Psyche
alle pijlers
Anders zijn dan je denkt
dinsdag 25 november 2014 om 18:10
Hoe kan het als iemand telkens heel boos op je word door de dingen die je zegt maar dat je het gevoel hebt dat je eigenlijk geen hele rare dingen zegt. Kan het zijn dat sommige mensen niet door hebben hoe ze echt zijn? Is dat een stoornis, en kan je daar zelf aan werken?
En hoe kan je aan jezelf werken dat je aardiger wordt en je innerlijk veranderd?
En hoe kan je aan jezelf werken dat je aardiger wordt en je innerlijk veranderd?
woensdag 26 november 2014 om 01:56
woensdag 26 november 2014 om 01:56
quote:wilmaiy schreef op 26 november 2014 @ 01:54:
wat bedoel je Bente ik zeg juist dat het niet aan jou ligt.
Kan het zijn dat je onzeker bent en als dat zo is is dat toch logisch als iedereen zegt dat je ziek bent en jij weet dat het anders is?
Bente is echt ziek.
Daar zit verder niet een oordeel aan vast over Bente als persoon.
wat bedoel je Bente ik zeg juist dat het niet aan jou ligt.
Kan het zijn dat je onzeker bent en als dat zo is is dat toch logisch als iedereen zegt dat je ziek bent en jij weet dat het anders is?
Bente is echt ziek.
Daar zit verder niet een oordeel aan vast over Bente als persoon.
woensdag 26 november 2014 om 01:57
Volgens mij had jij 2 maanden geleden nog een topic over anorexia. Na 2 maanden kan je volgens mij nog niet genezen zijn.
Ik (persoonlijk) heb gezien hoe anorexia een innerlijk kan veranderen. Ik heb mijn beste vriendin zien veranderen van sociaal persoon naar zombie (zeg niet dat jij een zombie bent, maar dat was zij wel).
Niemand zegt dat het door jou komt, of dat jij het erger maakt. Maar als je met deze gevoelens rondloopt, kun je misschien beter nog eens met jouw psycholoog gaan praten. Deze gevoelens zijn niet normaal.
Ik (persoonlijk) heb gezien hoe anorexia een innerlijk kan veranderen. Ik heb mijn beste vriendin zien veranderen van sociaal persoon naar zombie (zeg niet dat jij een zombie bent, maar dat was zij wel).
Niemand zegt dat het door jou komt, of dat jij het erger maakt. Maar als je met deze gevoelens rondloopt, kun je misschien beter nog eens met jouw psycholoog gaan praten. Deze gevoelens zijn niet normaal.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
woensdag 26 november 2014 om 02:01
Bente ik wil het je nog wel een keer kort uitleggen.
Door constante ondervoeding veranderen processen in je hersenen. Ook de afgifte van hormonen raken verstoord.
Dit alles heeft effect op je gemoedstoestand.
Het maakt je depressief, angstig, negatief en voortvloeiend uit die gemoedstoestand verander je.
Je concentratie vermogen gaat achteruit en je gaat moeite krijgen met het goed plaatsen van je emotie, en die van anderen
Daarnaast heb je met trauma te maken, ook dat maakt dat je anders kan reageren op sociale interacties of het goed lezen wat mensen nu bedoelen.
Even in een notendop.
Het is geen hoger wiskunde lieverd, je snapt dat heus wel.
Door constante ondervoeding veranderen processen in je hersenen. Ook de afgifte van hormonen raken verstoord.
Dit alles heeft effect op je gemoedstoestand.
Het maakt je depressief, angstig, negatief en voortvloeiend uit die gemoedstoestand verander je.
Je concentratie vermogen gaat achteruit en je gaat moeite krijgen met het goed plaatsen van je emotie, en die van anderen
Daarnaast heb je met trauma te maken, ook dat maakt dat je anders kan reageren op sociale interacties of het goed lezen wat mensen nu bedoelen.
Even in een notendop.
Het is geen hoger wiskunde lieverd, je snapt dat heus wel.
woensdag 26 november 2014 om 02:18
kan het zijn dat eerst het trauma er was en omdat niemand je geloofde en dat je nergens terecht kon omdat het zo gedraaid werd dat het altijd jou schuld was.
Dat daardoor een eetstoornis is ontstaan.en onzekerheid.
Kan het zijn dat bij de psycholoog aan de werkelijke oorzaak voorbij word gegaan.
Dat er nog steeds vanuit word gegaan dat de situatie thuis aan jou ligt en dat jij dus ziek bent.
En jij vind dat jij normaal reageerd wat dus ook kan en dat daardoor misverstanden ontstaan en je niet verder komt.
Dat daardoor een eetstoornis is ontstaan.en onzekerheid.
Kan het zijn dat bij de psycholoog aan de werkelijke oorzaak voorbij word gegaan.
Dat er nog steeds vanuit word gegaan dat de situatie thuis aan jou ligt en dat jij dus ziek bent.
En jij vind dat jij normaal reageerd wat dus ook kan en dat daardoor misverstanden ontstaan en je niet verder komt.
woensdag 26 november 2014 om 07:01
woensdag 26 november 2014 om 08:23
En zo zijn we hebben we het rondje weer gedanst en gaan we je vorige topic nog eens dunnetjes over doen.
Je bent 26 jaar, woont nog thuis, weigert iets te doen aan je toestand, er is geen verstandig woord met je te wisselen en je zegt altijd 'sorry'maar aan de andere kant trek je alle energie uit je omgeving.
Ik word al moe van de zelfde riedel dus als ik met jou in een huis zou wonen zou ik er helemaal niet goed van worden. Je redeneert alles naar je zelf toe en staat al jaren stil in je ontwikkeling.
Dag in dag uit laat je je nichtje, je zusjes en je vader zien dat je niets doet aan je eetprobleem. Je neemt helemaal geen verantwoordelijkheid om er ook maar iets aan te doen.
Je opent hier een nieuw topic zodat anderen je niet kunnen loepen en voor je het weet wordt je weer neergezet als een slachtoffer en dat is precies wat je wil.
Zelfs al zou je een slachtoffer zijn van je opvoeding, trauma's enzovoort, dat ontslaat je niet van je plicht om daar verandering in te brengen.
Sommige mensen vinden het heerlijk om zich slachtoffer te voelen, ze krijgen dan aandacht en een exclusieve behandeling andere mensen doen juist alles om zich weer een volwaardig mens te voelen omdat ze willen knokken voor hun zelf en hun omgeving.
Jij hebt aandacht nodig zoals een ander lucht nodig heeft. Wanneer ga je iets doen Bente i.p.v. roepen dat je er niets aan de hand is?
Je bent 26 jaar, woont nog thuis, weigert iets te doen aan je toestand, er is geen verstandig woord met je te wisselen en je zegt altijd 'sorry'maar aan de andere kant trek je alle energie uit je omgeving.
Ik word al moe van de zelfde riedel dus als ik met jou in een huis zou wonen zou ik er helemaal niet goed van worden. Je redeneert alles naar je zelf toe en staat al jaren stil in je ontwikkeling.
Dag in dag uit laat je je nichtje, je zusjes en je vader zien dat je niets doet aan je eetprobleem. Je neemt helemaal geen verantwoordelijkheid om er ook maar iets aan te doen.
Je opent hier een nieuw topic zodat anderen je niet kunnen loepen en voor je het weet wordt je weer neergezet als een slachtoffer en dat is precies wat je wil.
Zelfs al zou je een slachtoffer zijn van je opvoeding, trauma's enzovoort, dat ontslaat je niet van je plicht om daar verandering in te brengen.
Sommige mensen vinden het heerlijk om zich slachtoffer te voelen, ze krijgen dan aandacht en een exclusieve behandeling andere mensen doen juist alles om zich weer een volwaardig mens te voelen omdat ze willen knokken voor hun zelf en hun omgeving.
Jij hebt aandacht nodig zoals een ander lucht nodig heeft. Wanneer ga je iets doen Bente i.p.v. roepen dat je er niets aan de hand is?
woensdag 26 november 2014 om 08:51
quote:Bente- schreef op 26 november 2014 @ 08:48:
Ik ben nog lang geen 26 jaar, en ik herken me niet in de dingen die je zegt.
Dit is het laatste wat ik er over zeg maar waterplant heeft gelijk.
Je schrijft het letterlijk in je topics en ook in dit topic je wilt geen therapie,geen opname,je bent niet ziek etc.
Met andere woorden je neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor je leven en je weigert iets aan je ziekte te doen.
Ik ben nog lang geen 26 jaar, en ik herken me niet in de dingen die je zegt.
Dit is het laatste wat ik er over zeg maar waterplant heeft gelijk.
Je schrijft het letterlijk in je topics en ook in dit topic je wilt geen therapie,geen opname,je bent niet ziek etc.
Met andere woorden je neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor je leven en je weigert iets aan je ziekte te doen.
woensdag 26 november 2014 om 09:27
quote:wilmaiy schreef op 26 november 2014 @ 02:18:
kan het zijn dat eerst het trauma er was en omdat niemand je geloofde en dat je nergens terecht kon omdat het zo gedraaid werd dat het altijd jou schuld was.
Dat daardoor een eetstoornis is ontstaan.en onzekerheid.
Kan het zijn dat bij de psycholoog aan de werkelijke oorzaak voorbij word gegaan.
Dat er nog steeds vanuit word gegaan dat de situatie thuis aan jou ligt en dat jij dus ziek bent.
En jij vind dat jij normaal reageerd wat dus ook kan en dat daardoor misverstanden ontstaan en je niet verder komt.
ik denk dat je een klein beetje aan het projecteren bent.
daarbij kunnen wij niet gaan bedenken wat een psycholoog allemaal tegen haar zegt.
je zoekt nu een excuus voor haar.
niet doen.
kan het zijn dat eerst het trauma er was en omdat niemand je geloofde en dat je nergens terecht kon omdat het zo gedraaid werd dat het altijd jou schuld was.
Dat daardoor een eetstoornis is ontstaan.en onzekerheid.
Kan het zijn dat bij de psycholoog aan de werkelijke oorzaak voorbij word gegaan.
Dat er nog steeds vanuit word gegaan dat de situatie thuis aan jou ligt en dat jij dus ziek bent.
En jij vind dat jij normaal reageerd wat dus ook kan en dat daardoor misverstanden ontstaan en je niet verder komt.
ik denk dat je een klein beetje aan het projecteren bent.
daarbij kunnen wij niet gaan bedenken wat een psycholoog allemaal tegen haar zegt.
je zoekt nu een excuus voor haar.
niet doen.
woensdag 26 november 2014 om 09:45
Ik voel me geen slachtoffer, ik had niet door dat het hier wel zo overkomt. Maar dat is wel hetzelfde als waarom ik het topic open, dat ik niet eens door heb hoe ik ben of hoe ik doe.
De vorige keer dat ik mijn psychologe zag gingen we een nieuw behandelplan opstellen, en toen veranderde zij die diagnose. Ik verzin echt geen dingen.
Dat ik een last ben voor mijn gezin weet ik dat voelt ook niet goed. Ik wil het wel echt graag verbeteren, maar zonder therapie, hoe kan ik het dan aanpakken?
De vorige keer dat ik mijn psychologe zag gingen we een nieuw behandelplan opstellen, en toen veranderde zij die diagnose. Ik verzin echt geen dingen.
Dat ik een last ben voor mijn gezin weet ik dat voelt ook niet goed. Ik wil het wel echt graag verbeteren, maar zonder therapie, hoe kan ik het dan aanpakken?
woensdag 26 november 2014 om 09:48
woensdag 26 november 2014 om 09:59
wel mooi dat de diagnose veranderd is, kan je toch de andere dingen gaan aanpakken
want zover ik me herinner wilde je niets aan je eetgedrag veranderen, maar wel werken aan andere dingen.
jezelf veranderen, daar zijn vast wel boeken over te vinden.
van het www
Je gedrag veranderen in 3 stappen
Hoe verander je je gedrag? Dat doe je in drie stappen: Wees je bewust van wat je niet meer wilt, onderbreek het patroon en zet het om in iets positiefs. Door dit te herhalen leer je jezelf nieuwe gewoonten aan. Drie stappen is alles wat je nodig hebt.
