Psyche
alle pijlers
faalangst
maandag 31 oktober 2011 om 17:06
Ik ben iemand met een zacht karakter. Verder ben ik een rustig en beetje verlegen persoon. Ik vind het heel moeilijk om voor mezelf op te komen. Ik zou graag eens tegen mensen zeggen wat ik ergens van vindt als mensen bijvoorbeeld iets lulligs tegen me zeggen. Mij lukt dat helaas vaak niet. Op zulke momenten blokkeer ik juist. Ik word heel zenuwachtig, voel soms mijn hart heel hard bonzen. Het lukt me dan gewoon niet om iets te zeggen. Ik ben ook iemand die snel gaat huilen.
Ik zou graag willen zeggen wat ik vind of hoe ik me ergens over voel. Ik neem het me vaak voor, maar meestal doe ik niets of verzin ik weer een slappe smoes om mensen of confrontaties te ontlopen. Dat is niet fijn. Momenteel zit ik in een vervelende situatie op mijn werk. Ik word door mijn directe collega's genegeerd. Ik zou zo graag voor mezelf opkomen, maar ik klap dicht. Ik heb eigenlijk nu al hoofdpijn voor weer een hele dag genegeerd worden morgen. Ik neem mij dan vandaag voor dit en dat morgen te zeggen. Maar morgen durf ik het toch weer niet.
Ik weet zeker dat ik het wel zou kunnen als ik eenmaal begonnen ben. Maar dat eerste stapje om te beginnen, dat gaat telkens niet. Zijn er mensen die dit herkennen en eventueel tips hebben?
Ik zou graag willen zeggen wat ik vind of hoe ik me ergens over voel. Ik neem het me vaak voor, maar meestal doe ik niets of verzin ik weer een slappe smoes om mensen of confrontaties te ontlopen. Dat is niet fijn. Momenteel zit ik in een vervelende situatie op mijn werk. Ik word door mijn directe collega's genegeerd. Ik zou zo graag voor mezelf opkomen, maar ik klap dicht. Ik heb eigenlijk nu al hoofdpijn voor weer een hele dag genegeerd worden morgen. Ik neem mij dan vandaag voor dit en dat morgen te zeggen. Maar morgen durf ik het toch weer niet.
Ik weet zeker dat ik het wel zou kunnen als ik eenmaal begonnen ben. Maar dat eerste stapje om te beginnen, dat gaat telkens niet. Zijn er mensen die dit herkennen en eventueel tips hebben?
maandag 31 oktober 2011 om 17:14
Ik herken het van een vriendin van mij! Die had ook het probleem dat zowel thuis als in haar werk iedereen min of meer over haar heen liep. Zij had hier heel veel last van.
Zij heeft een cursus assertiviteit gevolgd van een jaar en dit hielp heel erg goed. In de cursus kreeg zij allerlei trucs en training hoe met lastige situaties om te gaan.
Zij is een stuk zelfverzekerder geworden en kan heel veel beter, op een toch vriendelijke manier, voor zichzelf op komen.
Google maar eens, er is er vast ook een bij jou in de buurt.
Zij heeft een cursus assertiviteit gevolgd van een jaar en dit hielp heel erg goed. In de cursus kreeg zij allerlei trucs en training hoe met lastige situaties om te gaan.
Zij is een stuk zelfverzekerder geworden en kan heel veel beter, op een toch vriendelijke manier, voor zichzelf op komen.
Google maar eens, er is er vast ook een bij jou in de buurt.
maandag 31 oktober 2011 om 17:16
ik herken het zeer zeker.
had van de week zelf al wat faalangsttopics geopend, maar dit meer in kader van rijexamen e.d.
ik klap niet altijd dicht als mensen wat lulligs zeggen, maar wel regelmatig, bij bepaalde personen.
dan heb je achteraf idd. spijt dat je niet dit of dat zei.
ik weet ook wel dat kwaad op jezelf worden geen zin heeft, zeker achteraf niet, maar het gebeurt toch.
heb helaas geen tip, ja neem jezelf niks kwalijk want het is geen drama (en bovendien de persoon in kwestie zal er achteraf echt niet meer over nadenken en mee bezig zijn...)
had van de week zelf al wat faalangsttopics geopend, maar dit meer in kader van rijexamen e.d.
ik klap niet altijd dicht als mensen wat lulligs zeggen, maar wel regelmatig, bij bepaalde personen.
dan heb je achteraf idd. spijt dat je niet dit of dat zei.
ik weet ook wel dat kwaad op jezelf worden geen zin heeft, zeker achteraf niet, maar het gebeurt toch.
heb helaas geen tip, ja neem jezelf niks kwalijk want het is geen drama (en bovendien de persoon in kwestie zal er achteraf echt niet meer over nadenken en mee bezig zijn...)
maandag 31 oktober 2011 om 17:42
Ik herken het ook.
Ik heb vooral last van faalangst tijdens tentamens op school. Maar ook ik durf niet zo goed voor mij zelf op te komen.
Heb 2 boeken gekocht: Zelfvertrouwen van Matthew McKay & Patrick Fanning en Omgaan met studiefaalangst van Fred Sterk & Sjoerd Swaen.
In de boeken staan tips en opdrachten.
Ik ben ook in behandeling bij een psycholoog voor faalangst.
Het is hierdoor wel verminderd.
Maar zoals andere hier op het forum zeggen: een assertiviteitstraining kan ook helpen.
Ik vind het ook vrij vervelend dat anderen mensen in mijn omgeving (familie, vrienden) zeggen wat ik moet doen. Ze kennen mijn situatie en ze weten waarom ik het niet durf, maar ze pushen me toch. Daar heb ik nu vooral last mee.
Maar hoop dat je een methode vindt die voor jou werkt!
Ik heb vooral last van faalangst tijdens tentamens op school. Maar ook ik durf niet zo goed voor mij zelf op te komen.
Heb 2 boeken gekocht: Zelfvertrouwen van Matthew McKay & Patrick Fanning en Omgaan met studiefaalangst van Fred Sterk & Sjoerd Swaen.
In de boeken staan tips en opdrachten.
Ik ben ook in behandeling bij een psycholoog voor faalangst.
Het is hierdoor wel verminderd.
Maar zoals andere hier op het forum zeggen: een assertiviteitstraining kan ook helpen.
Ik vind het ook vrij vervelend dat anderen mensen in mijn omgeving (familie, vrienden) zeggen wat ik moet doen. Ze kennen mijn situatie en ze weten waarom ik het niet durf, maar ze pushen me toch. Daar heb ik nu vooral last mee.
Maar hoop dat je een methode vindt die voor jou werkt!
anoniem_138005 wijzigde dit bericht op 31-10-2011 17:42
Reden: Typfout
Reden: Typfout
% gewijzigd
maandag 31 oktober 2011 om 19:49
Een vriend van mij vroeger (middelbare school en ongeveer vijf jaar daarna) had een absolute faalangst. Zodra hij iets wou doen dan kon hij het niet meer. Eigenlijk in elk opzicht. Was hij bang om iemand te krenken dan werd hij zo gespannen en onhandig dat hij dat dus juist deed. Als hij iets moest oplezen voor de klas dan begon hij te hakkelen (omdat hij daar bang voor was). Moest hij een kopje koffie halen dan ging dat eroverheen. Ging hij een werkstuk maken dan mislukte dat. Wou hij om negen uur komen dan kwam hij te laat. Als wat uit zijn handen kwam brak in gruzelementen. Telkens probeerde hij het halsstarrig opnieuw en bijna altijd ging het fout. Het moest kennelijk zo zijn. Ik kende hem ook niet anders.
Een vreselijk lieve jongen, grappig, teder en komisch zonder dat hij dat besefte, maar ik had altijd het idee dat hij te hoog mikte. Als iets toevallig wel lukte dan vond hij dat maar heel gewoon; hij complimenteerde zichzelf dan niet. Hij wou eigenlijk heel bijzonder zijn, heel succesvol, gevierd zijn, de beste van iedereen zijn. Maar dat was hij niet. Hij was beneden de middelmaat, zo had moeder natuur het voor hem bedoeld. Maar daar kon hij niet mee leven. Toen ik hem voor het laatst zag had hij zich fantasieën in zijn hoofd gehaald en had zich al ver van de maatschappij afgekeerd. Niemand en niets kon hem nog pijn doen, alhoewel. De werkelijkheid dringt zich toch van tijd tot tijd aan je op.
Op de laatste reunie vertelde men me dat hij was overleden. Hij had een einde aan zijn leven gemaakt. Ik had toen al acht jaar geen contact meer met hem gehad. Je weet natuurlijk nooit wat de reden was maar ik denk toch dat die absolute eenzaamheid en het feit dat hij nooit is geworden die hij had willen zijn een grote rol in zijn besluit hebben gespeeld.
Het leven is voor sommige mensen shit maar je moet roeien met de riemen die je hebt.
Een vreselijk lieve jongen, grappig, teder en komisch zonder dat hij dat besefte, maar ik had altijd het idee dat hij te hoog mikte. Als iets toevallig wel lukte dan vond hij dat maar heel gewoon; hij complimenteerde zichzelf dan niet. Hij wou eigenlijk heel bijzonder zijn, heel succesvol, gevierd zijn, de beste van iedereen zijn. Maar dat was hij niet. Hij was beneden de middelmaat, zo had moeder natuur het voor hem bedoeld. Maar daar kon hij niet mee leven. Toen ik hem voor het laatst zag had hij zich fantasieën in zijn hoofd gehaald en had zich al ver van de maatschappij afgekeerd. Niemand en niets kon hem nog pijn doen, alhoewel. De werkelijkheid dringt zich toch van tijd tot tijd aan je op.
Op de laatste reunie vertelde men me dat hij was overleden. Hij had een einde aan zijn leven gemaakt. Ik had toen al acht jaar geen contact meer met hem gehad. Je weet natuurlijk nooit wat de reden was maar ik denk toch dat die absolute eenzaamheid en het feit dat hij nooit is geworden die hij had willen zijn een grote rol in zijn besluit hebben gespeeld.
Het leven is voor sommige mensen shit maar je moet roeien met de riemen die je hebt.
maandag 31 oktober 2011 om 19:58
quote:jazz9 schreef op 31 oktober 2011 @ 17:06:
Ik weet zeker dat ik het wel zou kunnen als ik eenmaal begonnen ben.
Doen, doen, DOEN!!
Je hoeft in principe maar één zinnetje uit te spreken....:
'Waarom negeren jullie mij?'
De rest is aan hen.
Ik herken je probleem heel erg hoor. Ben heel lang geweest zoals jij. Durfde nooit voor mezelf op te komen, en ben daardoor in grote problemen gekomen. Heb daar veel van geleerd, en er heel bewust voor gekozen het anders aan te gaan pakken.
En 't is een aanrader! Het voelt héérlijk om jezelf te laten horen.
En weet je, het is helemaal niet zo eng als je denkt.
Doe het, er zal een wereld voor je opengaan.
Ik weet zeker dat ik het wel zou kunnen als ik eenmaal begonnen ben.
Doen, doen, DOEN!!
Je hoeft in principe maar één zinnetje uit te spreken....:
'Waarom negeren jullie mij?'
De rest is aan hen.
Ik herken je probleem heel erg hoor. Ben heel lang geweest zoals jij. Durfde nooit voor mezelf op te komen, en ben daardoor in grote problemen gekomen. Heb daar veel van geleerd, en er heel bewust voor gekozen het anders aan te gaan pakken.
En 't is een aanrader! Het voelt héérlijk om jezelf te laten horen.
En weet je, het is helemaal niet zo eng als je denkt.
Doe het, er zal een wereld voor je opengaan.
maandag 31 oktober 2011 om 20:52
jazz9,allereerst een knuf voor je,het is heel moeilijk te leven met faalangst
er zijn allerlei cursussen om over die angst heen te komen,ga daar gebruik van maken.
dit gaat je leven zo overheersen dat je ook andere klachten krijgt,bv dat je niet naar feestjes,drukke bijeenkomsten of winkels durft.wat te denken van lichamelijke klachten,jezelf zo stijf houden met gevolg nek,schouder en rugklachten.ook nog eens een brok in je keel en n steen in je maag.
ik spreek dus uit ervaring, t grootste gedeelte van je verhaal is ook mijn verhaal.
altijd maar ja en amen knikken,klussen doen doe ik niet wou,iedereen kon me alles vragen ik zei nooit nee,want ik dacht dat ze me niet aardig vonden als ik nee zei.ik klapte ook altijd dicht,had geen eigen mening.
ik heb dus cursussen gedaan,ben onder behandeling geweest bij een hypnotiseur en slikte bach-bloesem druppels,als je daar op googelt lees je dat die druppels goed helpen als ondersteuning.
heel langzaam kwam ik uit dat diepe dal ik kreeg respect voor mezelf(heel belangrijk!) ik kreeg een eigen mening en kon NEE zeggen.eerste keken sommige mensen vreemd op,later bleek dat ze me aardig vonden ondanks dat ik nee zei.nu ben ik iemand die goed voor haar mening uitkomt,subtiel en als het nodig is kortaf.
dus voor jou is er ook een oplossing,meis veel succes.
er zijn allerlei cursussen om over die angst heen te komen,ga daar gebruik van maken.
dit gaat je leven zo overheersen dat je ook andere klachten krijgt,bv dat je niet naar feestjes,drukke bijeenkomsten of winkels durft.wat te denken van lichamelijke klachten,jezelf zo stijf houden met gevolg nek,schouder en rugklachten.ook nog eens een brok in je keel en n steen in je maag.
ik spreek dus uit ervaring, t grootste gedeelte van je verhaal is ook mijn verhaal.
altijd maar ja en amen knikken,klussen doen doe ik niet wou,iedereen kon me alles vragen ik zei nooit nee,want ik dacht dat ze me niet aardig vonden als ik nee zei.ik klapte ook altijd dicht,had geen eigen mening.
ik heb dus cursussen gedaan,ben onder behandeling geweest bij een hypnotiseur en slikte bach-bloesem druppels,als je daar op googelt lees je dat die druppels goed helpen als ondersteuning.
heel langzaam kwam ik uit dat diepe dal ik kreeg respect voor mezelf(heel belangrijk!) ik kreeg een eigen mening en kon NEE zeggen.eerste keken sommige mensen vreemd op,later bleek dat ze me aardig vonden ondanks dat ik nee zei.nu ben ik iemand die goed voor haar mening uitkomt,subtiel en als het nodig is kortaf.
dus voor jou is er ook een oplossing,meis veel succes.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
dinsdag 1 november 2011 om 13:00
Volgens mij is wat TO 'heeft' geen faalangst maar is ze gewoon niet zo assertief (zoals zovelen, overigens). Ik heb zowel een faalangsttraining gedaan (want faalangst tijdens tentamens, bang om het niet te halen enz) en ook een assertiviteitstraining (omdat mensen over me heen liepen en ik er niets van durfde te zeggen).
Maar OK, voor beiden heb je trainingen, vaak gebaseerd op de RET (Rational Emotive Therapy): google er maar eens op! En veel assertiviteitstrainingen gaan ook nog in op communicatie, iets wat bij faalangst niet belangrijk is. (Bijv. hoe kan ik het beste zeggen dat ik iets niet prettig vind/ ergens (nu) geen tijd voor heb. enz. enz.)
Maar OK, voor beiden heb je trainingen, vaak gebaseerd op de RET (Rational Emotive Therapy): google er maar eens op! En veel assertiviteitstrainingen gaan ook nog in op communicatie, iets wat bij faalangst niet belangrijk is. (Bijv. hoe kan ik het beste zeggen dat ik iets niet prettig vind/ ergens (nu) geen tijd voor heb. enz. enz.)
maandag 12 maart 2012 om 09:45
Zelf heb ik ook erg veel last van faalangst. Ik wou hier een nieuw onderwerp voor aanmaken, maar hopelijk kan ik deze discussie weer nieuw leven inblazen. Ik denk dat assertiviteit en faalangst wel twee heel verschillende dingen zijn. Ik heb wel eens een cursus assertiviteit gedaan, maar daar vooral communicatietechnieken geleerd, terwijl het mij juist aan zelfvertrouwen ontbreek. Ik zit er nu aan te denken om een coachingstraject te volgen. Heeft iemand hier ervaring mee? Op internet zijn er echt tal van aanbieders. Zoals de OverwinCoach of Trijn. Daarnaast zijn er tal van NLP coaches, waardoor ik door de bomen het bos niet meer zie.
maandag 12 maart 2012 om 20:11
Ik heb één tip: als je je collega's aanspreekt, zeg dan nóóit "Waarom negeren jullie mij?".
Je collega's zullen zich aangevallen voelen door de directe beschuldiging en in de verdediging schieten.
Beter is het om de boodschap over te brengen vanuit jouw gevoel, dus: "Ik heb al een tijdje het gevoel dat jullie mij negeren en ik voel me daar heel rot over. Ik zou hier graag met jullie over willen praten, zodat we samen het probleem op kunnen lossen".
Op deze manier omschrijf je je gevoel, zonder je collega's aan te vallen.
Je collega's zullen zich aangevallen voelen door de directe beschuldiging en in de verdediging schieten.
Beter is het om de boodschap over te brengen vanuit jouw gevoel, dus: "Ik heb al een tijdje het gevoel dat jullie mij negeren en ik voel me daar heel rot over. Ik zou hier graag met jullie over willen praten, zodat we samen het probleem op kunnen lossen".
Op deze manier omschrijf je je gevoel, zonder je collega's aan te vallen.
