Angst om dik te worden

22-02-2014 18:51 46 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ok ik ga proberen mijn 'probleem' beknopt neer te zetten.

Ik zet dit overigens bewust niet bij lijn omdat ik denk dat het vooral in mijn koppie zit.



Nou ja, de titel zegt het al: ik ben bang om dik te worden.

Ik ben jaren terug (toen ik begin 20 was) bij de dietiste 12 kilo afgevallen. (ik woog bijna 70 kilo toen ik daar kwam)

Inmiddels ben ik 31 en weeg ik geen 58 kilo meer, maar 63 a 64.

Ietsje zwaarder, maar bij een lengte van 167 nog een mooi gewicht.



Echter, ik tel nog altijd iedere calorie die naar binnen gaat.

Ik eet niet weinig, doe geen rare of strenge diëten en geloof absoluut niet in koolhydraat arm eten enz.

Echter nogmaals ik ben in mijn hoofd er zo mee bezig, tel erg vaak mn dagelijkse calorieën en voel me schuldig om 2 koekjes.



Ik weet echt wel dat het onzin is, en dat het bovendien ook wel ene beetje bij vrouwen hoort, maar ik word zo moe van het met eten bezig zijn.

Ik word echt niet moddervet van 2000 cal. per dag (ik probeer er onder te blijven, rond de 1500 door de weeks, wkend 1800 a 1900,

dat weet ik ook wel..

Hoe krijg ik dat 'kromme' hoofd van mij weer normaal ??

Kan iemand mij tips geven??
Je hebt je weegschaal al de deur uit gegooid?



En je weet dat je op je lijn moet letten als je favoriete broek iets krapper begint te zitten. Tot dat moment is er niets aan de hand!
Jeetje, ik vind dat je weinig eet met 1500 calorieën. Heb je al eens geprobeerd om het los te laten (het bijhouden van je voedsel) en dan kijken wat er op de weegschaal gebeurt?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het al heel veel zou helpen om jezelf een zak chips of de twee koekjes te gunnen. Wanneer jij gewoon eet, niet te veel vet, wel veel groenten enz. En een half uur per dag beweegt kom je echt niet aan van die 2 koekjes hoor! Lastig.. Ik kom namelijk uit een gezin waar veel op eten wordt gelet en ben er daardoor zelf ook redelijk veel mee bezig.

Sport je veel?
Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan
En wat als je ziek wordt? Het heeft mij ook jaren gekost om mezelf te accepteren, maar het is niet anders. Ik ben inmiddels mezelf in gewicht aangekomen, dus moet wel veel van mezelf houden
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 22 februari 2014 @ 18:55:

Jeetje, ik vind dat je weinig eet met 1500 calorieën. Heb je al eens geprobeerd om het los te laten (het bijhouden van je voedsel) en dan kijken wat er op de weegschaal gebeurt?



Weegschaal is niet de deur uit, maar staat op de kast zodat ik

er niet iedere dag bij kan.

Nou ja, rond de 1500 cal, ik heb namelijk gemerkt dat ik daar van afval , en dat geeft mij een veilig gevoel, als ik nog wat dunner ben.



Ja dat probeer ik los te laten, maar ik vind dat zo moeilijk om eerlijk te zijn... Wegen durf ik dan al helemaal niet...



Sarosie ook niet van 3 ??

Heel veel sporten gaat mij niet lukken, ik ben chronisch moe en moet al erg veel van mezelf. Dat heb ik dus een beetje los gelaten.

Ik sport 1 x per week en daarbij wandel en fiets ik ook nog zoveel mij lukt qua energie.

Maar goed, toen ik meer sportte viel ik daar niet van af, van 1500 cal. val ik wel af heb ik gemerkt ...



Dat ziek worden is een goede, dat denk ik ook wel eens...

Dan is het idd. niet handig om op je streefgewicht te zitten, haha...
quote:evita82 schreef op 22 februari 2014 @ 19:02:

[...]





Weegschaal is niet de deur uit, maar staat op de kast zodat ik

er niet iedere dag bij kan.

Nou ja, rond de 1500 cal, ik heb namelijk gemerkt dat ik daar van afval , en dat geeft mij een veilig gevoel, als ik nog wat dunner ben.



Ja dat probeer ik los te laten, maar ik vind dat zo moeilijk om eerlijk te zijn... Wegen durf ik dan al helemaal niet...



Sarosie ook niet van 3 ??

Heel veel sporten gaat mij niet lukken, ik ben chronisch moe en moet al erg veel van mezelf. Dat heb ik dus een beetje los gelaten.

Ik sport 1 x per week en daarbij wandel en fiets ik ook nog zoveel mij lukt qua energie.

Maar goed, toen ik meer sportte viel ik daar niet van af, van 1500 cal. val ik wel af heb ik gemerkt ...



Dat ziek worden is een goede, dat denk ik ook wel eens...

