Zorgintensief kind

Hoi! Ik ben nieuw hier.
Waarom? Omdat ik mezelf onbegrepen voel in mijn situatie. Ik heb de hoop dat ik via deze weg lotgenoten vind die in hetzelfde schuitje zitten. Want na 3 jaar moet ik echt toegeven: het is niet altijd makkelijk, ik kan niet altijd maar vrolijk en positief blijven..

Want wat is mijn 'verhaal'. In het heel heel kort:
3 jaar geleden werd mijn jongste geboren. Hij was ernstig ziek. Inmiddels is hij meerdere malen geopereerd en voor de buitenwereld 'gaat het toch goed'! Ja dat klopt. Het gaat meestal wel goed. Maar zijn toekomst is onzeker.
Zoals nu: hij is (weer) ziek. Als 1 van de andere kids ziek zijn, dan gaat dat vanzelf weer over. Bij hem niet, dan zitten we vaak bijna dezelfde dag nog in het ziekenhuis.

De buitenwereld ziet dit: ik ben postitief ingesteld, we doen zoveel mogelijk leuke dingen, ik geniet van mijn kinderen. Maar niemand ziet wat het van binnen met me doet. Ik voel me vaak alleen in mijn zorgen en in de prioriteiten die ik moet stellen. Hierdoor kom ik ook steeds verder van anderen te staan. Ik ben zelf heel erg veranderd door alles wat er is gebeurd. En daardoor werken sommige vriendschappen ook niet meer.

Ik vind het best spannend om dit zo te delen en dit oproepje te doen.
Ik ben benieuwd of het welke reacties dit gaat oproepen..

Heel veel groetjes van mij!