Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
zaterdag 26 maart 2011 om 14:07
Ben sinds een paar weken helemaal verslaafd aan de Sudoku. Vind vier sterren al moeilijk genoeg, ben helemaal trots als ik hem opgelost heb. Dat lukt me nu wel merk daardoor ook dat sommige dingen een stuk beter gaan. Moet me voor mijn werk ook goed kunnen concentreren en logisch na kunnen denken. Doe op dit moment gelukkig nog niet het moeilijke werk wat ik normaal gesproken doe.
Dus jij bent niet de hele dag met puzzelboekjes bezig
Ga even opschieten, ga zo naar de kapper.
Dus jij bent niet de hele dag met puzzelboekjes bezig
Ga even opschieten, ga zo naar de kapper.
zaterdag 26 maart 2011 om 14:25
Zon, ik zit eens te lezen over die agomelatine die ik slik. Het werkt blijkbaar vooral op de verstoorde biologische klok. Ik kan daar wel wat mee, want die heeft goed op zijn lazer gehad met die reizen naar USA en de rare werktijden die ik er daar op na hield.
En nu even combineren met jouw ritme-probleem... Dat zet me wel aan het denken. Ik ga je even emailen.
En nu even combineren met jouw ritme-probleem... Dat zet me wel aan het denken. Ik ga je even emailen.
zaterdag 26 maart 2011 om 14:34
Choco, heb je dat vaak, die hoofdpijnen? Waarom kan je alleen paracetamol slikken en niets anders? En als je 2x 2 paracetamol slikt, werkt het dan wel?
Jullie hebben dus allemaal het idee dat je het allemaal wel alleen moet kunnen (en dat terwijl je waarschijnlijk anderen wel helpt)? En keihard werken, wat perfectionistisch zijn, denken dat je altijd alles wel aan kunt...
Iemand zei laatst tegen mij (en dat vond ik heel mooi en probeer ik mezelf voor te houden) 'het overkomt letterlijk de besten'. Ik probeer eraan te denken, maar jammer genoeg voel ik me nu vnl echt heel erg slecht over mezelf. Ik zit al de hele dag met enige regelmaat in tranen. Ja, dit is ook niks, ik heb wel hulp van 't bedrijfsmaatschappelijk werk, maar hulp dat niet gelinkt is aan het werk lijkt me toch ook wel prettig. Misschien dat de acceptatie begint te komen?
Jullie hebben dus allemaal het idee dat je het allemaal wel alleen moet kunnen (en dat terwijl je waarschijnlijk anderen wel helpt)? En keihard werken, wat perfectionistisch zijn, denken dat je altijd alles wel aan kunt...
Iemand zei laatst tegen mij (en dat vond ik heel mooi en probeer ik mezelf voor te houden) 'het overkomt letterlijk de besten'. Ik probeer eraan te denken, maar jammer genoeg voel ik me nu vnl echt heel erg slecht over mezelf. Ik zit al de hele dag met enige regelmaat in tranen. Ja, dit is ook niks, ik heb wel hulp van 't bedrijfsmaatschappelijk werk, maar hulp dat niet gelinkt is aan het werk lijkt me toch ook wel prettig. Misschien dat de acceptatie begint te komen?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
zaterdag 26 maart 2011 om 15:06
Ik heb ze een paar jaar geleden ook veel gehad. Ben toen een paar keer bij een masseur geweest en het ging toen langzaam weg. Ik slik medicijnen die niet zo goed samengaan met sterkere pijnstillers. En ik ben erg gevoelig voor ibuprofen, wordt daar eerder zieker dan beter van. Op de een of andere manier heb ik ook de neiging die hoofdpijn te negeren. Gewoon omdat ik weet waarvan het komt, en dat in mijn opzicht niet "ernstig" is.
Gam, ik denk dat iedereen hier erg perfectionistisch is. Ik ben er ook wel van overtuigd dat die eigenschap in veel gevallen meewerkt aan een bo.
Gam, ik denk dat iedereen hier erg perfectionistisch is. Ik ben er ook wel van overtuigd dat die eigenschap in veel gevallen meewerkt aan een bo.
zaterdag 26 maart 2011 om 16:32
Gam, perfectionisme is een van de risico eigenschappen voor een bo, samen met een sterk verantwoordelijkheidsgevoel, weinig zelfvertrouwen en veel plichtsbesef. Volgens mij heb ik al die eigenschappen bij jou al wel voorbij zien komen.
De storm in je hoofd zal nog een poosje blijven waarschijnlijk, maar hij neemt uiteindelijk steeds verder af. Het is nu een windkracht 12, straks is het een licht briesje met af en toe een paar stevige windvlagen.
Twee weken terug was het bij mij op een gegeven moment echt windstil en ik werd er bang van, dat is me al in jaren niet meer gebeurd. Ik ben toen bewust even gaan denken om te checken of ik het nog wel kon .
Ik gebruik geen antidepressiva, wel veel andere medicijnen voor een nierziekte, astma en nu hormomen ivm IVF/ICSI.
Marriss, heel veel plezier vanavond bij je concert. Hopelijk kun je het volhouden, is het een mooie show en kun je ook nog slapen na die tijd.
Ik heb vanmorgen aan de andere kant van mijn buik gespoten. Ik mag in mijn buik of bovenbeen prikken dus plek genoeg om niet in dezelfde plek weer te prikken.
Lief, verstandig dat je niet mee bent gegaan met vissen, het is koud en je hebt de tijd voor jezelf wel nodig zo te lezen.
Ik merk op mijn werk ook steeds beter dan mijn analytisch vermogen weer terug is (en mijn geheugen ook weer, ik weet het weer ipv dat ik het moet opzoeken). Daar ben ik echt blij mee, toen ik net thuis zat dacht ik dat ik dat voorgoed kwijt was.
Ik zit bij mijn schoonmoeder, mijn vriend is met mijn schoonvader achter vijverplanten aan en ik ga hier zo koken (taco's en wraps).
De hormonen geven nu al bijwerkingen helaas. Ik heb elke keer na het spuiten hoofdpijn, dat trekt in de loop van de ochtend wel weg, maar vanmorgen bleef het al langer hangen dan gister. Ik hoop toch dat het niet elke dag erger wordt, dan is het volgende week echt niet meer leuk denk ik .
De storm in je hoofd zal nog een poosje blijven waarschijnlijk, maar hij neemt uiteindelijk steeds verder af. Het is nu een windkracht 12, straks is het een licht briesje met af en toe een paar stevige windvlagen.
Twee weken terug was het bij mij op een gegeven moment echt windstil en ik werd er bang van, dat is me al in jaren niet meer gebeurd. Ik ben toen bewust even gaan denken om te checken of ik het nog wel kon .
Ik gebruik geen antidepressiva, wel veel andere medicijnen voor een nierziekte, astma en nu hormomen ivm IVF/ICSI.
Marriss, heel veel plezier vanavond bij je concert. Hopelijk kun je het volhouden, is het een mooie show en kun je ook nog slapen na die tijd.
Ik heb vanmorgen aan de andere kant van mijn buik gespoten. Ik mag in mijn buik of bovenbeen prikken dus plek genoeg om niet in dezelfde plek weer te prikken.
Lief, verstandig dat je niet mee bent gegaan met vissen, het is koud en je hebt de tijd voor jezelf wel nodig zo te lezen.
Ik merk op mijn werk ook steeds beter dan mijn analytisch vermogen weer terug is (en mijn geheugen ook weer, ik weet het weer ipv dat ik het moet opzoeken). Daar ben ik echt blij mee, toen ik net thuis zat dacht ik dat ik dat voorgoed kwijt was.
Ik zit bij mijn schoonmoeder, mijn vriend is met mijn schoonvader achter vijverplanten aan en ik ga hier zo koken (taco's en wraps).
De hormonen geven nu al bijwerkingen helaas. Ik heb elke keer na het spuiten hoofdpijn, dat trekt in de loop van de ochtend wel weg, maar vanmorgen bleef het al langer hangen dan gister. Ik hoop toch dat het niet elke dag erger wordt, dan is het volgende week echt niet meer leuk denk ik .
zaterdag 26 maart 2011 om 16:44
Ik dacht je vaker dan één keer per dag moest spuiten abc? Ik duim gewoon dag en nacht dat je er zo min mogelijk last van hebt hoor!
