Kinderen
alle pijlers
Single en kinderwens
vrijdag 8 februari 2019 om 01:53
Hai,
Ik ben 31 jaar, single en heb een kinderwens. Ik heb altijd heel hard geroepen: Als ik 35 ben en ik ben nog alleen, dan ga ik het in m'n eentje doen. Die grens komt voor mij stiekem heel dichtbij. Ik heb die kinderwens, maar geniet nu ook nog heel erg van mijn vrijheid. Veel mensen in mijn omgeving krijgen nu kinderen en dat is dubbel. Fijn om moeder te zijn, een kind te hebben, maar het brengt uiteraard ook een hoop met zich mee. Daarnaast ben ik enigst kind en mijn moeder wordt waarschijnlijk met haar gezondheid niet heel oud. Ik wil zo graag dat zij mijn kind(eren) leert kennen, maar ga het natuurlijk niet alleen voor haar doen.
Zijn er hier meer mensen die zich zo voelen?
Zijn er hier ook mannen/vrouwen die hun kinderwens in hun eentje hebben vervuld? Op welke manier?
Ik ben 31 jaar, single en heb een kinderwens. Ik heb altijd heel hard geroepen: Als ik 35 ben en ik ben nog alleen, dan ga ik het in m'n eentje doen. Die grens komt voor mij stiekem heel dichtbij. Ik heb die kinderwens, maar geniet nu ook nog heel erg van mijn vrijheid. Veel mensen in mijn omgeving krijgen nu kinderen en dat is dubbel. Fijn om moeder te zijn, een kind te hebben, maar het brengt uiteraard ook een hoop met zich mee. Daarnaast ben ik enigst kind en mijn moeder wordt waarschijnlijk met haar gezondheid niet heel oud. Ik wil zo graag dat zij mijn kind(eren) leert kennen, maar ga het natuurlijk niet alleen voor haar doen.
Zijn er hier meer mensen die zich zo voelen?
Zijn er hier ook mannen/vrouwen die hun kinderwens in hun eentje hebben vervuld? Op welke manier?
Met een bochel heb je het ergste achter de rug
vrijdag 8 februari 2019 om 20:45
Wat een negatieve insteek toch weer.
Het risico dat er niemand omvalt is vele malen groter dan dat er wel iemand omvalt.
Leven vanuit een beetje vertrouwen is zo veel prettiger.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 8 februari 2019 om 21:25
Misschien maar 6 kinderen nemen? Stel dat er 3 omvallen, dan heb je er tenminste nog een paarZ0MER schreef: ↑08-02-2019 20:11Wij slapen zeker wel geregeld in andere kamers. Als iets je relatie geen goed doet is het slaapgebrek. Nood breekt wet. Afwisselen dus, zodat je niet nachten achter elkaar wakker bent, dat breekt je op en daar wordt het niet gezelliger van.
Als je geen goede relatie hebt, dan kost dat denk ik altijd veel energie. Ik denk dat het dus voordat je begint aan een kind heel stabiel moet zijn samen. Anders moet je er absoluut niet aan beginnen.
En als je het alleen gaat doen, dan moet je alleen heel stabiel zijn en een sterk netwerk hebben van mensen die je niet laten vallen als het erop aankomt. Die verhalen ken ik helaas ook. Iedereen vindt het idee van een babytje leuk en schattig, maar een spugende baby, die twintig uur op een dag huilt is minder schattig en dan haken veel mensen af.
Het is een behoorlijk risico en alleen is het risico 2x zo groot. Als er binnen een relatie eentje omvalt is er nog eentje over. Ben je alleen en val je om, dan zit je al.
vrijdag 8 februari 2019 om 23:36
Bedankt voor jullie reacties!
Ik had gezocht op een topic hierover maar kon het niet vinden, sorry! Toch niet goed genoeg gezocht blijkbaar.
Het liefst wil ik ook gewoon een leuke partner waar ik mijn kinderwens mee kan vervullen.
Genoeg stof nog om over na te denken zie ik wel
Heb trouwens wel een goed netwerk. Hechte familiebanden.
Even alles laten bezinken!
Ik had gezocht op een topic hierover maar kon het niet vinden, sorry! Toch niet goed genoeg gezocht blijkbaar.
Het liefst wil ik ook gewoon een leuke partner waar ik mijn kinderwens mee kan vervullen.
Genoeg stof nog om over na te denken zie ik wel
Heb trouwens wel een goed netwerk. Hechte familiebanden.
Even alles laten bezinken!
Met een bochel heb je het ergste achter de rug
zaterdag 9 februari 2019 om 07:45
Tsja, kan me dan idd voorstellen dat je daar zelf niet onder lijdt maar voor het kind kan het wel een risico zijn als ze altijd afhankelijk zijn van de beslissingen van één iemand. Maar misschien ben ik hierin niet erg neutraal want ken een alleenstaande moeder die haar kind met allerlei rare ideeën enorm tekort doet. Beetje a la firma docu over dat jongetje dat alleen rauwe groente mocht eten.
zaterdag 9 februari 2019 om 07:57
Ik weet niet of dat altijd per sé negatief is eigenlijk. Volgens mij zijn er genoeg gescheiden ouders, en wellicht ook mensen binnen een relatie, die vrijwel alle kindgerelateerd beslissingen nemen. Ik vraag me af of dat nou altijd een risico is voor een kind.raffa schreef: ↑09-02-2019 07:45Tsja, kan me dan idd voorstellen dat je daar zelf niet onder lijdt maar voor het kind kan het wel een risico zijn als ze altijd afhankelijk zijn van de beslissingen van één iemand. Maar misschien ben ik hierin niet erg neutraal want ken een alleenstaande moeder die haar kind met allerlei rare ideeën enorm tekort doet. Beetje a la firma docu over dat jongetje dat alleen rauwe groente mocht eten.
zaterdag 9 februari 2019 om 08:09
Tja, ik vind bijv een kind religieuze ideeën meegeven echt heel ongezond.raffa schreef: ↑09-02-2019 07:45Tsja, kan me dan idd voorstellen dat je daar zelf niet onder lijdt maar voor het kind kan het wel een risico zijn als ze altijd afhankelijk zijn van de beslissingen van één iemand. Maar misschien ben ik hierin niet erg neutraal want ken een alleenstaande moeder die haar kind met allerlei rare ideeën enorm tekort doet. Beetje a la firma docu over dat jongetje dat alleen rauwe groente mocht eten.
Maar of het dat ook echt IS.....
Kinderen van alleenstaanden worden door de buitenwereld echt veel beter in de gaten gehouden dan kinderen van 'keurige hetero-stellen'.
Voornamelijk door ideeën zoals jij hier omschrijft.
En als een kind uit een traditioneel gezin problemen krijgt wordt daar anders naar gekeken dan wanneer een kind van een alleenstaande problemen krijgt.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 9 februari 2019 om 08:28
Het kan ook fijn zijn voor een kind dat er altijd een zogenaamde ‘één lijn’ is, waar bij twee ouders altijd op gehamerd wordt.raffa schreef: ↑09-02-2019 07:45Tsja, kan me dan idd voorstellen dat je daar zelf niet onder lijdt maar voor het kind kan het wel een risico zijn als ze altijd afhankelijk zijn van de beslissingen van één iemand. Maar misschien ben ik hierin niet erg neutraal want ken een alleenstaande moeder die haar kind met allerlei rare ideeën enorm tekort doet. Beetje a la firma docu over dat jongetje dat alleen rauwe groente mocht eten.
Ik vind het vooral belangrijk dat mijn kind ook elders over mij kan mopperen, of even boos kan zijn. En dat kan, er zijn genoeg andere vertrouwenspersonen.
•
zaterdag 9 februari 2019 om 08:58
Daar moest ik ook gelijk aan denken. Met twee kun je elkaar corrigeren en wakker schudden, dat is soms echt nodig.raffa schreef: ↑09-02-2019 07:45Tsja, kan me dan idd voorstellen dat je daar zelf niet onder lijdt maar voor het kind kan het wel een risico zijn als ze altijd afhankelijk zijn van de beslissingen van één iemand. Maar misschien ben ik hierin niet erg neutraal want ken een alleenstaande moeder die haar kind met allerlei rare ideeën enorm tekort doet. Beetje a la firma docu over dat jongetje dat alleen rauwe groente mocht eten.
Het meest risicovol voor kinderen lijkt me een alleenstaande ouder die denkt alles het beste te weten en niet openstaat voor de inbreng van anderen.
zaterdag 9 februari 2019 om 09:09
Of je zit allebei op één lijn wat betreft de opvoeding en denkt dat je met z'n tweeën zo evenwichtig bent, dat je een gesloten gezinssysteem vormt.
Als (bewust) alleenstaande denk ik dat je je veel meer bewust bent van dit soort risico's dan als hetero-stel, al is het alleen maar omdat je dit soort waarschuwingen krijgt voordat je aan kinderen begint.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 9 februari 2019 om 14:20
Wat mij betreft is daar een simpel antwoord op: jaSolomio schreef: ↑09-02-2019 08:09Tja, ik vind bijv een kind religieuze ideeën meegeven echt heel ongezond.
Maar of het dat ook echt IS.....
Kinderen van alleenstaanden worden door de buitenwereld echt veel beter in de gaten gehouden dan kinderen van 'keurige hetero-stellen'.
Voornamelijk door ideeën zoals jij hier omschrijft.
En als een kind uit een traditioneel gezin problemen krijgt wordt daar anders naar gekeken dan wanneer een kind van een alleenstaande problemen krijgt.
En natuurlijk is het niet altijd zo dat eenoudergezinnen een risico zijn en zijn er ook talloze voorbeelden van ouders die allebei dezelfde schadelijke kronkels in hun hoofd hebben, en is één (goede) lijn idd juist heel prettig, maar in een normale situatie lijkt het mij een voordeel dat je elkaar een beetje in de gaten kunt houden en soms de juiste kant op kunt sturen. En uitzonderingen alle kanten op zijn er uiteraard zat te vinden.
zaterdag 9 februari 2019 om 14:47
Ohh zo herkenbaar dit topic. Ook al ben ik 6 jaar jonger dan TO, ook ik denk er over na. Voornamelijk door argumenten die door verschillende mensen al gegeven zijn. Ik zou het zo erg vinden als mijn kind 50% van de tijd in een ander huis door moet brengen. De omgeving vindt dit doemdenken, maar ik ben ervan overtuigd dat ik beter 'alleen' kan wonen, dan samen met een man. En het scheidingspercentage is tegenwoordig zo hoog....
zaterdag 9 februari 2019 om 15:13
Ik denk dat zelfs dit soort ideeën ons met de paplepel worden ingegoten.raffa schreef: ↑09-02-2019 14:20Wat mij betreft is daar een simpel antwoord op: ja
En natuurlijk is het niet altijd zo dat eenoudergezinnen een risico zijn en zijn er ook talloze voorbeelden van ouders die allebei dezelfde schadelijke kronkels in hun hoofd hebben, en is één (goede) lijn idd juist heel prettig, maar in een normale situatie lijkt het mij een voordeel dat je elkaar een beetje in de gaten kunt houden en soms de juiste kant op kunt sturen. En uitzonderingen alle kanten op zijn er uiteraard zat te vinden.
Volgens mij leeft niemand in een vacuüm, dus zijn er altijd mensen om je heen waar je je aan spiegelt en die zien wat je doet en daar evt commentaar op geven.
Als alleenstaande krijg je dat soort commentaar veel sneller te horen dan als stel.
Wat dat betreft denk ik serieus dat je als stel meer risico loopt om niet gewezen te worden op je gezamenlijke blinde vlekken.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 9 februari 2019 om 15:16
Ik dacht destijds serieus dat de negatieve oordelen rap zouden verdwijnen, omdat het BAM-schap toenam.Blond93 schreef: ↑09-02-2019 14:47Ohh zo herkenbaar dit topic. Ook al ben ik 6 jaar jonger dan TO, ook ik denk er over na. Voornamelijk door argumenten die door verschillende mensen al gegeven zijn. Ik zou het zo erg vinden als mijn kind 50% van de tijd in een ander huis door moet brengen. De omgeving vindt dit doemdenken, maar ik ben ervan overtuigd dat ik beter 'alleen' kan wonen, dan samen met een man. En het scheidingspercentage is tegenwoordig zo hoog....
Helaas neemt ook de vertrutting weer toe onder jongeren.
Doen hoor, als dat bij je past.
Je hoeft echt niet te wachten tot je 35e ofzo, omdat 'men' vindt dat je op de ware moet wachten.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 9 februari 2019 om 15:20
Ik vind het juist een prettig idee dat mijn kinderen meerdere liefdevolle mensen in hun leven hebben, waar zij terecht kunnen. Dat ze een vader hebben die alles voor hen zal doen en waarbij ze altijd welkom zullen zijn.
Dat het verdrietig zou zijn om mijn kinderen maar 50% van de tijd bij me te hebben: uiteraard! Maar als ik in het belang denk van mijn kinderen, dan gun ik hen de geweldige band met hun vader die ze nu hebben.
Wat een gemis als je dat niet hebt. Wat een verantwoordelijkheid draag je dan al als kleine baby om er voor je alleenstaande moeder te zijn, aangezien zij geen volwassen klankbord heeft.
Een vriend van mij is lang thuis blijven wonen omdat hij het anders zo zielig vond voor zijn moeder. Als alleenstaande moeder leunde zij erg op hem. Zo kan ik meer voorbeelden noemen van situaties die niet wenselijk zijn.
Als deze situaties door omstandigheden ontstaan is het soms niet anders, maar om er nu bewust voor te kiezen? Ik vind dat nogal wat.
Dat het verdrietig zou zijn om mijn kinderen maar 50% van de tijd bij me te hebben: uiteraard! Maar als ik in het belang denk van mijn kinderen, dan gun ik hen de geweldige band met hun vader die ze nu hebben.
Wat een gemis als je dat niet hebt. Wat een verantwoordelijkheid draag je dan al als kleine baby om er voor je alleenstaande moeder te zijn, aangezien zij geen volwassen klankbord heeft.
Een vriend van mij is lang thuis blijven wonen omdat hij het anders zo zielig vond voor zijn moeder. Als alleenstaande moeder leunde zij erg op hem. Zo kan ik meer voorbeelden noemen van situaties die niet wenselijk zijn.
Als deze situaties door omstandigheden ontstaan is het soms niet anders, maar om er nu bewust voor te kiezen? Ik vind dat nogal wat.
zaterdag 9 februari 2019 om 15:23
Maar daar kán je geen rekening mee houden. Je kan je vantevoren echt geen voorstelling maken van hoe zwaar het kan zijn om een kind te hebben. Wat iemand je ook vantevoren verteld.
Je weet ten eerste al niet wat voor kind je krijgt, soms valt het mee, soms zit het tegen.
Je weet ook niet wat langdurig gebroken nachten met jou gaan doen.
Je weet ook niet wat je netwerk gaat doen, soms lijkt het vantevoren alsof je steun gaat krijgen maar als puntje bij paaltje komt vinden mensen het te zwaar, worden ziek of kunnen er om andere redenen niet voor je zijn (dit hebben wij ervaren). (En dan zijn er soms ineens mensen van wie je het nooit gedacht had waar je wel op kan rekenen.)
Je weet niet wat voor moeder je gaat zijn als je nooit direct met kleine kinderen te maken hebt gehad.
Net zo min als je vantevoren kan weten wat een kind kan doen met je voorheen fijne, stabiele relatie.
Als we dat allemaal vantevoren konden weten en konden dicht timmeren, dan zou niemand meer scheiden met jonge kids, dan zou er niet zoveel opvoedondersteuning en mamcoaching, mindful parenting, veilig thuis en al dat worden aangeboden.
Kids kunnen zwaar zijn. Ja. Maar als je ze wil dan zie je dat wel wanneer ze er zijn. Of je nou alleen bent of samen.
zaterdag 9 februari 2019 om 15:23
1. Ook kinderen van alleenstaande ouders kunnen worden omringd door genoeg liefhebbende mensen.Z0MER schreef: ↑09-02-2019 15:20Ik vind het juist een prettig idee dat mijn kinderen meerdere liefdevolle mensen in hun leven hebben, waar zij terecht kunnen. Dat ze een vader hebben die alles voor hen zal doen en waarbij ze altijd welkom zullen zijn.
Dat het verdrietig zou zijn om mijn kinderen maar 50% van de tijd bij me te hebben: uiteraard! Maar als ik in het belang denk van mijn kinderen, dan gun ik hen de geweldige band met hun vader die ze nu hebben.
Wat een gemis als je dat niet hebt. Wat een verantwoordelijkheid draag je dan al als kleine baby om er voor je alleenstaande moeder te zijn, aangezien zij geen volwassen klankbord heeft.
Een vriend van mij is lang thuis blijven wonen omdat hij het anders zo zielig vond voor zijn moeder. Als alleenstaande moeder leunde zij erg op hem. Zo kan ik meer voorbeelden noemen van situaties die niet wenselijk zijn.
Als deze situaties door omstandigheden ontstaan is het soms niet anders, maar om er nu bewust voor te kiezen? Ik vind dat nogal wat.
2. Wat een onzin en gezeur over "de verantwoordelijkheid van een kleine baby om er voor je alleenstaande moeder te zijn". Doe ff normaal.
3. Ik weet dat het bij jou geen nut heeft om dit te zeggen; maar stap eens uit jouw perfecte bubbel. Andere keuzes dan die jij zou maken zijn daarom niet meteen foute keuzes.
zaterdag 9 februari 2019 om 15:25
Want alleenstaanden leven in een totaal isolement?
Wat sneu als je partner je enige volwassen klankbord is.
Wat een bekrompen wereldbeeld krijg je daarvan.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 9 februari 2019 om 16:11
Ik denk eerlijk gezegd dat dat zogenaamde "gemis" wel mee zal vallen. Mijn kind weet niet beter dan dat het opgroeit zonder vader. Net als dat je opgroeit zonder een broer of zus die je misschien wel op een bepaald punt in je leven had willen hebben om te weten hoe dat zou zijn maar gemis is het niet want je weet niet wat je mist. Ook al zie je het bij anderen dan nog weet je niet beter dan dat je het nooit gehad hebt.
Het zal anders zijn voor een kind als de ouders gaan scheiden of als 1 van de 2 komt te overlijden. Dan snap ik dat gevoel van gemis wel.
zaterdag 9 februari 2019 om 16:16
Wat een onzin. Verreweg de meeste ouders kunnen gewoon opvoeden. Hoezo moeten ouders worden wakker geschud of open staan voor de inbreng van anderen?
•
zaterdag 9 februari 2019 om 16:33
Mee eens, alleen het enige waar ik aan denk is dat het misschien iets lastiger is om de ware te vinden als er al een kindje in het spel is, maar verder is een kind als koppel krijgen ook niet bepaald zaligmakend. Als koppel heb je misschien soms voordelen van elkaar maar je kunt ook juist ruzie krijgen als je het niet eens bent en dan kost dat weer extra energie wat je beter anders kunt besteden en zo is het overal wat en nergens perfect.Solomio schreef: ↑09-02-2019 15:16Ik dacht destijds serieus dat de negatieve oordelen rap zouden verdwijnen, omdat het BAM-schap toenam.
Helaas neemt ook de vertrutting weer toe onder jongeren.
Doen hoor, als dat bij je past.
Je hoeft echt niet te wachten tot je 35e ofzo, omdat 'men' vindt dat je op de ware moet wachten.
zaterdag 9 februari 2019 om 16:45
Nou in jouw geval kwam het wel érg truttig over. Met je uitgangspunt dat je alleen een partner als klankbord zou kunnen hebben. Dat is toch met zoveel alleenstaanden in onze maatschappij niet van deze tijd?
Het lijkt me ook erg beperkt en een slecht voorbeeld voor je kinderen als je verder geen intieme volwassen vriendschappen als voorbeeld ziet en geen betrokken volwassen om je heen hebt behalve papa en mama.
zaterdag 9 februari 2019 om 16:50
Als ouders heb je een andere rol, dan de andere betrokken volwassenen eromheen. Ik denk dat een kind gebaat is bij het kennen van zowel de vader als de moeder. Een kind komt nu eenmaal voort uit een zaadcel van de vader en een eicel van de moeder.Bedjeindezon schreef: ↑09-02-2019 16:45Nou in jouw geval kwam het wel érg truttig over. Met je uitgangspunt dat je alleen een partner als klankbord zou kunnen hebben. Dat is toch met zoveel alleenstaanden in onze maatschappij niet van deze tijd?
Het lijkt me ook erg beperkt en een slecht voorbeeld voor je kinderen als je verder geen intieme volwassen vriendschappen als voorbeeld ziet en geen betrokken volwassen om je heen hebt behalve papa en mama.
Het is niet eens zozeer dat ik iets tégen de keuze van bewust alleenstaanden heb, die de vader willens en wetens op afstand zetten. Het is meer dat ik wél de meerwaarde zie van een betrokken en liefdevolle vaderfiguur in het leven van een kind.