Kinderen
alle pijlers
mijn zoontje is 2,5....
zondag 13 december 2009 om 08:11
mijn zoontje is 2,5. en ik ben afwisselend gek op en gek vanhem. momenteel even vooral heel moe. ik vind het zo intensief. Hij vraagt veel aandacht en is zeer regelmatig heel dwingend. Hij wil zijn zin en wel nu. Gewoon een peuter dus. ik denk niet dat er iets is met hem ofzo, hij is ook regelmatig heel lief en lekker aan het spelen.
Ik wil er graag eens over kletsen met andere moeders. Hoe gaan jullie om met de driftbuien. met het of 's middags slapen en dan 's avonds niet naar bed willen, of een vervelend kind hebben in de middag. met het gevoel opgegeten te worden, dat je niks meer voor jezelf hebt.
ik merk dat ik momenteel erg weinig geduld heb en dat vind ik vervelend.
Ik wil er graag eens over kletsen met andere moeders. Hoe gaan jullie om met de driftbuien. met het of 's middags slapen en dan 's avonds niet naar bed willen, of een vervelend kind hebben in de middag. met het gevoel opgegeten te worden, dat je niks meer voor jezelf hebt.
ik merk dat ik momenteel erg weinig geduld heb en dat vind ik vervelend.
zondag 13 december 2009 om 08:30
Dat is inderdaad vervelend, weinig geduld! Ik ben zelf ook niet geduldig van nature en zeker een aantal dagen per maand is het helemaal erg met me gesteld. t Is menselijk he, zo ben je nu eenmaal. Je kunt eraan werken om er zo goed mogelijk mee om te gaan, maar helemaal weggaan zal het waarschijnlijk nooit.
Ik heb twee zoons, een van 5 en een van 2,5. De tweede keer is makkelijker. Ik ben nu relaxter dan bij mijn oudste. Ik heb nu zoiets van: t is een fase, t gaat voorbij, t komt goed.
Wat ik wel heftig vind is de combinatie van twee kinderen. Veel ruzietjes, veel strijd.
Driftbuien hebben we hier niet echt. Ik geef mijn zoon alleen de keuze als hij ook iets te kiezen heeft. Dus: als we weggaan en hij moet zijn jas aandoen, dan vraag ik het niet, maar geef ik de opdracht: ga je jas maar pakken. Verder gebruik ik veel humor.
's Middags slaapt hij niet meer. Dat ging echt niet meer. Nu gaat hij om half zeven ongeveer naar bed en dat redt hij net aan. Ik moet wel zorgen dat we op tijd eten, anders is hij echt te moe om te eten. Momenteel is hier de grote strijd: hoe zorgen we dat hij 's avonds in zijn bed blijft liggen....
Als mijn jongens 's middags zo'n bui hebben dat ik alleen maar aan het mopperen ben, ga ik lekker naar buiten. Eendjes voeren, fietsen, kinderboerderij etc. Dat redden ze beter dan zichzelf vermaken op zo'n moment.
Heb je hier iets aan? Ik hoop het!
Ik heb twee zoons, een van 5 en een van 2,5. De tweede keer is makkelijker. Ik ben nu relaxter dan bij mijn oudste. Ik heb nu zoiets van: t is een fase, t gaat voorbij, t komt goed.
Wat ik wel heftig vind is de combinatie van twee kinderen. Veel ruzietjes, veel strijd.
Driftbuien hebben we hier niet echt. Ik geef mijn zoon alleen de keuze als hij ook iets te kiezen heeft. Dus: als we weggaan en hij moet zijn jas aandoen, dan vraag ik het niet, maar geef ik de opdracht: ga je jas maar pakken. Verder gebruik ik veel humor.
's Middags slaapt hij niet meer. Dat ging echt niet meer. Nu gaat hij om half zeven ongeveer naar bed en dat redt hij net aan. Ik moet wel zorgen dat we op tijd eten, anders is hij echt te moe om te eten. Momenteel is hier de grote strijd: hoe zorgen we dat hij 's avonds in zijn bed blijft liggen....
Als mijn jongens 's middags zo'n bui hebben dat ik alleen maar aan het mopperen ben, ga ik lekker naar buiten. Eendjes voeren, fietsen, kinderboerderij etc. Dat redden ze beter dan zichzelf vermaken op zo'n moment.
Heb je hier iets aan? Ik hoop het!
zondag 13 december 2009 om 08:51
Ik heb ook weinig geduld en vooral de laatste tijd schiet ik vaker dan ik zou willen uit mijn slof omdat mijn jongste zorgt voor onrustige nachten (heb er drie). Wat Sosofie schrijft over keuzes maken en lekker naar buiten doe ik ook, en waar ik ook echt op moet letten is dat ik ze af en toe wat echt onverdeelde aandacht geef. Dus niet ondertussen nog met iets anders bezig zijn, of even snel snel iets doen, maar echt even een halfuurtje met ze zitten en een spelletje doen, een puzzeltje maken, of iets knutselen. Als je dat regelmatig doet zul je merken dat je zoontje minder aandacht vraagt, gewoon omdat hij die toch wel krijgt.
En voor het in bed blijven heb ik sinds kort weer een stickersysteem in het leven geroepen. Als ze in hun bed blijven krijgen ze de volgende ochtend een sticker, na twaalf stickers een caeautje. Ik vergeet iedere keer weer hoe goed dat werkt.
's Middags slapen doet mijn middelste (net 3) al een hele tijd niet meer, maar echt een hele dag volhouden is eigenlijk nog steeds net te lang. Hij wordt dan zo rond vier/vijf uur ineens heel hangerig, en daar probeer ik hem dan een beetje doorheen te loodsen. Even naar buiten, of even samen een boekje lezen ofzo, dan gaat het daarna meestal wel weer.
En voor het in bed blijven heb ik sinds kort weer een stickersysteem in het leven geroepen. Als ze in hun bed blijven krijgen ze de volgende ochtend een sticker, na twaalf stickers een caeautje. Ik vergeet iedere keer weer hoe goed dat werkt.
's Middags slapen doet mijn middelste (net 3) al een hele tijd niet meer, maar echt een hele dag volhouden is eigenlijk nog steeds net te lang. Hij wordt dan zo rond vier/vijf uur ineens heel hangerig, en daar probeer ik hem dan een beetje doorheen te loodsen. Even naar buiten, of even samen een boekje lezen ofzo, dan gaat het daarna meestal wel weer.
zondag 13 december 2009 om 08:55
zondag 13 december 2009 om 10:37
Rrinkje, het kan ook best intensief zijn, voel je daar niet schuldig over! Mijn oudste was ook zo'n intensief kind. Had veel aandacht nodig en was van het aantrekken-afstoten. Mijn jongste heeft minder aandacht nodig en is een stuk duidelijker. Als hij iets wil, wil hij iets. Mijn oudste kon daar veel onduidelijker in zijn en dat maakte het een stuk lastiger. Wat Sosofie schrijft herken ik wel. Bij de 2de ben ik ook relaxter, bij een driftbui denk ik: zoek het maar lekker uit! Waar ik bij de eerste ook zelf in de stress kon raken.
Misschien helpt het dus om het wat meer te relativeren. Als hij iets wil wat jij niet wil en hij wil z'n zin doordrijven: helaas pindakaas. Ga dan even een kopje koffie voor jezelf zetten en laat hem even uitrazen. Probeer niet mee te gaan in zijn gevoel: dat is van hem, niet van jou!
Die van mij slaapt nog wel 's middags, zeker 2 uur. Als ik hem naar bed breng kan hij des duivels zijn. Maar daar schenk ik geen aandacht aan. Want hoe bozer hij wordt, des te duidelijker voor mij wordt dat hij moe is. En als ik hem in bed heb gelegd is het na 1 minuut stil en slaapt hij 2 uur.
Kijk, als hij helemaal niet meer slaapt in de middag, dan wordt het een ander verhaal. Houd er dan wel rekening mee, dat de dagen dan lang voor hem zullen zijn en dat hij aan het einde van de dag een zeer kort lontje zal hebben! Ik legde mijn oudste dan altijd op de bank, met z'n speen en z'n favoriete tv programma. Dan kon hij even tot rust komen.
Over zelf weinig geduld hebben: is het mogelijk dat je in het weekend wat vaker iets voor je zelf kan doen? Even de stad in met een vriendin? Of door de week een keer een vrije dag van je werk nemen en dan iets doen voor jezelf? Deed ik ook af en toe. Ging ik naar de schoonheidsspecialiste en de kapper, heerlijk! Want hoe beter jij voor jezelf zorgt, hoe beter je voor hem kan zorgen omdat je meer geduld zal hebben!
Misschien helpt het dus om het wat meer te relativeren. Als hij iets wil wat jij niet wil en hij wil z'n zin doordrijven: helaas pindakaas. Ga dan even een kopje koffie voor jezelf zetten en laat hem even uitrazen. Probeer niet mee te gaan in zijn gevoel: dat is van hem, niet van jou!
Die van mij slaapt nog wel 's middags, zeker 2 uur. Als ik hem naar bed breng kan hij des duivels zijn. Maar daar schenk ik geen aandacht aan. Want hoe bozer hij wordt, des te duidelijker voor mij wordt dat hij moe is. En als ik hem in bed heb gelegd is het na 1 minuut stil en slaapt hij 2 uur.
Kijk, als hij helemaal niet meer slaapt in de middag, dan wordt het een ander verhaal. Houd er dan wel rekening mee, dat de dagen dan lang voor hem zullen zijn en dat hij aan het einde van de dag een zeer kort lontje zal hebben! Ik legde mijn oudste dan altijd op de bank, met z'n speen en z'n favoriete tv programma. Dan kon hij even tot rust komen.
Over zelf weinig geduld hebben: is het mogelijk dat je in het weekend wat vaker iets voor je zelf kan doen? Even de stad in met een vriendin? Of door de week een keer een vrije dag van je werk nemen en dan iets doen voor jezelf? Deed ik ook af en toe. Ging ik naar de schoonheidsspecialiste en de kapper, heerlijk! Want hoe beter jij voor jezelf zorgt, hoe beter je voor hem kan zorgen omdat je meer geduld zal hebben!
zondag 13 december 2009 om 10:50
dank jullie wel.
ik zie het gewoon even niet meer zitten. ik heb het gevoel dat ik in een hoek zit en geen kant op kan. we hebben geen oppas, helemaal geen familie in de buurt en geen geld voor betaalde oppas. vrienden druk of ver weg. dus even iets voor mezelf, nee jammer.
naar buiten gaan doe ik ook zoveel mogelijk maar ik werk 4 dagen en op die dagen is het eind vd dag lastig. op vrije dagen ga ik wel veel weg.
dat van die onverdeelde aandacht daar ga ik iets mee doen. mischien krijgt hij dat te weinig.waardoor hij blijft trekken en zuigen.
ik ben ook dol op hem hoor. en ik voel me soms zo schuldig. ik trek het allemaal maar net momenteel. heb een nieuwe baan die heel druk is en ik kan pas eind januari even vrij.
man heeft het ook erg druk met een eigen zaak die bij de lange na nog niet rendabel is dus daar heb ik niet echt veel aan.
to be honest hebben we nu ruzie omdat kind al weer aan het krijsen was vanochtend en ik het helemaal gehad en iets leuks wil doen maar man wil rust "want het is zijn vrije dag". ja. ook die van mij.alleen ik ben er om half 7 uit gegaan met kind en heb hem lekker laten liggen zoals eigenlijk altijd. ik ga er altijd vroeg uit. baal ik ook van. niet omdat ik wil uitslapen maar omdat het hier al vanzelfsprekend wordt gezien.
er speelt meer hier.
ik heb een goeie kerel ik ben ook dol op hem maar het is zo zwaar allemaal momenteel.
kind was een makkelijke baby en dreumes maar nu merken we echt dat er een kop op zit. mag ook, hebben we zelf ook allebei maar oei wat komt het soms beroerd uit.
ik zie het gewoon even niet meer zitten. ik heb het gevoel dat ik in een hoek zit en geen kant op kan. we hebben geen oppas, helemaal geen familie in de buurt en geen geld voor betaalde oppas. vrienden druk of ver weg. dus even iets voor mezelf, nee jammer.
naar buiten gaan doe ik ook zoveel mogelijk maar ik werk 4 dagen en op die dagen is het eind vd dag lastig. op vrije dagen ga ik wel veel weg.
dat van die onverdeelde aandacht daar ga ik iets mee doen. mischien krijgt hij dat te weinig.waardoor hij blijft trekken en zuigen.
ik ben ook dol op hem hoor. en ik voel me soms zo schuldig. ik trek het allemaal maar net momenteel. heb een nieuwe baan die heel druk is en ik kan pas eind januari even vrij.
man heeft het ook erg druk met een eigen zaak die bij de lange na nog niet rendabel is dus daar heb ik niet echt veel aan.
to be honest hebben we nu ruzie omdat kind al weer aan het krijsen was vanochtend en ik het helemaal gehad en iets leuks wil doen maar man wil rust "want het is zijn vrije dag". ja. ook die van mij.alleen ik ben er om half 7 uit gegaan met kind en heb hem lekker laten liggen zoals eigenlijk altijd. ik ga er altijd vroeg uit. baal ik ook van. niet omdat ik wil uitslapen maar omdat het hier al vanzelfsprekend wordt gezien.
er speelt meer hier.
ik heb een goeie kerel ik ben ook dol op hem maar het is zo zwaar allemaal momenteel.
kind was een makkelijke baby en dreumes maar nu merken we echt dat er een kop op zit. mag ook, hebben we zelf ook allebei maar oei wat komt het soms beroerd uit.
zondag 13 december 2009 om 10:59
Het is een beetje de leeftijd. Mijn zoon is ook 2,5 en wilde sinds 2 weken 's avonds niet slapen. Gewoon 7 uur naar bed en hij moest in bed blijven. Maar tot 10 uur was hij aan het kletsen en aan het drammen. Ik heb nu het middagslaapje (gem. 2 uur) geschrapt en hij valt nu 's avonds als een blok in slaap om 7 uur. Tot 's morgens een uur of 8. Het nadeel is dat je hem dan wel de hele dag op hebt, maar dat gaat heel erg goed. Als hij moe is gaat hij zelf even lekker op de bank liggen.
Verder moet je heel consequent zijn. Daar heb je later alleen maar profijt van. Nee is nee. Dat heb ik hem al geleerd toen hij baby was en ik hoef het nu 1x te zeggen en hij doet het echt niet. Hij wordt wel driftig nu, maar dat negeer ik compleet. Dan is het binnen 10 tellen weer over. Negeren en positief blijven en complimenten geven als hij goed gedrag vertoond.
Succes, probeer zelf lekker in je vel te zitten, ook dat voelen ze aan en scheelt al de helft!
Verder moet je heel consequent zijn. Daar heb je later alleen maar profijt van. Nee is nee. Dat heb ik hem al geleerd toen hij baby was en ik hoef het nu 1x te zeggen en hij doet het echt niet. Hij wordt wel driftig nu, maar dat negeer ik compleet. Dan is het binnen 10 tellen weer over. Negeren en positief blijven en complimenten geven als hij goed gedrag vertoond.
Succes, probeer zelf lekker in je vel te zitten, ook dat voelen ze aan en scheelt al de helft!
...
zondag 13 december 2009 om 11:12
Herkenbaar! Zoon is (sinds vandaag!!) 3 jaar en ik heb zo vaak gedacht: 'Aaaaaaaah!!' Ik ben ook nog eens 37 weken zwanger en een hormonenbom en een trage kamerolifant met een zere rug. Reden genoeg om af en toe even gek te worden van het mannetje. Maaaar... wat mij echt helpt is bij mezelf bedenken dat hij 'pas 3' is. Hij kan soms gewoon nog niet goed met teleurstellingen omgaan en uit dat dus in driftbuien. Erg vermoeiend, maar probeer het zelf relaxed te benaderen. Soms moet je daarvoor tot 10 tellen, soms tot 80, maar het helpt echt. Ik merk vooral dat er op tijden dat ik ontzettend gefrustreerd ga rondlopen dat zoon dat meteen oppikt en dat heeft uiteraard ook direct gevolgen voor zijn gedrag.
Verder heb ik ook gemerkt dat slechte voeding direct invloed heeft. Als hij meer suiker en snoep eet dan normaal dan merk ik dat meteen, dan gaat ie klieren.
Verder heb ik ook gemerkt dat slechte voeding direct invloed heeft. Als hij meer suiker en snoep eet dan normaal dan merk ik dat meteen, dan gaat ie klieren.
zondag 13 december 2009 om 11:15
Oh en een hele goeie tip van een mede-forumster:
KIES JE STRIJD!
Ga dus niet op alle slakken zout leggen, maar geef ook eens een keertje toe. Kies één, twee of drie dingen waarvan je echt belangrijk vindt dat hij naar je luistert, en laat de touwtjes een beetje vieren bij de overige dingen. Anders ben je echt de hele dag aan het strijden met je kind en daar wordt niemand blij van.
Wil je dat hij bijvoorbeeld blijft zitten tijdens het eten, doe daar dan je best voor maar gaat ie vervolgens lopen smeren met eten... nou ja, laat dat dan wel gewoon toe en probeer je schouders daarover op te halen.
KIES JE STRIJD!
Ga dus niet op alle slakken zout leggen, maar geef ook eens een keertje toe. Kies één, twee of drie dingen waarvan je echt belangrijk vindt dat hij naar je luistert, en laat de touwtjes een beetje vieren bij de overige dingen. Anders ben je echt de hele dag aan het strijden met je kind en daar wordt niemand blij van.
Wil je dat hij bijvoorbeeld blijft zitten tijdens het eten, doe daar dan je best voor maar gaat ie vervolgens lopen smeren met eten... nou ja, laat dat dan wel gewoon toe en probeer je schouders daarover op te halen.
zondag 13 december 2009 om 11:29
pffff man doet erg moeilijk. en van de weeromstuit doet kind heel lief.
hij merkt het ook als ik gestresst ben dat klopt. op die dagen is hij veel vervelender en uitdagender.
consequent zijn is iets waar ik echt keigoed in was toen ik op het kdv met peuters werkte. en ook toen ik in het kindertehuis werkte met moeilijk opvoedbare kinderen.
nu een heel stuk minder. met sommie dingen wel maar die kleine van mij is heel sterk, letterlijk en figuurlijk. misschien voelt hij ook wel dat er ruimte zit trouwens. want hij kan zo over de rooie gaan dat ik het niet goed vind om hem daar dan alleen in te laten.
ik denk niet dat ik het heel slecht doe. ik baal van mijn ongeduld soms maar het gaat overwegend goed. ik ben alleen heel erg moe om het vol te houden en wil graag lotgenoten horen en serieus genomen worden en dat kan ik niet halen bij man momenteel.
ik ben ook zo'n op de valreep moeder en heb voornamelijk kinderloze vriendinnen en vind eigenlijk zelf dat ik niet mag zeuren.
hij merkt het ook als ik gestresst ben dat klopt. op die dagen is hij veel vervelender en uitdagender.
consequent zijn is iets waar ik echt keigoed in was toen ik op het kdv met peuters werkte. en ook toen ik in het kindertehuis werkte met moeilijk opvoedbare kinderen.
nu een heel stuk minder. met sommie dingen wel maar die kleine van mij is heel sterk, letterlijk en figuurlijk. misschien voelt hij ook wel dat er ruimte zit trouwens. want hij kan zo over de rooie gaan dat ik het niet goed vind om hem daar dan alleen in te laten.
