Overig
alle pijlers
gedicht crematie moeder
donderdag 4 juli 2013 om 20:16
Mijn moeder is gisteren overleden. Na een zeer kort ziekbed waarin alles supersnel ging en de wereld even stilstond zijn we nu druk met regelen van de laatste dingen.
Ik wil tijdens de crematie graag iets zeggen...en naast mijn eigen woorden wil ik ook graag een gedicht voorlezen. Ik kan alleen niets passends vinden.. Niets dat de lading dekt of past bij de situatie.
Iemand tips misschien?
Ik wil tijdens de crematie graag iets zeggen...en naast mijn eigen woorden wil ik ook graag een gedicht voorlezen. Ik kan alleen niets passends vinden.. Niets dat de lading dekt of past bij de situatie.
Iemand tips misschien?
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
donderdag 4 juli 2013 om 21:56
Hoe gaat het met je Biol? Weet van je vorige topic en zo uit het niets ben je je moeder in 1 maand kwijt. En al die regeldingen die nog op je af kwamen. Heb je toch wel wat steun van anderen?
Denk ook aan jezelf he. X
Denk ook aan jezelf he. X
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 4 juli 2013 om 22:25
donderdag 4 juli 2013 om 22:27
Het is een wonderbaar iets, een moeder
Anderen mogen je liefhebben
Je moeder alleen begrijpt je
Ze werkt voor je
Vergeeft je alles
En heeft je onvoorwaardelijk lief
Het enige kwaad wat ze je ooit doet
Is te sterven en je te verlaten
---
De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag herhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet
---
Strooi uit mijn as
voor alle winden
dat wat mijn lichaam was
de weg kan vinden
naar alles wat het eens beminde
naar wolk en zee
en zich daarmee verbinden
---
Wat moeder zei dat blijf ik horen
want zij gaf mij ontzettend veel!
Ik heb mijn moeder niet verloren
zij is en blijft van mij een deel
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat
want overal kom ik haar tegen
in wat ik doe of wat ik laat
Anderen mogen je liefhebben
Je moeder alleen begrijpt je
Ze werkt voor je
Vergeeft je alles
En heeft je onvoorwaardelijk lief
Het enige kwaad wat ze je ooit doet
Is te sterven en je te verlaten
---
De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag herhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet
---
Strooi uit mijn as
voor alle winden
dat wat mijn lichaam was
de weg kan vinden
naar alles wat het eens beminde
naar wolk en zee
en zich daarmee verbinden
---
Wat moeder zei dat blijf ik horen
want zij gaf mij ontzettend veel!
Ik heb mijn moeder niet verloren
zij is en blijft van mij een deel
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat
want overal kom ik haar tegen
in wat ik doe of wat ik laat
donderdag 4 juli 2013 om 22:38
Ach, wat vreselijk, gecondoleerd.
Ik denk ook dat wat je in je toespraak gaat zeggen wel voldoende is hoor.
Dat is al moeilijk genoeg.
Heel veel sterkte met het verdriet en met het regelen van alles.
(Weet hoe het is, vier weken geleden plots mijn vader verloren.
Heb ook een toespraak gehouden, daarna was ik echt niet meer in staat om nog een keer op te staan en te spreken, al had ik ook graag een gedicht opgezegd.)
Ik denk ook dat wat je in je toespraak gaat zeggen wel voldoende is hoor.
Dat is al moeilijk genoeg.
Heel veel sterkte met het verdriet en met het regelen van alles.
(Weet hoe het is, vier weken geleden plots mijn vader verloren.
Heb ook een toespraak gehouden, daarna was ik echt niet meer in staat om nog een keer op te staan en te spreken, al had ik ook graag een gedicht opgezegd.)
donderdag 4 juli 2013 om 22:49
Ik vind dit gedicht prachtig, van Catharina Boer;
In Memoriam Matris
-voor mijn moeder-
Je hebt alles afgelegd, je weg,
de pijn, bezit, zelfs je naam
in delen doorgegeven
als gebroken brood.
Gebarsten is het glas van het veld
waarin ons eeuwig nu, met wat
slechts dagelijks telde en sneed
mij bloedend met gemis.
Wij spraken weinig over dood,
vraag en antwoord lagen al
in onze ogen. Jij bent eeuwig,
maar de dag is heen, de herfst komt
en ik ben opgeschoven in de tijd,
zo onbegrijpelijk
logisch zijn de dagen.
Het is valtijd, moeder, fruit
uit je tuin is aangetast,
ik heb nog niet geoogst.
Ik heb het niet voorgelezen op de crematie van mijn moeder (in oktober 2 jaar geleden) maar wel de hele tijd bij me gedragen en op het laatst bij haar in de kist gelegd.
Sterkte.
In Memoriam Matris
-voor mijn moeder-
Je hebt alles afgelegd, je weg,
de pijn, bezit, zelfs je naam
in delen doorgegeven
als gebroken brood.
Gebarsten is het glas van het veld
waarin ons eeuwig nu, met wat
slechts dagelijks telde en sneed
mij bloedend met gemis.
Wij spraken weinig over dood,
vraag en antwoord lagen al
in onze ogen. Jij bent eeuwig,
maar de dag is heen, de herfst komt
en ik ben opgeschoven in de tijd,
zo onbegrijpelijk
logisch zijn de dagen.
Het is valtijd, moeder, fruit
uit je tuin is aangetast,
ik heb nog niet geoogst.
Ik heb het niet voorgelezen op de crematie van mijn moeder (in oktober 2 jaar geleden) maar wel de hele tijd bij me gedragen en op het laatst bij haar in de kist gelegd.
Sterkte.
Nothing happens for a reason
donderdag 4 juli 2013 om 22:54
Iedereen bedankt voor de lieve reacties en gedichtjes.... Geen kind meer van Karin Bloemen heeft nu mijn voorkeur, ik vind het zo mooi..
Google heb ik gedaan, maar er is zoveel, ik zie door de bomen het bos niet meer.
Een extra knuffel voor Doortje en Renske123. Ik hou van jullie meiden. Zou niet weten wat ik zonder jullie moet.
Google heb ik gedaan, maar er is zoveel, ik zie door de bomen het bos niet meer.
Een extra knuffel voor Doortje en Renske123. Ik hou van jullie meiden. Zou niet weten wat ik zonder jullie moet.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
vrijdag 5 juli 2013 om 07:41
Biol,
Geen kind meer vind ik ook prachtig,
Maar ook hartverscheurend omdat we weten dat je geen 'kind' meer bent nu.
Het is een bizarre maand, leef mee tot in iedere vezel van mijn lijf. Een aantal voormalig Slimme Meisjes zullen er zijn voor jou tijdens de crematie om er voor je te zijn. Jouw woorden aan je moeder zullen de prachtigste woorden zijn, zelf geschreven of een gedicht, het komt uit jouw hart.
ben trots op jou hoe je alles doet en regelt. X
Geen kind meer vind ik ook prachtig,
Maar ook hartverscheurend omdat we weten dat je geen 'kind' meer bent nu.
Het is een bizarre maand, leef mee tot in iedere vezel van mijn lijf. Een aantal voormalig Slimme Meisjes zullen er zijn voor jou tijdens de crematie om er voor je te zijn. Jouw woorden aan je moeder zullen de prachtigste woorden zijn, zelf geschreven of een gedicht, het komt uit jouw hart.
ben trots op jou hoe je alles doet en regelt. X
DTEEZ!
vrijdag 5 juli 2013 om 08:23
Jeetje Biol vrouw wat is het snel gegaan.
Heel veel sterkte.
Ik heb geen verdere bijdrage, ik heb bij mijn moeder wat persoonlijke woorden gezegd.
Ow mijn zus heeft dit gezegd:
Toon Hermans
Ga nooit heen zonder te groeten
ga nooit heen zonder een zoen
Wie het noodlot zal ontmoeten
kan het morgen niet meer doen
Ga nooit heen zonder te praten
dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten
kan er 's avonds niet meer zijn
Heel veel sterkte.
Ik heb geen verdere bijdrage, ik heb bij mijn moeder wat persoonlijke woorden gezegd.
Ow mijn zus heeft dit gezegd:
Toon Hermans
Ga nooit heen zonder te groeten
ga nooit heen zonder een zoen
Wie het noodlot zal ontmoeten
kan het morgen niet meer doen
Ga nooit heen zonder te praten
dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten
kan er 's avonds niet meer zijn
vrijdag 5 juli 2013 om 11:07
Een ander kan niet voor jou bepalen welke gevoelens je wilt uitdrukken, of welke persoonlijke boodschap je wilt overbrengen. Van mij dus geen tip. Zeg gewoon wat je voelt en of dat dan met een gedicht is of gewoon in je eigen welgemeende woorden, maakt niet uit. Wel erg veel sterkte gewenst!
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 5 juli 2013 om 13:14
gecondoleerd Biol,
Mijn moeder is 2 weken en 1 dag geleden overleden na een maand in het ziekenhuis te hebben gelegen.
Ook ik heb een gedicht voorgelezen tijdens haar crematie:
Als ik ga, moet je niet huilen want echt weg ben ik niet.
Mijn lichaam is nu duizend dingen,
denk daaraan in je verdriet.
Ik ben de wind, ik ben de regen, i
k ben de zon, het jonge gras.
Ik ben de sneeuw en duizend dingen,
ik ben weer degene die ik was.
En als je wakker wordt,
bekijk dan de bomen en de blauwe lucht.
Kijk naar de vlinders en de bloemen,
kijk naar de vogels in hun vlucht.
Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet.
Ik ben in alles om je heen
dus zie je, écht weg ben ik niet.
Ik wens je heel veel sterkte!!
Mijn moeder is 2 weken en 1 dag geleden overleden na een maand in het ziekenhuis te hebben gelegen.
Ook ik heb een gedicht voorgelezen tijdens haar crematie:
Als ik ga, moet je niet huilen want echt weg ben ik niet.
Mijn lichaam is nu duizend dingen,
denk daaraan in je verdriet.
Ik ben de wind, ik ben de regen, i
k ben de zon, het jonge gras.
Ik ben de sneeuw en duizend dingen,
ik ben weer degene die ik was.
En als je wakker wordt,
bekijk dan de bomen en de blauwe lucht.
Kijk naar de vlinders en de bloemen,
kijk naar de vogels in hun vlucht.
Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet.
Ik ben in alles om je heen
dus zie je, écht weg ben ik niet.
Ik wens je heel veel sterkte!!