In dezelfde plek spuiten is nooit goed, dan gaat het zich op den duur opstapelen. En dat wil je niet lijkt me met dat spul dat jij spuit. Ik heb mezelf een structuur aangemeten zodat ik elke keer in ieder geval in een ander lichaamsdeel spuit. En dan nog heb ik voorkeursplekken, het is ongelovelijk maar waar. Ik krijg het voor elkaar om in dat gigantische dijbeen toch nog bepaalde plekjes te hebben waar ik (veel te) vaak in spuit.
Maar goed, in die rode plek krijg je de naald er niet eens in zonder de tranen in je ogen te hebben (been there, done that )
Ik zit hier helemaal in de storten. Ik word steeds moeier. Zou ik er dan toch aan voorbij zijn gegaan?
Nou ja, ik neem het er maar van, ga nu even op de bank liggen en dan kan ik het hopelijk vanavond een uurtje uithouden op die verjaardag, wil er wel graag heen (want ik wil gewoon haar gezicht zien als ik het kadootje geef). En het is op een hele mooie locatie, zag ik.
In dezelfde plek spuiten is nooit goed, dan gaat het zich op den duur opstapelen. En dat wil je niet lijkt me met dat spul dat jij spuit. Ik heb mezelf een structuur aangemeten zodat ik elke keer in ieder geval in een ander lichaamsdeel spuit. En dan nog heb ik voorkeursplekken, het is ongelovelijk maar waar. Ik krijg het voor elkaar om in dat gigantische dijbeen toch nog bepaalde plekjes te hebben waar ik (veel te) vaak in spuit.
Maar goed, in die rode plek krijg je de naald er niet eens in zonder de tranen in je ogen te hebben (been there, done that )
Ik zit hier helemaal in de storten. Ik word steeds moeier. Zou ik er dan toch aan voorbij zijn gegaan?
Nou ja, ik neem het er maar van, ga nu even op de bank liggen en dan kan ik het hopelijk vanavond een uurtje uithouden op die verjaardag, wil er wel graag heen (want ik wil gewoon haar gezicht zien als ik het kadootje geef). En het is op een hele mooie locatie, zag ik.
zaterdag 26 maart 2011 om 16:50
Abc, vervelend dat je toch wat bijwerkingen hebt. Ik hoop voor je mee dat het hier bij blijft!
Heb net boodschappen gedaan. Ben er met mijn hoofd niet bij vandaag. Veel te afwezig en in mezelf gekeerd. Ik wil heel graag weg vanavond, maar als ik me zo voel gaat dat gewoon niet. Ik baal er echt enorm van, want een vriend van me die ik sinds augustus niet meer heb gezien is toevallig ook vanavond in de stad. En ik heb gewoon ook even behoefte aan wat mensen om me heen, maar niet in zo'n drukke sfeer.
Heb net boodschappen gedaan. Ben er met mijn hoofd niet bij vandaag. Veel te afwezig en in mezelf gekeerd. Ik wil heel graag weg vanavond, maar als ik me zo voel gaat dat gewoon niet. Ik baal er echt enorm van, want een vriend van me die ik sinds augustus niet meer heb gezien is toevallig ook vanavond in de stad. En ik heb gewoon ook even behoefte aan wat mensen om me heen, maar niet in zo'n drukke sfeer.
zaterdag 26 maart 2011 om 17:11
Chocolate, kan die vriend niet voor hij de stad in gaat even bij jou thuis langskomen? Dan heb je wel de gezelligheid en het bijkletsen, maar niet de drukte... of lukt dat niet? Misschien kun je anders afspreken aan het begin van de stapavond in een rustig café, zodat jij daarna gewoon naar huis kan?
Abc, je hebt wel gelijk over die eigenschappen... daar herken ik me wel in. Ik wil naar de psycholoog en iets aan dat zelfvertrouwen doen!
Met jou gaat het dus steeds beter in je hoofd. Rustiger. Hoe lang heb je daarover gedaan? Wat rot dat je zoveel bijwerkingen hebt van die hormonen. Zelf spuiten, wat dapper dat je dat doet.
Lief, spuit jij ook hormonen oid, of is er iets anders?
