gebeurt zeer dichtbij in mijn omgeving.
Het is niet lichamelijke mishandeling maar geestelijk. Het constante schreeuwen, alleen maar negatief, het compleet doordraaien waar bij ik zelf angst krijg. Ik wil er niet te diep op in gaan i.v.m. herkenbaarheid.
Ik herken de persoon niet meer terug zoals vroeger. Het proberen te helpen en adviezen te geven komt gewoon niet aan en ondertussen blijft het maar doorgaan.
Ik wil gewoon dat de persoon hulp krijgt, maar die angst dat het uitkomt dat ik het ben geweest.....
Het gaat over kindermishandeling melden!
Het nummer ligt voor me (opgeschreven op een blaadje) maar me maag draait om. Angst dat het uit komt dat ik het gemeld heb want de mishandeling gebeurt zeer dichtbij in mijn omgeving.
Het is niet lichamelijke mishandeling maar geestelijk. Het constante schreeuwen, alleen maar negatief, het compleet doordraaien waar bij ik zelf angst krijg. Ik wil er niet te diep op in gaan i.v.m. herkenbaarheid.
Ik herken de persoon niet meer terug zoals vroeger. Het proberen te helpen en adviezen te geven komt gewoon niet aan en ondertussen blijft het maar doorgaan.
Ik wil gewoon dat de persoon hulp krijgt, maar die angst dat het uitkomt dat ik het ben geweest.....
maandag 22 februari 2010 om 14:10
Anouli, bel gewoon. Je krijgt dan gewoon een gesprek waarin je kunt aangeven wat er allemaal mis is in jouw ogen. Men noteert echt niet meteen 'kindermishandeling'. Of geef aan dat je eerst wil vertellen zonder de gegevens te geven en dat je van hen wilt horen of het inderdaad zorgwekkend is.
Weet je dat je echt niet bang hoeft te zijn dat kinderen meteen uit huis worden geplaatst? Liever niet zelfs. Er wordt hulp aangeboden, gesprekken, gezinshulp, etc.
Bel gewoon en gooi het eruit en beslis dan samen met de persoon aan de telefoon of de gegevens worden genoteerd.
Weet je dat je echt niet bang hoeft te zijn dat kinderen meteen uit huis worden geplaatst? Liever niet zelfs. Er wordt hulp aangeboden, gesprekken, gezinshulp, etc.
Bel gewoon en gooi het eruit en beslis dan samen met de persoon aan de telefoon of de gegevens worden genoteerd.
maandag 22 februari 2010 om 14:18
maandag 22 februari 2010 om 14:35
Ik heb ook een keer moeten bellen. Ik zag er enorm tegen op en heb heel lang getwijfeld. Maar mijn enige motivatie was dat er hulp moest komen voor dat gezin en ik zag geen andere manier. Achteraf ben ik blij dat ik het heb gedaan. Ik weet dat de gealarmeerde instanties echt hulp hebben verleend. God weet wat er van ze terecht was gekomen als ik niet had gebeld.
Dus bel.
Dus bel.
maandag 22 februari 2010 om 15:18
Er hebben diverse mensen al geprobeerd met die persoon te praten maar geen resultaat.
Ik heb trouwens gebeld en er is melding gemaakt. De volgende stap is nu alle instanties, zoals school, creche en consultatieburo gaan informeren. Omdat ik met specifieke voorbeelden aankwam is het moeilijk om die te gebruiken aangezien ik anoniem heb gemeld en deze naar mij te herleiden zijn. Ze gaan er wel werk van maken.
Wel een opluchting maar ook angst van wat er nu gaat gebeuren.
Ik heb trouwens gebeld en er is melding gemaakt. De volgende stap is nu alle instanties, zoals school, creche en consultatieburo gaan informeren. Omdat ik met specifieke voorbeelden aankwam is het moeilijk om die te gebruiken aangezien ik anoniem heb gemeld en deze naar mij te herleiden zijn. Ze gaan er wel werk van maken.
Wel een opluchting maar ook angst van wat er nu gaat gebeuren.
maandag 22 februari 2010 om 15:27
quote:anouli schreef op 22 februari 2010 @ 15:18:
Er hebben diverse mensen al geprobeerd met die persoon te praten maar geen resultaat.
Ik heb trouwens gebeld en er is melding gemaakt. De volgende stap is nu alle instanties, zoals school, creche en consultatieburo gaan informeren. Omdat ik met specifieke voorbeelden aankwam is het moeilijk om die te gebruiken aangezien ik anoniem heb gemeld en deze naar mij te herleiden zijn. Ze gaan er wel werk van maken.
Wel een opluchting maar ook angst van wat er nu gaat gebeuren.
Die volgende stap word, neem ik aan, wel door het AMK zelf gemaakt toch?
Ik heb zelf toen ook de melding anoniem gedaan. De voorbeelden die ik aandroeg waren niet erg specifiek dus ik was niet te herleiden. Wat ik me nog goed herinner aan dat gesprek toen is hoe zorgvuldig alles werd nagevraagd, en hoeveel tijd ze ervoor vrij maakten, het maakte een heel professionele indruk op me.
Hopelijk was dit bij jou ook zo.
Niet angstig zijn over wat er gaat gebeuren. Denk je in wat er had kunnen gebeuren als je de melding niet had gedaan.
En ze gaan heus niet met de botte bijl onmiddellijk die kinderen uit het huis slepen.
Er hebben diverse mensen al geprobeerd met die persoon te praten maar geen resultaat.
Ik heb trouwens gebeld en er is melding gemaakt. De volgende stap is nu alle instanties, zoals school, creche en consultatieburo gaan informeren. Omdat ik met specifieke voorbeelden aankwam is het moeilijk om die te gebruiken aangezien ik anoniem heb gemeld en deze naar mij te herleiden zijn. Ze gaan er wel werk van maken.
Wel een opluchting maar ook angst van wat er nu gaat gebeuren.
Die volgende stap word, neem ik aan, wel door het AMK zelf gemaakt toch?
Ik heb zelf toen ook de melding anoniem gedaan. De voorbeelden die ik aandroeg waren niet erg specifiek dus ik was niet te herleiden. Wat ik me nog goed herinner aan dat gesprek toen is hoe zorgvuldig alles werd nagevraagd, en hoeveel tijd ze ervoor vrij maakten, het maakte een heel professionele indruk op me.
Hopelijk was dit bij jou ook zo.
Niet angstig zijn over wat er gaat gebeuren. Denk je in wat er had kunnen gebeuren als je de melding niet had gedaan.
En ze gaan heus niet met de botte bijl onmiddellijk die kinderen uit het huis slepen.
maandag 22 februari 2010 om 15:52
Inderdaad goed dat je gebeld hebt!
Bij mijn nichtje zit een meisje in de klas die is vorige week direct uit school meegenomen door 2 medewerkers van de kinderbescherming (of een soortgelijke org.). Dan vraag ik mij altijd af; wat moet er in godsnaam aan de hand zijn, wil zo'n organisatie jouw kind van school halen zonder dat de ouders het weten. En dan denkend aan dat meisje; zomaar door 2 vreemden meegenomen, in een vreemd gezin geplaatst zijn zonder ook maar iets van je eigen spullen (knuffeltje o.i.d.)...vreselijk! Waarom laten ouders het zo ver komen?
@ Schouderklopje; is dat zo? In mijn ogen is de kinderbescherming altijd een soort van horrororganisatie waar je nooit meer vanaf komt...weet ook niet waar dat beeld op gebaseerd is.
Bij mijn nichtje zit een meisje in de klas die is vorige week direct uit school meegenomen door 2 medewerkers van de kinderbescherming (of een soortgelijke org.). Dan vraag ik mij altijd af; wat moet er in godsnaam aan de hand zijn, wil zo'n organisatie jouw kind van school halen zonder dat de ouders het weten. En dan denkend aan dat meisje; zomaar door 2 vreemden meegenomen, in een vreemd gezin geplaatst zijn zonder ook maar iets van je eigen spullen (knuffeltje o.i.d.)...vreselijk! Waarom laten ouders het zo ver komen?
@ Schouderklopje; is dat zo? In mijn ogen is de kinderbescherming altijd een soort van horrororganisatie waar je nooit meer vanaf komt...weet ook niet waar dat beeld op gebaseerd is.
maandag 22 februari 2010 om 16:25
Ik heb over het AMK ook wel eens horrorverhalen gehoord. Maar ik weet dat het geval dat ik heb gemeld goed is afgelopen. De moeder in kwestie verwaarloosde haar kinderen en had zelf ook hulp nodig, ze stond aan de rand van een financiële afgrond en ze ondernam niets om hulp te krijgen. Omdat ze zo in beslag werd genomen door haar eigen problemen en geldproblemen kon ze ook niet meer goed voor haar kinderen zorgen.
Door mijn melding is er hulp gekomen, daarover kon ze weliswaar niet meer zelf beslissen maar het heeft wel geholpen. Ze is o.a. in de schuldhulpverlening terecht gekomen. Daardoor is voorkomen dat het hele gezin op straat kwam te staan. Ook heeft ze opvoedtrainingen gehad en is ze geholpen met veel praktische zaken. Met die kinderen gaat het nu hartstikke goed. Ik denk niet dat dat mijn verdienste is hoor, die moeder heeft zelf nog het hardt moeten knokken en de hulpverleners hebben hun werk goed gedaan.
Maar ik moet er niet aan denken wat er met ze gebeurd was als ik niet gebeld had.
Door mijn melding is er hulp gekomen, daarover kon ze weliswaar niet meer zelf beslissen maar het heeft wel geholpen. Ze is o.a. in de schuldhulpverlening terecht gekomen. Daardoor is voorkomen dat het hele gezin op straat kwam te staan. Ook heeft ze opvoedtrainingen gehad en is ze geholpen met veel praktische zaken. Met die kinderen gaat het nu hartstikke goed. Ik denk niet dat dat mijn verdienste is hoor, die moeder heeft zelf nog het hardt moeten knokken en de hulpverleners hebben hun werk goed gedaan.
Maar ik moet er niet aan denken wat er met ze gebeurd was als ik niet gebeld had.
maandag 22 februari 2010 om 23:51
Anouli, goed dat je het gedaan hebt!
Ik kom zelf uit een gezin waar het op z'n zachtst gezegd niet prettig was (moeder was tegen lichamelijke mishandeling, maar in de geestelijke was ze zo goed, net als het aanzetten van mijn vader voor het lichamelijke deel).
2 jaar terug sprak ik bij toeval een vroegere vriend van de familie en toen hadden we het daarover. Hij zei dat hij altijd het idee had gehad dat er iets niet klopte thuis. Dat we thuis zoveel anders waren dan overal anders. Ik neem het hem nu nog steeds kwalijk dat hij het nooit gemeld heeft!
Misschien was het dan allemaal beter anders geweest.
Ik kom zelf uit een gezin waar het op z'n zachtst gezegd niet prettig was (moeder was tegen lichamelijke mishandeling, maar in de geestelijke was ze zo goed, net als het aanzetten van mijn vader voor het lichamelijke deel).
2 jaar terug sprak ik bij toeval een vroegere vriend van de familie en toen hadden we het daarover. Hij zei dat hij altijd het idee had gehad dat er iets niet klopte thuis. Dat we thuis zoveel anders waren dan overal anders. Ik neem het hem nu nog steeds kwalijk dat hij het nooit gemeld heeft!
Misschien was het dan allemaal beter anders geweest.
