nobody said it was easy.

03-10-2012 08:49 91 berichten
iedereen kent situaties waarin je moeilijke keuzes moest maken.



mijne is: dat ik moet beginnen met zoeken naar een nieuwe baan omdat ik halverwege volgend jaar mijn baan kwijt raak.

die stap zetten om daadwerkelijk te beginnen met solliciteren is toch moeilijker dan dat ik dacht.



wat was de jouwe?
Alle reacties Link kopieren
Of ik iets met de liefde voor een 7 jaar jongere jongen ging doen
Internagelaktisch
Alle reacties Link kopieren
Of ik ging beginnen met een nieuwe opleiding en het onzekere w.b. werk en toekomst in zou stappen.
Been there, done that, got the T-shirt.
quote:Maaique schreef op 03 oktober 2012 @ 08:54:

Of ik iets met de liefde voor een 7 jaar jongere jongen ging doenkan me indenken dat dat een moeilijke keuze geweest is, wat heb je gedaan?
quote:apatura schreef op 03 oktober 2012 @ 08:56:

Of ik ging beginnen met een nieuwe opleiding en het onzekere w.b. werk en toekomst in zou stappen.hoe heb je de knoop doorgehakt? en wat is je beslissing geworden?
Alle reacties Link kopieren
Moeilijke keuzes? Maar je hébt toch weinig keuze, je hebt straks geen baan meer.



Even kijken, ik denk dat mijn moeilijkste beslissing was dat toen mijn moeder mij de zoveelste brief vol haatdragerij stuurde, ik afscheid van haar en haar borderline nam en besloot er niet meer op te reageren.



En in het vervolg ervan neem ik nu regelmatig de beslissing niet te reageren op de vragen van een bepaalde naaste waarom mijn moeder niet meer welkom is in mijn leven. Omdat diegene het nooit goed zal begrijpen en het waarschijnlijk wel goed bedoelt, hoe pijnlijk die vraag ook voor mij is. Zoiets?
Computer says nooooo
quote:summer73 schreef op 03 oktober 2012 @ 08:57:

Moeilijke keuzes? Maar je hébt toch weinig keuze, je hebt straks geen baan meer.



Even kijken, ik denk dat mijn moeilijkste beslissing was dat toen mijn moeder mij de zoveelste brief vol haatdragerij stuurde, ik afscheid van haar en haar borderline nam en besloot er niet meer op te reageren.



En in het vervolg ervan neem ik nu regelmatig de beslissing niet te reageren op de vragen van een bepaalde naaste waarom mijn moeder niet meer welkom is in mijn leven. Omdat diegene het nooit goed zal begrijpen en het waarschijnlijk wel goed bedoelt, hoe pijnlijk die vraag ook voor mij is. Zoiets?



heftige keuze wat je gemaakt hebt, maar leven met iemand in je naaste omgeving met borderliner is ook erg moeilijk. knap dat je dat gedaan hebt. heb ik respect voor.



gaat niet zo zeer om dat ik moet solliciteren, maar waarop en wat ik wil gaan doen. werk al zo lang bij dezelfde baas, dat ik het toch best wel heel lastig vind. ( en om daadwerkelijk te gaan solliciteren, is mijn cv wel goed en mijn brief etc)
Alle reacties Link kopieren
Ik heb besloten naar mijn gevoel te luisteren en naar mijn hart.

Zijn nu al ruim 2 maanden samen en ben super gelukkig ;)



Ik ben 25, hij is 18.
Internagelaktisch
Alle reacties Link kopieren
Aha. Dan snap ik nu je keuze wat beter. Werk je nu in de richting van een opleiding die je hebt gevolgd? Moeilijk ook dat je na al die tijd weg moet bij dit bedrijf.
Computer says nooooo
Alle reacties Link kopieren
quote:mevrkimkim schreef op 03 oktober 2012 @ 08:57:

[...]





hoe heb je de knoop doorgehakt? en wat is je beslissing geworden?



Ik ben er wel aan begonnen. Nu moet ik dus gaan solliciteren voor een baan naast mijn opleiding en dat is heel erg lastig want in mijn huidige vakgebied komen parttime contracten eigenlijk niet voor.

Voor 1 jan moet ik wat nieuws hebben (+/- 28 uur) anders wordt het de ww voor 2 + 4 maanden en daarna heb ik een heeeeeel groot probleem.
Been there, done that, got the T-shirt.
Alle reacties Link kopieren
Te herkenbaar...
Alle reacties Link kopieren
Of ik op mijn net nieuwe werk moet blijven of druk moet gaan solliciteren. Zit hier nu 3 maanden en alle 3 de collega´s die ik had zijn inmiddels vertrokken (ligt niet aan mij hoor!). Maar om nou in m´n uppie de tent te runnen terwijl ik zelf nog nieuw ben? Het is wel heel anders dan toen ik hier solliciteerde......
Alle reacties Link kopieren
Wat is precies de keuze die je moet maken nu dan? Waar loop je tegenaan? Als je het kan omschrijven, kunnen we ook meedenken. Of is het gewoon de angst voor verandering?
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeilijkste keuze was toch wel om te gaan scheiden. Ik wist dat het de beste beslissing was en dat ik eigenlijk geen andere keuze hád, maar het brak mijn hart om dit mijn kinderen aan te doen.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Of ik mijn vriend moest volgen toen hij een baan in het buitenland kreeg aangeboden.
Alle reacties Link kopieren
Mijn relatie van 11 jaar verbreken... waarom de keuze zo moeilijk was? Omdat hij al 2 jaar werkeloos is, en herstellende is van een ernstige ziekte....

Maar blijven omdat hij ziek en werkeloos is, is geen basis voor een relatie...
@ dubiootje, miss heb je daar ook wel een punt, werk al zo lang bij dit bedrijf dat ik miss wel angstiger ben om nieuwe baan te zoeken. verder weet ik niet zo goed ofdat ik moet gaan voor het zelfde niveau, als medewerker of als teamleider. ben wat onzeker en denk dat ik dat niet aan kan terwijl mijn baas zegt dat ik dat wel kan.



@ splinter, had ook niet gedacht hoor dat jij ze weggejaagd had. maar dat is inderdaad ook een lastige keuze. Je zou het altijd nog kunnen aankijken natuurlijk of beide, toch al solliciteren en kijken of je wat beters op je pad komt. lijkt me ook lastig die beslissing



@ tinkje kan me indenken dat je dan hierbij kippevel krijgt. gecondoleerd!



@ apatura wat goed dat je je hart gevolgt hebt, zal mee duimen dat je snel een leuke baan vind.



@summer, ik heb opleidingen gedaan om te kunnen werken waar ik nu werk. en zou wel graag weer verder gaan in deze tak. ( logistiek)



@ maaiqe wat leuk zeg! heerlijk om te lezen dat het allemaal zo goed gaat.
@ dubiotje, wat vervelend dat je die keuze moest maken, kan me voorstellen dat je je kinderen zoiets niet aan wil doen. heb je je draai ondertussen wel gevonden? en de kids?



@sssenta dat lijkt me ook echt moeilijk, je laat dan wel veel achter hier. heb je het gedaan?



@ miss filed dat is idd erg moeilijk die keuze, maar kan me goed voorstellen waarom je dat gedaan hebt. je eigen geluk gaat immers toch echt voor.
Het prive contact met een collega verbreken omdat mijn gevoelens voor hem (en zijn gevoelens voor mij) mijn relatie beinvloeden.
quote:vivaflamenco schreef op 03 oktober 2012 @ 09:15:

Het prive contact met een collega verbreken omdat mijn gevoelens voor hem (en zijn gevoelens voor mij) mijn relatie beinvloeden.lastig, zie je hem nog geregeld op het werk nu dan?
Alle reacties Link kopieren
Mn vriendschap verbreken met m'n beste vriend. Blijft moeilijk, mis hem nog steeds..
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik ben ook erg blij dat ik het wel heb gedaan.

Ik was bang voor de reacties van mijn omgeving, dat hield mij tegen.



Achteraf nergens voor nodig, iedereen vind hem net zo leuk als ik

Geen slecht woord over gesproken
Internagelaktisch
Alle reacties Link kopieren
Ai, Vivaflamenco, dat is een pijnlijke. Goed dat je het contact hebt verbroken om jezelf te beschermen.



Sssenta, dat is inderdaad geen makkelijke keuze. Ik ben ook benieuwd of je het hebt gedaan en hoe het uitgepakt is



Kimkim (ik hoef toch geen mevrouw te zeggen? ), we hebben absoluut onze draai gevonden en zijn heel gelukkig nu met zijn drietjes, en de kinderen zien hun vader regelmatig dus dat loopt ook goed. Het is echt een heel goede keuze geweest, ook voor de kinderen gelukkig.



Typisch vrouwenprobleem om te denken dat je iets niet aankan terwijl de mensen die je kennen weten dat je het kan. Gewoon doen! Wat houdt je tegen behalve je gebrek aan zelfvertrouwen? Zijn er ook praktische bezwaren? Grijp dit aan als een kans om een mooie carrièrestap te maken? Het is toch ook heel waardevol om invloed uit te kunnen oefenen binnen een bedrijf en iets te kunnen betekenen voor je team?



Bij mij is een belangrijke afweging bij moeilijke keuzes altijd: waar zou ik het meeste spijt van kunnen krijgen? Ik zie de keuzes als twee potjes: gegrepen kansen en gemiste kansen. De kansen die je grijpt, komen daarna misschien wel in het potje teleurstellingen terecht, maar zeker niet in het potje gemiste kansen. Over teleurstellingen kom je wel heen en je leert er altijd weer veel van. Van gemiste kansen kom je geen steek verder.



Tinkje, een voor jou.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Leuk dat je zo verliefd bent, Maaique Heb ik ook zin in!
Ga in therapie!
quote:Maaique schreef op 03 oktober 2012 @ 09:22:

Ja, ik ben ook erg blij dat ik het wel heb gedaan.

Ik was bang voor de reacties van mijn omgeving, dat hield mij tegen.



Achteraf nergens voor nodig, iedereen vind hem net zo leuk als ik

Geen slecht woord over gesproken



goed dat je geluisterd hebt naar je gevoel.

en daar gaat het om als jij maar gelukkig bent.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven