Moeders en stress

31-08-2011 14:51 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Waar zit hem dat nou in? Hoe hou je als moeder balans in je leven en welke tips heb je voor andere moeders?



Sommige moeders ontspannen juist van het hebben van een baan, andere moeders blijven liever thuis. De meeste moeders werken (volgens mij) deeltijd. Vaak komt echter ook het grootste deel van de zorg en het huishouden op hun schouders terecht. Hoe ervaar je dat zelf en wat vind je daarvan? Zou je liever minder of meer willen werken en waarom doe je dat niet? Of is het juist goed zo?



Wat MOETEN jullie allemaal van jezelf en waarom? Waar ontspan je van?



Zelf zit ik op het moment volledig thuis (al werk ik wel wat mee in het bedrijf van mijn man). Hoewel ik dit vooraf absoluut niet van plan was, voelde dit na de geboorte van mijn dochter als de juiste keuze. Het is goed zo, al merk ik wel dat ik niet echt meer een 'eigen ding' heb. Dat voelt soms wel gek. Toch bevalt dit rustige leventje me veel beter dan ik verwacht had.
/
Twee dochters, man studeert voltijd (veel thuis gelukkig) en ik werk fulltime. Moet ook wel voor het geld, met minder kunnen we niet huis, boodschappen etc EN studie betalen. Huishouden doen we gezamenlijk.

Nu na m'n vakantie trek ik het prima.. maar zo rond april / mei dacht ik dat ik gek werd...

Ik accepteer tegenwoordig dat ons huis niet schoon is. Of in elk geval lang niet zo schoon als ik zou willen. Dat scheelt al een hoop tijd en stress.
Alle reacties Link kopieren
Ohja, de lat een stukje lager leggen voor jezelf, dat helpt al.



Ik merk dat ik deze week weer in de stress begin te schieten. Verjaardag van jongste, dus trakteren op het kdv. Wel makkelijk kant en klaar, maar het moet wel geregeld. Zaterdag feestje voor de familie, oudste s ochtends nog zwemles, en het huis lijkt ontploft qua zooi. Grote vraag is wanneer we tijd hebben om boodschappen te doen, taart en hapjes te maken, en nog wat op te ruimen en schoon te maken.



Overigens vond ik het allemaal een stuk relaxter toen ik met de kinderen nog op en neer reisde naar werk en opvang. We waren dan wel van 7 tot 7 van huis, maar de ochtendspits deden man en ik samen, en s avonds aten de kinderen al wat in de trein, en konden we bij thuiskomst aanschuiven. Plus dat man in onze reistijd kookte, en nog tijd had voor kleine klusjes. Nu scheelt het ook wel dat we toen twee kinderen hadden, en nu drie.
Alle reacties Link kopieren
Na de geboorte van mijn zoon heb ik een paar maanden 18 uur gewerkt. Het zorgde voor mij voor veel stress. Mijn man werkt heel veel(eigen bedrijf) en is vaak ook in de nachten weg. Ik werkte in de zorg dus ook onregelmatig. Ik vond het moeilijk om oppas te regelen en het onregelmatige werken viel me ook zwaar.

Omdat het financieel mogelijk was, mijn ontslag ingediend met het idee thuisblijfmoeder te zijn. Ik heb het niet heel lang volgehouden(nog geen maand). Ik voelde me zo nutteloos en afhankelijk. Ik heb nu een baantje als oproepkracht en werk gemiddeld 2 dagen in de week. Geeft absoluut geen stress meer. Ten opzichte van de werkgever geen verplichtingen, dus als ik geen oppas kan vinden kan ik nee zeggen. Ideaal!
Ik werk 18 uur. Mijn man heeft een eigen bedrijf en werkt zo tussen de 50-70 uur p/w. Ook regelmatig 's avonds.



Kinderen zijn al wat ouder, en dat maakt 't makkelijker. Fietsen zelf naar school en naar sport/hobby clubje.



KDV heb ik nooit gehad, altijd de opa's en oma's. Da's erg fijn.



Stress soms wel natuurlijk. Zoals gisteravond, als zoon om half 7 uit training komt en we om kwart voor 7 weer de deur uit moeten voor optreden van dochter.



De boel laat ik regelmatig de boel, daar ben ik makkelijker in geworden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven