Overig
alle pijlers
Accordeonspelers bij supermarkten
maandag 5 november 2012 om 16:08
Vandaag wilde ik mijn buurtsupermarkt inlopen toen ik plots een schriftje onder mijn neus gedrukt kreeg. In keurige letters stond daar de vraag of ik mijn handtekening wilde zetten voor het behoud van de muzikant pal voor de winkel. Onze buurtsupermuzikant bespeelt de accordeon.
Deze accordeonist is een man van buitenlandse afkomst die al een aantal jaren op een krukje naast de ingang van de winkel, zijn riedels speelt. Het is een vriendelijke man. Hij glimlacht veel, maakt zo nu en dan en praatje en steekt de ene sigaret na de andere op. Voor zijn krukje staat een geldbakje.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat er geen sprake is van talent voor wat betreft zijn muzikale output en zelden tot nooit blijven mensen staan om te genieten van zijn noten. Bij het woord straatmuzikant zie ik een persoon voor me die wel een zekere vaardigheid bezit en de mensen probeert te entertainen/te laten genieten van zijn muziek.
Wanneer ik zie dat er geld in zijn bakje wordt gegooid, lijkt dit vrijwel nooit te zijn als blijk van waardering voor zijn muziek. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er bij de gevers een gevoel van medelijden of een soort van sociale verplichting is waardoor ze in hun jaszak grabbelen.
Ook ik heb de man wel eens een euro gegeven, en nee, niet om zijn marginale accordeontalent, maar omdat hij dan de hele dag op dat krukje had gezeten in de kou of regen. En ja, ook hierbij zat een sociaal verplicht gevoel. Ergens ben ik hypocriet, want ik zie dat de beste man wel sigaretten rookt en weet dus dat hij daar niet zit om een avondmaal bijeen te spelen. Om de man nu een schooier te noemen met een muziekinstrument onder zn arm, gaat me iets te ver, maar erg zuiver vind ik zijn aanwezigheid bij de winkel ook niet.
Toen de man mij dus vroeg om een handtekening, heb ik hem met een oprechte glimlach gezegd dat ik hem een vriendelijke man vond maar dat zijn muziek voor mij persoonlijk niet hoeft. Ik heb zijn petitie dus niet getekend. In de winkel konden ze mij niet vertellen of er plannen waren (wettelijk of niet…) om de man voortaan te weren bij de winkelingang. We zullen het met de tijd zien..
De kans is aanwezig dat ik met dit bericht een bak stront over me heen krijg maar ik ben nieuwsgierig wat de gemiddelde medemens nu werkelijk vindt van het fenomeen dat je iedere keer wanneer je naar de winkel gaat, langs een man moet lopen die hoopt op een duit in zijn zakje.
Vinden jullie dat je, in een tijd waar het al bijna twijfelachtig is of de zon voor niets opgaat, mag uiten dat je niet dagelijks een ‘accordeonist’ voor de ingang van je supermarkt wilt?
Deze accordeonist is een man van buitenlandse afkomst die al een aantal jaren op een krukje naast de ingang van de winkel, zijn riedels speelt. Het is een vriendelijke man. Hij glimlacht veel, maakt zo nu en dan en praatje en steekt de ene sigaret na de andere op. Voor zijn krukje staat een geldbakje.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat er geen sprake is van talent voor wat betreft zijn muzikale output en zelden tot nooit blijven mensen staan om te genieten van zijn noten. Bij het woord straatmuzikant zie ik een persoon voor me die wel een zekere vaardigheid bezit en de mensen probeert te entertainen/te laten genieten van zijn muziek.
Wanneer ik zie dat er geld in zijn bakje wordt gegooid, lijkt dit vrijwel nooit te zijn als blijk van waardering voor zijn muziek. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er bij de gevers een gevoel van medelijden of een soort van sociale verplichting is waardoor ze in hun jaszak grabbelen.
Ook ik heb de man wel eens een euro gegeven, en nee, niet om zijn marginale accordeontalent, maar omdat hij dan de hele dag op dat krukje had gezeten in de kou of regen. En ja, ook hierbij zat een sociaal verplicht gevoel. Ergens ben ik hypocriet, want ik zie dat de beste man wel sigaretten rookt en weet dus dat hij daar niet zit om een avondmaal bijeen te spelen. Om de man nu een schooier te noemen met een muziekinstrument onder zn arm, gaat me iets te ver, maar erg zuiver vind ik zijn aanwezigheid bij de winkel ook niet.
Toen de man mij dus vroeg om een handtekening, heb ik hem met een oprechte glimlach gezegd dat ik hem een vriendelijke man vond maar dat zijn muziek voor mij persoonlijk niet hoeft. Ik heb zijn petitie dus niet getekend. In de winkel konden ze mij niet vertellen of er plannen waren (wettelijk of niet…) om de man voortaan te weren bij de winkelingang. We zullen het met de tijd zien..
De kans is aanwezig dat ik met dit bericht een bak stront over me heen krijg maar ik ben nieuwsgierig wat de gemiddelde medemens nu werkelijk vindt van het fenomeen dat je iedere keer wanneer je naar de winkel gaat, langs een man moet lopen die hoopt op een duit in zijn zakje.
Vinden jullie dat je, in een tijd waar het al bijna twijfelachtig is of de zon voor niets opgaat, mag uiten dat je niet dagelijks een ‘accordeonist’ voor de ingang van je supermarkt wilt?
maandag 5 november 2012 om 17:29
Ik vind "mijn" supermarktmuzikant geweldig, hij tovert altijd een lach op mijn gezicht. Hij speelt gitaar en zingt liedjes uit de hardrocktijd eind 60 begin 70. Deze engelstalige liedjes worden gezongen met een heel zwaar Rotterdams accent, waardoor het een speciale klank krijgt waar ik blij van word. Van mij mag hij blijven.
maandag 5 november 2012 om 17:58
quote:ruiva schreef op 05 november 2012 @ 17:19:
Bij 'mijn' supermarkt zit. alleen een straatkrantverkoper. Aardige, vriendelijke vent die ik nog nooit met een biertje of sigaret in zijn hand heb gezien. Af en toe koop ik een krantje bij hem. In het centrum van Den Haag zit altijd een straatmuzikant, gitaar speelt ie. Ziet er redelijk zwerverachtig uit...Hij zingt er ook bij en eerlijk gezegd, ik vind hem best goed! Hij speelt ook vaak wat bluesachtige muziek, dat vind ik mooi. Heb hem ook één keer wat gegeven.
Die in Den Haag is heel goed.
Hij staat op een aantal albums en heeft ook de haagse popprijs gewonnen.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Chuck_Deely
Waar ik helemaal gek van word is dat het centrum in Den Haag tegenwoordig stampvol staat met bedelaars uit het oostblok waarvan sommigen af en toe nog de moeite nemen om tenenkrommende deuntjes te pingelen.
Bij 'mijn' supermarkt zit. alleen een straatkrantverkoper. Aardige, vriendelijke vent die ik nog nooit met een biertje of sigaret in zijn hand heb gezien. Af en toe koop ik een krantje bij hem. In het centrum van Den Haag zit altijd een straatmuzikant, gitaar speelt ie. Ziet er redelijk zwerverachtig uit...Hij zingt er ook bij en eerlijk gezegd, ik vind hem best goed! Hij speelt ook vaak wat bluesachtige muziek, dat vind ik mooi. Heb hem ook één keer wat gegeven.
Die in Den Haag is heel goed.
Hij staat op een aantal albums en heeft ook de haagse popprijs gewonnen.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Chuck_Deely
Waar ik helemaal gek van word is dat het centrum in Den Haag tegenwoordig stampvol staat met bedelaars uit het oostblok waarvan sommigen af en toe nog de moeite nemen om tenenkrommende deuntjes te pingelen.
maandag 5 november 2012 om 17:59
Ik heb bij mij bij de plaatselijke supermarkt een vrouw zitten met een trommeltje. Ook hier is niet echt sprake van talent maar af en toe geef ik haar weleens wat. Laatst kwam ik haar tegen in de stad met tassen van allerlei dure winkels dus echt arm is ze niet sindsdien heb ik haar niet meer gegeven eigenlijk
maandag 5 november 2012 om 18:07
maandag 5 november 2012 om 19:27
quote:liebling schreef op 05 november 2012 @ 17:57:
Dordrecht vogelplein TO?
Verschrikkelijk. Ophoepelen met die herrie.
Ik sta daar toch ook niet met een geldbakje terwijl ik vals liedjes sta te zingen?
Hahaha...ik heb dan ook mn roeping gemist
Maar nee, mijn talent staat in een wijk vlakbij het centrum van Groningen.
Dordrecht vogelplein TO?
Verschrikkelijk. Ophoepelen met die herrie.
Ik sta daar toch ook niet met een geldbakje terwijl ik vals liedjes sta te zingen?
Hahaha...ik heb dan ook mn roeping gemist
Maar nee, mijn talent staat in een wijk vlakbij het centrum van Groningen.
maandag 5 november 2012 om 19:30
quote:Melpomene schreef op 05 november 2012 @ 17:27:
[...]
De 'echte straatkrantverkopers zijn allemaal weggejaagd, het is een heel dubieuze business geworden, was begin dit jaar nogal wat over te doen:
http://www.volkskrant.nl/ ... rant-houdt-ermee-op.dhtml
De spelers bij de supermarkt vind ik irritant. Klinkt nergens naar, en elke keer krijg ik van die vent zo'n hele gore knipoog.Klopt, die van mij staat er nog wel maar vertelde inderdaad verhalen over intimidatie. Triest.
[...]
De 'echte straatkrantverkopers zijn allemaal weggejaagd, het is een heel dubieuze business geworden, was begin dit jaar nogal wat over te doen:
http://www.volkskrant.nl/ ... rant-houdt-ermee-op.dhtml
De spelers bij de supermarkt vind ik irritant. Klinkt nergens naar, en elke keer krijg ik van die vent zo'n hele gore knipoog.Klopt, die van mij staat er nog wel maar vertelde inderdaad verhalen over intimidatie. Triest.
maandag 5 november 2012 om 20:01
quote:Truffelmaffia schreef op 05 november 2012 @ 18:16:
Het is maar waar je je aan ergert.
Die man heeft niks misdaan. Hij staat er gewoon en je hóéft niet te geven. Ik zie echt totaal niet in waarom je niet even tekent. Ik vind dat best arrogant.
Ergeren vind ik een te groot woord, maar persoonlijk vind ik dat de aanwezigheid van een slechte accordeonist op de stoep voor de winkel niets toevoegt. Vrolijk(er) word ik er echt niet van. Als ik goede muziek wil horen, dan ga ik naar een concert of zet ik een cd op. Als ik boodschappen nodig heb, dan ga ik naar de winkel. De beste man zelf ken ik verder niet. Hij oogt altijd vriendelijk en opdringerig kan ik hem ook niet noemen maar dat laat onverlet dat hij van mij zijn krukje en instrument liever vandaag nog dan morgen op zolder mag zetten
In een grote winkelstraat zie je nog wel eens artiesten van een net wat ander kaliber; deze mensen doen vaak nog enigszins hun best om niet bestempeld te worden als bedelaar met een fluit. Het is lang geleden dat ik in een drukke winkelstraat een man met accordeon op een krukje zag zitten. Ik denk dat dat ook met een reden is
Het is inderdaad mijn eigen keuze om al dan niet iets te geven, maar om te zeggen dat het arrogant is dat ik niet mijn krabbel wil plaatsen ...mjah.. ik zou het eerder hypocriet noemen wanneer ik het wel zou hebben gedaan. Gelukkig staat het je in Nederland (nog) vrij om je eigen keuzes te maken.
Het is maar waar je je aan ergert.
Die man heeft niks misdaan. Hij staat er gewoon en je hóéft niet te geven. Ik zie echt totaal niet in waarom je niet even tekent. Ik vind dat best arrogant.
Ergeren vind ik een te groot woord, maar persoonlijk vind ik dat de aanwezigheid van een slechte accordeonist op de stoep voor de winkel niets toevoegt. Vrolijk(er) word ik er echt niet van. Als ik goede muziek wil horen, dan ga ik naar een concert of zet ik een cd op. Als ik boodschappen nodig heb, dan ga ik naar de winkel. De beste man zelf ken ik verder niet. Hij oogt altijd vriendelijk en opdringerig kan ik hem ook niet noemen maar dat laat onverlet dat hij van mij zijn krukje en instrument liever vandaag nog dan morgen op zolder mag zetten
In een grote winkelstraat zie je nog wel eens artiesten van een net wat ander kaliber; deze mensen doen vaak nog enigszins hun best om niet bestempeld te worden als bedelaar met een fluit. Het is lang geleden dat ik in een drukke winkelstraat een man met accordeon op een krukje zag zitten. Ik denk dat dat ook met een reden is
Het is inderdaad mijn eigen keuze om al dan niet iets te geven, maar om te zeggen dat het arrogant is dat ik niet mijn krabbel wil plaatsen ...mjah.. ik zou het eerder hypocriet noemen wanneer ik het wel zou hebben gedaan. Gelukkig staat het je in Nederland (nog) vrij om je eigen keuzes te maken.
maandag 5 november 2012 om 20:10
quote:Caribou schreef op 05 november 2012 @ 16:23:
Waar zijn trouwens de panfluitende Indianen gebleven?
Hebben die genoeg geld opgehaald om terug te gaan naar Amerika?
Een oud-collega van mij was er een. Inmiddels heeft hij zijn studie af en een goede baan, dus hij panfluit niet zo veel meer.
En dat zal wel voor meer van zijn collega-fluiters in Europa gelden
Waar zijn trouwens de panfluitende Indianen gebleven?
Hebben die genoeg geld opgehaald om terug te gaan naar Amerika?
Een oud-collega van mij was er een. Inmiddels heeft hij zijn studie af en een goede baan, dus hij panfluit niet zo veel meer.
En dat zal wel voor meer van zijn collega-fluiters in Europa gelden
maandag 5 november 2012 om 20:14
Ik vind het hoogst irritant al dat gebedel voor de supermarkt. Of dat nu een zogenaamde daklozenkrant of dat kattengejank is.
Vaak zijn het bendes die overal mannetjes en vrouwtjes hebben staan en heel erg dik verdienen. Daar doe ik niet aan mee. De daklozenkrantverkoper heeft ook gewoon een huis en een uitkering.
Geen medelijden hier.
Met echt leed kan ik enorm meeleven maar niet met deze nepperij.
Vaak zijn het bendes die overal mannetjes en vrouwtjes hebben staan en heel erg dik verdienen. Daar doe ik niet aan mee. De daklozenkrantverkoper heeft ook gewoon een huis en een uitkering.
Geen medelijden hier.
Met echt leed kan ik enorm meeleven maar niet met deze nepperij.
maandag 5 november 2012 om 20:19
woensdag 7 november 2012 om 16:40
Nogmaals navraag in de winkel leert mij het volgende: de accordeonspeler heeft geen vergunning.
De politie staat oogluikend toe wanneer hij er een kwartiertje staat maar heeft hem al meermalen weggestuurd. De gemeente geeft hem geen vergunning (niet door de auditie?) dus nu probeert hij dmv een handtekeningenactie de buurtsuper te bewegen om voor hem een vergunning aan te vragen. Echter, de buurtsuper voelt zich hier niet toe geroepen... nogmaals, time will tell..
De politie staat oogluikend toe wanneer hij er een kwartiertje staat maar heeft hem al meermalen weggestuurd. De gemeente geeft hem geen vergunning (niet door de auditie?) dus nu probeert hij dmv een handtekeningenactie de buurtsuper te bewegen om voor hem een vergunning aan te vragen. Echter, de buurtsuper voelt zich hier niet toe geroepen... nogmaals, time will tell..