Dan is het idd. niet handig om op je streefgewicht te zitten, haha...Je probeert dus controle te houden op je gewicht. Zonder die controle wordt je dus angstig. Jij denkt dat het ook gaat over dik worden, ik vraag me af of dat zo is. Heb je meer issues met controle/ angst/ perfectionisme?
Ik lees mee, want hier hetzelfde probleem. Hoewel ik niet dik ben (66 kilo/180) begin ik zo langzamerhand te merken dat eten een probleem begint te worden. Dit is het nooit geweest.

Pas sinds ik vorig jaar begonnen ben met sporten en gezond eten, durf ik amper nog te eten, wat zich vertaalt in: trots zijn op mezelf als ik weinig gegeten heb, zeker als het een langere periode is geweest en ik onder de 65 kom. En dan komen de eetbuien, niet boulimisch, maar wel dat ik elke dag veel snoep en meer brood etc eet.

Heb het gevoel dat het 'schoonheidsideaal' vat op me heeft gekregen. Vroeger dácht ik er niet eens aan.



Ik heb geen oplossing voor je, dat zou betekenen dat ik een oplossing voor mijzelf zou hebben.



Ik wil je topic trouwens niet kapen, het voelt nu 'veilig' om aan te haken en er voor uit te komen dat ik f*cked up ben geworden wat eten betreft.
Ik zou hulp zoeken als ik jou was. Het klinkt allemaal behoorlijk dwangmatig....



Dit is wat je oa zelf zegt:



Weegschaal is niet de deur uit, maar staat op de kast zodat ik

er niet iedere dag bij kan.



en dit:



en dat geeft mij een veilig gevoel, als ik nog wat dunner ben.



En ook het dagelijks tellen van calorieën....
maar dit gaat niet over eten of over "dik" zijn. Het gaat over controle op je leven willen houden (wat onmogelijk is) en over jezelf niet goed genoeg vinden zoals je bent.
maar dit gaat niet over eten of over "dik" zijn. Het gaat over controle op je leven willen houden (wat onmogelijk is) en over jezelf niet goed genoeg vinden zoals je bent.
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 22 februari 2014 @ 19:09:

[...]



Je probeert dus controle te houden op je gewicht. Zonder die controle wordt je dus angstig. Jij denkt dat het ook gaat over dik worden, ik vraag me af of dat zo is. Heb je meer issues met controle/ angst/ perfectionisme?



ik heb hier niks aan toe te voegen ...



Ik heb overigens al wel gesprekken met iemand omdat ik zo moe word van dat perfectionisme, controle en veel moeten van mezelf.

Ik weet niet of ik dit aan durf te kaarten, maar misschien ga ik dat wel doen. Ik besef ook wel dat het niet helemaal normaal is... (alhoewel heel veel vrouwen die angst hebben en er mee bezig zijn, zie het aantal topics over dit onderwerp )



Ik heb het nog wel in de hand hoor, ik eet normaal en niet te weinig

(nou ja soms wel), het zit vooral in mijn hoofd...
Dus enige oplossing is gang naar de psych?
Alle reacties Link kopieren
Nou ja dat weet ik niet hoor of dat echt nodig is...

Misschien zijn de viva-forumpsychologen al genoeg ...
Je hebt het niet in de hand, want je bent aan het tellen. Kaart het aan, dat je perfectionisme overslaat op je eetpatroon.
quote:evita82 schreef op 22 februari 2014 @ 19:28:

[...]





ik heb hier niks aan toe te voegen ...



Ik heb overigens al wel gesprekken met iemand omdat ik zo moe word van dat perfectionisme, controle en veel moeten van mezelf.

Ik weet niet of ik dit aan durf te kaarten, maar misschien ga ik dat wel doen. Ik besef ook wel dat het niet helemaal normaal is... (alhoewel heel veel vrouwen die angst hebben en er mee bezig zijn, zie het aantal topics over dit onderwerp )



Ik heb het nog wel in de hand hoor, ik eet normaal en niet te weinig

(nou ja soms wel), het zit vooral in mijn hoofd...wel aankaarten juist, je moet leren dat controle houden over eten/ gewicht je niet behoeden voor leed. Je moet ook leren dat jij meer bent dan je gewicht. En dat is goed te doen. Accepteer niet dat "het wel gaat omdat je het onder controle hebt". Dat beheers je wel, die controle. Maar leer los te laten en te genieten van het leven en het accepteren van jezelf. Dat geeft zoveel meer rust en plezier. Ik hoop dat je dat jezelf gunt
Natuurlijk naar de psych. Als je met je gezondheid tobt ga je ook naar de huisarts en als je kraan lekt bel je de loodgieter, dus als je een probleem hebt dat zich afspeelt tussen je oren, en je hebt er last van, ga dan naar een therapeut.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook bang om dik te worden, ik sport en eet gezond. Er is wel wat ruimte voor de ongezonde dingen. Ik hou het eigenlijk niet zo bij.. want ik eet meestal toch gezond
Trots!
en dan word je dik, wat dan? Wat is er erg aan? De helft van de Nederlanders is te dik, hebben die geen leven ofzo?
Alle reacties Link kopieren
Nou ja het heeft niet echt invloed op mijn eetpatroon, ik eet normaal.

Nou ja ik probeer wel zo gezond mogelijk te eten en voel me erg schuldig als ik zoals vandaag een beetje rommelig doe ...



Ik ga het zeker aankaarten bij de persoon waar ik gesprekken mee heb. Mocht hij het nodig vinden dat ik nog meer hulp krijg dan zal ik dat zeker doen.

Maar goed, ik wil ook proberen het zelf op te lossen. (en daar zit dus het probleem, dat ik alles zelf wil doen, zucht...)



Nou ja, als ik 2 kilo aankom doordat ik mijn eetpatroon niet b ijhou is er idd. niet zoveel aan de hand. Om twintig kilo aan te komen moet ik heel veel meer eten dan ik nu doe, haha...



Het is overigens geen excuus voor mijn manier van denken, maar tegenwoordig is 3 kwart nederland bezig met ubergezond eten... Dan is het als je snel onzeker bent erg makkelijk om te gaan twijfelen. over je eigen eetpatroon.



Ik eet trouwens niet heel veel anders dan het eetpatroon van de diëtiste. (een gewoon eetpatroon, niks geen alfafa, goijbessen, geen brood en meer van dat soort onzin)



He het van me afschrijven helpt al heel erg merk ik.

Jullie zeggen goede dingen ...
quote:evita82 schreef op 22 februari 2014 @ 19:51:

Nou ja het heeft niet echt invloed op mijn eetpatroon, ik eet normaal.

Nou ja ik probeer wel zo gezond mogelijk te eten en voel me erg schuldig als ik zoals vandaag een beetje rommelig doe ...



Ik ga het zeker aankaarten bij de persoon waar ik gesprekken mee heb. Mocht hij het nodig vinden dat ik nog meer hulp krijg dan zal ik dat zeker doen.

Maar goed, ik wil ook proberen het zelf op te lossen. (en daar zit dus het probleem, dat ik alles zelf wil doen, zucht...)Je eet niet normaal want je telt je calorieën en mag doordeweeks maar 1500 eten en in het weekend 1800 en als je daar per ongeluk overheen schiet voel je je "schuldig". Je therapeut beoordeelt niet of jij ergens last van hebt, dat doe jezelf. En stel dat je er geen last van hebt, waarom heb je dan het topic geopend? waarom staat je weegschaal op de kast? waarom moet je elke dag je calorieën tellen? waarom zeg je dat je bang bent om dik te worden? Wat is er erg aan dik zijn? Hoe leuk is je leven met deze dwangmatigheden? Als je man zegt, kom op schat we gaan vanavond copieus dineren en jij hebt al 1000 calorieën gegeten, wat zeg je dan?
Alle reacties Link kopieren
Niet leuk Meds, het is helemaal niet leuk...

Daarom open ik er ook een topic over.



Nou ja ik dacht dat ik normaal eet omdat ik geen dingen schrap of op 2 crackers per dag leef. (heb vandaag zonder morren een heerlijke tompouce gesnoept... en zit nu aan een wijntje met een chippie.

Maar goed om eerlijk te zijn ga ik me daar morgen schuldig over voelen, zeker als morgen ook nog een rommeldagje word, dat weet ik nu al...)



Ook doe ik niet mee aan koolydraat-arme hypes en meer van dat soort onzin..



Ik heb onlangs besloten dat ik trouwens 1600/1700/ kcal mag ipv 1500 .
maar je doet dit blijkbaar al zo lang dat je met een dieet (want dat is het) van 1500 calorieën toe moet omdat je anders aankomt (of dat denkt) als je 24 uur per dag zou slapen dan alleen al heb je 1500 calorieën nodig als vrouw om je vitale functies te kunnen laten lopen.
Alle reacties Link kopieren
quote:evita82 schreef op 22 februari 2014 @ 18:51:



Ik weet echt wel dat het onzin is, en dat het bovendien ook wel ene beetje bij vrouwen hoort, maar ik word zo moe van het met eten bezig zijn.





Het is niet iets wat bij vrouwen hoort, maar iets wat je jezelf aanleert omdat het je een vals gevoel van controle geeft.

Ik heb een eetstoornis gehad dus ik herken het heel goed. Ik was altijd bezig met lijstjes maken van wat ik ging eten en als ik daar van afweek voelde ik me schuldig en ging ik dat later compenseren.

Het enige wat helpt: stoppen met wegen, stoppen met calorieën tellen en stoppen met regels voor jezelf maken. En jep, dat is moeilijk. Maar zodra je jezelf alles gunt, zal je merken dat het een stuk makkelijker wordt om gewoon te eten waar je zin in hebt.
Nou ja het heeft niet echt invloed op mijn eetpatroon, ik eet normaal.

Nou ja ik probeer wel zo gezond mogelijk te eten en voel me erg schuldig als ik zoals vandaag een beetje rommelig doe ...



En in plaats van dat je er je schouders over ophaalt omdat je nog in je broeken past, voel je je schuldig en wil ik wedden dat morgen dan ook geen 1800 maar slechts 1500 calorieën genuttigd mogen worden...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven