Abortus door misselijkheid
dinsdag 22 augustus 2017 om 21:22
Ik schaam me hier een beetje voor maar ik ben zo extreem misselijk vermoeid en niet lekker dat ik een abortus overweeg om van het gevoel af te zijn. Mijn omgeving zegt dat het ook door de hormonen kan komen en dat ik er spijt van kan krijgen. Dat de klachten tijdelijk zijn en ik moet doorzetten.
Ik heb wel altijd een 2e kindje gewild en was heel erg blij met de zwangerschap ( zelfs nadat vriend weg is nu maar dat is een ander topic)
Zijn er vrouwen die dit soort gevoelens herkennen en nog tips voor de misselijkheid en algeheel ellendig gevoel? Ben ook erg emotioneel .
Ik heb wel altijd een 2e kindje gewild en was heel erg blij met de zwangerschap ( zelfs nadat vriend weg is nu maar dat is een ander topic)
Zijn er vrouwen die dit soort gevoelens herkennen en nog tips voor de misselijkheid en algeheel ellendig gevoel? Ben ook erg emotioneel .
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:03
Dat klopt, maar ik probeerde met name uit te leggen dat ik het gevoel van zo ziek zijn heel goed herken en de daarbij komende gedachten ongeacht de situatie.karin12345 schreef: ↑22-08-2017 22:57Jouw situatie is toch echt niet te vergelijken met die van TO.
Daar is geen sprake van 2 ouders die graag samen een kind willen.
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:06
Dikke
. Ik herken de gedachte. Had ook bij beiden zwangerschap met ernstige misselijkheid en heb heel vaak de gedachte gehad, als ik het weg laat halen ben ik er vanaf. Nooit serieus daar stappen voor ondernomen, maar het gevoel snap ik.mijn tip is ook ga naar de huisarts en kijk wat deze voor je kan doen en verder smeer s avonds een boterham met iets dat je kan verdragen en leg deze verpakt naast je bed om eerst liggend te kunnen eten voor je op gaat staan.
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:08
Of doe een abortus , omdat er geen enkele goede reden is te verzinnen om deze zwangerschap door te zetten.Lala1979 schreef: ↑22-08-2017 23:06Dikke. Ik herken de gedachte. Had ook bij beiden zwangerschap met ernstige misselijkheid en heb heel vaak de gedachte gehad, als ik het weg laat halen ben ik er vanaf. Nooit serieus daar stappen voor ondernomen, maar het gevoel snap ik.mijn tip is ook ga naar de huisarts en kijk wat deze voor je kan doen en verder smeer s avonds een boterham met iets dat je kan verdragen en leg deze verpakt naast je bed om eerst liggend te kunnen eten voor je op gaat staan.
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:13
Zelf ervaring met HG en hoe heftig dat lichamelijk en psychisch is?karin12345 schreef: ↑22-08-2017 23:08Of doe een abortus , omdat er geen enkele goede reden is te verzinnen om deze zwangerschap door te zetten.
Echt serieus? Doe ff normaal. Ze schrijft in eerste instantie dat ze ondanks de problemen met haar relatie gelukkig is met de zwangerschap, en het kindje graag wil, maar het nu niet meer ziet zitten omdat ze zo beroerd is.
Ze zal zeker hulp nodig hebben om haar leven op orde te krijgen, maar ik denk dat dat geen reden is om dit kind weg te laten halen. Tenzij to dat wil omdat ze het niet aan kan, dan is het een ander verhaal.
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:25
Geen baan, geen diploma's, geen recente werkervaring, al een kind van bijna twee jaar en een ex die het kind niet wil, lijken mij voldoende redenen om niet nog een kind op de wereld te zetten.Lala1979 schreef: ↑22-08-2017 23:13Zelf ervaring met HG en hoe heftig dat lichamelijk en psychisch is?
Echt serieus? Doe ff normaal. Ze schrijft in eerste instantie dat ze ondanks de problemen met haar relatie gelukkig is met de zwangerschap, en het kindje graag wil, maar het nu niet meer ziet zitten omdat ze zo beroerd is.
Ze zal zeker hulp nodig hebben om haar leven op orde te krijgen, maar ik denk dat dat geen reden is om dit kind weg te laten halen. Tenzij to dat wil omdat ze het niet aan kan, dan is het een ander verhaal.
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:37
Je grammofoonplaat blijft hangen. In de op geeft to aan dat ze, ondanks de omstandigheden, blij is met de zwangerschap. Ze vraagt naar ervaringen over de gedachten wegens extreme misselijkheid, niet naar meningen om wel of geen abortus te plegen. Daar is het andere topic meer geschikt voor.karin12345 schreef: ↑22-08-2017 23:25Geen baan, geen diploma's, geen recente werkervaring, al een kind van bijna twee jaar en een ex die het kind niet wil, lijken mij voldoende redenen om niet nog een kind op de wereld te zetten.
dinsdag 22 augustus 2017 om 23:46
ik was bij de derde ook heel,heel erg misselijk.ik had al 4 miskramen gehad en mocht in mn handjes knijpen dat het nu goed was,maar toch bekropen ook rare gedachtes mij ook na enkele weken misselijkheid en vermoeidheid.is niet vreemd.
bij jou komt er ook extra emotionele bagage bij.dat maakt het niet makkelijker.
ga naar de huisarts inderdaad.
ik mocht van de HA een behoorlijke dosis emesafene en dat luchtte aardig op,alleen werd ik daar nog moeier van.maar liever moe dan misselijk.
het is gewoon een rottijd.voor jou helemaal!maar het is tijdelijk en als het over is en je je beebje voelt trappelen ben je het snel vergeten.veel sterkte.
bij jou komt er ook extra emotionele bagage bij.dat maakt het niet makkelijker.
ga naar de huisarts inderdaad.
ik mocht van de HA een behoorlijke dosis emesafene en dat luchtte aardig op,alleen werd ik daar nog moeier van.maar liever moe dan misselijk.
het is gewoon een rottijd.voor jou helemaal!maar het is tijdelijk en als het over is en je je beebje voelt trappelen ben je het snel vergeten.veel sterkte.
woensdag 23 augustus 2017 om 00:02
Die gedachte ging hier ook door mijn hoofd toen ik een week erg misselijk was. Ookal waren we al een hele tijd bezig zwanger te worden, waren er wel relatieproblemen. Echt blij met de zwangerschap was ik objectief ook niet, ik vond/vind het eng. Maar omdat al het andere wel redelijk meezit, doe ik niets met de gedachte "als die babies nu maar weg zijn, dan voel ik me niet meer zo beroerd"
anoniem_281915 wijzigde dit bericht op 23-08-2017 20:54
1.55% gewijzigd
woensdag 23 augustus 2017 om 05:37
Laat mij raden zelf geen ervaring mee?karin12345 schreef: ↑22-08-2017 22:51Waarom?
Geen baan, geen diploma's, al een kind van bijna twee jaar en een ex die niet nog een kind wil.
Ik zie eigenlijk geen enkele reden om deze zwangerschap door te zetten.
woensdag 23 augustus 2017 om 06:57
Dit!karin12345 schreef: ↑22-08-2017 23:25Geen baan, geen diploma's, geen recente werkervaring, al een kind van bijna twee jaar en een ex die het kind niet wil, lijken mij voldoende redenen om niet nog een kind op de wereld te zetten.
woensdag 23 augustus 2017 om 06:59
Ik wil ook wel 'ns wat wat onverstandig is voor mij, beter tijdig toch je verstand laten doorwegen. Zeker bij zoiets onomkeerlijks als 'n kind.grutt schreef: ↑22-08-2017 23:37Je grammofoonplaat blijft hangen. In de op geeft to aan dat ze, ondanks de omstandigheden, blij is met de zwangerschap. Ze vraagt naar ervaringen over de gedachten wegens extreme misselijkheid, niet naar meningen om wel of geen abortus te plegen. Daar is het andere topic meer geschikt voor.
woensdag 23 augustus 2017 om 11:24
Zoek hulp en steun. Al je gedachten mogen er zijn. Als je de optie voor aburtus wegdrukt uit schaamte, kom je er niet achter hoe waarachtig die wens is. En dat kunnen wij ook niet bepalen.
Misselijkheid kun je proberen aan te pakken en maakt het wellicht al minder zwaar. Praat hierover en besef dat er wel heel veel op je af is gekomen in heel korte tijd.
Ik heb me 9 maanden extreem ruk gevoeld en heel vaak gedacht: waar ben ik in godsnaam aan begonnen. Toen mijn dochter was geboren, trok de mist in mijn hoofd op en kreeg ik (ondanks minder slaap) veel meer energie.
Veel sterke!
Misselijkheid kun je proberen aan te pakken en maakt het wellicht al minder zwaar. Praat hierover en besef dat er wel heel veel op je af is gekomen in heel korte tijd.
Ik heb me 9 maanden extreem ruk gevoeld en heel vaak gedacht: waar ben ik in godsnaam aan begonnen. Toen mijn dochter was geboren, trok de mist in mijn hoofd op en kreeg ik (ondanks minder slaap) veel meer energie.
Veel sterke!
woensdag 23 augustus 2017 om 20:35
Je persoonlijke situatie ken ik niet, maar extreme misselijkheid tijdens de zwangerschap helaas wel. Ik had ook hyperemesis en je gedachten zijn herkenbaar.
Huisarts danwel gynaecoloog inderdaad. Medicatie kan helpen het ergste spugen/de scherpe randjes ervan af te halen. Een wondermiddel is er (in mijn ervaring) helaas niet. Sterkte.
Huisarts danwel gynaecoloog inderdaad. Medicatie kan helpen het ergste spugen/de scherpe randjes ervan af te halen. Een wondermiddel is er (in mijn ervaring) helaas niet. Sterkte.
Well, that didn't work.
~An Autobiography~
~An Autobiography~