tweede kindje?

26-10-2010 14:59 23 berichten
Alle reacties Link kopieren
Okay, er zijn al tientallen topics over dit onderwerp. Toch wil ik er een voor mezelf. Om een beter beeld te krijgen van jullie reactie om mijn situatie.

Ik ben trotse moeder van zoontje van 14 mnd, wij denken erover om in januari te beginnen met proberen zwanger te worden.

De vorige keer was het meteen de 1e keer raak, dus het zou vlot kunnen gaan (of niet dat begrijp ik en wil niemand kwetsen! ) Er van uitgaande dat dit weer zo vlot zou verlopen zou mijn zoontje net 2 zijn als broer of zus geboren wordt.



Is dit een leuke leeftijd om broer te worden van? Zal mijn zoontje zelf nog wel genoeg aandacht krijgen?

Ik werk 2,5 dag in de week waarvan mijn moeder 1,5 dag op kind past. Is het gepast om haar te vragen ook kindje nummer 2 erbij te nemen?

Andere dag is man thuis. Word zoon snachts niet wakker van huilende baby? Hoe gaat dat met even weg gaan. Met een peuter en baby? Is dat te doen in je eentje of moet je dan altijd versterking hebben?



Kortom alle ervaringsdeskundigen; deel uw mening!
Alle reacties Link kopieren
Zoon was hier 2,5 toen broer kwam en vond dat na een paar dagen wennen echt super, maar er zijn ook genoeg voorbeelden waarbij het moeizaam gaat. Of hij nog genoeg aandacht krijgt, daar ben je zelf bij!!.



Of de oudste wakker wordt? Hier niet, maar dat zal overal anders zijn. Ik ga gewoon op pad hoor. De kleinste in draagdoek, de oudste meestal gewoon lopend, heel soms in buggy. OUdste luistert heel goed, dus is prima alleen te doen.



Of je aan je moeder kunt vragen de tweede erbij te nemen, tja, hoe groot acht je de kans dat ze eerlijk nee zal zeggen als ze het niet wil?



Wij waren al aan het kijken voor crechedagen toen opa en oma er hier zelf mee kwamen dat ze de tweede ook graag erbij wilde.
Alle reacties Link kopieren
Ze zeggen wel eens domme vragen bestaan niet maar bovenstaande komt toch aardig in de richting.



Of je altijd versterking moet hebben als je weggaat met een peuter en een baby? Kan je nou echt niet zelf bedenken dat er heel veel moeders zijn met een peuter en een baby en dat die moeders wel eens weg moeten zonder dat er een andere persoon in de buurt is. Dus ja dat gaat.!
Alle reacties Link kopieren
Tussen mijn dochters zit ook 2 jaar (jongste is 2 1/2 maand). Ik vind het leuk dat ze niet te veel schelen, hoe ze dat zelf vinden mag je ze over een paar jaar vragen.



Is dit een leuke leeftijd om broer te worden van?

Een kind van 2 kun je nog niet goed voorbereiden. Of hij het leuk vindt, merk je pas als het zover is. Mijn dochter vond het wel leuk, maar heeft wel moeite met de aandacht delen. Wel betrekken we haar heel erg bij de verzorging van haar kleine zus en dat vindt ze geweldig.



Zal mijn zoontje zelf nog wel genoeg aandacht krijgen?

Dat hangt van jullie zelf af. Wees je er bewust van dat je twee kinderen hebt en dat ze allebei aandacht willen. Probeer je tijd goed te verdelen. En accepteer dat je kinderen altijd wel ergens een jeugdtrauma(tje) van zullen overhouden.



Ik werk 2,5 dag in de week waarvan mijn moeder 1,5 dag op kind past. Is het gepast om haar te vragen ook kindje nummer 2 erbij te nemen?

Ja, waarom niet? Vraag haar of ze dat ziet zitten. Als ze dat niet aankan, zoek dan voor beide kinderen een kdv of gastouder. Het lijkt mij tenminste dat je niet de oudste bij oma laat en alleen de jongste naar het kdv brengt. Hier vinden de oma's het geweldig hoor weer een baby om op te passen.



Word zoon snachts niet wakker van huilende baby?

Dat kan. Hangt er van af of hij zelf vast slaapt en hoe gehorig het huis is. Dat merk je wel als het zover is.



Hoe gaat dat met even weg gaan. Met een peuter en baby? Is dat te doen in je eentje of moet je dan altijd versterking hebben?

Het is een enorme onderneming, maar het is wel te doen. Alles went. Op de dagen dat ik alleen ben met baby en peuter doe ik gewoon niet veel. Naar de speeltuin gaan is al een dagtaak. Maar ik hoop dat het allemaal wat makkelijker wordt als ze groter zijn.



Vergelijk het met je oudste: in het begin vroeg je je waarschijnlijk bij heel veel dingen af hoe je dat moest gaan doen, alles kostte tijd en energie. En het went gewoon, het gaat steeds beter. Je groeit er in mee. En dat is met twee kinderen dus ook.



Alle reacties Link kopieren
Dank voor de reacties!

Ik heb zelf een inimini beetje het gevoel van; doe ik mijn

Oudste niet tekort door nog een kindje te krijgen. Dit herkennen een aantal van jullie vast.

Het snachts slapen verhaal vind ik ook ietwat lastig wij wonen namelijk in een ernstig gehorig huis.



Leuke reactie trouwens van sugarmiss. Misschien kunnen we allemaal even klappen.

Dan weet ze zeker dat ze de stoerste is hier in het topic.

Ik bedoel echt niet even een wandeling naar de plaatselijke super, maar bijv. Een keer stad in ofzo.

Wie is er hier nou dom?



Oma wil vast wel oppassen op 2e baby, maar wil haar niet "dwingen". Ze zegt wel nee als ze niet wil. Was even benieuwd naar jullie mening.



Hoe bevalt het jullie, 2 kleintjes achter elkaar als je kijkt naar wat voor tijd je nog over hebt voor jezelf, het huishouden e.d.?
Alle reacties Link kopieren
Zo snel nog een kindje krijgen bedoel ik, i.p.v nog 3 jaar wachten ofzo.

Voordelen lijken me eventueel samen spelen, ongeveer tegelijk naar school. Ook "handig" voor mama.

Ik zit nu nog in het "baby-ritme", met af en toe onderbroken nachten e.d.



En met snachts lastig bedoel ik; mijn zoon slaapt in principe al vanaf 8 week door. Zou het een beetje zielig vinden als ie iedere nacht wakker word van broertje of zusje..
Alle reacties Link kopieren
quote:MissNoName schreef op 26 oktober 2010 @ 14:59:

....Ok Er van uitgaande dat dit weer zo vlot zou verlopen zou mijn zoontje net 2 zijn als broer of zus geboren wordt.

Is dit een leuke leeftijd om broer te worden van?

Heeft hij een keuze dan?



Zal mijn zoontje zelf nog wel genoeg aandacht krijgen?

Dat is aan jullie...ben je zelf bij.



Ik werk 2,5 dag in de week waarvan mijn moeder 1,5 dag op kind past. Is het gepast om haar te vragen ook kindje nummer 2 erbij te nemen?

Weet ik veel, ken je moeder niet. Stel jezelf de vraag, jij kent haar het beste.



Andere dag is man thuis.Word zoon snachts niet wakker van huilende baby?

Is mogelijk, en dan? Verwacht je een trauma? Anders even zijn kamer isoleren en laten slapen met oordopjes en een ducttapeband om zijn hoofdje.



Hoe gaat dat met even weg gaan.

Kan niet meer - onmogelijk!!! - , je zit tot ze naar school gaan aan huis geketend, kijk maar eens rond. Je ziet nergens moeders of vaders met een peuter en een baby....



Met een peuter en baby? Is dat te doen in je eentje of moet je dan altijd versterking hebben?

Altijd versterking nodig! Kan je aanvragen op: www.sos-peuterouder.nl of www.koninklijkelandmacht.nl Wist je dat je ontheffing krijgt van leerplicht van het oudste kind omdat het onmogelijk geacht wordt met 2 (!!!! twee !!!!) kinderen de veilige thuishaven te verlaten.



Kortom alle ervaringsdeskundigen; deel uw mening!

Doneer je bij deze een portie Gezond Boeren Verstand. Is hard nodig... . Serieus TO, kan je zelf dit soort vragen niet beantwoorden? Kom je nooit buiten?



Natuurlijk is het wat aanpassen en soms wat anders plannen. Maar het is geen elftal kinderen, het zijn er twee (2, two, zwei, dos)
Alle reacties Link kopieren
En met krijgt hij wel genoeg aandacht bedoel ik;

Nu is mama er altijd meteen voor hem. Als ie huilt, roept, speelt enzovoorts.

Met een kleintje ben je soms bezig met fles geven of weet ik veel en moet hij wachten.



Is dat "eerlijk"? Of moet ik hem tijd gunnen zelf nog wat langer klein te zijn. Zodat ik daarna ook "volledig"

Aandacht heb voor baby en niet ook nog constante zorg draag voor jongetje van 2,
Alle reacties Link kopieren
Lijkt me juist goed voor een kind om de aandacht te moeten delen. Waarom zou dat niet eerlijk zijn? Zijn alle ouders met meer dan 1 kind niet eerlijk..?



Toen mijn nr 2 kwam was nr 1 net 2 jaar geworden. Omdat de oudste niet zo goed meeliep heb ik veel gebruik gemaakt van een duowagen. Ideaal. Dan kun je het zonder hulptroepen ;)
Alle reacties Link kopieren
Nou excuse me, maar een forum is oa om ervaringen te delen toch??



Lekker kinderachtig. Een beetje humor is leuk, maar kom op zeg.

Stel ik echt zulke domme vragen? Reageer dan gewoon lekker niet!



Of ik buiten kom? Natuuuuurlijk niet.

O wacht: ik ben 21 en heb een zoon van 1 jaar.

Oftewel de meeste van mijn vriendinnen waarmee ik dergelijke dingen zou kunnen bespreken hebben geen kids.

Vandaar dat ik het dan op een forum probeer.



Waar ik dus over twijfel is de beste tijd om voor een 2e te gaan. Man man man.

Sommige mensen
Alle reacties Link kopieren
Nee absoluut niet jajajanneke, maar ik bedoel een kind van 5 is toch ietwat redelijker dan een kind van 2.

Snapje? Maar goed omdat ik zelf geen ervaring heb vroeg ik me af hoe dat dan gaat.



*ziet beelden van fles-gevende-moeder met tiraniserende puberpeuter aan dr voeten* hihi
Alle reacties Link kopieren
Zo'n duowagen is idd een goed idee!
Alle reacties Link kopieren
MissNoName, heb je wel eens van humor gehoord? Ik moest zelf erg lachen om de post van Mips! Beetje relativeren kan geen kwaad hoor... maar om je vragen te beantwoorden:



Is dit een leuke leeftijd om broer te worden van? Denk het wel. Klein leeftijdsverschil maar niet zo klein dat je 2 babies hebt. Zal mijn zoontje zelf nog wel genoeg aandacht krijgen? Minder dan nu natuurlijk. Maar hoe erg is dat? Lijkt me ook gezond dat hij leert dat de wereld niet om hem draait. Ik heb zelf een dochter van 2,5 en een zoon van 5 maanden en let erop dat ik regelmatig iets met mijn dochter alleen onderneem.

Ik werk 2,5 dag in de week waarvan mijn moeder 1,5 dag op kind past. Is het gepast om haar te vragen ook kindje nummer 2 erbij te nemen? Mijn moeder doet dat wel.

Andere dag is man thuis. Word zoon snachts niet wakker van huilende baby? Mijn dochter niet, maar die slaapt heel vast (in tegenstelling tot haar broertje, helaas!) Hoe gaat dat met even weg gaan. Met een peuter en baby? Is dat te doen in je eentje of moet je dan altijd versterking hebben? Wat versta je onder "even weg gaan". Boodschapje doen en speeltuin lukt prima, maar ik ga geen hele dagen weg in mijn eentje met baby en peuter. Veel te veel gedoe. Ik zit op mijn ene thuisdag (weekend is man er) dus veel binnen. Rustig dagje voor de kinderen is ook wel prima natuurlijk, ze gaan tenslotte al 3 dagen naar een KDV



In jouw specifieke situatie zou je misschien kunnen overwegen om je zoontje een of meerdere dagen naar een KDV of peuterspeelzaal te laten gaan als de baby er is. Dat is voor een kind van 2 wel erg leuk en ook goed voor zijn ontwikkeling. En dan heb je meteen wat tijd met de baby alleen.
Alle reacties Link kopieren
Duowagen heb ik trouwens niet, wel een meerijplankje voor achter de kinderwagen.

En ja, soms zit je idd de jongste te voeden terwijl de oudste een mes in het stopcontact duwt/de kat aan zijn staart trekt/een glas melk over de vloer gooit (doorstrepen wat niet van toepassing is). Dat is onhandig, maar bedenk wel: kinderen zijn een langetermijn- investering en blijven maar heel kort klein!
Alle reacties Link kopieren
Natuurlijk kan ik tegen een grapje. Maar ik vind dat er op een forum ontzettend veel mensen belachelijk worden gemaakt. Beetje jammer.

Ik vind de stukjes van de landmacht e.d. Heus wel grappig maar vind het ook een beetje flauw, dat als ik gewoon om ervaringen van anderen vraag dat er dan meteen weer zo op wordt gereageerd alsof ik onozel ben ofzo.



Ik denk dat ik mijn zoontje als ie 2,5 is 1 dag in de week naar kdv doe. In plaats van oma.

Dan heeft oma hem nog een halve dag in de week.



Ik bedoel idd echt weg; stad in ofzo. Nu met mijn 1e zoon lukt dat allemaal prima.

Maar met 2 is dat dus niet ideaal? Dat dacht ik al.

Ik ga graag even weg dus vandaar die vraag.



Ik begrijp dat jij omdat jou kindjes op een kdv zitten graag dan een rustdag hebt voor ze!

Mijn zoontje is alleen altijd bij oma of thuis en dat is toch anders denk ik.
Alle reacties Link kopieren
quote: Natuurlijk kan ik tegen een grapje. Maar ik vind dat er op een forum ontzettend veel mensen belachelijk worden gemaakt. Beetje jammer.

Ik vind de stukjes van de landmacht e.d. Heus wel grappig maar vind het ook een beetje flauw, dat als ik gewoon om ervaringen van anderen vraag dat er dan meteen weer zo op wordt gereageerd alsof ik onozel ben ofzo.





Ach kom, niet zo serieus . Ben eens eerlijk, als iedereen hier gezegd had dat het volkomen onverstandig was als je nu "al" een tweede kind krijgt, was je dan gestopt met zwanger proberen te worden? Lijkt me niet.



Moest gewoon erg lachen om je vragen. Je bepaalt zelf hoe je je aandacht wil verdelen tussen kinderen. Maar gezien de leeftijd van jouw kind kan je ook bedenken dat het soms vast niet gaat hoe jij het wil.



En met twee kinderen op pad is altijd wat lastiger dan met eentje. Maar je kan er een probleem van maken of gewoon gaan doen en zien hoe het gaat.

Toen ik net bevallen was vond ik het al een prestatie als ik vóór 12.00 uur had gedouched, ontbeten en mijn kind gevoed. Nu ben ik vóór 9 uur uur op mijn werk, gedouched, kind afgeleverd bij oma én ontbeten (ok, dat laatste in de auto ).



Wat ik wil zeggen: je groeit er vanzelf wel in. Het is je bij de eerste gelukt, dan kan je een tweede prima aan.



Sommige dagen zal de oudste een eddingstift over het behang trekken als jij tot je oren in een spuitluier van de jongste zit. Of vreet het eten van de kat op als jij vol goede moed probeert de baby te zogen. Andere dagen heeft hij zichzelf alleen aangekleed (want grote broer - en misschien met de kleding binnenstebuiten) en komt hij je het gevallen speentje van de baby aangeven omdat mama "kleine broer" aan het troosten is.



En misschien wordt hij wel wakker van de baby, misschien niet. Je kan het niet voorspellen en je kan er niets aan doen (behalve dan die optie van oordoppen met ducttape... )
Alle reacties Link kopieren
Hahaha. Ik heb in het begin toen hij zelf klein was wel eens overwogen om zijn speen (waar van die gaatjes in zitten!) Met elastiekjes achter zn oren vast te maken. Zodat hij fatsoenlijk sliep.



Nou ik ben nog niet aan het proberen hoor. Ik twijfel of we het vanaf januari gaan doen. En ik hoopte door ervaringsverhalen van anderen meer zekerheid te voelen voor "ja we gaan ervoor" of juist voor "nee we doen het niet".

En ook dat laatste vraag ik me dan stiekuuum een beetje af.

Kan ik 2 kindjes aan?



Vast wel, maar goed ik ben gewoon een twijfelaar... In alles!
Alle reacties Link kopieren
Missnoname, waar is je man in dit verhaal? Ik lees alleen maar Ik ben nog niet aan het proberen, ik twijfel, kan ik hem nog aandacht geven, etc. Een kind krijgen doe je met zn tweeen, evenals er voor zorgen.
Alle reacties Link kopieren
Het klopt inderdaad dat ik vrijwel niets hoor van je man, ik naam toch aan dat jullie er samen uitkomen?



Misschien is het wat afwijkend, maar ik keek gisteren naar informatie over kinderen die door 'For You tv' gemaakt is, zegt het iemand is?



[bewerkt]



Groetjes,

Veronique!
anoniem_29452 wijzigde dit bericht op 28-10-2010 23:34
Reden: reclame
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Hahaha. Ik heb in het begin toen hij zelf klein was wel eens overwogen om zijn speen (waar van die gaatjes in zitten!) Met elastiekjes achter zn oren vast te maken. Zodat hij fatsoenlijk sliep.