ik denk niet dat ik het heel slecht doe. ik baal van mijn ongeduld soms maar het gaat overwegend goed. ik ben alleen heel erg moe om het vol te houden en wil graag lotgenoten horen en serieus genomen worden en dat kan ik niet halen bij man momenteel.
ik ben ook zo'n op de valreep moeder en heb voornamelijk kinderloze vriendinnen en vind eigenlijk zelf dat ik niet mag zeuren.
zondag 13 december 2009 om 11:37
ja inderdaad, gefeliciteerd met je zoon tinus. 3 al. het gaat snel het is een cliche maar het voelt wel zo.
ik wilde heel graag een 2e maar die is niet gekomen dus het is echt alleen nu en straks is hij groot.
hij is al zo groot en nog zo klein. hij praat als brugman maar kan brullen van ellende en dan is het zo'n klein hoopje mens.
verwarrend soms vind ik. wat kan ik nu wel en niet verwachten?
als hij in een driftbui zit omdat er iets niet mag/kan dan kan ik hem best even laten. maar dan eventjes later lijkt het net alsof hij zichzelf verliest en gewoon heel erg overstuur wordt. hij is dan kwijt lijkt het waar het omging. dan pak ik hem wel op en troost hem. geef hem niet zijn zin trouwens. als ik dat wel doe doe ik het voor de driftbui.
hij is ook boevig. zonet lag er weer een halve wcrol inde wc. of een half zeeppompje is leeg gespoten op de vloer. of hij haalt iets uit de vuilnisbak. of is de wasmachineslang eruit getrokken. en ik heb hem echt dicht bij me hoor. maar hij is heel snel en ik let ook wel eens 1 minuut niet op. nu zit hij tegenover me aan tafel en o, daar lag nog keukenrol. dat zit nu dus niet meer op de rol.
heel veel dingen zijn ook heel grappig. en ik ben blij dat hij ondernemend is. maar ik ben zo moe!
ik hoop dat ik gewoon ook even mag zeuren hier.
ik wilde heel graag een 2e maar die is niet gekomen dus het is echt alleen nu en straks is hij groot.
hij is al zo groot en nog zo klein. hij praat als brugman maar kan brullen van ellende en dan is het zo'n klein hoopje mens.
verwarrend soms vind ik. wat kan ik nu wel en niet verwachten?
als hij in een driftbui zit omdat er iets niet mag/kan dan kan ik hem best even laten. maar dan eventjes later lijkt het net alsof hij zichzelf verliest en gewoon heel erg overstuur wordt. hij is dan kwijt lijkt het waar het omging. dan pak ik hem wel op en troost hem. geef hem niet zijn zin trouwens. als ik dat wel doe doe ik het voor de driftbui.
hij is ook boevig. zonet lag er weer een halve wcrol inde wc. of een half zeeppompje is leeg gespoten op de vloer. of hij haalt iets uit de vuilnisbak. of is de wasmachineslang eruit getrokken. en ik heb hem echt dicht bij me hoor. maar hij is heel snel en ik let ook wel eens 1 minuut niet op. nu zit hij tegenover me aan tafel en o, daar lag nog keukenrol. dat zit nu dus niet meer op de rol.
heel veel dingen zijn ook heel grappig. en ik ben blij dat hij ondernemend is. maar ik ben zo moe!
ik hoop dat ik gewoon ook even mag zeuren hier.
zondag 13 december 2009 om 11:44
quote:rrinkje schreef op 13 december 2009 @ 10:50:
to be honest hebben we nu ruzie omdat kind al weer aan het krijsen was vanochtend en ik het helemaal gehad en iets leuks wil doen maar man wil rust "want het is zijn vrije dag". ja. ook die van mij.alleen ik ben er om half 7 uit gegaan met kind en heb hem lekker laten liggen zoals eigenlijk altijd. ik ga er altijd vroeg uit. baal ik ook van. niet omdat ik wil uitslapen maar omdat het hier al vanzelfsprekend wordt gezien.
er speelt meer hier.
IMHO ligt hier het probleem. Met een peuter in da house héb je geen vrije dag, maar heb je dagen dat je meer met je werk bezig bent en dagen dat je meer met je gezin bezig bent. Maar bezig ben je, altijd
Als je in het weekend de zorg meer wil verdelen tussen jullie, moet je je daar hard voor gaan maken. Dit wat je nu doet, leidt ook alleen maar tot steeds meet irritaties en geruzie.
to be honest hebben we nu ruzie omdat kind al weer aan het krijsen was vanochtend en ik het helemaal gehad en iets leuks wil doen maar man wil rust "want het is zijn vrije dag". ja. ook die van mij.alleen ik ben er om half 7 uit gegaan met kind en heb hem lekker laten liggen zoals eigenlijk altijd. ik ga er altijd vroeg uit. baal ik ook van. niet omdat ik wil uitslapen maar omdat het hier al vanzelfsprekend wordt gezien.
er speelt meer hier.
IMHO ligt hier het probleem. Met een peuter in da house héb je geen vrije dag, maar heb je dagen dat je meer met je werk bezig bent en dagen dat je meer met je gezin bezig bent. Maar bezig ben je, altijd
Als je in het weekend de zorg meer wil verdelen tussen jullie, moet je je daar hard voor gaan maken. Dit wat je nu doet, leidt ook alleen maar tot steeds meet irritaties en geruzie.
zondag 13 december 2009 om 11:55
Ik denk dat het probleem eerder in jullie relatie en taakverdeling ligt dan bij je peuter.
M.a.w., draai het om. Niet het kindje als bron van onrust en oorzaak van stress bij en tussen jullie... Hij is 2,5. Jullie bepalen de sfeer.
Goede afspraken en evenwicht, en daarmee rust in huis, brengen ook rust bij je peutertje.
Je bent ook moe omdat je 4 dagen werkt en op je vrije dagen niet simpel geniet maar het ervaart als een getouwtrek met je man wie er ' het meest vrij heeft en nodig heeft' .
Daar open je echter geen topic over. Kijk eens goed wat je kunt veranderen, je ondernemende peuter niet in elk geval. Jullie volwassen situatie misschien wel.
M.a.w., draai het om. Niet het kindje als bron van onrust en oorzaak van stress bij en tussen jullie... Hij is 2,5. Jullie bepalen de sfeer.
Goede afspraken en evenwicht, en daarmee rust in huis, brengen ook rust bij je peutertje.
Je bent ook moe omdat je 4 dagen werkt en op je vrije dagen niet simpel geniet maar het ervaart als een getouwtrek met je man wie er ' het meest vrij heeft en nodig heeft' .
Daar open je echter geen topic over. Kijk eens goed wat je kunt veranderen, je ondernemende peuter niet in elk geval. Jullie volwassen situatie misschien wel.
zondag 13 december 2009 om 12:19
Oke, je andere verhalen veranderen de zaak.
Breng zoon onder en ga een weekend weg. Als dat financieel niet mogelijk is: breng zoon onder en ga een weekend thuis met zijn tweetjes zitten, lekker koken, naar de bios, uitslapen, lol maken.
Plan af en toe een vrij moment in voor jezelf/je man. Wij hebben allebei af en toe onze vrije dagdelen. Even de stad in, even wat met vrienden doen, de ander is dan bij de kinderen.
Kortom: Leef! Geniet! Heb het leuk samen! Accepteer dat je leven veranderd is en dat je zoon het belangrijkst is, dat tijd voor jezelf iets is wat je moet maken.
Succes!
Breng zoon onder en ga een weekend weg. Als dat financieel niet mogelijk is: breng zoon onder en ga een weekend thuis met zijn tweetjes zitten, lekker koken, naar de bios, uitslapen, lol maken.
Plan af en toe een vrij moment in voor jezelf/je man. Wij hebben allebei af en toe onze vrije dagdelen. Even de stad in, even wat met vrienden doen, de ander is dan bij de kinderen.
Kortom: Leef! Geniet! Heb het leuk samen! Accepteer dat je leven veranderd is en dat je zoon het belangrijkst is, dat tijd voor jezelf iets is wat je moet maken.
Succes!
zondag 13 december 2009 om 16:07
Volgens mij heb je veel inzicht in hoe jij reageert en hoe je zoon daar weer op reageert. Wellicht ook door je achtergrond. Alleen zit je er even doorheen en kan je als het ware niet helder denken. Ga dus niet aan je eigen kunde twijfelen!
Ik zie 2 belangrijke dingen: de taakverdeling tussen jou en je man. Dat moet je echt bespreekbaar gaan maken! Ook al heeft je man een eigen zaak en is hij druk: dat ben jij ook! Het een weegt niet zwaarder dan het ander. Gewoon op tafel gooien dus.
En: je zoontje lijkt alleen op een negatieve manier aandacht te kunnen vragen (door al dat kattekwaad). Dat patroon zou je kunnen doorbreken. Afleiden, 1 op 1 aandacht, veel prijzen. Daar ook afspraken over maken: nu gaan we samen een spelletje doen en daarna ga je weer even alleen spelen.
Succes!
Ik zie 2 belangrijke dingen: de taakverdeling tussen jou en je man. Dat moet je echt bespreekbaar gaan maken! Ook al heeft je man een eigen zaak en is hij druk: dat ben jij ook! Het een weegt niet zwaarder dan het ander. Gewoon op tafel gooien dus.
En: je zoontje lijkt alleen op een negatieve manier aandacht te kunnen vragen (door al dat kattekwaad). Dat patroon zou je kunnen doorbreken. Afleiden, 1 op 1 aandacht, veel prijzen. Daar ook afspraken over maken: nu gaan we samen een spelletje doen en daarna ga je weer even alleen spelen.
Succes!
zondag 13 december 2009 om 19:21
het is een combi denk ik. een behoorlijk pittige tijd door nieuw werk van mij en de zaak van man, en een uiterst ondernemend kind. ik zie het niet als op een negatieve manier aandacht trekken wat hij doet. hij is gewoon erg ondernemend en probeert van alles uit. dat heeft het ene kind wat meer dan het andere.
schoonmoeder zegt dat hij net als zijn vader is en dat ze medelijden met me heeft.
nu is hij ook heel lief en gaat hij steeds meer zelf spelen dus dat is fijn.
ik heb wel wat tips ook hier gekregen, meer onverdeelde aandacht vooral, en aan het eind vd middag dan toch maar even het speentje inde kamer misschien. daar ben ik altijd heel consequent in, dat we dat neit doen maar als ik van het middagslaapje af wil moet het misschien toch maar even.
man en ik hebben maar 1 dag vrij samen. dus om dan alleen iets te gaan doen....ik moet misschien 's avonds iets voor mezelf gaan doen. ik werk nu overdag dus het kan nu wel.
er zijn een paar dingen die ik vervelend vind maar ik ben voornamelijk wel tevreden over man. 1 vervelend ding is dat onze ritmes op onze vrije dagen niet paralel lopen. maw ik ben allang fris en fruitig voor iets leuks als hij nog in piama op de bank zit.soms kan ik dit prima handelen en soms, als ik moe ben oid minder. dat was vandaag.
compromisen sluiten , de ene week jij je zin en de andere wweek ik, dat zou leuk zijn. zo ver zijn we nog niet.
ik heb echt een ondernemend kind. als ik op de creche eens klets, of met die vrienden waar ik vandaag was, die hebben 4 kinderen, en 1 daarvan deed dezelfde dingen.
schoonmoeder zegt dat hij net als zijn vader is en dat ze medelijden met me heeft.
nu is hij ook heel lief en gaat hij steeds meer zelf spelen dus dat is fijn.
ik heb wel wat tips ook hier gekregen, meer onverdeelde aandacht vooral, en aan het eind vd middag dan toch maar even het speentje inde kamer misschien. daar ben ik altijd heel consequent in, dat we dat neit doen maar als ik van het middagslaapje af wil moet het misschien toch maar even.
man en ik hebben maar 1 dag vrij samen. dus om dan alleen iets te gaan doen....ik moet misschien 's avonds iets voor mezelf gaan doen. ik werk nu overdag dus het kan nu wel.
er zijn een paar dingen die ik vervelend vind maar ik ben voornamelijk wel tevreden over man. 1 vervelend ding is dat onze ritmes op onze vrije dagen niet paralel lopen. maw ik ben allang fris en fruitig voor iets leuks als hij nog in piama op de bank zit.soms kan ik dit prima handelen en soms, als ik moe ben oid minder. dat was vandaag.
compromisen sluiten , de ene week jij je zin en de andere wweek ik, dat zou leuk zijn. zo ver zijn we nog niet.
ik heb echt een ondernemend kind. als ik op de creche eens klets, of met die vrienden waar ik vandaag was, die hebben 4 kinderen, en 1 daarvan deed dezelfde dingen.
zondag 13 december 2009 om 19:23
Rrinkje: Je zegt dat je zoon al zo goed kan praten maar dat hij ook lekker kan brullen: zo groot maar toch zo klein. Dat bedoelde ik ook toen ik schreef 'hij is nog maar 3' of in jouw geval 2,5. Soms vergeet je gewoon dat het nog maar van die hulpeloze hoopjes zijn omdat ze tegelijkertijd zo graag groot willen zijn. Alles zelf willen doen, zelf willen kiezen, de controle houden over hun eigen leventje... Maar ze hebben je nog zo ontzettend nodig.
Het ligt misschien ook wel aan je frustratie dat je er voor een groot deel alleen voor staat, maar heus niet alleen. Ik denk dat er iets moet veranderen om er beter mee om te kunnen gaan. Begin dan toch bij jezelf en probeer je zoon wat positiever te benaderen (says me, die af en toe ook lekker uit d'r stekker kan gaan hoor!).
Het ligt misschien ook wel aan je frustratie dat je er voor een groot deel alleen voor staat, maar heus niet alleen. Ik denk dat er iets moet veranderen om er beter mee om te kunnen gaan. Begin dan toch bij jezelf en probeer je zoon wat positiever te benaderen (says me, die af en toe ook lekker uit d'r stekker kan gaan hoor!).
zondag 13 december 2009 om 19:27
Ik zie dat je ondertussen weer hebt gepost: Echt meid, ik herken het zo. De laatste paar weken voor mijn verlof inging was ik ook haast overspannen. Dat zie ik ook een beetje terug in jouw verhaal. Misschien moet je ook gewoon even tot rust komen en even de tijd nemen om aan je nieuwe baan te wennen. Dat kan je alleen met hulp van je man en duidelijke afspraken.
En wat een ander al zei: soms moet je gewoon even je kind kunnen wegbrengen en een avondje met z'n tweetjes lekker gaan eten en dan een goed gesprek hebben. Kom je vaak weer helemaal fris uit.
En wat een ander al zei: soms moet je gewoon even je kind kunnen wegbrengen en een avondje met z'n tweetjes lekker gaan eten en dan een goed gesprek hebben. Kom je vaak weer helemaal fris uit.
zondag 13 december 2009 om 19:29
nee het gaat niet alleen om ons zoontje van 2,5. het gaat eigenlijk om de drukte van het leven en dat je daardoor soms anders bent dan je graag wilt. en hoe je daar dan mee omgaat naar je kind van 2,5 toe, maar ook naar elkaar.
aangezien kind erg aanwezig is en ik me erg beroerd voel als ik voor mijn idee mijn frustratie of vermoeidheid op hem afreageer lijkt het soms of het zich daarop toe spitst.
misschien moet deze post dan maar de openingspost worden!
ik zou het wel leuk vinden om hier een tijdje over te schrijven met vrouwen die ook kleine kinderen hebben en werken. met jullie dus.
ik heb wel een hele gezellige middag gehad bij vrienden, met rinkid. man is even aan zichzelf toegekomen dat was ook al lang geleden. de vrede is hersteld en ik heb genoten van kind.
die zonet toen hij even alleen was in de badkamer de fles badschuim van papa alweer op de kop had...liever inde badkamer dan in de gang watíe ook eens deed zullen we maar zeggen.
aangezien kind erg aanwezig is en ik me erg beroerd voel als ik voor mijn idee mijn frustratie of vermoeidheid op hem afreageer lijkt het soms of het zich daarop toe spitst.
misschien moet deze post dan maar de openingspost worden!
ik zou het wel leuk vinden om hier een tijdje over te schrijven met vrouwen die ook kleine kinderen hebben en werken. met jullie dus.
ik heb wel een hele gezellige middag gehad bij vrienden, met rinkid. man is even aan zichzelf toegekomen dat was ook al lang geleden. de vrede is hersteld en ik heb genoten van kind.
die zonet toen hij even alleen was in de badkamer de fles badschuim van papa alweer op de kop had...liever inde badkamer dan in de gang watíe ook eens deed zullen we maar zeggen.
zondag 13 december 2009 om 19:45
Ik wil best met je mee blijven schrijven dan. Ik herken veel in je verhaal en je frustratie. Ik heb het hier nu wel 'onder controle' omdat ik nu verlof heb en mezelf ook een heerlijke dag rust gun tussendoor als zoon naar het kdv is. En het scheelt enorm dat ik ff een paar heerlijke maanden niet meer het gezeik van mijn werk erbij heb. Maar ik zie er wel tegenop als straks de baby er is en ik helemaal niet weet hoe het dan zal gaan met slapeloze nachten en een peuter die niet de gewenste aandacht gaat krijgen.
zondag 13 december 2009 om 19:47
Ik heb niet alles gelezen, moet de jongens naar bed brengen nu, maar zag van TO ergens de opmerking 'geen geld voor betaalde oppas'. Met de toeslagen die je daarvoor krijgt betaal je maar heel weinig, echt! Maar waar is je kind dan als jij die vier dagen werkt en je man ook bezig is met zijn bedrijf?
xx lisa.
xx lisa.
zondag 13 december 2009 om 19:53
Nog dit: er alleen voorstaan is niet fijn, met kleine kinderen. Als ik ze een hele dag 'alleen had', toen ze nog iets jonger waren, kreeg ik het al bijna benauwd bij het idee. En dat terwijl ik toch jongens heb die zich heel goed kunnen vermaken. Maar ik heb het ook nodig om even bij mezelf te kunnen zijn. Het scheelt al enorm als er een andere volwassene bij is, al is het maar een uurtje of twee uurtjes. Dat je even rustig naar de wc kunt, of even een boodschap doen, terwijl de ander dan de kinderen in de gaten houdt, dat werk. Volgens mij is dat ook een natuurlijker situatie dan in je eentje met de kinderen zitten.
Misschien kun je gewoon een soort contactadvertentie zetten, hier op het prikbord of op marktplaats. Dat je op een vast moment afspreek met een andere moeder, of meerdere. Of uitwisselt, dat jij de ene keer de kinderen een uurtje of twee onder je hoede hebt en zij de andere keer. Zulke contacten komen soms spontaan op, vaak niet, dan moet je erachteraan.
Maar goed, ik zie ook ergens dat er nog wel meer speelt, sterkte!
xx lisa.
Misschien kun je gewoon een soort contactadvertentie zetten, hier op het prikbord of op marktplaats. Dat je op een vast moment afspreek met een andere moeder, of meerdere. Of uitwisselt, dat jij de ene keer de kinderen een uurtje of twee onder je hoede hebt en zij de andere keer. Zulke contacten komen soms spontaan op, vaak niet, dan moet je erachteraan.
Maar goed, ik zie ook ergens dat er nog wel meer speelt, sterkte!
xx lisa.