http://www.newstart.nl/bl ... -veranderen-in-3-stappen/
en zo zijn er genoeg websites te vinden, zoals veranderen in 21 dagen
zoek op: hoe verander ik mijn gedrag.
want zover ik me herinner wilde je niets aan je eetgedrag veranderen, maar wel werken aan andere dingen.
jezelf veranderen, daar zijn vast wel boeken over te vinden.
van het www
Je gedrag veranderen in 3 stappen
Hoe verander je je gedrag? Dat doe je in drie stappen: Wees je bewust van wat je niet meer wilt, onderbreek het patroon en zet het om in iets positiefs. Door dit te herhalen leer je jezelf nieuwe gewoonten aan. Drie stappen is alles wat je nodig hebt.
http://www.newstart.nl/bl ... -veranderen-in-3-stappen/
en zo zijn er genoeg websites te vinden, zoals veranderen in 21 dagen
zoek op: hoe verander ik mijn gedrag.
woensdag 26 november 2014 om 10:13
quote:Bente- schreef op 26 november 2014 @ 09:45:
Ik voel me geen slachtoffer, ik had niet door dat het hier wel zo overkomt. Maar dat is wel hetzelfde als waarom ik het topic open, dat ik niet eens door heb hoe ik ben of hoe ik doe.
De vorige keer dat ik mijn psychologe zag gingen we een nieuw behandelplan opstellen, en toen veranderde zij die diagnose. Ik verzin echt geen dingen.
Dat ik een last ben voor mijn gezin weet ik dat voelt ook niet goed. Ik wil het wel echt graag verbeteren, maar zonder therapie, hoe kan ik het dan aanpakken?
Waarom is de diagnose veranderd? Wanneer moet je terug naar de psychologe?
Ik vind trouwens niet dat je overkomt als slachtoffer en ik denk ook niet dat je een ander topic geopend hebt zodat mensen niet kunnen loepen. Klopt het dat je niet meer in jouw andere topic mocht schrijven en daarom een ander geopend hebt?
Ik voel me geen slachtoffer, ik had niet door dat het hier wel zo overkomt. Maar dat is wel hetzelfde als waarom ik het topic open, dat ik niet eens door heb hoe ik ben of hoe ik doe.
De vorige keer dat ik mijn psychologe zag gingen we een nieuw behandelplan opstellen, en toen veranderde zij die diagnose. Ik verzin echt geen dingen.
Dat ik een last ben voor mijn gezin weet ik dat voelt ook niet goed. Ik wil het wel echt graag verbeteren, maar zonder therapie, hoe kan ik het dan aanpakken?
Waarom is de diagnose veranderd? Wanneer moet je terug naar de psychologe?
Ik vind trouwens niet dat je overkomt als slachtoffer en ik denk ook niet dat je een ander topic geopend hebt zodat mensen niet kunnen loepen. Klopt het dat je niet meer in jouw andere topic mocht schrijven en daarom een ander geopend hebt?
Life is short. Eat dessert first.
woensdag 26 november 2014 om 10:36
quote:fluim schreef op 26 november 2014 @ 10:12:
er is geen ernstig ondergewicht meer, dus dat probleem is van de kaart
Zegt bente ja maar twee maanden geleden had ze nog allerlei lichamelijke klachten door haar ernstige ondergewicht en ik geloof er geen moer van dat ze nu een gezond bmi heeft.
Bent zegt wel meer bijvoorbeeld dat ze dik is een plofkop heeft etc..
er is geen ernstig ondergewicht meer, dus dat probleem is van de kaart
Zegt bente ja maar twee maanden geleden had ze nog allerlei lichamelijke klachten door haar ernstige ondergewicht en ik geloof er geen moer van dat ze nu een gezond bmi heeft.
Bent zegt wel meer bijvoorbeeld dat ze dik is een plofkop heeft etc..
woensdag 26 november 2014 om 10:41
woensdag 26 november 2014 om 10:58
Hoi Bente. Ik heb meegelezen in je vorige topic maar nog nooit op je gereageerd. Ik kom je even een en een complimentje brengen. Ik vind het heel erg goed van je dat je niet over je eetprobleem wilt praten in dit topic en dingen vertelt die je nog nooit eerder hier gezegd hebt. Volgens mij ga je met piepkleine stapjes vooruit, je wordt wat moediger (toch door je therapie?) Wel belangrijk: Je zegt dat je je slechter voelt als je er vandaan komt, dat zou ik de volgende keer echt met je psycholoog bespreken. Therapie is eng voor de meeste mensen, maar je hoeft je nergens voor te schamen, die persoon is er namelijk voor jou. Ik snap dat je het graag alleen wil doen, en ook al geloof je niet dat je iets waard bent, soms moet je gewoon vertrouwen op andere mensen die het beste met je voorhebben.
Ik vind het oprecht naar voor je dat je vader in een slechte periode zit nu en dat hij kennelijk ook vroeger heeft gedronken. Ook vind ik dat hij niet bepaald aardige dingen zegt in de voorbeelden die je noemt. Die familiesituatie is niet jouw schuld, onthoud dat! Ik denk wel dat het verstandig is om er wat afstand van te nemen. Kun je je psycholoog vragen hoe je het beste uit huis kunt gaan? Misschien heeft zij wel wat goede tips en kennis over begeleid wonen o.i.d.?
Wat betreft je vraag Hoe kan je aan jezelf werken dat je aardiger wordt en je innerlijk verandert? Daar heb ik maar een antwoord op, jij moet werken aan je zelfhaat. Op proud2Bme staan goede artikels hierover, lees die om te beginnen. Soms moet je iets heel vaak lezen voordat het kwartje valt. Soms moet je erop vertrouwen ook al geloof je het niet zelf. Dwing jezelf om te geloven dat het waar is wat er in die artikels staat. Baat het niet dan schaadt het ook niet. En als je milder en aardiger voor jezelf wordt krijg je een heel andere uitstraling. Het lost niet alle problemen op, maar het is een goed begin.
Ik vind het oprecht naar voor je dat je vader in een slechte periode zit nu en dat hij kennelijk ook vroeger heeft gedronken. Ook vind ik dat hij niet bepaald aardige dingen zegt in de voorbeelden die je noemt. Die familiesituatie is niet jouw schuld, onthoud dat! Ik denk wel dat het verstandig is om er wat afstand van te nemen. Kun je je psycholoog vragen hoe je het beste uit huis kunt gaan? Misschien heeft zij wel wat goede tips en kennis over begeleid wonen o.i.d.?
Wat betreft je vraag Hoe kan je aan jezelf werken dat je aardiger wordt en je innerlijk verandert? Daar heb ik maar een antwoord op, jij moet werken aan je zelfhaat. Op proud2Bme staan goede artikels hierover, lees die om te beginnen. Soms moet je iets heel vaak lezen voordat het kwartje valt. Soms moet je erop vertrouwen ook al geloof je het niet zelf. Dwing jezelf om te geloven dat het waar is wat er in die artikels staat. Baat het niet dan schaadt het ook niet. En als je milder en aardiger voor jezelf wordt krijg je een heel andere uitstraling. Het lost niet alle problemen op, maar het is een goed begin.
woensdag 26 november 2014 om 10:59
Bente wat is de reden dat je niet reageerd op positieve uitspraken.
Je gaat je verdedigen tegen de negatieve uitspraken.
Je vind dat je gelijk hebt en gebruikt al je energie om dat te laten zien bij de mensen die vinden dat je ongelijk hebt en ziek bent.
Durf de stap te nemen om weg te gaan bij deze groep mensen en ik begrijp je angst dat je dan bang bent alleen te zijn.
Maar er zijn ook mensen waarbij je wel jezelf mag zijn en vinden dat je normale dingen zegt.
Je gaat je verdedigen tegen de negatieve uitspraken.
Je vind dat je gelijk hebt en gebruikt al je energie om dat te laten zien bij de mensen die vinden dat je ongelijk hebt en ziek bent.
Durf de stap te nemen om weg te gaan bij deze groep mensen en ik begrijp je angst dat je dan bang bent alleen te zijn.
Maar er zijn ook mensen waarbij je wel jezelf mag zijn en vinden dat je normale dingen zegt.