Nou ik ben nog niet aan het proberen hoor. Ik twijfel of we het vanaf januari gaan doen. En ik hoopte door ervaringsverhalen van anderen meer zekerheid te voelen voor "ja we gaan ervoor" of juist voor "nee we doen het niet".

En ook dat laatste vraag ik me dan stiekuuum een beetje af.

Kan ik 2 kindjes aan?



Vast wel, maar goed ik ben gewoon een twijfelaar... In alles!



Duidelijk genoeg? Er staan toch aardig wat "we-en" in geloof ik? En de twijfels die ik heb hebben betrekking op mijzelf, dat lijkt me ook nogal duidelijk te lezen in de tekst. Aangezien de zorg het meest op mijn schouders rust omdat ik maar 2,5 dag werk, en man maar 1 dag in de week alleen zou zijn met kids.

Verder ben ik er altijd bij. Terwijl ik zelf (omdat man in horeca werkt) 5 dagen per week van 11 tot 12 (nee niet een uur perdag maar tot 12u snachts) alleen ben.



Oh hadden jullie nu liever iets gehoord van: ooo nee hoor als ik zwanger wil zijn druk ik gewoon een paar pilletjes uit de strip en hoort ie het wel als het zover is? pff. ik word soms aardig moe van al het commentaar dat je krijgt op dit forum. Sorry hoor maar in mijn relatie is het nogal vanzelfsprekend dat partner en ik SAMEN dingen beslissen. Wij zijn één. Dus als ik zeg "ik" denk dan maar "wij".
Alle reacties Link kopieren
quote:MissNoName schreef op 26 oktober 2010 @ 14:59:

Okay, er zijn al tientallen topics over dit onderwerp. Toch wil ik er een voor mezelf. Om een beter beeld te krijgen van jullie reactie om mijn situatie.

Ik ben trotse moeder van zoontje van 14 mnd, wij denken erover om in januari te beginnen met proberen zwanger te worden.

De vorige keer was het meteen de 1e keer raak, dus het zou vlot kunnen gaan (of niet dat begrijp ik en wil niemand kwetsen! ) Er van uitgaande dat dit weer zo vlot zou verlopen zou mijn zoontje net 2 zijn als broer of zus geboren wordt.



Is dit een leuke leeftijd om broer te worden van? Zal mijn zoontje zelf nog wel genoeg aandacht krijgen?

Ik werk 2,5 dag in de week waarvan mijn moeder 1,5 dag op kind past. Is het gepast om haar te vragen ook kindje nummer 2 erbij te nemen?

Andere dag is man thuis. Word zoon snachts niet wakker van huilende baby? Hoe gaat dat met even weg gaan. Met een peuter en baby? Is dat te doen in je eentje of moet je dan altijd versterking hebben?



Kortom alle ervaringsdeskundigen; deel uw mening!





Kom op zeg, doe eens niet zo.

Hier een peuter terrorist en 2 baby's.

Zonder versterking.



Nog 1 keer zo'n domme vraag en ik ga schelden.
Ja, dat vind ik echt.
Alle reacties Link kopieren
Sorry dat ik blijkbaar een hele gevoelige snaar raak saaar,

Maar zo "dom" is mijn vraag niet hoor. Aangezien mijn man veel en lange werkdagen heeft moet ik dus vaak van alles alleen doen.

Ook even stad in e.d. Vallen daar onder. Nou is gewoon heel simpel dus de vraag; is het te doen in je eentje :shoppen met 2 kids, bijvoorbeeld.

Nee, dat is niet van levensbelang, nee dat is geen punt waarover ik zal vallen bij het maken van beslissingen. Maaaaar:

Een forum is om ervaringen en gedachtes te wisselen. Dus vandaar die vraag. Slecht van mij he?
Alle reacties Link kopieren
Nou ja, misschien stelde je de vraag niet heel handig. Maar je hebt ook serieuze reacties gekregen, in ieder geval van mij.



Ik herken wel het gevoel van je oudste tekort doen omdat die ineens de aandacht moet delen. Ik heb ook regelmatig het gevoel dat ik de jongste tekort doe omdat mijn oudste veel meer aandacht kreeg toen die zo klein was. Ik vind dat ik mezelf tekort doe en dat ik mijn vriend tekort doen. Maar zou ik dat gevoel niet hebben met maar één kind? Nee, dat hoort bij mij, bij mijn hoge eisen aan mezelf. Dus daar leer ik mee leven.



Het zijn tropenjaren, met kleine kinderen. Zo simpel is het. En je leert er mee omgaan. En bij vlagen is het het beste wat je in je leven is overkomen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven