Kinderen
alle pijlers
slaap vraag
donderdag 16 september 2010 om 14:23
Man en ik zitten op het moment in een tweestrijd. We snappen elkaar prima we zijn het alleen niet met elkaar eens. Met jullie raad hoop ik hier uit te komen.
Wij hebben een zoon van 4 die nog nooit alleen geslapen heeft. Toen hij geboren werd heeft hij 9 maanden bij ons op de kamer geslapen, hij was zijn wieg toen wel ontgroeit en sliep erg luidruchtig. Hij is toen naar zijn eigen kamer gegaan wat totaal niet werkte 's nachts (overdag wel).
Ik heb hem toen bij zijn oudere zus op de kamer gezet en dat ging prima.
Onderhand begint dit alleen ook weer een probleem te worden. Zijn zus heeft minder slaap nodig en is veel wakker 's nachts. Als ze alleen is blijft ze gewoon lief liggen, maar als broer er bij is is samen wakker toch veel gezelliger. Zoon is daar door veel moe (en niet te genieten) en zeker nu hij naar school gaat breekt de nachtelijke feestjes hem aardig op.
Een eigen kamer dus zou je denken, maar daar komt dus ons dillema. Hij wil echt niet alleen slapen dikke (echte) tranen en een heel zielig ventje de dag er na. Op de vraag wat er dan is krijg ik te horen dat hij echt niet alleen wil slapen.
Nu wilde ik hem naar mijn slaapkamer halen (in een eigen bed) maar mijn man vind dat we die eigen slaap kamer moeten afdwingen.
Ik lees overal dat 'deskundige' vinden dat je er niet aan toe mag geven, maar waarom niet?
Ja je seksleven (welke...?) word nog minder maar verder zie ik er geen kwaad in. Ik denk dat hij zelf groeit naar de behoefte van een eigen kamer. Maar logisch wel van mijn man die ons toch al zeer spaarzame seksleven ziet verdwijnen en dus vind dat hij een eigen bed moet (dat is tenslotte wat je overal hoort en leest)
Doen wat we zelf denken dat goed is gaat niet omdat we het niet eens zijn; ik ben dus wel erg nieuwsgierig hoe andere dit zouden oplossen.
Wij hebben een zoon van 4 die nog nooit alleen geslapen heeft. Toen hij geboren werd heeft hij 9 maanden bij ons op de kamer geslapen, hij was zijn wieg toen wel ontgroeit en sliep erg luidruchtig. Hij is toen naar zijn eigen kamer gegaan wat totaal niet werkte 's nachts (overdag wel).
Ik heb hem toen bij zijn oudere zus op de kamer gezet en dat ging prima.
Onderhand begint dit alleen ook weer een probleem te worden. Zijn zus heeft minder slaap nodig en is veel wakker 's nachts. Als ze alleen is blijft ze gewoon lief liggen, maar als broer er bij is is samen wakker toch veel gezelliger. Zoon is daar door veel moe (en niet te genieten) en zeker nu hij naar school gaat breekt de nachtelijke feestjes hem aardig op.
Een eigen kamer dus zou je denken, maar daar komt dus ons dillema. Hij wil echt niet alleen slapen dikke (echte) tranen en een heel zielig ventje de dag er na. Op de vraag wat er dan is krijg ik te horen dat hij echt niet alleen wil slapen.
Nu wilde ik hem naar mijn slaapkamer halen (in een eigen bed) maar mijn man vind dat we die eigen slaap kamer moeten afdwingen.
Ik lees overal dat 'deskundige' vinden dat je er niet aan toe mag geven, maar waarom niet?
Ja je seksleven (welke...?) word nog minder maar verder zie ik er geen kwaad in. Ik denk dat hij zelf groeit naar de behoefte van een eigen kamer. Maar logisch wel van mijn man die ons toch al zeer spaarzame seksleven ziet verdwijnen en dus vind dat hij een eigen bed moet (dat is tenslotte wat je overal hoort en leest)
Doen wat we zelf denken dat goed is gaat niet omdat we het niet eens zijn; ik ben dus wel erg nieuwsgierig hoe andere dit zouden oplossen.
donderdag 16 september 2010 om 14:59
quote:R00SJUH schreef op 16 september 2010 @ 14:49:
als je daadwerkelijk denkt dat ik daarmee bedoel dat ze vijf jaar bij haar zoon op de kamer moet gaan slapen, snap je het niet. Ik bedoel daarmee aan te geven dat je een kind dat NOOIT alleen geslapen heeft, niet gewoon het diepe inkan kieperen.
Tracy Hogg - die van de babywhisperer enzo) heeft een stelregel waar ik helemaal achter sta: begin zoals je wilt eindigen. Als je dus wilt dat ie alleen slaapt, zal je zo moeten beginnen.
Ik heb het nergens over het diepe insmijten: babyfoon met terugpraatfunctie is een goede start, lijkt me. Zo leert ie dat ie niet alleen in huis is, alleen maar alleen in z'n kamer en dat is niet erg, want dat slaapt zo lekker rustig.
als je daadwerkelijk denkt dat ik daarmee bedoel dat ze vijf jaar bij haar zoon op de kamer moet gaan slapen, snap je het niet. Ik bedoel daarmee aan te geven dat je een kind dat NOOIT alleen geslapen heeft, niet gewoon het diepe inkan kieperen.
Tracy Hogg - die van de babywhisperer enzo) heeft een stelregel waar ik helemaal achter sta: begin zoals je wilt eindigen. Als je dus wilt dat ie alleen slaapt, zal je zo moeten beginnen.
Ik heb het nergens over het diepe insmijten: babyfoon met terugpraatfunctie is een goede start, lijkt me. Zo leert ie dat ie niet alleen in huis is, alleen maar alleen in z'n kamer en dat is niet erg, want dat slaapt zo lekker rustig.
donderdag 16 september 2010 om 15:02
Of je dochter leren dat ze haar broertje lekker moet laten slapen.
Of hard zijn voor je zoon. Jij bent de baas, en als jij wilt dat hij in een eigen kamer slaapt zal hij zich daar bij neer moeten leggen.
Maar als ik je OP zo lees vind jij het eigenlijk wel leuk als hij bij jullie op de kamer komt. En zo kan je hem natuurlijk niet overtuigen dat hij op zijn kamer moet blijven.
Kun je geen babyfoon in de woonkamer zetten (heel zacht) en dat hij op zijn kamer geluiden van jullie beneden hoort (omgekeerd van wat je bij een baby doet dus)
En dat trouwens snel afbouwen natuurlijk, zodat je binnen een week gewoon weer kan praten over de kids als ze te bed leggen.
Of hard zijn voor je zoon. Jij bent de baas, en als jij wilt dat hij in een eigen kamer slaapt zal hij zich daar bij neer moeten leggen.
Maar als ik je OP zo lees vind jij het eigenlijk wel leuk als hij bij jullie op de kamer komt. En zo kan je hem natuurlijk niet overtuigen dat hij op zijn kamer moet blijven.
Kun je geen babyfoon in de woonkamer zetten (heel zacht) en dat hij op zijn kamer geluiden van jullie beneden hoort (omgekeerd van wat je bij een baby doet dus)
En dat trouwens snel afbouwen natuurlijk, zodat je binnen een week gewoon weer kan praten over de kids als ze te bed leggen.
donderdag 16 september 2010 om 15:05
vraag me trouwens af waar het vandaan komt, dat niet alleen durven slapen. Ik bedoel, ik heb tot mijn zesde bij mijn broertje op de kamer geslapen, omdat we nou eenmaal niet meer ruimte hadden, maar daarna ben ik zonder problemen naar een eigen kamer gegaan (broertje ook).
Is het echt angst, merkt hij dat hij er aandacht door krijgt etc?
Is het echt angst, merkt hij dat hij er aandacht door krijgt etc?
donderdag 16 september 2010 om 15:05
Absoluut eens met je man. Eigen kamer dus.
Misschien is het een idee om een nieuwe grote jongen kamer te maken?
Tuurlijk moet hij er even doorheen in het begin, en dat is niet leuk. Maar je moet wel doorzetten hierin.
Je kind wilde misschien ook wel niet naar school de eerste keer, of straks niet naar zwemles en huilt dan ook dikke tranen en is heel zielig. Maar ja, sommige dingen moeten nou eenmaal gewoon.
Misschien is het een idee om een nieuwe grote jongen kamer te maken?
Tuurlijk moet hij er even doorheen in het begin, en dat is niet leuk. Maar je moet wel doorzetten hierin.
Je kind wilde misschien ook wel niet naar school de eerste keer, of straks niet naar zwemles en huilt dan ook dikke tranen en is heel zielig. Maar ja, sommige dingen moeten nou eenmaal gewoon.
donderdag 16 september 2010 om 15:18
Ik ben het ook eens met je man.
Is je zoon gevoelig voor beloningen? Zo ja, dan is een stickerkaart een goed plan. Bij mijn dochter lijkt het goed te werken (gaat niet om alleen slapen, maar uberhaupt gaan slapen, wel net begonnen). 5 stickers, 's ochtends geef je die als hij goed geslapen heeft in zijn eigen kamer. Bij 5 stickers een klein cadeautje of speeltuinbezoekje, lievelingseten klaarmaken etc. Na deze 5 doe je nog een keer 5 stickers, daarna ga je over op 7, 10, 14 en op een gegeven moment zou het niet meer nodig moeten zijn. Wij doen dit op advies van de kinderpsycholoog waar we voor dochter heen gaan, we hebben net de eerste stickerkaart vol gemaakt, dus hoe het daarna verder gaat heb ik nog geen ervaring mee
Is je zoon gevoelig voor beloningen? Zo ja, dan is een stickerkaart een goed plan. Bij mijn dochter lijkt het goed te werken (gaat niet om alleen slapen, maar uberhaupt gaan slapen, wel net begonnen). 5 stickers, 's ochtends geef je die als hij goed geslapen heeft in zijn eigen kamer. Bij 5 stickers een klein cadeautje of speeltuinbezoekje, lievelingseten klaarmaken etc. Na deze 5 doe je nog een keer 5 stickers, daarna ga je over op 7, 10, 14 en op een gegeven moment zou het niet meer nodig moeten zijn. Wij doen dit op advies van de kinderpsycholoog waar we voor dochter heen gaan, we hebben net de eerste stickerkaart vol gemaakt, dus hoe het daarna verder gaat heb ik nog geen ervaring mee
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
donderdag 16 september 2010 om 15:18
Jeetje wat lastig... Ik ben het eens met je man, maar ik zou het ook ontzettend moeilijk vinden. Als je ziet dat je kind er zo verdrietig van wordt, dan zou dat mijn hart breken. Maar toch zou ik doorzetten.
Hij is nu 4, dus begrijpt al veel dingen. Ik zou hem vertellen dat hij naar een eigen kamer gaat. Eerst samen met hem die kamer opknappen en mooi inrichten. En dan met een bepaald systeem werken waarop hij kan zien over hoeveel nachtjes hij voor het eerst in zijn eigen kamer gaat slapen. Vervolgens de hemel in prijzen (of afspreken dat hij na zoveel nachtjes een mooi cadeautje krijgt). Er in elk geval veel (positieve) aandacht an besteden.
En van te voren bedenken wat je gaat doen als hij veel huilt. Ga je er een paar keertjes bij liggen? Ga je een soort 5-minuten systeem hanteren? Ik denk dat het jullie veel stress scheelt als je hier van te voren samen goede afspraken over hebt gemaakt én op 1 lijn zit. Dit breng je dan denk ik ook over naar zoon.
Sterkte, ik hoop dat het gaat lukken. Nogmaals, ik zou het ook heel moeilijk vinden...
Hij is nu 4, dus begrijpt al veel dingen. Ik zou hem vertellen dat hij naar een eigen kamer gaat. Eerst samen met hem die kamer opknappen en mooi inrichten. En dan met een bepaald systeem werken waarop hij kan zien over hoeveel nachtjes hij voor het eerst in zijn eigen kamer gaat slapen. Vervolgens de hemel in prijzen (of afspreken dat hij na zoveel nachtjes een mooi cadeautje krijgt). Er in elk geval veel (positieve) aandacht an besteden.
En van te voren bedenken wat je gaat doen als hij veel huilt. Ga je er een paar keertjes bij liggen? Ga je een soort 5-minuten systeem hanteren? Ik denk dat het jullie veel stress scheelt als je hier van te voren samen goede afspraken over hebt gemaakt én op 1 lijn zit. Dit breng je dan denk ik ook over naar zoon.
Sterkte, ik hoop dat het gaat lukken. Nogmaals, ik zou het ook heel moeilijk vinden...
donderdag 16 september 2010 om 16:03
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?
Ik vind de manier waarop je dit formuleert al bijzonder vreemd.
Allereerst heb je een relatie met je man, de kinderen zijn er later bijgekomen. Ik zou ook die volgorde aanhouden. Een eigen plek voor jou en je man- waar de kinderen slechts bij hoge uitzondering kunnen komen. Bovendien moet je kinderen opvoeden tot zelfstandigheid- daarbij hoort een eigen kamer. Dat is geen probleem, dat is juist gezond.
Jij geeft voorrang aan je kinderen boven je man- ik vind dat niet gezond.
Ik vind de manier waarop je dit formuleert al bijzonder vreemd.
Allereerst heb je een relatie met je man, de kinderen zijn er later bijgekomen. Ik zou ook die volgorde aanhouden. Een eigen plek voor jou en je man- waar de kinderen slechts bij hoge uitzondering kunnen komen. Bovendien moet je kinderen opvoeden tot zelfstandigheid- daarbij hoort een eigen kamer. Dat is geen probleem, dat is juist gezond.
Jij geeft voorrang aan je kinderen boven je man- ik vind dat niet gezond.
donderdag 16 september 2010 om 18:32
Misschien kun je eerst bij hem op de kamer blijven tot ie in slaap valt? dan op de overloop +licht aan en wat lawaai, zodat hij weet dat je er nog bent en dan zo afbouwen?
Misschien een nachtlampje gebruiken? Een bepaalde knuffel? Een beloning geven bij een goede nacht? Vaste avond-ritueel voor het slapen gaan?
Hem nu weer in je eigen bed nemen zou ik niet doen, dan doorbreek je niks... maar blijft het probleem bestaan
Misschien een nachtlampje gebruiken? Een bepaalde knuffel? Een beloning geven bij een goede nacht? Vaste avond-ritueel voor het slapen gaan?
Hem nu weer in je eigen bed nemen zou ik niet doen, dan doorbreek je niks... maar blijft het probleem bestaan
