Kinderen
alle pijlers
Nachtelijk drama......
dinsdag 15 december 2009 om 10:26
Ja hoor...opeens hebben wij ook een slaap-probleem.
Iris (19 maanden) heeft altijd prima geslapen; sliep met 4 weken door, slaapt van 19-7. Wilde nooit bij ons in bed, want liefste in haar eigen bed.
Situatie nu: woensdagnacht hardstikke ziek geweest door longontsteking; ze was helemaal in paniek omdat ze zo benauwd was. Heb haar dus voor haar rust en om haar id gaten te houden bij ons in bed gelegd. Tussendoor wilde ze dan wel eens terug naar d'r eigen bed; prima. Sindsdien is ze om 5u smorgens wakker en wil ze bij ons in bed. Ze ligt dan klaarwakker een uur te draaien en gaat even slapen. In bed leggen lukt niet; ze gaat dan echt uit d'r plaat; beetje ala the excorsist.
Ze is nog niet helemaal fit en het zijn onrustige dagen geweest door een sterfgeval in de familie (wij waren veel weg en oma paste op). Dus t is wel verklaarbaar.
We waren van plan t gewoon zo te doen totdat ze helemaal fit was. Het probleem is nu dat ze wakker wordt en ons roept, als wij komen staat ze met een grote lach; 'papa mama bed slapen' zegt ze dan....(praat nogal goed). Het heeft naar mijn idee dus niet meer te maken met onrust / niet lekker zijn, maar meer met wat ze wil. Wij komen nu hopeloos slaap tekort, ik ben ook nog zwanger dus dat is zwaar.
Ben net wel even naar de buren geweest om t uit te leggen. Ze horen haar natuurlijk en balen er soms wel van, maar nemen ons niks kwalijk (hebben zelf ook kinderen, dus kennen t van vroeger).
Ik denk dus dat we de strijd moeten aangaan; haar dus laten huilen. Maak me vooral zorgen over de buren, dus overweeg haar die nachten op een andere kamer te leggen omdat daar geen kamers van de buren aan grenzen. Zelf heb ik niet zo'n probleem met laten huilen, maar wel als de buren er last van hebben.
We heeft hier ervaring mee en hoe hebben jullie dit afgeleerd?
Nou...een heel verhaal en hopelijk wat reacties.
Bedankt voor t lezen!!
Iris (19 maanden) heeft altijd prima geslapen; sliep met 4 weken door, slaapt van 19-7. Wilde nooit bij ons in bed, want liefste in haar eigen bed.
Situatie nu: woensdagnacht hardstikke ziek geweest door longontsteking; ze was helemaal in paniek omdat ze zo benauwd was. Heb haar dus voor haar rust en om haar id gaten te houden bij ons in bed gelegd. Tussendoor wilde ze dan wel eens terug naar d'r eigen bed; prima. Sindsdien is ze om 5u smorgens wakker en wil ze bij ons in bed. Ze ligt dan klaarwakker een uur te draaien en gaat even slapen. In bed leggen lukt niet; ze gaat dan echt uit d'r plaat; beetje ala the excorsist.
Ze is nog niet helemaal fit en het zijn onrustige dagen geweest door een sterfgeval in de familie (wij waren veel weg en oma paste op). Dus t is wel verklaarbaar.
We waren van plan t gewoon zo te doen totdat ze helemaal fit was. Het probleem is nu dat ze wakker wordt en ons roept, als wij komen staat ze met een grote lach; 'papa mama bed slapen' zegt ze dan....(praat nogal goed). Het heeft naar mijn idee dus niet meer te maken met onrust / niet lekker zijn, maar meer met wat ze wil. Wij komen nu hopeloos slaap tekort, ik ben ook nog zwanger dus dat is zwaar.
Ben net wel even naar de buren geweest om t uit te leggen. Ze horen haar natuurlijk en balen er soms wel van, maar nemen ons niks kwalijk (hebben zelf ook kinderen, dus kennen t van vroeger).
Ik denk dus dat we de strijd moeten aangaan; haar dus laten huilen. Maak me vooral zorgen over de buren, dus overweeg haar die nachten op een andere kamer te leggen omdat daar geen kamers van de buren aan grenzen. Zelf heb ik niet zo'n probleem met laten huilen, maar wel als de buren er last van hebben.
We heeft hier ervaring mee en hoe hebben jullie dit afgeleerd?
Nou...een heel verhaal en hopelijk wat reacties.
Bedankt voor t lezen!!
dinsdag 15 december 2009 om 10:32
Kun je geen afspraken met haar maken? Dus bij papa en mama in bed = slapen en anders in eigen bed? Minismollie is 16 maanden en die slaapt sinds een ziekte periode ook bij ons. Ergens in de nacht wordt ze wakker, komt bij ons, gaat liggen draaien en woelen (en liggen spelen en giechelen) en dan leg ik haar terug in haar eigen bedje. Dat is krijsen en dan neem ik haar terug en zeg dat ze moet slapen, anders is het haar eigen bed. Dan gaat ze liggen en proberen te slapen. Of het lukt is een tweede, maar ze probeert het in elk geval.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
dinsdag 15 december 2009 om 10:33
Femke, ik zou Iris terug brengen naar haar bed en haar uitleggen dat ze in haar eigen bed moet slapen. De kans is groot dat ze heel boos zal worden, maar de aanhouder wint! "Gewoon", hup, elke keer weer terug naar bed brengen en zeggen dat ze in haar eigen bed moet slapen. Een korte, duidelijke uitleg is bij mijn kinderen erg effectief, ook al moet ik dingen soms tien keer herhalen.
dinsdag 15 december 2009 om 11:04
Je geeft aan dat ze nog steeds niet fit is, en dat het onrustig is op het moment wegens een sterfgeval in de familie, dat ze de laatste dagen veel bij oma is geweest ipv bij jullie. Ik zou het even zo laten, natuurlijk wel ingrijpen als ze gaat lopen krijssen etc, maar ik denk dat ze op het moment gewoon even bij mama en papa wil zijn. Woensdag had ze een longonsteking, je bent nu nog geen eens een week verder. Kan nog heel goed dat ze daar echt nog last van heeft hoor.
dinsdag 15 december 2009 om 11:09
Ach, gosh, arm kind. Ik begrijp wel dat ze 's nachts om jullie aandacht smeekt. Hoe moeilijk en vervelend het ook voor jullie is.
Ik adviseer je haar niet "zomaar" in bed te nemen. Voordat je het weet, wordt het een spannend uitje elke nacht. Wellicht kan je even bij haar gaan zitten, haar wat kroelen en dan weer alleen laten. Je buren weten al dat je een probleem hebt en dat je eraan werkt!
Ik weet niet wat werkt. Ik weet alleen dat het meiske een hoop heeft meegemaakt wat een "trauma" voor haar kan zijn (want dat is benauwdheid voor een kind).
Heel veel sterkte.
Ik adviseer je haar niet "zomaar" in bed te nemen. Voordat je het weet, wordt het een spannend uitje elke nacht. Wellicht kan je even bij haar gaan zitten, haar wat kroelen en dan weer alleen laten. Je buren weten al dat je een probleem hebt en dat je eraan werkt!
Ik weet niet wat werkt. Ik weet alleen dat het meiske een hoop heeft meegemaakt wat een "trauma" voor haar kan zijn (want dat is benauwdheid voor een kind).
Heel veel sterkte.
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 15 december 2009 om 11:13
Wij hadden dat ook. Mijn vriend werkt veel en zag haar weinig, dus dacht als ik haar hoor neem ik haar in bed (vaak rond 5.00 uur 's ochtends). En ja hoor, daar raakte ze aan gewend en was het rond dat tijdstip huilen. We hebben haar toen een paar nachten gewoon laten huilen en toen was het over. Dus mijn advies laat haar een paar keer huilen. Als ze bij jullie in bed stil is en in haar eigen bedje niet meer wil slapen, is er naar mijn idee verder niks aan de hand. Succes!
dinsdag 15 december 2009 om 11:57
Ik zou het nog even zo laten en dan in het nieuwe jaar opnieuw beginnen. Slaap jij wel als ze naast je ligt? Als dat zo is, kun je het wel even op zijn beloop laten en dan over drie weken de strijd aan gaan. Dan is ze weer fit en zijn de onrustige feestdagen achter de rug. Maar goed, ik heb een kind dat vrij makkelijk is en snel dingen weer afwent als het nodig is...
dinsdag 15 december 2009 om 13:27
Bedankt voor de reacties
Het punt is idd nu dat ik niet slaap met haar naast me; ze is niet vervelend maar valt niet in slaap en daar blijf ik wakker van. Vannacht was t zo dat ze van half 5 tot bijna 6 wakker was, toen in slaap viel en half 7 weer op wilde staan; best heftig dus.
ALs ze gewoon gelijk zou slapen dan was t een minder probleem. Iris is ook wel een kindje dat vaak niet zo snel patronen ontwikkelt maar toen ze vannacht zo vrolijk medeelde dat ze bij ons in bed ging, voelde ik de bui al hangen....
Het zal dus n paar nachten strijd worden ben ik bang. Ze snapt wel hoor dat ze van ons in bed moet slapen maar is t er gewoon NIET mee eens (zoals met wel meer dingen de laatste tijd; is ook wel de leeftijd).
Wat vinden jullie van t idee evt t bedje op een andere kamer te zetten om ons minder bezwaard te voelen voor de buren? Voor haar vast wel wat vervelender maar denk wel dat wij daardoor ook beter durven consequent te zijn.
Het punt is idd nu dat ik niet slaap met haar naast me; ze is niet vervelend maar valt niet in slaap en daar blijf ik wakker van. Vannacht was t zo dat ze van half 5 tot bijna 6 wakker was, toen in slaap viel en half 7 weer op wilde staan; best heftig dus.
ALs ze gewoon gelijk zou slapen dan was t een minder probleem. Iris is ook wel een kindje dat vaak niet zo snel patronen ontwikkelt maar toen ze vannacht zo vrolijk medeelde dat ze bij ons in bed ging, voelde ik de bui al hangen....
Het zal dus n paar nachten strijd worden ben ik bang. Ze snapt wel hoor dat ze van ons in bed moet slapen maar is t er gewoon NIET mee eens (zoals met wel meer dingen de laatste tijd; is ook wel de leeftijd).
Wat vinden jullie van t idee evt t bedje op een andere kamer te zetten om ons minder bezwaard te voelen voor de buren? Voor haar vast wel wat vervelender maar denk wel dat wij daardoor ook beter durven consequent te zijn.
dinsdag 15 december 2009 om 13:46
Femke, ik zou haar bedje niet op een andere kamer zetten met het oog op de buren, maar de buren inlichten dat het wel eens gillen kan worden 's nachts. Ik denk dat je haar echt in de war maakt door haar bed te verplaatsen. Zaak is dat ze nu in haar eigen bed blijft liggen en ik zou dat echt doen door haar bed in haar eigen kamer te laten. Ik ben bang dat je over een maand ofzo anders weer aan de bak kan!
Volhouden! Echt! Mijn mantra is sinds ruim een jaar: "Ooit zijn ze vijftien. Ooit zijn ze vijftien."
Volhouden! Echt! Mijn mantra is sinds ruim een jaar: "Ooit zijn ze vijftien. Ooit zijn ze vijftien."
woensdag 16 december 2009 om 09:38
Nou dit had mijn verhaal kunnen zijn. Hier een jongetje van 15 maanden die iedere nacht wakker wordt, krijst en gilt en alleen maar stil wordt en verder slaapt bij mij in bed. Vannacht weer 1,5 uur bezig geweest, flesje geven, er naast zitten, matras naast hem gelegd met vriend erop te slapen, niets. Dan maar uit wanhoop bij mij in bed, diepe zucht en hij slaapt. Vreselijk frustrerend, temeer omdat ik aan hem merk dat ie het erom doet om bij mij in bed te komen.
woensdag 16 december 2009 om 09:46
Wij hebben echt precies t zelfde gehad rond die leeftijd bij de oudste. Slopend. Temeer omdat wij toen al de zijkant uit haar ledikant hadden gehaald en ze zelf uit bed kwam (nooit meer doen bij 2e....)
Ik vond het moeilijk om te bepalen wanneer ze nou niet ziek meer was. Maar toen het moment daar was zijn wij ook "the hard way" gegaan. Dus bij huilen erheen, aai over de bol, kusje, niet teveel praten en hup weer weg. Zo weet ze dat jullie er zijn als ze huilt, maar dat er v erder in de nacht niets te beleven valt. Mijn ervaring is dat je ongeveer 1 week moet bikkelen (loodzwaar hoor, dus haal een berg eten in huis, neem alvast 1 of 2 vakantiedagen) en dat de boodschap dan weer over is gekomen. Succes!!!
Ik vond het moeilijk om te bepalen wanneer ze nou niet ziek meer was. Maar toen het moment daar was zijn wij ook "the hard way" gegaan. Dus bij huilen erheen, aai over de bol, kusje, niet teveel praten en hup weer weg. Zo weet ze dat jullie er zijn als ze huilt, maar dat er v erder in de nacht niets te beleven valt. Mijn ervaring is dat je ongeveer 1 week moet bikkelen (loodzwaar hoor, dus haal een berg eten in huis, neem alvast 1 of 2 vakantiedagen) en dat de boodschap dan weer over is gekomen. Succes!!!
woensdag 16 december 2009 om 10:15
Heel herkenbaar! Mijn dochtertje van 19 maanden heeft een tijdje geleden een periode last gehad van oorpijn en doorkomende tanden en wij namen haar dan 's avonds mee naar beneden als ze niet wilde slapen. Toen het weer over was wilden ze nog steeds graag naar beneden. ('Nejen toe visie kijken' ) Ik heb haar een paar dagen op haar kamer gewiegd en voor haar geneuried net zo lang tot ze ontspannen genoeg was om wel te gaan slapen. (Nadat ik haar had verteld dat het bedtijd was en dat ze niet mee naar beneden mocht) Het duurde even maar inmiddels gaat ze weer redelijk makkelijk slapen ' s avonds zonder dat ik haar heb laten huilen.
woensdag 16 december 2009 om 10:31
Ik zou het even aanzien, vaak gaat dit met periodes. Zoonlief heeft het net weer even achter de rug (nu 3,5). (en dan bedoel ik om 5 uur klaarwakker in jouw bed willen liggen. Nu begint dochterlief (11 mnd) om aandacht?? te huilen. Dus tja, nachtrust heb je toch niet. Jullie zijn gewoon heel erg verwend de laatste maanden met zo'n schat van een dochter!
We hebben hier dezelfde regel: nog even in bed, prima, maar dan wel slapen. Zo niet ga je naar je eigen bed. Als je daar niet kunt slapen, dan slaap je maar niet. Je hoeft van papa en mama niet te slapen als je maar even stil bent, want wij willen wel slapen. Dan gaat hij in zijn eigen kamer een boekje lezen, of hoor je opeens zijn radio aan en is hij zachtjes aan het zingen. Heel soms kruip ik ook bij hem in bed (2 min ofzo, anders val ik zo in slaap en lig ik er nog uren), maar hij heeft dan ook een groot bed.
Ik zou elke keer naar haar kamer gaan, in bed leggen, troosten, evt erbij zitten en weggaan als ze nog wakker is. Dan na 5 min weer terug, met zelfde boodschap, elke keer langere tijd ertussen laten zitten, zodat ze weet dat jullie in de buurt zijn en kunnen troosten. In de tussentijd zal ze vast huilen, maar als je verder alles hebt gecheckt (koorts, schone luier etc), moet ze toch zelf proberen in slaap te komen. En als ze echt overstuur is om een reden, gewoon lekker troosten, ik denk altijd maar zo, over 10 jaar willen ze niet meer bij je in bed, dus ze leren het heus wel af.
We hebben hier dezelfde regel: nog even in bed, prima, maar dan wel slapen. Zo niet ga je naar je eigen bed. Als je daar niet kunt slapen, dan slaap je maar niet. Je hoeft van papa en mama niet te slapen als je maar even stil bent, want wij willen wel slapen. Dan gaat hij in zijn eigen kamer een boekje lezen, of hoor je opeens zijn radio aan en is hij zachtjes aan het zingen. Heel soms kruip ik ook bij hem in bed (2 min ofzo, anders val ik zo in slaap en lig ik er nog uren), maar hij heeft dan ook een groot bed.
Ik zou elke keer naar haar kamer gaan, in bed leggen, troosten, evt erbij zitten en weggaan als ze nog wakker is. Dan na 5 min weer terug, met zelfde boodschap, elke keer langere tijd ertussen laten zitten, zodat ze weet dat jullie in de buurt zijn en kunnen troosten. In de tussentijd zal ze vast huilen, maar als je verder alles hebt gecheckt (koorts, schone luier etc), moet ze toch zelf proberen in slaap te komen. En als ze echt overstuur is om een reden, gewoon lekker troosten, ik denk altijd maar zo, over 10 jaar willen ze niet meer bij je in bed, dus ze leren het heus wel af.
woensdag 16 december 2009 om 11:02
Ik zou eerst zeker willen weten dat ze helemaal opgeknapt is. Zijn haar oortjes niet ontstoken?
Verder zou ik checken of ze warm genoeg is. Jullie bed is misschien warmer?
Kortom: eerst uitsluiten of het echte strijd is, of iets anders. Als het niets anders is, de strijd aangaan, zoals spitsmuis zegt.
Verder zou ik checken of ze warm genoeg is. Jullie bed is misschien warmer?
Kortom: eerst uitsluiten of het echte strijd is, of iets anders. Als het niets anders is, de strijd aangaan, zoals spitsmuis zegt.
woensdag 16 december 2009 om 12:38
Vervelend zo'n spook midden in de nacht wat bij je wil liggen. Eigenlijk wel begrijpelijk in zo'n hectische periode dat ze bij haar ouders wil zijn (papa en mamaveel weg, oma in huis, zelf ziek, mama zwanger). Maar je hebt zelf met een peuter in huis overdag je nachtrust ook heel hard nodig. Aan de ene kant zou ik zeggen breng haar 1 nachtje uit logeren op een vertrouwd adres, zo kun je misschien de cirkel doorbreken, aan de andere kant is haar wereld al zo onrustig dat ik dat zelf waarschijnlijk ook niet zou doen. In een ander kamertje is eigenlijk ook weer onrust voor zo'n kleintje. Misschien een campingbedje op jullie kamer als tussenstap om weer helemaal terug in het eigen bedje te gaan? Ze ligt dan niet in jullie bed, maar wel dichtbij. Sterkte!
woensdag 16 december 2009 om 12:47
Hier een idem verhaal. Tijdens ziek zijn nam ik haar bij me in bed, toen ze beter was wilde ik dat niet meer omdat ze bij mij op bed begint te ouwehoeren en dus niet slapen. We hebben haar in totaal 3 nachten laten huilen. Eerste nacht 2 uur lang (dat is lang hoor!!!) Ging af en toe even kijken. Tweede nacht 1,5 uur (toen maar de oordoppen in en kussen over het hoofd) Derde nacht even geprobeerd, maar na 5 min ging ze weer slapen. Ik weet dat als ze straks weer eens ziek is dat het zelfde verhaal zal worden herhaald, maar ik vind als die kindjes ziek zijn mogen ze bij mij in bed hoor. Ik heb er ook wel aan gedacht om haar beneden te laten slapen zodat wij er geen last van hadden, maar ik denk dat ze daar alleen maar overstuurder en verwarder door zou raken dus dat niet gedaan.
Dochter slaapt momenteel van 7-7. Hehe, heerlijkeheid!
Succes ermee!!
Dochter slaapt momenteel van 7-7. Hehe, heerlijkeheid!
Succes ermee!!
donderdag 17 december 2009 om 07:50
Nou..de 1e nacht is goed gegaan.
Ik had in ouders van nu gelezen dat het ook kan dat ze een verkeerd slaapritme heeft (steeds rond 5u klaarwakker), wat soms kan helpen is haar dan eerder op de nacht even goed wakker maken.Gedaan dus om 12u; boos; ze wilde bij ons in bed. Heel duidelijk gezegd dat dit NIET ging gebeuren en dat t donker was en dat ze moest slapen. Even bij haar gebleven , in slaap gevallen en om 6.45u wakker..lekker!! Had haar trouwens bij t nar bed gaan verteld dat ze niet meer bij papa en mama mmocht slapen (wat ze daar dan ook van begrijpt..)
Het is zeker nog niet over; voor hetzelfde geld meldt ze zich morgen om 5u en dan gaan we t gewoon aan; dus op haar kamer blijven en laten huilen en regelmatig gaan kijken.De buren zijn ingelicht en dus voorbereid....
Ik had in ouders van nu gelezen dat het ook kan dat ze een verkeerd slaapritme heeft (steeds rond 5u klaarwakker), wat soms kan helpen is haar dan eerder op de nacht even goed wakker maken.Gedaan dus om 12u; boos; ze wilde bij ons in bed. Heel duidelijk gezegd dat dit NIET ging gebeuren en dat t donker was en dat ze moest slapen. Even bij haar gebleven , in slaap gevallen en om 6.45u wakker..lekker!! Had haar trouwens bij t nar bed gaan verteld dat ze niet meer bij papa en mama mmocht slapen (wat ze daar dan ook van begrijpt..)
Het is zeker nog niet over; voor hetzelfde geld meldt ze zich morgen om 5u en dan gaan we t gewoon aan; dus op haar kamer blijven en laten huilen en regelmatig gaan kijken.De buren zijn ingelicht en dus voorbereid....
