Psyche
alle pijlers
depressie?
woensdag 2 november 2011 om 12:11
Ik heb er vaak over na gedacht om tips enzo hier te vragen van jullie, maar nu ga ik het eindelijk doen want vanmorgen was het weer zo ver. Ik denk dat mijn moeder een depressie heeft, of tenminste iets wat daar op lijkt. Misschien herkennen jullie het. Mijn moeder is altijd wel een beetje snel aangebrand geweest maar de laatste tijden lijkt het erger. Zoals vanmorgen; mijn vader moest ergens naar toe en het duurde wat langer als gepland, ze begon helemaal te schelden over hem en ze zei dingen zoals; misschien heeft die een ongeluk gehad en is die dood, dan ben ik er eindelijk van af. Zoiets is verschrikkelijk om te horen en mijn vader is trouwens een hele lieve man die nooit iets stoms zou zeggen over mijn moeder. Ze is vaak boos op hem zonder reden, bijvoorbeeld gister om een wekker kan ze een heel groot probleem maken. Vaak is het na een uur over en doet ze opeens poeslief, maar als het echt niet meer gaat dan loopt ze huilend naar boven. Op mij is ze ook soms boos om de gekste dingen en een jaar geleden is ze boos geworden op mijn vriendje ( nu ex ). Hij durfde daarna nooit meer zo goed hier te komen. Ik heb vaak gedreigd als ze zo door gaat dat ik de psycholoog bel omdat ze gewoon hulp nodig heeft. En als ze kwaad is zegt ze de ergste dingen, ook heeft ze ooit gezegt dat ze mij eigenlijk nooit had gewild en als ik er niet was dat ze dan allang was gaan scheiden. Verder als het normaal is dan is ze ook heel erg lief en kan ik over alles met haar praten en doet ze ook leuk tegen mijn vader, maar ik wil gewoon dat die woede aanvallen stoppen want ik ben soms bang dat ze zichzelf iets aandoet. Ik wou het even van me afschrijven en alle tips zijn welkom, of als je iets herkent!
woensdag 2 november 2011 om 12:24
Ik ben dan niet zo erg als je moeder, maar kan soms ook wel heel boos worden en dingen denken die ik niet hoor te denken en ik ook nooit deel met mensen.
Dat soort dingen wat je moeder zegt bijvoorbeeld.
Dat is wanhoop, pure wanhoop en misschien idd een depressie.
Je moeder zit thuis? zo ja, kan dat de reden wel eens zijn.
Ik snap je moeder wel, maar jou ook heel goed.
Denk dat ik beide kanten ken, die van de moeder en die van he kind.
Alleen ik keur haar gedrag wel af.
Ondanks dat ik wanhoop ken en begrijp, vind ik het slechte zaak als je die dingen hardop zegt.
Dat soort dingen wat je moeder zegt bijvoorbeeld.
Dat is wanhoop, pure wanhoop en misschien idd een depressie.
Je moeder zit thuis? zo ja, kan dat de reden wel eens zijn.
Ik snap je moeder wel, maar jou ook heel goed.
Denk dat ik beide kanten ken, die van de moeder en die van he kind.
Alleen ik keur haar gedrag wel af.
Ondanks dat ik wanhoop ken en begrijp, vind ik het slechte zaak als je die dingen hardop zegt.
woensdag 2 november 2011 om 12:25
Het klinkt niet als een depressie in elk geval. Meer alsof ze woede aanvallen heeft, vlagen van agressie waarin ze de controle over zichzelf verliest. Kun je hierover niet een gesprek met haar voeren als ze in een goede bui is. Zeg haar dat je het eng vindt e.d. beschuldig haar niet, maar zeg dat je je zorgen om haar maakt. Zou dat een optie zijn? Misschien wordt ze zich dan bewust van haar gedrag? Gaat ze proberen er iets aan te veranderen? Ze zal toch zelf die beslissing moeten maken.
woensdag 2 november 2011 om 12:28
Op een rustig moment niet want dan is het allemaal goed en wil ik haar er niet mee confronteren want ik weet dat ze het zelf ook niet leuk vind. Als ze uit barst zeg ik altijd wel dat ik het niet normaal vind en dat het niet kan wat ze allemaal zegt, maar daar luistert ze niet echt naar. En inderdaad van een psycholoog wil ze al helemaal niks weten. Ze is ongelukkig en dat weet ik wel, ze houd niet meer van mijn vader. Zegt ook wel soms dat ze geen goed leven heeft en dat het allemaal nutteloos is.
woensdag 2 november 2011 om 12:33
woensdag 2 november 2011 om 12:35
quote:desyyyy schreef op 02 november 2011 @ 12:28:
Op een rustig moment niet want dan is het allemaal goed en wil ik haar er niet mee confronteren want ik weet dat ze het zelf ook niet leuk vind. Als ze uit barst zeg ik altijd wel dat ik het niet normaal vind en dat het niet kan wat ze allemaal zegt, maar daar luistert ze niet echt naar. En inderdaad van een psycholoog wil ze al helemaal niks weten. Ze is ongelukkig en dat weet ik wel, ze houd niet meer van mijn vader. Zegt ook wel soms dat ze geen goed leven heeft en dat het allemaal nutteloos is.Dat is dus oliedom. Niet erover praten als er wel de gelegenheid voor is en wel erover praten als je moeder van woede uitelkaar klapt. Daar ga je vast heel veel mee bereiken
Op een rustig moment niet want dan is het allemaal goed en wil ik haar er niet mee confronteren want ik weet dat ze het zelf ook niet leuk vind. Als ze uit barst zeg ik altijd wel dat ik het niet normaal vind en dat het niet kan wat ze allemaal zegt, maar daar luistert ze niet echt naar. En inderdaad van een psycholoog wil ze al helemaal niks weten. Ze is ongelukkig en dat weet ik wel, ze houd niet meer van mijn vader. Zegt ook wel soms dat ze geen goed leven heeft en dat het allemaal nutteloos is.Dat is dus oliedom. Niet erover praten als er wel de gelegenheid voor is en wel erover praten als je moeder van woede uitelkaar klapt. Daar ga je vast heel veel mee bereiken
woensdag 2 november 2011 om 12:41
Ja ik woon nog thuis. Soms als ze daarna rustig is zeg ik zoiets van; dat ik het niet normaal vond. Maar ze weet wel dat ik het eng, stom, vervelend vind maar mijn moeder heeft gewoon soms van die woede aanvallen, altijd al gehad want dat vertelden haar zussen mij. Dus dat kan denk toch niet veranderen.
woensdag 2 november 2011 om 12:43
woensdag 2 november 2011 om 12:49
woensdag 2 november 2011 om 18:48
woensdag 2 november 2011 om 19:59
Ze heeft altijd wel woede aanvallen gehad maar als er periodes zijn met veel stress dan is het erger.
Flowerbombje, zoiets heb ik nooit gedaan met mijn moeder en dat zou voor mij ook een hele grote stap zijn.
We weten dingen van elkaar, heel goed. Maar echt er goed en diep over praten is niet zo hier thuis.
Flowerbombje, zoiets heb ik nooit gedaan met mijn moeder en dat zou voor mij ook een hele grote stap zijn.
We weten dingen van elkaar, heel goed. Maar echt er goed en diep over praten is niet zo hier thuis.
woensdag 2 november 2011 om 21:36