Abc, je hebt wel gelijk over die eigenschappen... daar herken ik me wel in. Ik wil naar de psycholoog en iets aan dat zelfvertrouwen doen!
Met jou gaat het dus steeds beter in je hoofd. Rustiger. Hoe lang heb je daarover gedaan? Wat rot dat je zoveel bijwerkingen hebt van die hormonen. Zelf spuiten, wat dapper dat je dat doet.
Lief, spuit jij ook hormonen oid, of is er iets anders?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
zaterdag 26 maart 2011 om 21:43
Lief, als je eerlijk bent, ben je dan verbaasd dat je nu weer een beetje instort? Volgens mij waren de signalen er al wel.
Ik spuit één keer per dag ('s morgens vroeg), over anderhalve week komt er nog een spuit bij, dus dan spuit ik twee soorten tegelijk. Ik ben moe, het was heel gezellig bij mijn schoonouders, maar het kost toch wel energie een hele middag en deel van de avond mensen om me heen.
Marriss, ik hoop zo dat je nu aan het genieten bent van een mooi optreden.
Ik spuit één keer per dag ('s morgens vroeg), over anderhalve week komt er nog een spuit bij, dus dan spuit ik twee soorten tegelijk. Ik ben moe, het was heel gezellig bij mijn schoonouders, maar het kost toch wel energie een hele middag en deel van de avond mensen om me heen.
Marriss, ik hoop zo dat je nu aan het genieten bent van een mooi optreden.
zaterdag 26 maart 2011 om 22:32
quote:abc schreef op 26 maart 2011 @ 21:43:
Lief, als je eerlijk bent, ben je dan verbaasd dat je nu weer een beetje instort? Volgens mij waren de signalen er al wel.
Je hebt gelijk. Maar het verbaast me dan toch dat ik niet gewoon moe ben en blijf op zo'n rustdag (of opknap), maar dat de vermoeidheid er blijkbaar toch echt uit mag komen en dat dan ook steeds meer doet. Dat het echt gedurende de rustdag méér wordt.
Lief, als je eerlijk bent, ben je dan verbaasd dat je nu weer een beetje instort? Volgens mij waren de signalen er al wel.
Je hebt gelijk. Maar het verbaast me dan toch dat ik niet gewoon moe ben en blijf op zo'n rustdag (of opknap), maar dat de vermoeidheid er blijkbaar toch echt uit mag komen en dat dan ook steeds meer doet. Dat het echt gedurende de rustdag méér wordt.
zondag 27 maart 2011 om 11:54
Lief, bij mij wordt het ook eerst erger als ik echt (bewust) mijn rust neem. Vaak komen er zelf tranen (of in ieder geval zitten de tranen dan hoog) aan te pas voor het echt beter wordt. Blijkbaar werkt dat zo.
Hoe voel je je nu?
Marriss, hoe was het concert. Je hebt niet midden in de nacht gepost dus ik ga er vanuit dat je gewoon lekker hebt geslapen vannacht.
Hoe voel je je nu?
Marriss, hoe was het concert. Je hebt niet midden in de nacht gepost dus ik ga er vanuit dat je gewoon lekker hebt geslapen vannacht.
zondag 27 maart 2011 om 13:09
Goedemorgenmiddag!
Even snel een berichtje. Ben gisteravond toch op stap geweest. En ik heb het echt heel leuk gehad! Bij mij speelt niet allen de bo, maar ook de angststoornis. De laatste keer dat ik uit ben geweest is vorig jaar juli geweest. Ik was dan ook verbaasd dat ik eigenlijk nergens last van had; geen angst, geen benauwdheid, niet piekeren. Ik heb het gewoon echt gezellig gehad! Was om 2 uur thuis en lag om half 3 (half4 nieuwe tijd) in bed. Kon alleen niet goed slapen omdat ik gewoon zat te stuiteren in bed :p. Maar vandaag staat er niks bijzonders op de planning. Ga nu even op de scooter naar mijn broer, maar verder helemaal niks.
Fijne, zonnige zondag vandaag allemaal!
Even snel een berichtje. Ben gisteravond toch op stap geweest. En ik heb het echt heel leuk gehad! Bij mij speelt niet allen de bo, maar ook de angststoornis. De laatste keer dat ik uit ben geweest is vorig jaar juli geweest. Ik was dan ook verbaasd dat ik eigenlijk nergens last van had; geen angst, geen benauwdheid, niet piekeren. Ik heb het gewoon echt gezellig gehad! Was om 2 uur thuis en lag om half 3 (half4 nieuwe tijd) in bed. Kon alleen niet goed slapen omdat ik gewoon zat te stuiteren in bed :p. Maar vandaag staat er niks bijzonders op de planning. Ga nu even op de scooter naar mijn broer, maar verder helemaal niks.
Fijne, zonnige zondag vandaag allemaal!
zondag 27 maart 2011 om 16:14
Hey, wat een rust hier... Iedereen aan het genieten van de zon? Lief ook, aan het water hoop ik? Hier gaat het ok. Het concert was prachtig en ik heb over het algemeen genoten. Paar instortmomentjes, maar daar kon ik mezelf dan ook wel weer doorheen bijten ofzo. En om de 5uur een pam scheelt natuurlijk ook enorm. Vandaag ben ik wel echt kapot. En dat kom t natuurlijk niet alleen door gister, maar ook door het hele gedoe met lg, wat me ook tig lepels heeft gekost...ik hoop dat ik deze week weer wat energie kan op doen. Vandaag in ieder geval rustig aan, in de zon zitten, lezen en wat in de tuin rommelen. En de verjaardag van een vriendin afgezegd. Doen jullie allemaal????
zondag 27 maart 2011 om 20:41
*ego-alarm*quote:abc schreef op 27 maart 2011 @ 11:54:
Lief, bij mij wordt het ook eerst erger als ik echt (bewust) mijn rust neem. Vaak komen er zelf tranen (of in ieder geval zitten de tranen dan hoog) aan te pas voor het echt beter wordt. Blijkbaar werkt dat zo.
Check. Vanochtend even gehuild, toch gegaan, terplekke ruzie gemaakt, boos gedaan, veel gehuild, en daarna opgeknapt en nog best wel genoten.
quote:_maris_ schreef op 27 maart 2011 @ 16:14:
Iedereen aan het genieten van de zon? Lief ook, aan het water hoop ik?
Check. Uiteindelijk wel genoten (en enorm verbrand ). De dag begon heel koud en winderig, maar 's middags werd het beter.
Op dit soort dagen is het veel wachten. En dan is er héél veel tijd voor denken. Ik denk weer zoveel. Mijn hoofd begon ook winderig, maar na de huilbui werd het wel iets minder. Abc schreef laatst dat ze ineens een keer windstil had, nou, dat heb ik nog niet gehad hoor...
Ik heb gewoon nog heel veel verdriet denk ik. Kom toch vaak op dezelfde onderwerpen uit tijdens het huilen. Ik denk dat het toch goed is dat ik een andere behandeling start. Want ook al kan ik heel goed mijn gedrag analyseren, het verdriet zit er, en behoorlijk diep blijkbaar. Het lijkt soms wel of ik in de rouw ben. En dan denk ik op een dag als deze: Ik ben zeker in de ontkenning, want ik dóe weer zoveel en zie je wel, ik ga mijn eigen gevoel voorbij. Waarna ik accuut de boosheidsfase start.
Ik ben zó bang dat ik weer dezelfde fout maak. En aan de andere kant ben ik er klaar mee en wil ik zo snel mogelijk weer terug zijn. En ja, ik weet dat dat niet realistisch is, ik weet dat ik rustig aan moet doen, ik weet dat er een goede kans is dat ik er beter uit kom, maar toch voelt het zo. Ik word best wel vaak heen en weer geslingerd tussen al die twijfels en onzekerheden.
Man zei wel dat ik me uitstekend heb hersteld. Beter dan voorgaande keren. Het is fijn om te horen dat, ondanks dat ik er dan doorheen zit, er toch een verbeterd punt is.
Oh, en ik moet ongesteld worden. Een vriendin van mij heeft altijd zo'n dag als ze ongesteld moet worden. Dus wie weet, moet ik het niet overanalyseren.
Morgen groot PvA-overleg. Verder wil ik niks en doe ik niks.
*gaat weer even vette creme smeren, heeft nog geen voorraad aftersun in huis*
Lief, bij mij wordt het ook eerst erger als ik echt (bewust) mijn rust neem. Vaak komen er zelf tranen (of in ieder geval zitten de tranen dan hoog) aan te pas voor het echt beter wordt. Blijkbaar werkt dat zo.
Check. Vanochtend even gehuild, toch gegaan, terplekke ruzie gemaakt, boos gedaan, veel gehuild, en daarna opgeknapt en nog best wel genoten.
quote:_maris_ schreef op 27 maart 2011 @ 16:14:
Iedereen aan het genieten van de zon? Lief ook, aan het water hoop ik?
Check. Uiteindelijk wel genoten (en enorm verbrand ). De dag begon heel koud en winderig, maar 's middags werd het beter.
Op dit soort dagen is het veel wachten. En dan is er héél veel tijd voor denken. Ik denk weer zoveel. Mijn hoofd begon ook winderig, maar na de huilbui werd het wel iets minder. Abc schreef laatst dat ze ineens een keer windstil had, nou, dat heb ik nog niet gehad hoor...
Ik heb gewoon nog heel veel verdriet denk ik. Kom toch vaak op dezelfde onderwerpen uit tijdens het huilen. Ik denk dat het toch goed is dat ik een andere behandeling start. Want ook al kan ik heel goed mijn gedrag analyseren, het verdriet zit er, en behoorlijk diep blijkbaar. Het lijkt soms wel of ik in de rouw ben. En dan denk ik op een dag als deze: Ik ben zeker in de ontkenning, want ik dóe weer zoveel en zie je wel, ik ga mijn eigen gevoel voorbij. Waarna ik accuut de boosheidsfase start.
Ik ben zó bang dat ik weer dezelfde fout maak. En aan de andere kant ben ik er klaar mee en wil ik zo snel mogelijk weer terug zijn. En ja, ik weet dat dat niet realistisch is, ik weet dat ik rustig aan moet doen, ik weet dat er een goede kans is dat ik er beter uit kom, maar toch voelt het zo. Ik word best wel vaak heen en weer geslingerd tussen al die twijfels en onzekerheden.
Man zei wel dat ik me uitstekend heb hersteld. Beter dan voorgaande keren. Het is fijn om te horen dat, ondanks dat ik er dan doorheen zit, er toch een verbeterd punt is.
Oh, en ik moet ongesteld worden. Een vriendin van mij heeft altijd zo'n dag als ze ongesteld moet worden. Dus wie weet, moet ik het niet overanalyseren.
Morgen groot PvA-overleg. Verder wil ik niks en doe ik niks.
*gaat weer even vette creme smeren, heeft nog geen voorraad aftersun in huis*
zondag 27 maart 2011 om 20:55
Lief,
Ik was naar twee verjaardagen, alleen want vriend is ziek. Ik ben kapot nu. Ik verval dan ook in mijn oude gedrag, ik zet mijn masker op, doe leuk en gezellig en ondertussen zit ik me op te vreten om al die nep-gezelligheid.
Fijn dat het leuk was Marriss. Ik ga in mei naar Marco Borsato, mijn zus heeft er al zin in, ik absoluut niet. Veel te veel mensen bij elkaar.
Ik was naar twee verjaardagen, alleen want vriend is ziek. Ik ben kapot nu. Ik verval dan ook in mijn oude gedrag, ik zet mijn masker op, doe leuk en gezellig en ondertussen zit ik me op te vreten om al die nep-gezelligheid.
Fijn dat het leuk was Marriss. Ik ga in mei naar Marco Borsato, mijn zus heeft er al zin in, ik absoluut niet. Veel te veel mensen bij elkaar.
zondag 27 maart 2011 om 21:08
Ja, abc, dat dubbelkwooten is met copy paste. Maar dan twee schermen naast elkaar en naar elkaar kopieren. Dus ik had jou in scherm 1 gekwoot, en maris in scherm 2, en toen het hele stuk van scherm 2 naar scherm 1 gebracht.
Ik heb man verteld dat hij me moet helpen met vroeg naar bed gaan vandaag. Help jij me ook?
Beterschap voor je vriend.
Ik heb man verteld dat hij me moet helpen met vroeg naar bed gaan vandaag. Help jij me ook?
Beterschap voor je vriend.
