Zoontje collega overleden
woensdag 21 juli 2010 om 08:26
Ik lees net op hun weblog dat het zoontje van een oud-collega van mij is overleden. Ik kende het mannetje niet, behalve natuurlijk van de verhalen van mijn oud-collega en van de blog. Desondanks ben ik er echt helemaal akelig van. Wat een verschrikkelijk verdriet voor de familie.
Ik denk dat ik een mooie kaart ga sturen. Zouden jullie ook zoiets doen of echt naar de begrafenis gaan?
Ik denk dat ik een mooie kaart ga sturen. Zouden jullie ook zoiets doen of echt naar de begrafenis gaan?
woensdag 21 juli 2010 om 08:28
Ik zou alleen naar de begrafenis gaan als je een kaart zou krijgen. Ik zou een kaart voor een oud collega alleen al voldoende vinden.
Tenminste, ik maak niet uit je verhaal op dat jullie nog veel contact hadden of elkaar nog regelmatig zien.
Als dat wel het geval is, zou ik misschien wel gaan, maar dan zou ik denk ik ook een kaart krijgen.
Wat zegt jouw gevoel?
Tenminste, ik maak niet uit je verhaal op dat jullie nog veel contact hadden of elkaar nog regelmatig zien.
Als dat wel het geval is, zou ik misschien wel gaan, maar dan zou ik denk ik ook een kaart krijgen.
Wat zegt jouw gevoel?
"ik ben het, Barbabelladingdong"
woensdag 21 juli 2010 om 08:29
Dat ligt er aan wat de band is die je met die mensen hebt.
Als je ze al jaren niet gezien hebt, gewoon een kaart sturen.
Of nee, ik denk dat ik het nog makkelijker zou stellen; als ik een rouwkaart krijg zou ik naar de begrafenis gaan, krijg ik geen kaart, dan ga ik niet ook.
Als je ze al jaren niet gezien hebt, gewoon een kaart sturen.
Of nee, ik denk dat ik het nog makkelijker zou stellen; als ik een rouwkaart krijg zou ik naar de begrafenis gaan, krijg ik geen kaart, dan ga ik niet ook.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 21 juli 2010 om 08:32
woensdag 21 juli 2010 om 08:34
Ik zou inderdaad een tijd na de uitvaart contact opnemen, en blijven houden mocht je oud collega dit willen. Vaak is het contact van mensen na een overlijden de eerste weken heel aanwezig, maar vergeten ze dat na een aantal maanden erna nog steeds verdriet is en contact vaak ook gewenst is
"ik ben het, Barbabelladingdong"
zaterdag 24 juli 2010 om 02:41
Als je het emotioneel op kan brengen om naar de begrafenis te gaan zou ik het zeker doen. Toen mijn zoontje 13 jaar geleden na de geboorte overleed vond ik het zo'n enorme steun en troost dat mensen die ik uit het oog was verloren of waar ik niet veel contact mee had de moeite namen om naar de begrafenis te komen. Op het moment van de begrafenis dat we naar het grafje liepen keek ik achterom en voelde me echt letterlijk gedragen door die hele lange rij mensen achter ons die fysiek met ons meeliepen in de moeilijkste wandeling die ik ooit in mijn leven heb gehad. We hadden overigens een advertentie in de krant gezet.
zaterdag 24 juli 2010 om 02:53
quote:[message=6642020,noline]Ouwe schreef op 24 juli 2010 Op het moment van de begrafenis dat we naar het grafje liepen keek ik achterom en voelde me echt letterlijk gedragen door die hele lange rij mensen achter ons die fysiek met ons meeliepen in de moeilijkste wandeling die ik ooit in mijn leven heb gehad..
Ik krijg hier zo ontzettend kippenvel van. Wat heb je dit mooi gezegd.
Ik krijg hier zo ontzettend kippenvel van. Wat heb je dit mooi gezegd.